Posts tagged Dr. Debi Prasanna Pattanayak

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

“ହଇରେ ଶଳା ଓଡିଆ ଓଡିଆ ହେଉଛୁ କୋଉ ସ୍କୁଲରେ ତୋ ପୁଅଝିଅ ନାତି ନାତୁଣିକୁ ପଢାଉଛୁ ? ଶଳା ଓଡିଆଙ୍କ ଖାଇବୁ ଇଂରେଜଣ୍ଗ୍କ ପାଦ ଚାଟିବୁ…. ଏତେ ଯଦି ଓଡିଆ ପ୍ରେମ ଓଡିଶାବାସୀଙ୍କ ଟିକସରେ ନିଜ ପିଲାଛୁଆଙ୍କୁ ପାଟଠ (ପାଠ) ପଢେଇ ଓଡିଆଙ୍କ ସେବାରେ ଲଗାଇଲୁନି କାହିଁକି ? କଣ ବିଦେଶୀଙ୍କୁ ଗାଣ୍ଡି ଦେଖାଇଲେ ଅଧିକା ଟଙ୍କା ମିଳିବ। ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର ଯଦି ଏତେ ଆବଶ୍ୟକ ସେମାନଙ୍କୁ ମାଳିସାହି ପଠେଇ ଦେଲୁନି। ଅନ୍ତତଃ ଓଡିଆଙ୍କ ସେବା କରିପାରିଥାନ୍ତେ। ଶଳା ଜୀବନ୍ ସାରା ଓଡିଆ ଭାଷାକୁ ହତ୍ୟା କଲୁ। ଏପରିକି ସରକାରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ସମ୍ବିଧାନର ନିୟମକୁ ଆଡେଇ ଓଡିଶା ଓ ଓଡିଆକୁ ଦେଶ ବିଦେଶରେ ଓରିଶା ଓରିଆ କହି ଆହୁରି ଥଟ୍ଟା କରୁଛୁ। ହଇରେ ଓଡିଆ ଦ୍ରୋହୀ ତ୍ୋତେ (ତୋତେ) କିପ୍ରକାର ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଶଳା ଖବରକାଗଜରେ ନା (ନାମ) ବାହାରିବାପାଇଁ ଯଦି ଏତେ ପାଗଳ, ତେବେ ଭଲ କାମ କରୁନୁ। ଆମ ଗାଣ୍ଡିରେ କାହିଁକି ହାତ ମାରୁଛୁ?”

ଇଏ ହେଲା ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅନୁଗୃହୀତ ଭାଷାବିଶାରଦ ଡଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ସହଯୋଗୀ ଓ ଜୋଡିଦାର ଡଃ ସୁବ୍ରତ କୁମାର ପୃଷ୍ଟିଙ୍କ ଭାଷା | ରାମଚଣ୍ଡୀ ପ୍ରସାଦ ରଣସିଂହ ନାମକ ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କ ଫେସବୁକ ପ୍ରତିବେଦନ କ୍ରମରେ ସେ ଏହା ଲେଖିଛନ୍ତି ଚଳିତ ମେ ମାସ 15 ତାରିଖ ପୂର୍ବାହ୍ନ 10:32ରେ | କାରଣ , ତାଙ୍କ ମତରେ, ମୁଁ ଡ଼ଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା କରିଛି | ଏହି ଅଶ୍ଳୀଳ ଶବ୍ଦ ବିଶାରଦଙ୍କ ଅନ୍ୟତମ ସହଯୋଗୀ ତଥା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଆଣୀ ମଂଚରେ ପରିଚିତ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ପରିଜା ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୃଢ଼ୋକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଯେ , ଡଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପରି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯିଏ ସମାଲୋଚନା କରିବ, ସେ ଏହି ପରି ଗାଳି ଖାଇବ | ଅତଏବ ଏହି ଅଶ୍ଳୀଳ ଭାଷା-ବୃତ୍ତର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅଛନ୍ତି ଓଡିଶା ସରକାରଙ୍କ ଭାଷାନୀତି ପ୍ରଣେତା ଡଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକ |

ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ସୁବ୍ରତ ଉଭୟେ ମିଶି ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ‘ଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଗବେଷଣା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ’ ନାମକ ଏକ ଭାଷା ବେପାରୀ ସଂସ୍ଥା ଚଳାଇଛନ୍ତି ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସେବା ଦେବାପାଇଁ ସରକାରୀ କଳକୁ ଧରାଧରି କରି ବିନା ଟେଂଡରରେ ଏମାନେ ଏହି ସଂସ୍ଥା ସହ ସରକାରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିନାମା ସଂପାଦିତ କରାଇଛନ୍ତି ଓ ଏକଚାଟିଆ କୋଟେସନ ଦେଇ ଆର୍ଥିକ ଫାଇଦା ହାସଲ କରୁଛନ୍ତି | ଏହି ପଥ ସୁଗମ କରିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ତିଆରି କରିଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାନ୍ୟତା ଯୁକ୍ତିପତ୍ରକୁ ଚୋରି କରି ତତ୍କାଳୀନ ସାଂସଦ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଖୁଣ୍ଟିଆଙ୍କ ସହାୟତାରେ ତାକୁ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ଦାଖଲ କରି ତହିଁର ଶ୍ରେୟ ହଡପ କରିଛନ୍ତି ଓ ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ରାହାଜାନି ପର୍ବ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି |

ଏମାନଙ୍କ ଏହି କୁକର୍ମ ଉପରେ ମୁଁ ମୋ ନଭମଞ୍ଚ orissamatters.comରେ ଯେଉଁ ଆଲୋଚନା ରଖିଛି ତହିଁରୁ ଦୁଇଟିର ଲିଂକ ତଳେ ଦେଲି :

(1) Investigation Against Dr. Debi Prasanna Pattanayak Essential In State Interest
(2) Padmashree Debi Prasanna Pattanayak Perverts the Truth, Repeats Lie before TV Camera

ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଇପରେ | ସୁସାହିତ୍ୟିକ ଅସିତ ମହାନ୍ତି ‘ସାହିତ୍ୟ ମହାଭାରତ’ରେ ଏଙ୍କ ଗୁମର ବି ଫିଟାଇଛନ୍ତି | ମୋ ଉପରୋକ୍ତ ନଭଃମଂଚରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ଆଲୋଚନା ରହିଛି ଓ ରହିବ | ଏଙ୍କ ନେପଥ୍ୟ ଅଭିଷନ୍ଧି ଉପରେ ଆଲୋକପାତ ଆବଶ୍ୟକ; କାରଣ ଏହିମାନଙ୍କ ବିଷୟ ଲାଳସା ଆମ ଭାଷାକୁ ଦୁରାଚାର କବଳକୁ ଠେଲି ନେଉଛି | ଏହି ଦୂରାଚରର ଅୟମାରମ୍ଭର ଏକ ଝଲକ ମିଳେ ଡଃ ପଟ୍ଟନାୟକଂକ ନିଜ ଲେଖାରୁ |

ଗତ 2016ର ଜୁଲାଇ 17 ତାରିଖରେ ଦୈନିକ ‘ସମାଜ’ରେ “ଭୁଲା କଥା ଓ ଅଭୁଲା କଥା” ଶିରୋନାମାରେ ଡଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଲେଖିଥିଲେ , “ପୈଁଚାଳିଶି ବର୍ଷ ପରେ ଓଡିଶା ଫେରୁଥିବା ଘଟଣା ମୋତେ ଜାଣିଥିବା ସବୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଚମକିତ କରିଦେଲା | ସମସ୍ତେ କହିଲେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ତମକୁ କିଏ ଜାଣେ | କିଏ ତମକୁ ପଚାରିବ ? ମୋର ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତର , ମୁଁ ସେଠିକୁ ନାଁ କମେଇବାକୁ ଯାଉନାହିଁ | ମୋ ମନରେ ଗୋଟିଏ ବଡ ଦୁଃଖ ରହିଗଲା | ମୁଁ ସବୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ କିଛି ନା କିଛି କଲି | କିନ୍ତୁ ଓଡିଶା ପାଇଁ କିଛି କରିପାରିଲି ନାହିଁ | ମୁଁ କିଛି କରିବା ପାଇଁ ଚାହେଁ |” ଅଥଚ ଓଡିଶା ଆସି ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ଯେ ସୁବ୍ରତ ପୃଷ୍ଟି ନାମକ ଅଶ୍ଳୀଳଭାଷା ବିଶାରଦଙ୍କ ସହ ମିଶି ଓଡ଼ିଶାର ଭାଷା ବାତାବରଣକୁ ଏପରି କଳୁଷିତ କରିଦେବେ – ଏହା କିଏ ବା ଅନ୍ଦାଜ କରିଥିଲା ?

