ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ପରମୁଖାପେକ୍ଷୀ ସାମୟିକ ପତ୍ରିକା ‘ସୁବାର୍ତ୍ତା’ର ସମ୍ପାଦକ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ମୁଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ‘ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ’ର ଜଣେ ସକ୍ରିୟ ସମର୍ଥକ ଥିଲେ ଓ ମୋ ଆଦର୍ଶର ଅନୁଗାମୀ ବ୍ୟକ୍ତିଭାବେ ନିଜକୁ ପରିଚିତ କରାଉଥିଲେ ।

କିନ୍ତୁ ମୋ ଆଦର୍ଶ ପ୍ରତି ଏହାଙ୍କର ବସ୍ତୁତଃ କୌଣସି ଅନୁରକ୍ତି ନ ଥିଲା ।

ଥରେ ମୋ ନାମ ବ୍ୟବହାର କରି ସମ୍ବାଦ ସମ୍ପାଦକ ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଠାରୁ ଏ ପ୍ରାୟ ଅଧଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଚାନ୍ଦା ଆଣିଥିବା ଜଣା ପଡିଥିଲା ଷୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ସୌଜନ୍ୟରୁ । କଥାଟି ଏହିପରି –

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ସାହିତ୍ୟ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଚାଲିଥିଲି ଓ ସମ୍ବାଦ ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ଖବରକାଗଜରେ ମୋର ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ ଜନସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି କି , ଲେଖାଟି ସମ୍ବାଦରେ ପ୍ରକାଶପାଉ ଓ ତୁରନ୍ତ , ସେତେବେଳେ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ହାତରେ ତାହା ଦେଉଥିଲି । ସେହି ଆବେଗରେ ଦିନେ ସକାଳେ ଏକ ଲେଖା ସହ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇଥିଲି ପବିତ୍ର ମହାରଥାଙ୍କ ସହ । ୧୯୯୦ ଦଶକରୁ ସମ୍ବାଦରେ ମୋର ସିଂହବାଲୋକନ ସ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରକାଶପାଉଥିବା ସମୟରୁ ଯେବେ ବି ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ସହ ଦେଖା ହୋଇଛି ସର୍ବଦା ହିଁ ତାହା ଆନ୍ତରିକ ଓ ସମ୍ମାନଜନକ ହୋଇ ଆସିଛି । ସେଦିନ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଅନୁଭବ କଲି ।

ସବୁଥର ପରି ଉଷ୍ଣସ୍ଵାଗତ ନ ଥିଲା ; ଥିଲା ବିରକ୍ତିବ୍ୟଞ୍ଜକ ଶୀତଲତା ।

ସବୁଥର ପରି ପବିତ୍ର ମୋ ଲେଖାଟି ଧରିଥିଲେ । ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଭାବଭଙ୍ଗୀ ଦେଖି ଲେଖାଟି ତାଙ୍କୁ ନ ଦେବା ପାଇଁ ମୁଁ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ଠାରି ଦେଲି । ତା ପରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ପବିତ୍ର ଉପରେ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନବର୍ଷା । ନିଜ ମୋବାଇଲ ଫୋନର ସ୍କ୍ରୀନ ତନଖି ତାଙ୍କପାଖକୁ ଆସିଥିବା ଫଟୋଗୁଡିକ ଦେଖି ଦେଖି ସେ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଚାଲିଲେ – ଇଏ କାହିଁକି ଆସିନଥିଲେ , ସିଏ କାହିଁକି ଆସିନଥିଲେ – ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି । ପବିତ୍ର କହିଚାଲିଥିଲେ – ସାର୍ , ସେ ସିନା ସେକଥା କହିବେ, ମୋତେ ପଚାରିଲେ ମୁଁ କଣ କହିବି ? ସୌମ୍ୟବାବୁ ଗର୍ଜିଉଠି କହିଲେ ପଇସା ନେବା ପୂର୍ବରୁ ତ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାର ଥିଲା । ପରିସ୍ଥିତି ଅଧିକ ଅଶ୍ଵସ୍ତିକର ହେଲା । ମୁଁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲି – କଥା କଣ ? ସୌମ୍ୟବାବୁ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର କହିଲେ – ସେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଭାଇନାଙ୍କ କଥା ; ଚାଲନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବାଟରେ କହିବି ।

