Posts from the Persons Category

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୁଁ ସ୍ଵପ୍ନରେ ସୁଧା ଚିନ୍ତା କରିପାରିନଥିଲି ଯେ, ସମୟ ଆସିବ , ଯାହା ମୁଁ ଏବେ ଲେଖିବାକୁ ଯାଉଛି ତାହା ମୋତେ ଲେଖିବାକୁ ହେବ ।

ମୁଁ ଯାହା ଲେଖିବାକୁ ଯାଉଛି ତାହା କେବଳ ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଜଣା ।  ମୋତେ ଜଣା , ପବିତ୍ର ମହାରଥାଙ୍କୁ ଜଣା ଓ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ ସମାଚାରର ସାମ୍ବାଦିକ ସଞ୍ଜୟ ଜେନାଙ୍କୁ ଜଣା । ଏହି ଲେଖା ସପକ୍ଷରେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଲିଖିତ ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିବେକ ହିଁ ପ୍ରମାଣ । ଏହି ଲେଖାରେ ମୁଁ ଅଭିଯୋଗକାରୀ, ପବିତ୍ର ଅଭିଯୁକ୍ତ । ସୁତରାଂ ସାମ୍ବାଦିକ ସଞ୍ଜୟ ଜେନାଙ୍କ ବିବେକ ଉପରେ ମୋ ଅଭିଯୋଗର ମାନ୍ୟତା ନିର୍ଭର କରେ ।

ମୁଁ ଯାହା ଲେଖିବାକୁ ଯାଉଛି ତାହା ନ ଲେଖିଲେ ବି ଚଳନ୍ତା । ମାତ୍ର ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଜୀବନରେ ଘଟିଥିବା ଏହି ପ୍ରଥମ ଭୀଷଣ, ଭୟାନକ ଦୁର୍ଘଟଣା ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତେ ସବୁକଥା ଜାଣିବା ଉଚିତ ।

ସ୍ମରଣିକା ପରିକଳ୍ପନା 

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପ୍ରତି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ସମର୍ଥନ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସବୁ ଜିଲ୍ଲାରେ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପାଇଁ ଗସ୍ତଖର୍ଚ୍ଚ ସକାଶେ ଅର୍ଥର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା । ତେଣୁ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ଏକ ସ୍ମରଣିକା ପ୍ରକାଶ କରି, ତା ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାପନ ସଂଗ୍ରହ କରି ତହିଁର ଉପାର୍ଜନରୁ ମୁଦ୍ରଣଖର୍ଚ୍ଚ ବାଦଯାଇ ଯାହା ବଳିବ ତାହା ହିଁ ଆମ ଆଂଦୋଳନର ସମ୍ପ୍ରସାରଣରେ ସହାୟକ ହେବ ବୋଲି ଚିନ୍ତାକରି ଆମେ ସ୍ମରଣିକାର ପରିକଳ୍ପନା କଲୁ ।

ସଞ୍ଜୟ ଜେନାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ 

ପବିତ୍ର ମୋତେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇଥିଲେ ସଞ୍ଜୟ ଜେନାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଏଇଆ କହି ଯେ, ସେ ଚାହିଁଲେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଉଦ୍ୟୋଗମାନଙ୍କରୁ ବହୁ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ବିଜ୍ଞାପନ ଆମକୁ ଅକ୍ଳେଶରେ ମିଳିଯିବ ।  ସେ କିଏ ବୋଲି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲି ; ସେ ତାଙ୍କ ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ ଓ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ବଳୟରେ ଥିବା କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଉଦ୍ୟୋଗଗୁଡ଼ିକର ଯେଉଁ ସବୁ ବିଜ୍ଞାପନ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ଗଣମାଧ୍ୟମ ପାଉଛନ୍ତି ସେ ସବୁ ସଞ୍ଜୟ ବାବୁ ହିଁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି କହିଥିଲେ ।

ମୁଁ ତ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିନାହିଁ ; ସେ କାହିଁକି ମୋତେ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେବେ ବୋଲି ମୁଁ ପଚାରିଲି । ପବିତ୍ର କହିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣିଥିଲେ ବି ସେ ମୋତେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଓ ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ସେ ତାହା ଭାଙ୍ଗିବେ ନାହିଁ । ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ବୃହତ୍ତର ସ୍ଵାର୍ଥ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମୁଁ ପବିତ୍ରଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇଥିଲି । ଦେଖାଗଲା ସେ ମୋତେ ଜାଣିଥିଲେ । ସମାଦର ସହ ସେ ମୋତେ ପାଛୋଟି ନେଇଥିଲେ । ମୁଁ ବି ଦେଖି ଜାଣିଗଲି ଯେ, ଟେଲିଭିଜନ ଚ୍ୟାନେଲମାନଙ୍କ ବିତର୍କରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିଦୀପ୍ତତା ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହୃଦ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ଏ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ସଞ୍ଜୟ ଜେନା । ସେ ମୋତେ ପଚାରିଲେ, “ସାର୍ , ମୋ ପାଖରେ ହଠାତ୍ କି କାମ ପଡ଼ିଲା ? ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କଥାଟି କହିଲି । ସେ କହିଲେ, ଆମେ ଏତେ ସଂସ୍ଥାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଛୁ ; ଓଡ଼ିଶାର ନିରୋଳା ସ୍ଵାର୍ଥ ପାଇଁ ଆପଣ ଚଳାଇଥିବା ଏ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିବୁ । ମୁଁ ଯଥେଷ୍ଟ ବିଜ୍ଞାପନ ଦିଆ କରାଇବି । ମୁଁ ତାଙ୍କ ମନ ବିଡ଼ିବା ପାଇଁ କହିଥିଲି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସାରା ଓଡ଼ିଶାରେ ମଜବୁତ ହେବାରେ ସେ ଦେଉଥିବା ବିଜ୍ଞାପନ ଯଦି ସହାୟକ ହୁଏ, ତାର ରାଜନୈତିକ ଫାଇଦା ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ବାବୁଙ୍କୁ ଯିବ । ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲେ ଯେ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ପାଇଁ ଏପରି ଏକ ଯଜ୍ଞ , ଯାହାକୁ ରାଜନୈତିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର କେବେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ନାହିଁ । ମୁଁ ଆଶ୍ଵସ୍ତ ହୋଇଥିଲି ; କାରଣ ପବିତ୍ର ଏହି ବିଜ୍ଞାପନ ଆଳରେ  ଆମ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ବିଜେପି ଶିବିରକୁ ନେଇଯିବା ଯୋଜନାରେ  ଅଛି କି ବୋଲି ଅବଚେତନରେ ଯେଉଁ ଆଶଙ୍କା ସେଠି ଉଦ୍ରେକ ହୋଇଥିଲା , ତାହା ତତ୍କାଳ ଦୂରୀଭୂତ ହୋଇଥିଲା ଓ ସଞ୍ଜୟ ବାବୁଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ସମ୍ମାନ ଅଧିକ ବଢିଯାଇଥିଲା । ଯେହେତୁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପରି ଏକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଉଦ୍ୟୋଗ ବିଜ୍ଞାପନ ଆଳରେ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ଦେବା ଦୁରୂହ ଥିଲା, ସେହେତୁ ପବିତ୍ର କର୍ତ୍ତୁତ୍ଵାଧୀନ ‘ଶବ୍ଦସ୍ପର୍ଶ’କୁ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସ୍ମରଣିକାର ପ୍ରକାଶକ ଦର୍ଶାଇ ତାହାକୁ ଏହି ବିଜ୍ଞାପନ ଦେବାକୁ ପବିତ୍ରଙ୍କ ପରମର୍ଶକ୍ରମେ ମୁଁ ସଞ୍ଜୟବାବୁଙ୍କୁ କହିଥିଲି । ସେତେବେଳେ ମୁଁ କଲ୍ପନା କରିପାରିନଥିଲି ଯେ, ବିଜ୍ଞାପନ ପାଇଗଲା ପରେ ପବିତ୍ର ଲୋଭଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ଏକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଙ୍କ ଖାତା ଖୋଲି ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ବିଜ୍ଞାପନପ୍ରସୂତ ସେହି ଉପାର୍ଜନକୁ ତୋଷରପାତ କରିବ ଓ ଧରାପଡ଼ିଗଲା ପରେ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର କୌଣସି ସ୍ମରଣିକା ପ୍ରକାଶ ପାଇନାହିଁ ଓ ସେପରି କୌଣସି ସ୍ମରଣିକା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଜ୍ଞାପନ ଆସିନାହିଁ ବୋଲି କହି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଜୀବନରେ ଏପରି ଜଘନ୍ୟ ବିଶ୍ଘାସଘାତକତା ଖୋଦେଇ କରିବ ।

ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସଞ୍ଜୟବାବୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ

ସତ୍ୟ ଜାଣିବାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ସଞ୍ଜୟବାବୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି । ସେ ଯେଉଁ ବିଜ୍ଞାପନଗୁଡ଼ିକ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ସ୍ମରଣିକା ପାଇଁ ନିର୍ଗତ କରାଇଥିଲେ  ସେଗୁଡ଼ିକ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ପାଣ୍ଠି ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ମୋ ଅନୁରୋଧ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା କି ପବିତ୍ର ମହାରଥାଙ୍କ ନିଜ ଉପାର୍ଜନ ପାଇଁ  ଅଭିପ୍ରେତ ଥିଲା, ତାହା ଏହି ଅନନ୍ୟ ଆଂଦୋଳନର ଏହି ଘଡ଼ିସନ୍ଧି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଅବଗତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ମୋର ବିଶ୍ଵାସ, ସଞ୍ଜୟବାବୁ ଏହି ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷା କରିବେ ।

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମଦମୁକ୍ତିଯୁବବାହିନୀ ,ଓଡ଼ିଶା ଦ୍ଵାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିବା ଏହି ପ୍ରାମାଣିକ ଭିଡିଓ ଆମ ଚେତନାକୁ କାରାମୁକ୍ତ କରୁ ।

ଏହାର ସଂଳାପ ଲେଖିଛନ୍ତି ମଦମୁକ୍ତିଯୁବବାହିନୀ , ଓଡ଼ିଶାର ଆବାହକ ଭାଇ ତାରାକାନ୍ତ ନାୟକ, ସଂଳାପ ପରିବେଷଣ କରିଛନ୍ତି ଯୁବ ବିଳ୍ପବୀ ସମାସ ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ । ଭାଷାପ୍ରାଣ ଭାଇ ନିରଞ୍ଜନ ଖିଲାରଙ୍କ ସୌଜନ୍ୟରୁ ଆମ୍ଭେ ଏହାକୁ ପାଇଛୁଁ ।

 

ମୁଁ ଏହି ତିନି ବନ୍ଧୁଙ୍କର ତଥା ମଦମୁକ୍ତିଯୁବବାହିନୀ, ଓଡ଼ିଶାର ଜୟଜୟକାର କରୁଛି ।

ଏହି ଭିଡିଓ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରେ ଯେ, କ୍ରମାଗତ କୁଶାସନ କବଳରେ ଆମେ ସଢ଼ୁଥିବା ସତ୍ତ୍ବେ ଆମ ଚେତନାର ବହ୍ନି ନିର୍ବାପିତ ହୋଇନାହିଁ ଓ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ବଳିତ ହେବାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ଅଛି ।

ଯେଉଁଦିନ ଏ ଆଗ୍ନେୟଗିରିର ଧୂଆଁ ଟାଣି ଆଣିବ ଲାଭା, ହେ କୁଶାସକବର୍ଗ, ମନେରଖ, ସେ ଲାଭାର ପ୍ରଖରସ୍ରୋତ ଭିତରକୁ ଆମେ ତମକୁ ଟାଣି ଟାଣି ଫୋପାଡ଼ିବୁ ।

ଏବଂ ଦିଗ୍ ବିଦିଗ ପ୍ରକମ୍ପିତ କରି ଗାଇବୁ –
ମା ଓଡ଼ିଶାର ଜୟ । ମା ଓଡ଼ିଶାର ଜୟ ।

ତୁଷାରକାନ୍ତ ଶତପଥୀ


ସାଧାରଣ ଓଡ଼ିଆ ଇଂରାଜୀରେ ପାରଙ୍ଗମ ନୁହନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଭାଷା ଅଧିକାର ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ସଂଗ୍ରାମ କରୁଛୁ । ସରକାର ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି । ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ମାତୃଭାଷାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରି ଯେଉଁ ଅପଶାସନ ଚାଲିଛି, ତହିଁର ଏହି ତଥ୍ୟାଭିତ୍ତିକ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ବରେଣ୍ୟ ତୁଷାର କାନ୍ତ ଶତପଥୀ  ତାଙ୍କ ନିଜ ଶୈଳୀରେ । ଆମ ଭାଷାର ଭାଇଭଉଣୀଏ ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ ପରିପୂରକ ଉପସ୍ଥାପନା ଭାବେ ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରୁଛୁ । (ସମ୍ପାଦକ)

—————————————————————————————————————————————————–

ଗତ ୨୫.୧୦.୨୦୧୩ରେ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଝାନସୀଠାରେ ଏକ ନିର୍ବାଚନୀ ସଭାରେ ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରାର୍ଥୀ ମୋଦିଜୀ କହିଥିଲେ ” କଂଗ୍ରେସକୁ ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ଦେଇଛନ୍ତି, ବିଜେପିକୁ ଷାଠିଏ ମାସ ଦିଅନ୍ତୁ , ସମସ୍ତଙ୍କ ଲୁହ ପୋଛିଦେବୁ”।

ତା ୩୦.୫.୨୦୧୯ରିଖରେ ମୋଦିଜୀଙ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲେ। ଇତି ମଧ୍ୟରେ ବିଜେପି ତଥା ତାଙ୍କ ଶାସନର ଷାଠିଏ ମାସ ସରି ଆହୁରି ବାର ମାସ, ଏହିପରି ସମୁଦାୟ ବାସ୍ତରି ମାସ ( ୭୨) ସରିଛି ଯେଉଁଥି ପାଇଁ ତା30.05.2020ରିଖରେ ଭବ୍ୟ ଭରଚୁଆଲ ଉତ୍ସବ ପାଳିତ ହୋଇଛି ଓ ମୋଦିଜୀଙ୍କ ଉପରେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ବି ହୋଇଛି। ଉତ୍ସବ ପାଳନ ବାବଦରେ ତୁହାକୁ ତୁହା ପ୍ରଚାର ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ଗତ ମଇମାସ 27 ତାରିଖରେ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଭିଡିଓଟିଏ ଭାଇରାଲ ହୋଇଥିଲା , ଯାହାର ବର୍ଣନା ନିମ୍ମରେ;-

ତା24.05.2020ରିଖରେ ଗୁଜୁରାଟରୁ ବିହାର ଅଭିମୁଖେ ବାହାରିଥିବା ଶ୍ରମିକରେଳରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଅବ୍ରିନା ଖାତୁନ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଛୋଟପୁଅଙ୍କୁ ଧରି ଆସିଥିଲେ। ୨୫ ତାରିଖରେ ରେଳଟି ବିହାରର ମୁଜାଫରପୁର ରେଳଷ୍ଟେସନ ପ୍ଲାଟଫର୍ମରେ ପହଂଚିବାର ଠିକ ପୂର୍ବରୁ ସେ ଖାଦ୍ୟ, ପାଣି ଅଭାବରୁ ତଥା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଗରମରୁ ଟଳି ପଡିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମୃତ ଶରୀରକୁ ପ୍ଲାଟଫର୍ମରେ ଖଣ୍ଡେ କମ୍ବଳ ଘୋଡାଇ ଦିଆଯାଇ ଶୁଏଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ମା’ ଶୋଇଛି ଭାବି ତାଙ୍କର ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ବର୍ଷର ସାନପୁଅଟି କମ୍ବଳକୁ ଟାଣି ତାଙ୍କୁ ଉଠେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଘୁଂଚିଗଲାବେଳକୁ ତାଙ୍କର ବଡପୁଅ ସାନଭାଇକୁ ଟେକି ନେବାର ଦୃଶ୍ୟ ସେହି ଭିଡିଓରେ ବର୍ଣିତ ଅଛି।