ଅବସ୍ଥା ଏପରି ହୋଇଛି ଯେ ପଦାଧିକାରୀମାନଙ୍କ ସହ ସଲାସୁତରା କରି , ପ୍ରଶାସନକୁ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ କରାଇ ଡ଼ଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିନା ଟେଂଡରରେ ସରକାରୀ କାମ କରିବାକୁ ନିଜର ଦରସୂଚୀ ଦାଖଲ କରୁଛନ୍ତି ଓ ମୂଲ୍ୟପତ୍ର ଦେଇ ପଇସା ବି ପାଉଛନ୍ତି | ପାଖ ଫଟଚିତ୍ରଟି ଏହାର ପ୍ରମାଣ |

ସନ 2015ରେ ଯେତେବେଳେ କବି ଓ ଅଧିବକ୍ତା ଗଜାନନ ମିଶ୍ରଙ୍କ ଆମରଣ ଅନଶନ ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକ ନୂତନ ଭାଷା ଜାଗରଣ ତିଆରି କଲା ଓ ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ, 1954 କିପରି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବ ସେଥିପାଇଁ ସରକାର ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟି ଗଠନ କଲେ, ଏହି ଉଭୟ ଭାଷା ବେପାରୀ ତହିଁରେ ସାମିଲ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଫାଇଦା ପାଇଁ କିପରି ସେହି ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ ସେହି ଚକ୍ରାନ୍ତ ଚଳାଇଲେ | କମିଟିର ବିଚାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟ (term of reference)କୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି, ଯେଉଁ କାରଣ ହେତୁ ଆଇନଟିକୁ କେହି ମାନୁ ନାହାନ୍ତି ତହିଁର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲି | ତହିଁରେ ରହିଲା – ଆଇନଟିର ଖିଲାପକାରୀକୁ ଦଂଡବିଧାନ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଆନୁସଙ୍ଗିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିବା ନିୟମାବଳୀ ଓ ସେହି ନିୟମାବଳୀ ତିଆରି କରିବାକୁ ସରକାରଙ୍କୁ ଅଧିକାର ଦେବା ସକାଶେ ଆଇନ୍ର ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ | ଏହା କରିବାକୁ ସରକାରଙ୍କ ପଥ ସୁଗମ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଆଇନ ସଂଶୋଧନର ଚିଠା ଓ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ନିୟମାବଳୀର ଚିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ମଧ୍ୟ ଦେଲି 2015ର ସେପଟେଂବର 3 ତାରିଖରେ ଓ ତାହା ସରକାରୀ ନଭଃମଂଚରେ ରହିଲା ଓ ରହିଛି | ଏହା ସଂପୂର୍ଣତଃ term of reference ଅନୁସାରେ ହୋଇଥିଲେ ବି ଦେଖାଗଲା , ତହିଁରେ ମନୋନିବେଶ ନ କରି ସୁବ୍ରତ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଷା ବେପାରୀ ସଂସ୍ଥାକୁ ସୁହାଇବା ପରି ଏକ “ଭାଷାନୀତି” ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଲେ ଡ଼ଃ. ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ସେହି “ଭାଷାନୀତି” ପ୍ରଣେତା ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ ଓ ସେ ଦେଇଥିବା କାମଚଳା ଭାଷାନୀତିକୁ ମଧ୍ୟ ସରକାରୀ ନଭଃମଂଚରେ ଥାପିଲେ | କମିଟିର ବୈଠକ ଯେତେଥର ବସିଲା term of reference ବହିର୍ଭୂତ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଲା ଓ କମିଟି ସମ୍ମୁଖରେ ଥୁଆହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ (agenda)ରେ ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରସ୍ତାବ ସ୍ଥାନିତ ହେଲାନାହିଁ | ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ଯେ ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶାର ଶାସନ କରାଇ ନ ଦେବାକୁ ଓଡ଼ିଆବିମୁଖ ସରକାର ଏହି ତଥାକଥିତ ଭାଷା ବିଶାରଦ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛନ୍ତି |