ପବିତ୍ର ଯାହା କହିଲେ ତାହା ଚମକପ୍ରଦ । ଏକ ଦିନିକିଆ ମଦବିରୋଧୀ ସମାବେଶ ସକାଶେ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଠାରୁ ଚାନ୍ଦା ମାଗିଥିଲେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ । ମୋ ସମେତ ସାମାଜିକ ଆନ୍ଦୋଳନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜଣାଶୁଣା କିଏ କିଏ ସେହି ସମାବେଶକୁ ଆସିବେ ତାହା କହି ତହିଁର ଆୟୋଜନରେ ଅନ୍ୟୁନ୍ୟ ଅଧଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଲାଗିଯିବ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ । ସମୟ ନେଇଥିଲେ ସୌମ୍ୟବାବୁ । ତହିଁ ପର ଦିନ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନବାବୁ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ ଏହା ହିଁ କହି ଯେ, ସୌମ୍ୟବାବୁ ୩୫ ହଜାର ତାଙ୍କ ଦେବେ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି , ତମେ ଯାଇ ନେଇ ଆସ । ପବିତ୍ର ସେ ଟଙ୍କା ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଠାରୁ ନେଇ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନବାବୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ବୋଲି କହିଲେ । ଯେହେତୁ ଏହି ଫନ୍ଦିରେ ମୋ ନାମ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ଜଣା ପଡ଼ିଲା, ସେହେତୁ ମୁଁ ପବିତ୍ର ଗାଡ଼ିରୁ ହିଁ ଏହାର ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବାବୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲି ଓ ଏହି ଧନ୍ଦାରେ ମୋ ନାମ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ସେ କେଉଁଠୁ ଅଧିକାର ପାଇଲେ ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲି । ସେ ମୋ ଘରକୁ ଆସି କାନମୋଡ଼ିହୋଇ ଚାପୁଡ଼ା ମାରିହେଲେ ଓ ଏପରି କାମ ଆଉ ଦିନେ କରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କହିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ କି , ଟଙ୍କାଟି ସେ ଧାର ମାଗିଥିଲେ , ଫେରେଇ ଦେବେ ।

ଫେରେଇ ଦେଲେ କି ନାହିଁ ସେକଥା ସେ ଓ ସୌମ୍ୟବାବୁ କହିବେ । କିନ୍ତୁ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ଆସକ୍ତ ମାନସିକତା ଯେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଦାୟୀ ନୁହେଁ , କିଏ କହିବ?

ଭଲକରି ଚିହ୍ନିରଖ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବଦନ ;
ମହାକାଳଫଳସମ
ଭିତର ଅଙ୍ଗାର ଯା’ର
ବାହାର ମହିମ୍ନ !

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଏକଦା ମୋର ଘନିଷ୍ଠ ସହକର୍ମୀ ଥିବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରମାଗତ ଚର୍ଚ୍ଚାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ମୁଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲି । ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ତାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ ଓ କଳାପତାକା ଧରିବାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଚାରିଜଣ ସାଥୀ ଯୋଗାଇବାକୁ କହିଥିଲେ । ସେ ଗୋଟେ ପଦବୀ ଚାହିଁଲେ, ମୁଁ କହିଲି , “ହେଉ, ସଭାପତି ହୁଅ ।” ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ପଦବୀର ଅତି ନିନ୍ଦନୀୟ ଦୁରୁପଯୋଗ କରିଛନ୍ତି ଓ ଓଡ଼ିଆଵିଦ୍ଵେଷୀ ସରକାରର ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବୋଲ ମାନି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଗାରିମାହାନୀ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁ ଭାଷା ଆଇନର ନିର୍ଭୁଲ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତା ପାଇଁ ଏ ଆନ୍ଦୋଳନ, ସେହି ଆଇନଟିକୁ ବାସ୍ତବରେ ମାରିଦେବା ପାଇଁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ସ୍ମରଣିକା ବହି ମାଧ୍ୟମରେ ଆନ୍ଦୋଳନର ସମ୍ପ୍ରସାରଣ ପାଇଁ ପାଣ୍ଠି ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବିଜ୍ଞାପନ ସଂଗୃହିତ ହୋଇଥିଲା ତାର ସମଗ୍ର ଆୟକୁ ଜାଲିଆତି କରି ପବିତ୍ର ମହାରଥା ଖାଇଗଲା ପରେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତାହା ଅବଗତ ହୋଇ ପଵିତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ହିସାବ ମାଗିଲି, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ପତ୍ରଲେଖି ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ହିସାବ ଦେବାକୁ ତାକୁ ଆଉ କିଛିଦିନ ସମୟ ଦିଆଯାଉ ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ ଏହି ଉଭୟେ ମିଶି ସରକାରଙ୍କ ସହ ହାତ ମିଳାଇଲେ ଓ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଏପରି ସଙ୍କଟ ଭିଆଇଲେ ଯେ, ସେହି ଅପହୃତ ପାଣ୍ଠିର ହିସାବ ତନଖିବାର ବାତାବରଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।