ଏହା ଛଡା ସେଇଠି ଗୋଟିଏ ଦୁଇ ବର୍ଷର ଶିଶୁ ବି ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିବାର ଖବର ମିଳିଛି।ଶ୍ରମିକରେଳରେ ଯାତ୍ରା ବେଳେ ଆହୁରି ଅନେକ ପ୍ରାଣ ହରାଇଛନ୍ତି। ଅନେକ ରେଳରେ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ବୁଲେଇ ବୁଲେଇ ଅସହ୍ୟ ଗରମ , ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଅଭାବରେ ଭାରତ ଦର୍ଶନ କରାଯାଉଛି।

ମନେ ପଡୁଛି 1956 ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସରେ ମେହେବୁବନଗରରେ ଏକ ରେଳ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ୧୧୨ ଜଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନିଜକୁ ନୈତିକ ଭାବେ ଦାୟୀ କରି ତତ୍କାଳୀନ ରେଳମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଲାଲବାହାଦୁର ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଇସ୍ତଫା ପ୍ରଦାନ କଥା, ଯାହାକୁ ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନେହେରୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ। ତାର ଦୁଇ ମାସ ପରେ ଅର୍ଥାତ ୧୯୫୬ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ମାସରେ ଆରିୟାଲୁରରେ( ମାଡ୍ରାସ ପାଖ) ପୁଣି ଏକ ରେଳ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ୧୪୨ଜଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗୁ ସେ ପୁଣି ଥରେ ଇସ୍ତଫା ଦେଇ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାକୁ ମନା କରନ୍ତେ, ନେହେରୁ
” ଏପରି ନିତୀବାନଙ୍କ ଆଗରେ ମୁଁ ନାଚାର” କହି ଇସ୍ତଫା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ଏବେ ବିହାରର ମୂଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିବା ନିତୀଶକୁମାରଜୀ ୧୯୯୯ରେ କେନ୍ଦ୍ର ରେଳମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ। ଆସାମର ଗାଇସୁଲରେ ଏକ ରେଳ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ୨୯୦ ଜଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ନୈତିକ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇ ସେ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିଲେ। ଅଥଚ,ଉପର ବର୍ଣିତ ଘଟଣା ତାଙ୍କ ଶାସିତ ରାଜ୍ୟ ବିହାରରେ ଘଟିଥିଲେ ବି ସେ ଚୁପ୍ ଓ ତାଙ୍କ ଦଳର ଜାତୀୟ ପ୍ରବକ୍ତା ଡଃ ଅଜୟ ଆଲୋକ ଗୋଟିଏ ଟିଭି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କହିଛନ୍ତି ” ଏତେ ଲୋକ ଯିବା ଆସିବା କରିବାରେ କିଛି ଅଘଟଣ ଘଟିବା ଅସ୍ୱଭାବିକ ନୁହେଁ “।

ତା ୦୯.୧୧.୨୦୧୭ରିଖରେ ହିମାଚଳପ୍ରଦେଶର ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନ ହୋଇଥିଲା। ତା ପୂର୍ବରୁ ତା୨୭.୦୪.୨୦୧୭ରିଖରେ, ସେହି ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ସିମଲାର ଏକ ନିର୍ବାଚନୀ ସଭାରେ ସେ କହିଥିଲେ ” ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ଉଡାଜାହାଜରେ କିଏ ବସିବା ଉଚିତ। ବଡ ଲୋକ ଓ ଧନୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁନିଆ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏ ଦେଶରେ ଯେଉଁ ସୁବିଧା ଅମୀରଙ୍କୁ ମିଳେ, ତାହା ଗରିବଙ୍କୁ ମିଳିବା ଉଚିତ”।( ଏତିକି କହି ସେ ନିଜେ ବାଉଁଆ ତାଳି ମାରିଥିଲେ ଓ ତା ପରେ ଅତି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଥିଲେ) ” ଯିଏ ହାୱାଇଚପଲ ପିନ୍ଧି ବୁଲେ, ମୋର ଇଛା ସେ ଉଡାଜାହାଜରେ ଉଡିବା ଦେଖିବା”।( ଲୋକେ ‘ ଗୋଟାଏ କୁସି ତ ଆଉ ‘ ମାହୋଲରେ ଆକାଶକୁ ଚାହିଁଥିଲେ ” ବିମାନ ଆସି ତଳକୁ ଦଉଡିସିଡି ପକେଇ ଦେଲା କି ଆଉ” ଲୋଭରେ)

” ବିଧିର ବିଧାନ , କେ କରିବ ଆନ” ( Man proposes but God disposes) ଅନୁଯାୟୀ ଚାଇନା ଏଠାକୁ କରୋନା ଭାଇରସ ପଠାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରୁ କରୁ ଆମର ବିମାନରେ ଜୋତାପିନ୍ଧାମାନେ ତାକୁ ନେଇ ଆସିଲେ ।

” ଇଛାଗୁଡିକ ଘୋଡା ହୋଇଥିଲେ ଭିକାରିମାନେ ବି ଘୋଡା ଚଢୁଥାନ୍ତେ” କଥନୀଟି ଅନୁଯାୟୀ ” ହାୱାଇଚପଲପିନ୍ଧାଙ୍କ ଉଡାଜାହାଜରେ ଉଡିବା ସ୍ୱପ୍ନ ଔରଙ୍ଗାବାଦର ରେଳଧାରଣା ତଳେ ଚାପି ହୋଇଗଲା ଓ ଛିଣ୍ଡା ହାୱାଇଚପଲ ସେଠି ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ପଡି ରହିଲା” ଯାହା ଟିଭିରେ ଦିଶିଲା।ସେ ତ ବିମାନରେ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ଘରବାହୁଡା କରେଇଲେ ନାହିଁ ବରଂ ଝାଡଖଣ୍ଡର କିଛି କାରଗିଲରେ ରାସ୍ତ ତିଆରି କାମରେ ନିୟୋଜିତ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ଝାଡଖଣ୍ଡ ସରକାରଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ବିମାନରେ ଅଣାଯିବା ବାବଦ ସେଠା ସରକାରଙ୍କର କେନ୍ଦ୍ର ଗୃହବିଭାଗର ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ ଚିଠିର ଉତ୍ତର ମିଳିନଥିଲା। ଏବେ କିଛି ଜଣାଶୁଣା ଲୋକେ ଶ୍ରମିକ ଓ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିଜ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ସେମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ବିମାନରେ ପଠେଇ ସୁନାମ ଅର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହା ଯେ ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରାଜନୈତିକ ଦଳରୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଅର୍ଥ ପାଇ ଓ ସେଥିରୁ କିଛି ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ଏପରି କରୁଛନ୍ତି ଓ ଭୋଟବେଳେ ସେହି ଦଳ ପାଇଁ ପ୍ରଚାର କରିବେ, ତାହା ଗୋଟିଏ ସଂସ୍ଥାର Sting Operation ରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯାହା YOUTUBEରେ ଘୁରିବୁଲୁଛି । ସେମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ ରାଶିର ପ୍ରମୂଖ ଭାଗ ନଗଦ ଟଙ୍କା ଆକାରରେ ନେଇଥାନ୍ତି ଯାହାର ହିସାବ ନଥିବାରୁ ଏଭଳି ରୋଜଗାର ଉପରେ ଆୟକର ଦେବାକୁ ପଡିନଥାଏ।ରାଜ୍ୟସଭାରେ ପଶିଯିବାକୁ ବି ସେମାନେ ଆଗ୍ରହୀ।