ଏତିକିବେଳେ 17. 12.2015 ଲରିଖରେ ଆମମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖି ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡିଶା ଶାସନ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏକ 14 ଦଫା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଘୋଷଣା କଲେ ଯାହା ତହିଁ ପରଦିନ ୟୁ.ଓ.ଆଇ 213 ଆଦେଶରେ ଜାରି ହେଲା | ମୁଁ ଏହାକୁ ବେଆଇନ ବୋଲି କହିଲି ; କାରଣ , ଭାଷା ଆଇନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତା ଉପରେ ଯେଉଁ ସରକାରୀ ସଂକଳ୍ପ ଜାରି ହୋଇଥିଲା ତାହା ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏପରି ମନୋମୁଖୀ କାମ କରିବାର ଅଧିକାର ଦେଇ ନ ଥିଲା ଓ ତାହା ଥିଲା ଅନଶନକାରୀ ଗଜାନନ ମିଶ୍ର ତଥା ସରକାରଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତ୍ୟୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଚରମ ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା | ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଜନନୀ ଯେଉଁ ତିମିରେକୁ ସେଇ ତିମିରେ ପଡ଼ିରହିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଗଲା | ମୁଁ ମୋ ନିଜ ନଭଃମଂଚ orissamatters.comରେ ତହିଁର ଘୋର ପ୍ରତିବାଦ କଲି | ଦେବୀ ବାବୁ ଓ ସୁବ୍ରତ , ଶଙ୍କର ପରିଡା ଓ ନଟବର ଶତ୍ପଥୀ ନୀରବ ରହିଲେ | ସରକାରଂକ ଟାଳଟୁଳ ଲକ୍ଷ କରି କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନ ମାଧ୍ୟମରେ ପୁନର୍ବାର ଆନ୍ଦୋଳନ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ମୁଁ ଭାଷା ସଂଗ୍ରାମ ସମିତିର ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବତେଇଲି | କଳା ପତାକା ଥିଲା ମୋ ରାଜ୍ୟ ତିଗିରିଆର ଯୁଦ୍ଧପତାକା ଓ ମୁଁ ତାହାକୁ ଆପଣାଇ 1980 ଦଶକରେ ତଦାନୀନ୍ତନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଜନ ଜାଗରଣ ଘଟାଇଥିଲି | ପବିତ୍ର ମହାରଥା ଓ ନଟବର ଶତ୍ପଥୀ ମୋ ସହ ଏକମତ ହେଲେ ; ମୁଁ ନୋଟିସ ଡାକିଦେଲି , ସୁବ୍ରତ ଟାଇପ କଲେ; ନଟବାବୁ ଓ ମୁଁ ଦସ୍ତକତ କଲୁ ଓ ତହିଁରେ ଶଙ୍କର ପରିଡାଙ୍କ ଦସ୍ତକତ ନେଇ ରେଜିଷ୍ଟର୍ଡ ଡାକରେ ତାହା ପଠାଇ ଦେବାକୁ ସୁବ୍ରତ ଦାୟିତ୍ବ ନେଇଥିଲେ | କଲେ ନାହିଁ | ମୁଁ ଦେଖିଲି କଥାଟିକୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ନେବାକୁ ହେବ | ତେଣୁ ଭିଆଇଲି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ପବିତ୍ର ମୋହନ ମହାରଥାଙ୍କ ସହ ସ୍ଵାକ୍ଷର କରି ସରକାରଙ୍କୁ ଚରମପତ୍ର ଦେଇ 13.4.2016ରୁ ଆରମ୍ଭ କଲୁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ | ସୁବାର୍ତ୍ତାର ସୁଖ୍ୟାତ ସଂପାଦକ, ବାଗ୍ମୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କ ସୁଯୋଗ୍ୟ ସଭାପତିତ୍ବରେ ଓ ଜନପ୍ରିୟ ସ୍ତମ୍ଭକାର ତୁଷାରକାନ୍ତ ଶତପଥୀଙ୍କ ନିତିନିଷ୍ଠ ତତ୍ଵାବଧାନରେ ତଥା ସହସ୍ରାଧିକ ଭାଷା ପ୍ରେମୀଙ୍କ ଆନ୍ତରିକ ସହଯୋଗରେ ଚାଲିଛି ଏହି ଅନନ୍ୟ ଆନ୍ଦୋଳନ | ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେବାର 12 ଦିନଠି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅକାମି କରି ଦେଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିକୁ ସରକାର ପୁନରାୟ ଡାକିଲେ ଓ ଆଶା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଶା ସହ ମୁଁ ସେଥିରେ ଯୋଗ ଦେଲି | ମାତ୍ର ଦେଖାଗଲା କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀରେ ଆଇନ ସଂଶୋଧନର ନାମଗଂଧ ନଥିଲା | ମୁଁ ଓ ଗଜାନନ ବାବୁ କମିଟି ବର୍ଜନ କଲୁ ପ୍ରତିବାଦରେ ଓ କିପରି ଆମ ଭାଷା ଜନନୀ ରକ୍ଷାପାଇବ ତା ପାଇଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଚଳାଇ ଚାଲିବାର ଶପଥ ନେଲୁ |