ଏହି ନିନ୍ଦନୀୟ ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧକୁ ଫାଙ୍କି ମାରିବା ପାଇଁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି କହିବୁଲୁଛନ୍ତି ଯେ, ଏପରି କୌଣସି ବହି କେବେ ବି ଛାପା ହୋଇନାହିଁ ।

ଏହି ଧାର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧର ପ୍ରମାଣ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ବହିଟି ଛାପା ହୋଇନଥିଲା ବୋଲି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ କହିଛନ୍ତି ସେହି ବହିରେ ସେ ମୋ ସମ୍ପର୍କରେ ଓ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି ତାହା ଦେଖାଯାଉ ।

ପାରିବେ ଯଦି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଏହାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତୁ ଓ ଆଲୋଚନା ଆଗକୁ ବଢ଼ୁ ; କାରଣ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସବୁକଥା ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ନାମ ବ୍ୟବହାର କରି ପବିତ୍ର ମହାରଥା କିପରି ବହୂଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ଜାଲିଆତି ଓ ତୋଷରପାତ କରିଛନ୍ତି ତାହା ସପ୍ରମାଣ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ଏହି ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧ ସହ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ କିପରି ଜଡିତ ହୋଇଛନ୍ତି ତାହା ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ମୁଁ ପୋଲିସରେ ଦାଖଲ କରିଥିବା ଏତଲାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି । ଏହି ଦୁଇ ବ୍ୟକ୍ତି ସରକାରଙ୍କ ସହ ହାତ ମିଳାଇ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ କିପରି ଲକ୍ଷ୍ୟଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି ତାହା ଏହି ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ସକ୍ରିୟଥିବା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଜଣା ।

ଯେହେତୁ ମୁଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ଉପରୋକ୍ତ ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ପୋଲିସରେ ଏତଲା କରିଛି ସେହେତୁ ମୋର ସେହି ପଦମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ସଂକଟଗ୍ରସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଚକ୍ରଧର ମହନ୍ତ (Chakradhar Mohanta) ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ପ୍ରଚାର ଚଳାଇଛନ୍ତି ଓ ଗତକାଲି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଓଡିଶା ବିଧାନସଭାରେ ଯେଉଁ ମରଣ-ଆଘାତ ମିଳିଲା ତାହାକୁ ନିଜର ବିଜୟ ବୋଲି ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଘୋଷଣା କରିଥିବା ଉପରୋକ୍ତ ଦୁଇ ଅଭିଯୁକ୍ତ ଏହି ଚକ୍ରଧର ମହନ୍ତଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ବି କରିଛନ୍ତି ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ।

କିଏ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ? ଏ ଜଣେ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅପରାଧୀ । ଜଳସେଚନ ବିଭାଗର ଦକ୍ଷିଣ ଓଡିଶା ମଣ୍ଡଳର ତତ୍ତ୍ଵାବଧାନ ଦାୟିତ୍ଵରେ ଥିବା ବେଳେ ଦୁର୍ନୀତି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣର ଆୟ ବହିର୍ଭୂତ ସମ୍ପତ୍ତି ଠୁଳ କରିଥିବା ହେତୁ ଦୁର୍ନୀତି ନିବାରଣ ଆଇନ ବଳରେ ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ବାଜ୍ୟାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଛନ୍ତି ଓ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ ଦୁର୍ନୀତି ନିବାରଣ ବିଭାଗର ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଅଦାଲତରେ ଏହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋକଦ୍ଦମା ହୋଇଛି ।

ଅର୍ଥନୈତିକ ଅପରାଧୀମାନେ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅପରାଧରେ ସିଦ୍ଧହସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିଜର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ପରିଚିତ କରାଇବା ସ୍ଵଭାବିକ ।

ସବୁ ଜାଲିଆ ଗୋଟାଏ ଜାଗାରେ ଏବେ ଏକାଠି ! ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ କେଉଁଠି ସତେ ନ ପହଁଚିଲା !