ଏହି ଅର୍ଥ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆସି ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ, ସେମାନଙ୍କର ସମୁଳସୁଧ ପରିଶୋଧ ପରେ ଆଉ ଅର୍ଥ ଥିଲେ ତ ଅବ୍ରିନା ଖାତୁନଙ୍କ ଭଳି ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେବ?ତେଣୁ ଗରିବେ ସେଇମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଭୋଟ ଦେଇ ସେମିତିରହିଥିବେ, ଯେହେତୁ ଏତେ ଉନ୍ନତ ମାନର ଯୋଜନା ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଛାଡନ୍ତୁ, ବଡ ବଡ ବିଦ୍ୱାନ ଓ ରାଜନେତାମାନେ ବି ଅକ୍ଷମ।

ଅତଏବ , ଅବ୍ରିନା ଖାତୁନ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ବାବଦର ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଓ ଟିଭି ପରଦାରେ ଭିଡିଓ/ ସମ୍ବାଦପତ୍ରରେ ଫଟୋରେ ଥିବା ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି ବିଚଳିତ ହେବାର ନାହିଁ, ବିଶେଷକରି ସମସ୍ତଙ୍କ “ଲୁହପୋଛା”ସରିଯାଇଥିବା ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ।

ଏପରି କାହିଁକି?

ତା୨୫.୧୧.୧୯୪୯ରିଖରେ ” ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ସଭା – Constitutent Assembly ” ରେ ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନକାରୀ ସଂସ୍ଥାର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଡଃ ଆମ୍ବେଦକର ଏକ ଦୀର୍ଘ ଭାଷଣ ଦେଇଥିଲେ। ସେଥିରେ ବି ଥିଲା” How can people divided into several thousands of castes be a nation ?” ଭଳି ପ୍ରଶ୍ନଟିଏ। ସେ ମଧ୍ୟ ଆଶଙ୍କା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ” ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଦତ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ଅଧିକାରଗୁଡିକ ଭିତରୁ ନିହାତି ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ଖଣ୍ଡିଏ ଭୋଟ ଦେବାର ଅଧିକାର ଛଡା ଆଇ କିଛି ଉପଲବ୍ଧ ହେବ ନାହିଁ “। ଭୋଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅର୍ଥ, ଗୁଣ୍ଡା,
ଖଣ୍ଡା ତଥା ନିଶାଦ୍ରବ୍ଯ ଦ୍ୱାରା କବଳିତ ହେବା ପରେ ତଥା ନିହାତି ସାଧାରଣ ଭୋଟର, ଭୋଟ ସମୟରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଲୁଚକାଳି ଖେଳୁଥିବାରୁ ଓ ଭୋଟଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ/ ଗୁରୁତ୍ୱ ବୁଝିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ଥିବାରୁ (ବା ସେମାନଙ୍କୁ ଅସମର୍ଥ କରି ରଖାଯାଇଥିବାରୁ ?) ସେଇ ‘ ବୁଝିବିଚାରି ସଠିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଭୋଟ ଦେବା ଅଧିକାର” ବି ଅପହୃତ ହୋଇ ସାରିଛି।

ସମ୍ବିଧାନରେ ” ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ସଭା- Legislative Wing” ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି ଓ ସେଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନିୟମକାନୁନର ସଠିକ ଋପାୟନ ପାଇଁ ” ବାବୁତନ୍ତ୍ର- BUREAUCRACY – EXECUTIVE ” ସ୍ତମ୍ଭ ରହିଛି। ସେଗୁଡିକ କର୍ତୁକ କିଛି ଭୁଲ କରାଗଲେ ତଥା ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ଅନୁସାରେ କାମ ନହେଲେ, ତାହାର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ” ନ୍ୟାୟପାଳିକା” ସ୍ତମ୍ଭ ରହିଛି। ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ଚତୁର୍ଥ ସ୍ତମ୍ଭ କୁହାଯାଏ କିନ୍ତୁ ସମ୍ବିଧାନରେ ଏପରି ସ୍ତମ୍ଭର ମାନ୍ୟତା ପାଇ ନାହିଁ।

ତା୨୪.୦୩.୨୦୨୦ରିଖ ରାତି ଆଠଟାରେ, ଆମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରାତି ବାରଟାରୁ ସାରାଦେଶ ପାଇଁ ଲକଡାଉନ ବାବଦରେ ଘୋଷଣା କଲେ।କୋଟି କୋଟି ( ସଠିକ ଆକଳନ ନାହିଁ) କଳକାରଖାନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍ଥା ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବାରୁ ସେଠାରେ କାମ କରି ରୋଜଗାର କରୁଥିବା କୋଟି କୋଟି ଶ୍ରମିକ ବେକାର ହେଲେ। ସେମାନେ ଯେଉଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଟୁଙ୍ଗି ବା ଖୋଲିରେ ରହୁଥିଲେ, ସେଗୁଡିକର ମାଲିକମାନେ ଏମାନଙ୍କୁ ତଡିଦେଲେ। ଏମାନେ ଖାଉଥିବା ଝୁମ୍ପୁଡି ହୋଟେଲସମୂହ ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବାରୁ ” ରହିବାକୁ ବା ଖାଇବାକୁ ନ ପାଇ” ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗାଁକୁ ପଳେଇ ଆସିବାକୁ ବିକଳ ହେଲେ କିନ୍ତୁ ଯାନବାହାନ ଚଳାଚଳ ବନ୍ଦ ଥିଲା। ତେଣୁ, ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ” ଦାଣ୍ଡିଯାତ୍ରା” ବା ମାଓ-ସେ-ତୁଙ୍ଗଙ୍କ ” ଲମ୍ବାଯାତ୍ରା” ବାବଦରେ ସେମାନେ ଆପାତତଃ ଅଜ୍ଞ ଥିଲେ ବି ଆରମ୍ଭ ହେଲା “ଦୀର୍ଘପଥର ପାଦଚଲା ଯାତ୍ରା “।

ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ସ୍ତମ୍ଭର ଭୂମିକା ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତରେ ଯାହା ହେବ ତାହା ବୋଧେ ସମ୍ବିଧାନପ୍ରଣେତାଗଣ ସଠିକ ଭାବେ ଆକଳନ କରି ତୃତୀୟ ସ୍ତମ୍ଭର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ,ଏହି ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡିକର ମହାମହିମଗଣ ବେଳକୁ ବେଳ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ବାବଦରେ ଅଧିକ ମନ ଦେବାରୁ, ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ଚାଲିବା ଜନିତ ସମସ୍ୟା ଉପରେ କେହି ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ ନାହିଁ।

ସବୁ ଯୁଗରେ କିଛି ଅବାଗିଆ ଲୋକ ଥାଆନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ” ଆପେ ବଂଚିଥିଲେ ବାପର ନାଆଁ ” ଭଳି ଆମର ମହାନ ଐତିହ୍ୟକୁ ଏଡେଇ ଦେଇ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଗନ୍ତି , ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ” ଅବାଟୁଆ, ଦେଖେଇ ହେଉଛି ” ଇତ୍ୟାଦି ଆକ୍ଷେପ କରାଯାଇଥାଏ। ସେଇମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କେହି ଜଣେ “ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଉପରେ ମାନ୍ୟବର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ କିଛି ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ” ବୋଲି
ଅନୁରୋଧଟିଏ କରନ୍ତେ, ସେଠାରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ପାଖକୁ ଏହା ଉପରେ ତା୩୦.୦୩.୨୦୨୦ରିଖରେ ମତ ରଖିବାକୁ ହୁଲିଆଜାରି କରାଗଲା।

କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କର ଏକ ନମ୍ବର ଆଇନ ଅଧିକାରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଆଟର୍ଣୀ ଜେନେରାଲ ଓ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅଛନ୍ତି ସଲିସିଟର ଜେନେରାଲ। କିନ୍ତୁ କରୋନା ଭୂତାଣୁ ଜନିତ ମହାମାରୀ ବେଳେ ଏକ ନମ୍ବରଙ୍କର ଖୋଜଖବର ନାହିଁ ଓ ସବୁ ବୁଝୁଛନ୍ତି ଦୁଇ ନମ୍ବର। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ବିତୀୟ ସ୍ତମ୍ଭର ମହାମହିମମାନଙ୍କ ଠାରୁ ପରାମର୍ଶ ନେଇ ତଥା ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଲଗେଇ ସେ ମହାଶୟ ନିର୍ଧାରିତ ମାର୍ଚ୍ଚ ତିରିଶି ତାରିଖରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ବିଚାରପତିଙ୍କ ଆଗରେ କହିଦେଲେ” ଠିକ ଏହି ସମୟରେ ରାସ୍ତାରେ କୌଣସି ଶ୍ରମିକ ଚାଲୁ ନାହାନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି “।ଏବଂ, ଏ ଅଧ୍ୟାୟଟି ଏଇଠି ସରିଗଲା ଯଦିଓ ବାସ୍ତବତା ଥିଲା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ।

ତାପରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କର ପାଦ, ସାଇକେଲ, ଟ୍ରଲି, ରିକ୍ସା ଯୋଗେ ତଥା ନିବୁଜ ଗାଡିରେ ଚାଲିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଓ ପୋଲିସ ପିଟା, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାସାୟନିକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଛିଂଚା ଚାଲୁ ରହିଲା। ବାଟରେ କିଛି ବି ମଲେ।ଏସବୁ ସହି ନପାରି ଆଉ କିଛି ବଗୁଲିଆ ନିଜର ଦେଖେଇହେବାପଣିଆକୁ ଜାହିର କରିବାକୁ “” ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ବଂଚିବାର ମୌଳିକ ଅଧିକାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତଥା ସେମାନେ ଦରମା ପାଇବା ପାଇଁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଜାରି କରିବାକୁ ” ପୁଣି ସେଠାରେ ଆବେଦନ କରନ୍ତେ, ସେଠାର ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଏସ.ଏ.ବୋବଡେ, ବିଚାରପତି ସଂଜୟ କିସନ କାଉଲ ଓ ବିଚାରପତି ଦୀପକ ଗୁପ୍ତା ଭିଡିଓ କନଫରେନ୍ସ ଜରିଆରେ ସେହି ଆବେଦନକୁ ତା୦୭.୦୪.୨୦୨୦ରିଖରେ ଶୁଣାଣି କରି କହିଥିଲେ ” ଆମେ ସରକାରଙ୍କ ନିତୀ ନିର୍ଧାରଣ ଉପରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରି ପାରିବୁ ନାହିଁ। ଆମକୁ ଆଉ କିଛି ଦିନ ସମୟ ଦିଆଯାଉ”।ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ବୋବଡେ କହିଥିଲେ ” ଯଦି ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଉଛି , ତେବେ ସେଥିପାଇଁ ଅର୍ଥ ଦିଆଯିବ କାହିଁକି?”, ସତେକି ଯେମିତି ଆମର ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ବାବୁମାନେ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ବାବଦରେ ହିଁ ଦରମା ନେଉଛନ୍ତି।

ଆଉ ଜଣେ ଅବାଗିଆ ତଥା ଓକିଲ ଶ୍ରୀ ଆଲୋକ ଶ୍ରୀବାସ୍ତବ ପୁଣି ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଯେ” ରେଳ ଲାଇନରେ ଶୋଇ ମରିଥିବା ଭଳି ଘଟଣାର ପୁନରାବୃତ୍ତି ନହେବା ପାଇଁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ତରଫରୁ ଜିଲ୍ଲାପିଲାମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଉ” ଯାହାର ଶୁଣାଣି କରି ତା୧୫.୦୫.୨୦୨୦ରିଖରେ ବିଚାରପତି ଶ୍ରୀ ସଂଜୟ କିସନ କାଉଲ କହିଥିଲେ ” ସମ୍ବାଦପତ୍ରରେ ପରିବେଷିତ ସମ୍ବାଦ ଆଧାରରେ ମୋକଦ୍ଦମା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହା ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର କାମ ଓ ବିଚାରାଳୟ ଏହା ଉପରେ ମୁଣ୍ଡ ପୁରାଇବ ନାହିଁ। ରେଳଲାଇନରେ ଶୋଇବାକୁ ବିଚାରାଳୟ ବନ୍ଦ କରିବ କିପରି?”। ବିଚାରପତି ଏଲ.ନାଗେଶ୍ୱର ରାଓ କହିଥିଲେ ” ଲୋକେ ଚାଲିବା ବନ୍ଦ କରୁ ନାହାନ୍ତି। ବିଚାରାଳୟ ବନ୍ଦ କରିବ କିପରି?” ତାହାପରେ ଅବାଗିଆ ଓକିଲଙ୍କୁ ତାତ୍ସଲ୍ୟ କରି କୁହା ଯାଇଥିଲା ” ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଯିବାର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବୁ।ଆପଣ ଯାଇ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ “।

ଏଇଠି, ପୂର୍ବତନ ମନ୍ତ୍ରୀ, ବିଚକ୍ଷଣ ଓକିଲ ତଥା ଏବକୁ ଦିବଙ୍ଗତ ଶ୍ରୀ ଅଋଣ ଜେଟଲି ରାଜ୍ୟସଭାରେ ବିଜେପି ତରଫରୁ ବିରୋଧୀଦଳ ନେତା ଥାଇ, ତା 30.09.2012 ରିଖରେ ବିଜେପିର ସମର୍ଥକ ଓକିଲମାନଙ୍କ ଏକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ” ବିଚାରପତିମାନେ ଅବସର ପରେ ପୁଣି ଭଲ ଭଲ ପଦ ପାଇବା ପାଇଁ ଅବସର ପୂର୍ବରୁ ସରକାରଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ବିଚାର କରିଥାନ୍ତି – Pre-retirement judgements are influenced by a desire for a post retirement job. Post retirement jobs are being created through judicial verdicts” କହିଥିବା କଥାଟି ମନେ ପଡିଯାଉଛି ।1984 ମସିହାରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ହୋଇଥିବା ଦଙ୍ଗା ଉପରେ ବିଚାରପତି ରଙ୍ଗନାଥ ମିଶ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ଗଠିତ ତଦନ୍ତ କମିଶନଙ୍କ ତରଫରୁ ଦଙ୍ଗା ସମୟର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଥିବା କଂଗ୍ରେସ ସରକାରଙ୍କୁ ଦୋଷମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ମିଶ୍ର ଅବସର ନେବା ପରେ କଂଗ୍ରେସ ତରଫରୁ ରାଜ୍ୟସଭାକୁ ଯାଇଥିବାରୁ ଶ୍ରୀ ଜେଟଲି ଏପରି କହିଥିଲେ। ଅଥଚ, 2014ରେ ଶ୍ରୀ ଜେଟଲି ମନ୍ତ୍ରୀଥିବା ମୋଦିଜୀଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ତରଫରୁ ତାହାର ଅଳ୍ପ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ସେବାନିବୃତ୍ତ ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଶ୍ରୀ ପି.ସଥାଶିବମଙ୍କୁ କେରଳର ରାଜ୍ୟପାଳ କରାଯାଇଥିଲା। ମୋଦିଜୀଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଳିରେ ସଦ୍ୟ ସେବାନିବୃତ୍ତ ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଶ୍ରୀ ରଞନ ଗୋଗୋଇଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟସଭାର ମନୋନୀତ ସଦସ୍ୟ କରାଗଲାବେଳକୁ ଶ୍ରୀ ଜେଟଲି ନାହାନ୍ତି। ଶ୍ରୀ ଜେଟଲି କହିଥିବା ମୁତାବକ “ଏମାନଙ୍କର କେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଏମାନେ ଅବସର ପରେ ଏପରି ପଦବୀ ପାଇଲେ” ବାବଦରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଲେ “ଦେଶଦ୍ରୋହୀ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ” ମିଳିବା ଥୟ ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ସ୍ପୃହଣୀୟ ନୁହେଁ।