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ, ଓଡିଶା ଆମ ଭାଷା ଜନନୀ ଉପରେ ଚାଲିଥିବା ସରକାରୀ ଅତ୍ୟାଚାର ବଂଦ କରିବାପାଇଁ ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ, 1954ର ଖିଲାପକାରୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଂଡବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦାବି କରି ସାରା ବିଶ୍ବରେ କେବେ ଦେଖାନଥିବା ଏକ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାସଂପନ୍ନ ଅଭିଯାନ ଚଳାଇଛି | ଏହାକୁ ଭଣ୍ଡୁର କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାବିମୁଖ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କଦ୍ଵାରା ଅନୁଗୃହୀତ ହୋଇଥିବା ଭାଷାବିତ ଡ଼ଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ “ନାମ କାଙ୍ଗାଳ” ଲୋକଙ୍କ କାମ ବୋଲି କହି ଆମକୁ ଅପଦସ୍ତ କରିବାକୁ ଅପଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା ବେଳେ ତାଂକ ଦ୍ଵାରା ଭାଷାବିତ ଭାବେ ପ୍ରଚାରିତ ଡ଼ଃ ସୁବ୍ରତ କୁମାର ପୃଷ୍ଟି ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକ ମୋ ଉପରେ ଅତି ଅମାନୁଷିକ, ଜଘନ୍ୟ, ନିନ୍ଦନୀୟ, ଅପମାନଜନକ ଶବ୍ଦ ବାଣ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି |

ଏହି ବହୁରଙ୍ଗୀ ଅଶ୍ଳୀଳ ଆକ୍ଷେପ ସୁବ୍ରତ ପୃଷ୍ଟିଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି | ସେ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ରାମଚଣ୍ଡୀ ପ୍ରସାଦ ରଣସିଂହ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ଓ ସେ ଏହାକୁ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଫେସବୁକରେ “ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ରାଜନୀତି ଓ ଫାଟ” ଶୀର୍ଷକରେ FACE BOOK NEWS SERVICE ନାମକ ପୃଷ୍ଠାରେ ଏଇ ମେ 10 ତାରିଖ ରାତି 10:55ରେ ସ୍ଥାନୀତ କରି , ଏହା ସହ କିସାନ ବରାଇ ,ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ପଂଡା , ଟିକନ ବିଶ୍ବରଂଜନ ମିଶ୍ର , ଅଶୋକ ନନ୍ଦ , ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହୃଷିକେଶ ମିଶ୍ର , ଲେଖା ନନ୍ଦ , ରବି କାନୁନ୍ଗୋ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନାଁ ପଢ଼ିହେଉନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସଂଲଗ୍ନ କରି , ଏହାର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ମୋତେ ଆହ୍ବାନ ଦେଲେ |