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଆଜି ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧, ୨୦୧୮ । ଆଜିକୁ ୧୪୭ ବର୍ଷ ତଳେ , ୧୮୭୦ର ଏହି ଦିବସରେ ଭାଷା ଭିତ୍ତିରେ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଓଡିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଥମ ଦାବି ଉଠିଥିଲା ଗଂଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଘୁମୁସର ତାଲୁକ ରସୁଲକୋଣ୍ଡା ମୁକାମରେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ଦୀନବନ୍ଧୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ।

ଓଡ଼ିଆରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶାସନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଓଡିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା, ସେହି ପ୍ରଦେଶରେ ଏବେ ବି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରଶାସନର ଭାଷା ହୋଇପାରିନି । ୧୯୫୪ର ଏହି ମାସରେ ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁସାରେ ଗଠିତ ପ୍ରଥମ ବିଧାନସଭାରେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀ ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କଲେ । କିନ୍ତୁ ତହିଁର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ହେଲେ ଦଣ୍ଡବିଧାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥିବା ହେତୁ ତାକୁ କେହି ମାନିଲେ ନାହିଁ ।

ମୋ ନିଜର ଗବେଷଣା ଦ୍ଵାରା ଏହା ମୁଁ ନିରୂପଣ କଲା ପରେ ୨୦୧୫ର ଏହି ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ୩ ତାରିଖରେ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ସରକାରଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହା ଅବଗତ କରାଇଥିଲି ଓ ଆଇନଟି କିପରି ସଂଶୋଧନ ହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବ ତାହାର ଚିଠା କରି ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲି । ତହିଁରେ ଦୁଇଟି ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରସ୍ତାବିତ ହୋଇଥିଲା : (୧) ଭାଷା ଆଇନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ଓ (୨) ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ସକାଶେ ସରକାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇନଥିବା କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ ।

ଏହା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଲେ ନିଜେ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ କରିନପାରି ଦଣ୍ଡବିଧାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ଆଶଙ୍କା କରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆଉ ଧରାଛୁଆଁ ଦେଲେନି ଓ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିଟିକୁ ଅକାମି କରାଇଦେଲେ ।

ତେଣୁ ଏହି ସଙ୍କଟ ପ୍ରତି ଜନସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ମୁଁ ମୋର ପରିସୃଷ୍ଟ ପଦ୍ଧତ୍ତି “ନିରବ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ” ଆରମ୍ଭ କଲି ।

ଏହି ଅଭିଯାନରେ ମୋତେ ପ୍ରତିଦିନ ପତାକାଧାରୀ ଯୋଗାଉଥିଲେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ଏହାର ସମ୍ବାଦ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିଲେ ପବିତ୍ର ମହାରଥା । ଫଳରେ ସରକାରଙ୍କ ସହ ବୌଦ୍ଧିକ ସଂଘର୍ଷ କରି ଆଇନ ସଂଶୋଧନ କରାଇବା ମୋ ପାଇଁ ସହଜସାଧ୍ୟ ଥିଲା । ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବର ଗୋଟିଏ ଅଂଶକୁ ୨୧. ୫. ୨୦୧୬ ତାରିଖରେ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ବଳରେ ସରକାର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କଲେ, ଯାହା ପରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା (ସଂଶୋଧନ) ଆଇନ, ୨୦୧୬ ଭାବେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା । ଏଥି ବଳରେ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ସରକାର ଅଧିକୃତ ହେଲେ । କିନ୍ତୁ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୋର ଅନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତାବଟି ଏହି ସଂଶୋଧନରେ ସ୍ଥାନିତ ହେଲାନାହିଁ । କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଚାଲୁରହିଲା ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କିପରି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୂତ୍ରେ ପାଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିରୋଧୀ ମନୋବୃତ୍ତି ହେତୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଜଖମ କରି ରଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ତାହା ଦର୍ଶାଇବାକୁ ତାଙ୍କ ବାପା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିରୁଦ୍ଧରେ କରିଥିବା ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକୁ ‘ବିଜୁଙ୍କ ଛୁରା’ ଶୀର୍ଷକରେ ମୁଁ କ୍ରମାଗତ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲି । ଏଥିରେ ଚମକି, ଆଇନଟି କିପରି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇପାରିବ ତହିଁ ଉପରେ ୧୯. ୫. ୨୦୧୭ରେ ମୋ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ । ସେଠାକୁ ମୁଁ ଉପରୋକ୍ତ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ପବିତ୍ର ମହାରଥାଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇଯାଇଥିଲି ।

ସେହି ଅବସରରେ, ଏହି ଉଭୟଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଏକ ଲିଖିତ ସ୍ମାରକପତ୍ର ଦେଇ ମୁଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ସ୍ପଷ୍ଟ ପରାମର୍ଶ ଦେଲି । (୧) ଭାଷା ଆଇନରେ ୨୦୧୬ ସଂଶୋଧନ ବଳରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଧାରା – ୪ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ, ଅକୁଳାନ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟହୀନ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ତାହାକୁ ସଂଶୋଧିତ ବା ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରାଯାଇ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଉ କି, “ଭାଷା ଆଇନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ହେବା ବିରୁଦ୍ଧରେ କାହାପାଖରେ କିପରି ଅଭିଯୋଗ ଦାଖଲ ହେବ ତାହା ନିୟମାବଳୀରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ସରକାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କଠାରୁ ଅଭିଯୋଗ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ଏବଂ ଏପରି ଅଭିଯୋଗ ଅଧିକନ୍ତୁ , ଭାଷା ଆଇନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମକଦ୍ଦମା କରିବାକୁ ଓଡ଼ିଶାର ଯେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିର ଅଧିକାର ପ୍ରତି କୌଣସି ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ନକରି, ଭାଷା ଆଇନର ଅଧିସୂଚନାଗୁଡ଼ିକ କେହି ଅମାନ୍ୟ କରୁଛି କି ନାହିଁ ତାହା ନିଜ ଆଡୁ ତନଖି କରି ଅମାନ୍ୟକାରୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଣ୍ଡବିଧି ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରୟୋଗ କରିବେ ।” ଏବଂ (୨) ସଂଶୋଧିତ ଭାଷା ଆଇନ (୨୦୧୬) ଦ୍ଵାରା ପରିସୃଷ୍ଟ ଧାରା – ୫ ବଳରେ ଯେଉଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି ତାହା ଆଇନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟସିଦ୍ଧିର ଅନ୍ତରାୟ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ତାକୁ ପରିହାର କରାଯାଇ ସରକାରୀ ୱେବସାଇଟରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଥିବା ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଚିଠା ନିୟମାବଳୀକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରିବେ ।”

ଏତଦନୁଯାୟୀ , ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ ଚଳିତ ବର୍ଷ ମଇ ପହିଲାରେ ବିଧେୟକ ପାରିତ ହୋଇ ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା (ସଂଶୋଧନ) ଆଇନ, ୨୦୧୮ ଜନ୍ମ ନେଲା । କିନ୍ତୁ ଏହି ସଂଶୋଧନ ଥିଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ ଚଂଚକତାପୂର୍ଣ୍ଣ ।

ସବୁଦିନପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଅକାମି କରାଇଦେବା ସକାଶେ ଏଥିରେ ୪-କ ନାମକ ଏକ ନୂଆ ଧାରା ଖଞ୍ଜା ଯାଇ ଅତି ଅବୈଧ ଭାବେ ମୂଳ ଭାଷା ଆଇନର ସୀମା ସଂକୋଚନ କରାଯାଇଛି ଓ ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାକୁ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମର୍ଜୀ ପାଖରେ ବନ୍ଧା ପକାଇ ଦିଆଯାଇଛି ଏବଂ ଆଇନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କଲେ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବଦଳରେ ଜନସାଧାରଣ କିପରି ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ ତା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି ।

ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକୁ ବିରୋଧ କରି କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଅଧିକ ଜୋରଦାର କରିବା ଉପରେ ମୁଁ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେଲି । ମାତ୍ର ସେତେବେଳକୁ ବୋଧେ ମୋର ଉପରୋକ୍ତ ଦୁଇ ସହକର୍ମୀଙ୍କୁ ସରକାର ପୋଷାମନାଇ ସାରିଥିଲେ । କାରଣ ସେମାନେ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଅତି କମ୍ ଦୁଇମାସ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ଜିଦ୍ କଲେ । ଯେହେତୁ ଏହି ନୂତନ ଧାରାରେ ବିହିତ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିବ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ଥିଲା , ସେହେତୁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବା ଉଚିତ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କ ଯୁକ୍ତିଥିଲା । ସଂଶୋଧନ ବିଧାୟକରେ ‘ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ କାରଣ କଥନ’ରେ ଯେହେତୁ ୨୬. ୧୨. ୨୦୧୭ ତାରିଖରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ କ୍ୟାବିନେଟ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ଯେହେତୁ ସଂଶୋଧନଟି ଆଧାରିତ ଓ ସେହି କ୍ୟାବିନେଟ ପ୍ରସ୍ତାବ ଯେହେତୁ ଭାଷା ଆଇନର ସୀମା ସଂକୋଚନ ପରି ଉପର ଲିଖିତ ଉପସର୍ଗଗୁଡ଼ିକ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ସେହେତୁ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ବିଲୋପିତ କରାନଗଲେ ଆମ ଭାଷା ଉପରୁ ବିପତ୍ତି ହଟିବ ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି ମୁଁ ଯେତେ ବୁଝାଇଲି, ଶତପଥୀ ଓ ମହାରଥା ନିଜ ଜିଦ୍ ଅଟଳ ରଖିଲେ । କଳାପତାକା ଅଭିଯାନଟି ବାସ୍ତବରେ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଥିଲି । ଫଳରେ ଏମାନଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ଦୁଇ ମାସ ପାଇଁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ ରହିଲା । କିନ୍ତୁ ଯେହେତୁ ମୋ ବିଚାରରେ ଏହି ସଂଶୋଧନଟିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପରିହାର କରାନଗଲେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଶାସନ କେବେ ସମ୍ଭବ ହେବନାହିଁ , ସେହେତୁ ଏହି ସଂଶୋଧନ ବିଧେୟକଟିକୁ ଅନୁମୋଦନ ନକରି ବିଧାନସଭାକୁ ଫେରାଇ ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ମୁଁ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କୁ ମଇ ୨୪,୨୦୧୮ରେ ଅନୁରୋଧ କଲି । ତାହା କାମ କଲାନାହିଁ । ଜୁନ ୨୯,୨୦୧୮ରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବି ଚିଠି ଲେଖି ମୋର ଅନୁରୋଧ ଦୋହରାଇଲି ଓ ୧୪.୦୩.୨୦୧୮ର କ୍ୟାବିନେଟ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ କବର ଦେଇ , ଏକ ପୁରୁଣା ଓ ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ଏହି ସଂଶୋଧନ ଆଧାରିତ କରି ଯେଉଁ ଶାସନସଚିବ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ମାରିଦେବାପାଇଁ ଚକ୍ରାନ୍ତ କଲେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଦାବିକଲି ।

ନିଜ ଭୁଲ ସୁଧାରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଉପରୋକ୍ତ ଶତପଥୀ ଓ ମହାରଥାଙ୍କୁ ସୁପାରୀ ଦେଇଥିବା ମନେହୁଏ । କାରଣ ଏ ଦୁଇଜଣ ଜୁଲାଇ ୨ରେ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନର ୩ୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ଆଉ ୧୫ ଦିନ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେବାକୁ ଜିଦ୍ କଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା ହେତୁ ଅଗତ୍ୟା ତହିଁରେ ରାଜି ହେଲି ।

ଜୁଲାଇ ୧୬ରେ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଏମାନେ ଅଭିଯାନର ଆରମ୍ଭ ସ୍ଥଳ – ବିଧାନସଭା ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ନବବାବୁଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି – ପାଖକୁ ଆସିଲେ ନାହିଁ । ଆମେମାନେ ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ପାଖରେ ଥିବାବେଳେ ହଠାତ ଆସି କହିଲେ , “ବିଧାନସଭାରେ ଆପଣ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ହେବ ବୋଲି ଅର୍ଥ ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଛନ୍ତି, ତେଣୁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ବିଧାନସଭାଯାଏଁ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛୁ ।” ମୋ ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କ ଏହି ଅନଧିକୃତ ଆଚରଣ ଥିଲା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକସ୍ମିକ ଆଘାତ । ମୁଁ ପ୍ରତିବାଦ କଲି ଓ ସରକାର ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଜାରିକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବା ଏକ ପ୍ରେସ ନୋଟ ଜାରିକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେଲି । ଏ ଉଭୟେ ଆଉ ପାଞ୍ଚଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଚାର କଲେ ଯେ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ନିଷ୍ପତ୍ତି କ୍ରମେ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ ହୋଇଗଲା !