ଅବାଗିଆ ଗୋଷ୍ଠୀର ସଦସ୍ୟଗଣ ତ ଅବାଗିଆ। ତେଣୁ, ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ତରଫରୁ ତପରେ ବର୍ଣିତ ” ଆମ ଦ୍ୱାରା କିଛି ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ” ବୋଲି କୁହାଗଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି କୋଡିଏ ଜଣ ବରିଷ୍ଠ ଅବାଗିଆ ପୁଣି ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କୁ ” ଚାଲୁଥିବା ଓ ଏବେ ରେଳରେ ଯାଉଥିବା ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଅବର୍ଣନୀୟ, କିଛି କରନ୍ତୁ ” ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କରି ଚିଠିଟିଏ ଲେଖିଲେ।”ଭଗବାନଙ୍କ ଘରେ ଡେରି ଥାଏ, ଅନ୍ଧାର ନଥାଏ” କଥନୀଟି ଅନୁଯାୟୀ ( ଯଦିଓ ତିନୋଟି ସ୍ତମ୍ଭର ମହାମହିମମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅନ୍ଧାର ମୋଟେ ନଥାଏ) ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ତରଫରୁ ଏହା ଉପରେ ଶୁଣାଣି ହୋଇ ତା୨୮.୦୫.୨୦୨୦ରିଖରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରମାନଙ୍କ ଉପରେ ସବୁ ଦାୟିତ୍ବ ଅଜାଡି ଦିଆଯାଇଛି। ହୁଏତ ଉପରେ ବର୍ଣିତତା୨୭.୦୫.୨୦୨୦ରିଖର ଭିଡିଓ ସେମାନେ ଦେଖିଥିବେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ” ପ୍ରକୃତରେ ଅବସ୍ଥା ଅସମ୍ଭାଳ ” ଭାବନାଟିଏ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଇପାରେ। ପୁଣି ତା 05.06.2020ରିଖରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ତରଫରୁ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ” ପନ୍ଦର ଦିନ ଭିତରେ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ନିଆ ଯିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷ କରାଯାଉ ” ଯାହାତା୩୦.୦୩.୨୦୨୦ରିଖରେ ହୋଇଥିଲେ କେତେ ଭଲ ହୋଇନଥାନ୍ତା ସତରେ? କିନ୍ତୁ ଶ୍ରମିକଗଣ ତ ମହାମହିମ ନୁହନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାତି ପାହାନ୍ତିରେ ଦେବାଳୟ ଓ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଖୋଲନ୍ତା! ଅବଶ୍ୟ ଆମେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ବଡ ବଡ ପଦବୀରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ କରାଇବାର କ୍ଷମତା ମୂଖ୍ୟତଃ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ଥାଏ।

ଚାଲିଲା ବେଳେ ତଥା ରେଳରେ ଫେରୁଥିବା ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଦୁଇଶହରୁ ଅଧିକ ପ୍ରାଣ ହରାଇଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଅକଥନୀୟ କଷ୍ଟ ବାବଦରେ କ’ଣ ବା ବର୍ଣନା କରିବା। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ତରଫରୁ ଆଗରୁ ଏପରି ବିଚାର କରାଯାଇଥିଲେ ହୁଏତ ସେମାନେ ମରିନଥାନ୍ତେ ଓ ବଂଚିଥିବାମାନେ ଏତେ କଷ୍ଟ ପାଇନଥାନ୍ତେ।

ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଫେସବୁକରେ ଅଂଗ୍ରେଜୀରେ ଲିଖିତ ” FEEL A LITTLE SHAME FOR THE LOST SOUL OF A NATION ” ଶୀର୍ଷକ ଲିଖିତ ପ୍ରବନ୍ଧଟିଏ ପଢିଥିଲି। ସେଥିରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ହେଉଛି ” ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ମୋର ସାମାଜିକ ପରିବେଶ ପାଇଁ ଯାହା ନେତାଙ୍କୁ ସାବାସୀ ଦିଏ ଯେତେବେଳେକି ସେମାନେ ଲୋକସଂଖ୍ଯାର ଗୋଟିଏ ବଡ ତଥା ନିରାଶ୍ରୟ ଭାଗର ଲୋକଙ୍କ ଚରମ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ସେମାନଙ୍କ ‘ତପସ୍ୟା ‘ ଋପେ ଆଖ୍ୟାୟିତ କରନ୍ତି , ସତେ ଯେମିତି ସେହି ଦୁଃସ୍ଥମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆଉ କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ଥିଲା। ଅସହାୟ, ଦୁଃସ୍ଥ ଓ ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ତାତ୍ସଲ୍ୟ ଓ କଟାକ୍ଷ ( ସେମାନେ କାହିଁକି ରେଳ ଲାଇନରେ ଶୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ସରକାର ପଠେଇଥିଲେ କି, ଆସିବାକୁ ବିକଳ ହେଉଥିଲ, ଭାତଡାଲ୍ମା ଋଚୁନି, ସହର/ମଲ୍/ଘର ମାଗଣାରେ ତିଆରିଛ କି ଓ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଠେଙ୍ଗାଧରି ଜଗାଯିବା/ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାତ୍ସଲ୍ୟଭରା ବ୍ୟଙ୍ଗ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପ୍ରସାରିତ ହେବା ଇତ୍ୟାଦି ଶହ ଶହ ଉଦାହରଣ ଉପଲବ୍ଧ)ସତେ ଯେମିତି ଗୋଟିଏ ଜାତିର ଆତ୍ମାକୂ ମୃତବତ କରିଦେଇଛି।”

ଅତଏବ, ସେହି “ମୃତସମାଜର ଗଣତନ୍ତ୍ରର ରକ୍ଷାକାରୀ ତଥା ଅକଥନୀୟ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଭୋଗୁନଥିବାମାନଙ୍କ ତରଫରୁ ମୃତକ ତଥା ଅକଥନୀୟ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଭୋଗୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମବେଦନା “ଅର୍ପଣ କରାନଯିବା”ରେ ବିଚଳିତ ହେବା ବା କାହିଁକି?

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

କରୋନା କାଳରେ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ନୂଆ ଡିଜିଟାଲ ମଞ୍ଚ – ଭାଷା ମା ପାଇଁ ପଦେ – ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ମହାନ ଭାଷାପ୍ରାଣ ପ୍ରଫେସର କମଳାପ୍ରସାଦ ମହାପାତ୍ର ସରକାରଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ ଦେଇଛନ୍ତି କି, ଏହି ମହାମାରୀ ଭୂତାଣୁ ସହ ଲଢେଇ କରୁଥିବା ଜାତିକୁ ସରକାର ଇଂରାଜୀ ବଦଳରେ ଓଡ଼ିଆରେ କହନ୍ତୁ ; କାରଣ ସବୁ ଲୋକଙ୍କର ବଞ୍ଚିବାର ଅଧିକାର ଥିବା ବେଳେ ସ୍ୱଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଛାଡି ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ପାରଙ୍ଗମ ନୁହନ୍ତି ।

ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଫେସ୍ ବୁକ୍ ଯୋଗେ ସିଧାପ୍ରସାରିତ ପ୍ରଫେସର ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଅଭିମତ ସରକାରଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ପ୍ରଣିଧାନଯୋଗ୍ୟ ।