ଏହି ଅଶ୍ଳୀଳ ଆକ୍ଷେପ କାହାପ୍ରତି ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତାହା ଊହ୍ୟ ରହିଥିବା ବେଳେ ସେ କାହିଁକି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏଥିରେ ଛଂଦି ମୋ ଠାରୁ ଉତ୍ତର ତଲବ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲି ଓ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ କଥା ନ କହିବାରୁ ଓ ଏହି ଆକ୍ଷେପକୁ ସଂପ୍ରସାରିତ କରି ଦେଇଥିବା ଅଭିମତରେ ଇଂରାଜୀ ଅକ୍ଷରରେ ଧିକ୍କାର ଦେଇଥିବା ହେତୁ , ସେହି ରାତି 11:52ରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଲେଖିଲି , Dear Sri Ranasingh, why have you circulated this obnoxious piece? Do you sponsor this? Before circulating this, have you located to whom this filth is aimed at? Have you inquired why the author of this vulgarism has not uttered the name of the person who has, to him, done the alleged damage to Oriya language and/or race ? If not, collect the same from your source and publish. My next step will follow that.

ରଣସିଂହ ଅବଶେଷରେ ସୁବ୍ରତ ମୋ ପ୍ରତି ହିଁ ଏହି ଅଶ୍ଳୀଳ ଶବ୍ଦ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିବା ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ବୋଲି ଜଣାଇଛନ୍ତି | କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ , ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲି , ” ରାମଚଣ୍ଡୀ ପ୍ରସାଦ ରଣସିଂହ ! ସୁବ୍ରତ ପୃଷ୍ଟିଙ୍କର ଏହି ଅଶ୍ଳୀଳତା ଆପଣ ସମ୍ପ୍ରସାରିତ କରିବାବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ମତଲବ କଣ ଥିଲା ? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆପଣ ସୁବ୍ରତ ପୃଷ୍ଟିଙ୍କର ଅଶ୍ଲୀଳତାର ପରିବାହକ ସାଜିଲେ ?” , ସେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି ତାର ସ୍କ୍ରିନସଟ (Screenshot) ଚିତ୍ର ତଳେ ଦେଲି :
ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା, ” ମୁଁ ତାଙ୍କ ଅଶ୍ଳୀଳତାକୁ ସମ୍ପ୍ରସାରିତ କରିନି ….ବରଂ ସୁବ୍ରତ ପୃଷ୍ଟି ନିଜେ ଜଣେ ଅଶ୍ଳୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ପ୍ରତିପାଦିତ କରିଛି |”

ଏପରି ଭାବେ ନିଜ ଅସଲ ଚେହେରାରେ ଧରା ପଡିଗଲା ପରେ ସୁବ୍ରତ ପୃଷ୍ଟି ମୋ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଭାଷା ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଯେତିକି ଲଜ୍ଜାଜନକ ସେତିକି ସାଂକେତିକ | ଏହା ସଂକେତ କରେ ଓଡ଼ିଶାର ଓଡ଼ିଆଦ୍ରୋହୀ ଓ ଦଲାଲ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ସରକାର ଅଶ୍ଳୀଳଭାଷା ବିଶାରଦମାନଙ୍କ ହାତରେ କିପରି ଟେକି ଦେଇଛି ପ୍ରଶାସନିକ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ଭାଗ୍ୟ | ପୃଷ୍ଟି କଣ କହିଛନ୍ତି ଦେଖାଯାଉ :

ଏହାହିଁ ହେଲା ଓଡିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପାଇଚାଲିଥିବା ଭାଷାବିତମାନଙ୍କ ଭାଷା | ଏହି ଅଶ୍ଳୀଳଶବ୍ଦ ବିଶାରଦମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ସାମ୍ନା କରି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ସାରା ପୃଥିବୀର ସବୁଠୁଁ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ ଶୈଳୀରେ ଓଡିଶା ସରକାରଙ୍କ ସହ ଲଢେଇ କରୁଛି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଶାସନ ପାଇଁ ଓ ତହିଁରେ ଯିଏ ବାଧା ଦେବ ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଂଡବିଧାନ ପାଇଁ | ମା ଓଡ଼ିଶାର ଜୟ ହେଉ |

By Sandeep Sahu

Bhubaneswar, September 8, 2016

The irony of it! Odisha, which became the first state in India to be formed on linguistic basis way back on April 1, 1936 – 11 years before independence and nearly two decades before the second linguistic state was formed in the country – is witnessing an agitation for the use of Odia in all official business and communication in September, 2016 – 80 years after the formation of the state on linguistic basis and 62 years after the Official Language Act mandating the use of Odia in all official work was passed by the Odisha Assembly under the visionary leadership of the state’s first Chief Minister Nabakrushna Choudhury!!