ଓଡ଼ିଆ ଜାତି କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ କରିନାହିଁ । ପ୍ରତିଦିନ ଯଥାରୀତି ଏ ଅଭିଯାନ ଚାଲିଛି ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଉପରୁ ବିପତ୍ତି ହଟିବା ଯାଏଁ ଚାଲିବ ।

ପବିତ୍ର ମହାରଥା ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ସ୍ମରଣିକା ବାହାନାରେ ବହୂଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଖାଇଯାଇଛନ୍ତି । ଏହି ଅପରାଧକୁ ଘଣ୍ଟଘୋଡେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ । ଏହି ଅପରାଧ ଜଣାପଡ଼ିଲା ପରେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ମହାରଥାଙ୍କ ଠାରୁ କୈଫିୟତ ମାଗିଲି, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଚିଠି ମାଧ୍ୟମରେ ମୋତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଜୁଲାଇ ୧୬ ତାରିଖଯାଏଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାପାଇଁ ଓ ସାମ୍ବାଦିକ ଅସିତ ମହାନ୍ତିଙ୍କୁ ତଥା ଆଉଜଣଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ମୋ ଘରକୁ ଆସି ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବି ମୋତେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ପୁନରାୟ କରିଥିଲେ , ଯଦିଓ ଆଲୋଚନା କାଳରେ ମହାରଥାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗୁଡ଼ାଏ ବିଷୋଦ୍ଗାର ବି କରିଥିଲେ । ଯାହା ମନେ ହୁଏ, ପବିତ୍ର ମହାରଥାଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ପୋଲିସରେ ଦେଇଥିବା ଅଭିଯୋଗକୁ ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରିଦେବା ପାଇଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କରାଇବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କ ଚାଲ୍ ଥିଲା ଓ ସେ କେବଳ ସେଥିପାଇଁ କିଛି ସମୟ ଚାହୁଁଥିଲେ , ଯେଉଁ ସମୟରେ କି ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଖତମ କରିଦେବା ସକାଶେ ସୁପାରୀ ଆକାର ଚୂଡାନ୍ତ ହେବାର ଥିଲା ।

ଏ ଦୁଇ ଆତତାୟୀ ଯଦି ନିଜ ସ୍ଵାର୍ଥ ପାଇଁ ଏପରି କୁତ୍ସିତ ଆଚରଣ କରି ନଥାନ୍ତେ, ଚଳିତ ବିଧାନସଭାରେ ହିଁ ଭାଷା ଆଇନରେ କରାଯାଇଥିବା ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ ସଂଶୋଧିତ ହୋଇ ଆଇନଟି ନିର୍ଭୁଲ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା ଓ ଆମ ଭାଷା ଉପରୁ ସରକାରୀ ସଙ୍କଟ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଅପସାରିତ ହୋଇଥାନ୍ତା ।

କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ ରହିଛି ବୋଲି ଏହି ଦୁଇ ସ୍ବାର୍ଥାନ୍ବେଷୀ ଆତତାୟୀ ଯେଉଁ ପ୍ରଚାର କଲେ, ତାହା ମିଥ୍ୟା ଦର୍ଶାଇବାକୁ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ସାହୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡା ଓ କଟକର ୮ ଜଣ ଭାଷାପ୍ରାଣ ଯୁବନେତା ସତ୍ୟଭାମାପୁରରେ ଥିବା ମଧୁବାବୁଙ୍କ ଅନ୍ତୁଡ଼ିଘରଠାରୁ ୮୭ କିଲୋମିଟର ପଥ କଳାପତାକା ସହ ପାଦରେ ଚାଲିଚାଲି ଅଗଷ୍ଟ ୧୭ ତାରିଖରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଅଭିଯାନ ଚଳାଇ ସରକାରଙ୍କୁ ଛାନିଆ କଲା ପରେ, ସରକାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଭୁତେଇଦେବା ପାଇଁ ୨୧ ତାରିଖରେ ଆଦେଶ ଜାରି କଲେ କି, ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବତ୍ର ୧୫ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସରକାରୀ ଓ ବେପାରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ନାମ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାପନ ଫଳକ ଓଡ଼ିଆରେ ନ ଲେଖିଲେ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ହେବ । ତାହା ଏଯାଏଁ ହୋଇନାହିଁ । କାରଣ ଏଥିପାଇଁ ଆଇନଟି ଯାହା ହେବା କଥା ତାହା ହୋଇନାହିଁ । ସତେ ଯେମିତି ଗବାମାନେ ହିଁ ବିଧାନସଭାରେ ବସୁଛନ୍ତି, ମତଲବଖୋର ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ଯେପରି ଆଇନ ଚିଠା କଲା ସେହିପରି ତାହା ପାରିତ ହେଲା !