 

 

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କରୋନାକାଳୀନ ଅତ୍ୟାଚାର ଉପରେ ଆମ୍ଭେ ବାରମ୍ବାର ସପ୍ରମାଣ ଆଲୋଚନା କଲା ପରେ ଜନବିଭ୍ରାନ୍ତି ପାଇଁ ସେ ଗତ ୧୮ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ଆସିଥିବା ‘ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ’ ଗୀତକୁ ଡାକ୍ତରୀ ଓ ପୋଲିସ ଜଗତ ପ୍ରତି ଓଡିଆ ଜାତିର କୃତଜ୍ଞତା ଜ୍ଞାପନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ କରିବାକୁ ଆହ୍ଵାନ ଦେଲେ । କାରଣ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ତାଙ୍କ ସରକାରର ଉପଲବ୍ଧି ଅନୁସାରେ ସେହିମାନେ ହିଁ କରୋନା ଭୂତାଣୁ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି; ଯେଉଁ ଶ୍ରମଜୀବୀ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଏହି ମାରକ ଭୂତାଣୁ ସହ ଅହରହ ଲଢେଇ କରି ଜୀଉଛି ବା ମରୁଛି ସେ ନୁହଁ । ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଚାର ବି ହେଲା, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏହାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ବି କରିଦେଇଛନ୍ତି, ସତେ ଯେମିତି ଆମେ ଏକ ରାଜତନ୍ତ୍ରର ବାସିନ୍ଦା ଓ “ରାଜନନ୍ଦିନୀ ପ୍ୟାରୀ ଯା ବଲେ ତା ଭାଲୋ” !

କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଏହି ଡାକରାକୁ ନିଜ ସାଞ୍ଜୁଭାବେ ନେଇ ଏହି ସଙ୍ଗୀତ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ହେବାର “ପ୍ରଥମ ଉଦ୍ୟୋକ୍ତା” ଭାବେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କୁ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ – ଫେସ୍ ବୁକ୍ – କାନ୍ଥରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଯେଉଁ ଉଦ୍ୟମ ହୋଇଛି ତାହା ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋଚ୍ୟ ।

ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ (୧)

ନିଜର ଆର୍ଥିକ ଫାଇଦା ପାଇଁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଛୁରା ମାରିଲେ, ନିଜକୁ ଭାଷାପ୍ରେମୀ ଦେଖେଇବାକୁ ସେ କେଉଁ କେଉଁ ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ ଚଳାଇପାରନ୍ତି ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଏହି ଚର୍ଚ୍ଚାଧାରା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସେଥିପାଇଁ ନିମ୍ନସ୍ଥ ସ୍କ୍ରିନସଟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯାଉ ।

 

ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ଗୀତ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ଆବେଗ ଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଭାବେ ତାହାର ଅଭ୍ୟୁଦୟର “ପ୍ରଥମ ଉଦ୍ୟୋକ୍ତା” ରୂପେ ଏଥିରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କୁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଛି , ଯେତେବେଳେ ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ଆର୍ଥିକ ଫାଇଦା ପାଇଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଛୁରି ମାରିଥିବା ଅଭିଯୋଗକୁ ସେ ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ।

ବହୁ ଭାବିଚିନ୍ତି ଏହି ଯେଉଁ ଚାଲ୍ ଚଳା ଯାଇଛି ତାକୁ ଫେସ୍ ବୁକ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଛନ୍ତି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କର ଜଣେ ଅନୁଗତ ଶ୍ରୀ ଆଶିଷ ରଞ୍ଜନ ମହାପାତ୍ର ମଇ ୨୯, ରାତି ୯.୪୬ରେ ।

ଏହି ଉପସ୍ଥାପନାର ବିଶ୍ଳେଷଣ ବହୁ କଥା କହିବ । ମୁଁ ସେ ସବୁ ଭିତରକୁ ନଯାଇ ଯେଉଁ ଯେଉଁଠି ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ ପରିଦୃଶ୍ୟମାନ, କେବଳ ସେଇସେଇଠିକି ଯିବି । ସେ ଯେଉଁ ମିଛ କହିଛନ୍ତି ତାହା କାହିଁକି କହିଛନ୍ତି ତାହା ଯଦି ସ୍ପଷ୍ଟ ନକରିବେ, ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କ ବୋଲରେ ସେ ଏହି ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ ଖେଳିଛନ୍ତି ।

ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ (୨)

ଏହି ଚାଲ୍ ପାଇଁ ସେ ବାଛିଛନ୍ତି “୨୦୦୨ ମସିହା, ନଭେମ୍ବର ୧୬ ତାରିଖ, ‘ଜାତୀୟ ସାମ୍ବାଦିକ ଦିବସ’ ପାଳନ ଅବସରରେ ଭୁବନେଶ୍ବରସ୍ଥିତ ସୂଚନା ଭବନର (ଅନୁଷ୍ଠିତ) ଏକ ଭରପୂର ସଭା”କୁ ପ୍ରେକ୍ଷାପଟ ଭାବେ ।

ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି , “ନୀରବତା ଭଙ୍ଗ କରି ସୁଲଳିତ ମୂର୍ଚ୍ଛନାରେ ମଞ୍ଚ ଉପରୁ ଭାସିଆସିଲା “ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ…” ସହସା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଠିଆ ହୋଇପଡିଲେ । ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ବରେ ମୁଁ ବି ମଥାନତ ମୁଦ୍ରାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲି । ମୋ ପରେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ, ନାମ ଭୁଲିଯାଇଛି, ସେମାନେ ଠିଆହେଲେ । ଆମ ଠିଆହେବାର ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଶହ ଶହ ଦର୍ଶକ ତଳ-ଉପର ସମସ୍ତେ ବିନା ଦ୍ବିଧାରେ “ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ”ଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀରବତାର ସହ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ ।“

ଅତଏବ ସେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି – ଏହି ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ଵଚରମାନେ ଠିଆ ହୋଇନଥିଲେ, “ଉପସ୍ଥିତ ଶହ ଶହ ଦର୍ଶକ” ଠିଆ ହୋଇନଥାନ୍ତେ । ଏହା ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ ମିଥ୍ୟା ଆସ୍ଫାଳନ । ସତ୍ୟ ହେଲା, ବାଚସ୍ପତି ଶରତ କୁମାର କର, ଯେ କି ୨୦୦୨ ନଭେମ୍ବର ୧୬ର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ବିଧାନନସଭା ଅଧିବେଶନର ଅନ୍ତିମ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଭାବେ ଏହାର ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିଥାନ୍ତି, ସେଦିନ ଏହାର ପରିବେଷଣ ପୂର୍ବରୁ ଉପସ୍ଥିତ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନୀରବରେ ଠିଆ ହୋଇ ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ଓ ତଦନୁଯାୟୀ ଆମେ ସମସ୍ତେ ତାହା ଆନନ୍ଦରେ ପାଳନ କରିଥିଲୁ । ସୂଚନା ଭବନର ଶ୍ରୋତାମାନେ ଠିଆ ହୋଇ ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ବା ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ଵଚରଙ୍କର କୌଣସି ଭୂମିକା ନଥିଲା ।

ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ (୩)

ଏହି ଚାଲ୍ ଚାଳନା ପାଇଁ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟଗୁଡିକ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା –

(କ) “ମଞ୍ଚ ତଳେ ଠିଆହୋଇ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଯୋଡହସ୍ତରେ ମଞ୍ଚାସୀନ ଅତିଥି ଓ ଶ୍ରୋତୃମଣ୍ଡଳୀଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲେ ଆସନ୍ତା କାଲି ବିଧାନସଭାରେ “ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ” ସଙ୍ଗୀତକୁ ଓଡିଶାର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ରୂପେ ଘୋଷଣା କରାଯିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ବାଚସ୍ପତି ମହୋଦୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି । (ବାକ୍ୟଗଠନର ପ୍ରମାଦ ମହାପାତ୍ରଙ୍କର)
(ଖ) “ଅଧ୍ୟକ୍ଷତା କରୁଥିବା ବାଚସ୍ପତି ଶରତ କୁମାର କର ମହୋଦୟ ଆସନ୍ତାକାଲି ହିଁ ବିଧାନସଭାରେ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗ ନିଜେ ଉତ୍ଥାପିତ କରି ଏ ଦିଗରେ ବିହିତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବାର ଉଦଘୋଷଣା କଲେ । ତହିଁପରଦିନ ବାସ୍ତବରେ ବିଧାନସଭାରେ ତାହାହିଁ ଘଟିଲା ଏବଂ “ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ” କୁ ଦଳ-ମତ ନିର୍ବିଶେଷରେ ରାଜ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତର ମାନ୍ୟତା ଦେବାପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ବୟନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।“

ଡାହାମିଛ

ଏହି ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ କିପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଲଜ ଭାବେ ଡାହାମିଛ ହିଁ କୁହା ହୋଇଛି ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଆମେ ଜାକିହୋଇଆସିବା ସବୁଠୁ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଶବ୍ଦଦୁଇଟି ପାଖକୁ । ସେଗୁଡିକ ହେଲା “ଆସନ୍ତାକାଲି” ଓ “ତହିଁପରଦିନ” , ଯାହା ଆସନ୍ତାକାଲି ଅର୍ଥରେ ହିଁ ଉଲ୍ଲିଖିତ ହୋଇଛି ।

ପ୍ରଥମତଃ, “ଆସନ୍ତାକାଲି ବିଧାନସଭାରେ” ଗୀତଟିକୁ ଓଡ଼ିଶାର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ବାଚସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିବା ଏବଂ “ଆସନ୍ତାକାଲି ହିଁ ବିଧାନସଭାରେ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗ ନିଜେ ଉତ୍ଥାପିତ କରି ଏ ଦିଗରେ ବିହିତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବା”କୁ ବାଚସ୍ପତିଙ୍କ ଘୋଷଣା ଆସନ୍ତାକାଲିଭିତ୍ତିକ  । ଆସନ୍ତାକାଲି ଅର୍ଥ ୧୭.୧୧.୨୦୦୨ ।

ଦ୍ଵିତୀୟତଃ, ଯାହା କୁହା ହୋଇଛି ତାହା ହେଲା “ତହିଁପରଦିନ” ଅର୍ଥାତ୍ ୧୭.୧୧.୨୦୦୨ ତାରିଖରେ “ବାସ୍ତବରେ ବିଧାନସଭାରେ ତାହାହିଁ ଘଟିଲା” ।

ବାବୁ ଆଶିଷ ରଞ୍ଜନ ମହାପାତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ବିବରଣୀ ଭାବେ ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଓ ୧୬.୧୧.୨୦୦୨ ତାରିଖରେ ସୂଚନାଭବନରେ ବାଚସ୍ପତି କରିଥିବା “ଉଦ୍ଘୋଷଣା” ୧୭.୧୧.୨୦୦୨ ତାରିଖରେ “ବାସ୍ତବରେ ବିଧାନସଭାରେ” “ଘଟିଲା” ବୋଲି କହିଛନ୍ତି ।

ଏପରି ଡାହାମିଛ କୌଣସି ପେଷାଦାର ମିଛ ସାକ୍ଷୀ ବି କହିବାକୁ ଡରିବ । ଅଥଚ ନିଃଶଙ୍କୋଚ କହିଛନ୍ତି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କ ଏହି ପାର୍ଶ୍ଵଚର !

ବିଧାନସଭା ତ ଆଦୌ ନଥିଲା ନଭେମ୍ବର ମାସରେ । ୧୭.୧୧.୨୦୦୨ ତାରିଖରେ “ବାସ୍ତବରେ ବିଧାନସଭାରେ ତାହାହିଁ ଘଟିଲା” କିପରି? ଜାଲିଆତିର କେତେ ଚାଲ୍ ଚଳାଇବେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ଵଚରମାନେ?

ତତ୍କାଳୀନ ବିଧାନସଭାର ଅଷ୍ଟମ ଅଧିବେଶନ ୨୩.୯.୨୦୦୨ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୧୦.୧୦.୨୦୦୨ ତାରିଖରେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧିବେଶନ, ଯାହା ୦୨.୧୨.୨୦୦୨ ତାରିଖରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ୧୬.୧୧.୨୦୦୨ ବା ୧୭.୧୧.୨୦୦୨ରେ ବସିବାର ବି ନଥିଲା ।

କେଉଁ କାରଣ ହେତୁ ସେ ଏହି ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ ଖୋଦିତ କରିଛନ୍ତି ଫେସ୍ ବୁକ୍ କାନ୍ଥରେ ତାହା ଯଦି ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ପ୍ରକାଶ ନକରନ୍ତି, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ଯେ, ସରକାରଙ୍କ ସୁପାରି ନେଇ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭଣ୍ଡୁର କରିବାକୁ ଅପୋଦ୍ୟମ କରିଥିବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କୁ ପ୍ରମାଣ ଭିତ୍ତିରେ ମୁଁ ସ୍ତର ସ୍ତର ବିବସ୍ତ୍ର କଲା ପରେ ଇଜ୍ଜତ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ସେ ଯେଉଁ ଅପଚେଷ୍ଟା ଚଳାଇଛନ୍ତି, ତହିଁର ଗୋଟାଏ ଗୋଟି ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି ମହାପାତ୍ର ମହାଶୟ ଏବଂ ଏହି ଡାହାମିଛ ପରିବେଷଣ କରି ସରକାରୀ ଦଲାଲ ଭାବେ ଫୁଙ୍ଗୁଳା ହୋଇପଡ଼ିଥିବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କୁ ଏପରି ସାତସିଆଁ ଲୁଗା ପିନ୍ଧାଇ ପୁଣି କେଉଁ ସାମାଜିକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ସକାଶେ ସରକାରୀ ଦଲାଲ ସାଜିବାକୁ ଭେକ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି ।

ଆଶିଷ ରଞ୍ଜନଙ୍କ ଏହି ଡାହାମିଛର ହିରୋ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ଅବଗତ । କାରଣ ଏହି ଲେଖାଟି ସମ୍ପର୍କରେ ଶ୍ରୀ ତୁଷାରକାନ୍ତ ଶତପଥୀ ତାଙ୍କୁ ମେସେଜ୍ (message) ମାଧ୍ୟମରେ ଅବଗତ କରାଇଥିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଫୋନ୍ ଯୋଗେ କଥା ବି ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ଚର୍ଚ୍ଚାଧାରାରେ ସେ ଦେଇଥିବା ମନ୍ତବ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଅବିକଳ ନକଲ ନିମ୍ନରେ :

Tusarkanta Satapathy ଆଶିଷଜୀ,
ଶ୍ରଦ୍ଧେୟ ପ୍ରଦ୍ଯୁମଙ୍କୁ ଗତ କାଲି(28.5) ଏ ବିଷୟରେ ଜଣାଇ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରେଇବାକୁ ମେସେଜ କରିଥିଲି।ଆଜି ସକାଳେ ଫୋନ କରିଥିଲି ଓ ସେ କହିଥିଲେ ” ପନ୍ଦର ମିନିଟ୍ ପରେ କଥା ହେବି”।

ଅଥଚ, ଏଥିରେ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଚାରିତ ହୋଇଛି ତାହାକୁ ସେ ଏଯାଏଁ ଖଣ୍ଡନ କରିନାହାନ୍ତି । ପଇସା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଲୋକ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଛୁରିମାରିପାରେ, ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁତାଇବା ପାଇଁ ସେ କେଉଁ ଚାରିଶବିଶ୍ ଚାଲ୍ ଚଳାଇ ବା ନପାରେ?