ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ପରମୁଖାପେକ୍ଷୀ ସାମୟିକ ପତ୍ରିକା ‘ସୁବାର୍ତ୍ତା’ର ସମ୍ପାଦକ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ମୁଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ‘ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ’ର ଜଣେ ସକ୍ରିୟ ସମର୍ଥକ ଥିଲେ ଓ ମୋ ଆଦର୍ଶର ଅନୁଗାମୀ ବ୍ୟକ୍ତିଭାବେ ନିଜକୁ ପରିଚିତ କରାଉଥିଲେ ।

କିନ୍ତୁ ମୋ ଆଦର୍ଶ ପ୍ରତି ଏହାଙ୍କର ବସ୍ତୁତଃ କୌଣସି ଅନୁରକ୍ତି ନ ଥିଲା ।

ଥରେ ମୋ ନାମ ବ୍ୟବହାର କରି ସମ୍ବାଦ ସମ୍ପାଦକ ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଠାରୁ ଏ ପ୍ରାୟ ଅଧଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଚାନ୍ଦା ଆଣିଥିବା ଜଣା ପଡିଥିଲା ଷୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ସୌଜନ୍ୟରୁ । କଥାଟି ଏହିପରି –

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ସାହିତ୍ୟ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଚାଲିଥିଲି ଓ ସମ୍ବାଦ ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ଖବରକାଗଜରେ ମୋର ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ ଜନସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି କି , ଲେଖାଟି ସମ୍ବାଦରେ ପ୍ରକାଶପାଉ ଓ ତୁରନ୍ତ , ସେତେବେଳେ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ହାତରେ ତାହା ଦେଉଥିଲି । ସେହି ଆବେଗରେ ଦିନେ ସକାଳେ ଏକ ଲେଖା ସହ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇଥିଲି ପବିତ୍ର ମହାରଥାଙ୍କ ସହ । ୧୯୯୦ ଦଶକରୁ ସମ୍ବାଦରେ ମୋର ସିଂହବାଲୋକନ ସ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରକାଶପାଉଥିବା ସମୟରୁ ଯେବେ ବି ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ସହ ଦେଖା ହୋଇଛି ସର୍ବଦା ହିଁ ତାହା ଆନ୍ତରିକ ଓ ସମ୍ମାନଜନକ ହୋଇ ଆସିଛି । ସେଦିନ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଅନୁଭବ କଲି ।

ସବୁଥର ପରି ଉଷ୍ଣସ୍ଵାଗତ ନ ଥିଲା ; ଥିଲା ବିରକ୍ତିବ୍ୟଞ୍ଜକ ଶୀତଲତା ।

ସବୁଥର ପରି ପବିତ୍ର ମୋ ଲେଖାଟି ଧରିଥିଲେ । ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଭାବଭଙ୍ଗୀ ଦେଖି ଲେଖାଟି ତାଙ୍କୁ ନ ଦେବା ପାଇଁ ମୁଁ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ଠାରି ଦେଲି । ତା ପରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ପବିତ୍ର ଉପରେ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନବର୍ଷା । ନିଜ ମୋବାଇଲ ଫୋନର ସ୍କ୍ରୀନ ତନଖି ତାଙ୍କପାଖକୁ ଆସିଥିବା ଫଟୋଗୁଡିକ ଦେଖି ଦେଖି ସେ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଚାଲିଲେ – ଇଏ କାହିଁକି ଆସିନଥିଲେ , ସିଏ କାହିଁକି ଆସିନଥିଲେ – ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି । ପବିତ୍ର କହିଚାଲିଥିଲେ – ସାର୍ , ସେ ସିନା ସେକଥା କହିବେ, ମୋତେ ପଚାରିଲେ ମୁଁ କଣ କହିବି ? ସୌମ୍ୟବାବୁ ଗର୍ଜିଉଠି କହିଲେ ପଇସା ନେବା ପୂର୍ବରୁ ତ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାର ଥିଲା । ପରିସ୍ଥିତି ଅଧିକ ଅଶ୍ଵସ୍ତିକର ହେଲା । ମୁଁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲି – କଥା କଣ ? ସୌମ୍ୟବାବୁ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର କହିଲେ – ସେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଭାଇନାଙ୍କ କଥା ; ଚାଲନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବାଟରେ କହିବି ।

ପବିତ୍ର ଯାହା କହିଲେ ତାହା ଚମକପ୍ରଦ । ଏକ ଦିନିକିଆ ମଦବିରୋଧୀ ସମାବେଶ ସକାଶେ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଠାରୁ ଚାନ୍ଦା ମାଗିଥିଲେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ । ମୋ ସମେତ ସାମାଜିକ ଆନ୍ଦୋଳନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜଣାଶୁଣା କିଏ କିଏ ସେହି ସମାବେଶକୁ ଆସିବେ ତାହା କହି ତହିଁର ଆୟୋଜନରେ ଅନ୍ୟୁନ୍ୟ ଅଧଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଲାଗିଯିବ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ । ସମୟ ନେଇଥିଲେ ସୌମ୍ୟବାବୁ । ତହିଁ ପର ଦିନ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନବାବୁ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ ଏହା ହିଁ କହି ଯେ, ସୌମ୍ୟବାବୁ ୩୫ ହଜାର ତାଙ୍କ ଦେବେ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି , ତମେ ଯାଇ ନେଇ ଆସ । ପବିତ୍ର ସେ ଟଙ୍କା ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଠାରୁ ନେଇ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନବାବୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ବୋଲି କହିଲେ । ଯେହେତୁ ଏହି ଫନ୍ଦିରେ ମୋ ନାମ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ଜଣା ପଡ଼ିଲା, ସେହେତୁ ମୁଁ ପବିତ୍ର ଗାଡ଼ିରୁ ହିଁ ଏହାର ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବାବୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲି ଓ ଏହି ଧନ୍ଦାରେ ମୋ ନାମ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ସେ କେଉଁଠୁ ଅଧିକାର ପାଇଲେ ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲି । ସେ ମୋ ଘରକୁ ଆସି କାନମୋଡ଼ିହୋଇ ଚାପୁଡ଼ା ମାରିହେଲେ ଓ ଏପରି କାମ ଆଉ ଦିନେ କରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କହିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ କି , ଟଙ୍କାଟି ସେ ଧାର ମାଗିଥିଲେ , ଫେରେଇ ଦେବେ ।

ଫେରେଇ ଦେଲେ କି ନାହିଁ ସେକଥା ସେ ଓ ସୌମ୍ୟବାବୁ କହିବେ । କିନ୍ତୁ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ଆସକ୍ତ ମାନସିକତା ଯେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଦାୟୀ ନୁହେଁ , କିଏ କହିବ?

Comments

No comments yet.

Leave a Reply

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.