ଠିକ୍ ଏହିପରି ଏ ମାସ ୫ ତାରିଖରେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଉପସଭାପତି କମଳ ଲୋଚନ ନାୟକ ଓ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା ମୁଖ୍ୟ ବିଭୂଦେନ୍ଦ୍ର ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ବରୁଣାଇ ପୀଠଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ବର୍ଷା ସତ୍ତ୍ଵେ ୧୦ ଜଣ ଭାଷାପ୍ରାଣ ପାଦରେ ଚାଲି ଚାଲି କଳାପତାକା ସହ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ପହଞ୍ଚି ରାଜଧାନୀର ଛାତି ଚହଲାଇ ଦେଲାପରେ ସରକାର ଅତର୍ଛରେ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରସ୍ତାବ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି କ୍ୟାବିନେଟରେ । କିନ୍ତୁ ଖଳବୁଦ୍ଧି ଛାଡ଼ିନାହାନ୍ତି ।

ବିଧାନସଭା ନିକଟରେ ସରକାର ଏଯାଏଁ ଏ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିନାହାନ୍ତି ; କିନ୍ତୁ କ୍ୟାବିନେଟରେ ଗୃହୀତ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ମୁଁ ପାଇଛି । ଏହାକୁ ଯଦି ସରକାର ଏହି ବିଧାନସଭାରେ ଆଇନର ରୂପ ଦିଅନ୍ତି ତେବେ ତାହା ହେବ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଜନନୀ ଉପରେ ଏକ ମର୍ମନ୍ତୁଦ ମରଣ ଆଘାତ । କାରଣ,ତାହା ମଇ ପହିଲର କୁତ୍ସିତ ଅଭିସନ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ସଂଶୋଧନକୁ ବିଲୋପ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅଧିକ ଆଇନସମ୍ମତ କରାଇବ ।

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଜନନୀ ଉପର ଉଲ୍ଲିଖିତ ଦୁଇ ଆତତାୟୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଯେପରି ବିପତ୍ତିରେ ପଡିଛି ସେପରି ସଙ୍କଟ କେବେ ବି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ନଥିଲା ତା ଜୀବନରେ ଆଜିଯାଏଁ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ନେଇ ସାହିତ୍ୟ ଲେଖୁଥିବା, ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଆ ବୋଲି କହି ଗର୍ବ କରୁଥିବା ପ୍ରତି ଶିକ୍ଷିତ ସଚେତନ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଭାଷା ଉପରେ ପଡିଥିବା ଏହି ସଙ୍କଟ ଅବିଳମ୍ବେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରନ୍ତୁ ଓ ଏହାର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ୨୦୧୮ ମଇ ପହିଲାର ସଂଶୋଧନ ବିଲୋପ କରିବାକୁ ଓ ବିଧାନସଭାର ଚଳିତ ଅଧିବେଶନରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ପ୍ରମାଦପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଶୋଧନ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏକ ନିର୍ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ଦାବି ତୋଳନ୍ତୁ ।

କାରଣ, ଆଜକୁ ୧୪୭ ବର୍ଷ ତଳେ ଯେଉଁ ସ୍ଵପ୍ନ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଓଡିଶା ପ୍ରଦେଶକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ସେହି ସ୍ଵପ୍ନକୁ ଉଜୁଡ଼ି ଯିବାକୁ ଆମେ ଦେବା ନାହିଁ ।