Even more surprising is the fact that the state government is using all its cunning and obfuscation to make sure Odia remains what it is now: a language that no one in officialdom cares to learn or communicate in. The government has been helped in no small measure by a group led by eminent linguist Dr Debi Prasanna Pattnaik, which has done (and is doing) everything that it can to discredit the Bhasha Andolan, the informal, loosely-bound organization led by veteran journalist Subhash Chandra Pattnaik, which is spearheading the agitation for use of Odia in all official work.

On the face of it, there is no reason why anyone who loves the language should have a problem with an agitation that is fighting for the cause of Odia. After all, all that Bhasha Andolan is demanding is the inclusion of penal provisions in the rules framed by the government, which would make failure to use Odia in official work a punishable offence. But not only is it being opposed tooth and nail; the vitriol being poured out by Dr Pattnaik and his camp followers against the Bhasha Andolan movement that has now entered its 149th day (in two phases) in the vernacular and social media has to be seen to be believed.

It all started with a fast-unto-death started by Patnagarh based poet and activist Gajanan Mishra and some others demanding ‘official language’ status for Odia on July 1, 2015. As the agitation gathered momentum, a worried state government did what it knows best: formed a committee to look into the demand.

Based on the recommendations of the committee, which had some of the leading lights of the movement (including the two Pattaniks now at war) , the government formulated a set of rules for the implementation of the Act passed in 1954. But in a clever sleight of hand, it ignored two of the key recommendations of the committee – the inclusion of penal provisions for violators and formation of a statutory body to monitor the actual implementation of the Act – and entrusted the task of monitoring to a five-member committee headed by the chief secretary instead. The rules were approved by the cabinet on August 12, 2016 and a grandiose announcement was made that Odia would become the ‘official’ language of the state from August 16, 2016, a day after Independence Day.

That the government had no intention of enforcing the mandatory use of Odia in official work and had made the rules and announcement only as an exercise in damage control has become abundantly clear in the three weeks since Odia supposedly became the ‘official’ language of the state. Forget official files being written in Odia, even the statement read out by the Chief Minister during the special, one-day session of the Assembly convened on September 1 to ratify the GST Bill was written in English! Taking a cue from him, bureaucrats have merrily continued using the Queen’s language in everything they write, knowing fully well that the rules they have framed are not worth the paper they are written on.

Meanwhile, the war of words between the two Pattnaiks (Debi Prasanna and Subhash) on either side of the divide has become shriller. In a piece written in Samaj on August 22, the former came out with the preposterous claim that 84% of people in the state are ‘happy’ with the rules framed by the government. No one really knows who conducted the survey that he based his assertion on and when.

It was quite clearly an attempt by the renowned linguist to ingratiate himself with the government of the day. In a series of hard-hitting articles in the vernacular media and posts on Facebook, Subhash Pattnaik laid bare the twin reasons for this honeymoon. First, an agreement signed by the Institute of Odia studies and Research, the organization headed by Dr Pattanaik, with a trust floated by the state government in March, 2015 for propagation of the Odia language, is due for renewal in the next seven months. Second, in a letter to the Ministry of Human Resource Development (MHRD) at the Centre on August 31, the Higher Education department of the state government has recommended the name of Dr Pattnaik for a Presidential of Award of Certificate of Honour for the year 2106.

On the face of it, there was nothing wrong with the recommendation. After all, even his sworn detractors have never questioned his contribution to research in Odia language. But there is a catch: the award for 2016 had already been announced by MHRD a full fortnight before, on August 15 to be precise! In any case, the award is given for meritorious work in five ancient languages – Sanskrit, Prakruta, Pali, Persian and Arabic – and hence there was no way it could have been given for work on Odia or any other language, for that matter.

With the two eminent Pattnaiks fighting it out in every conceivable forum, the third Patnaik, the most powerful man in the state, is sitting pretty – secure in the knowledge that his condescending concession of occasionally reading out Odia speeches written in the Roman script in his labored, halting way would keep Odias in good humour!

The report in original is here.