ଓଡ଼ିଶାର ଶିଶୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସରକାରୀ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ନୂଆ ନାମ ‘ଶିଶୁଲେଖା’

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ପୁନର୍ଜୀବିତ ‘ଶିଶୁଲେଖା’ ପତ୍ରିକା ଓଡ଼ିଶାର ଶିଶୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସରକାରୀ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ନୂଆ ପ୍ରସ୍ଥ ପରି ଲାଗୁଛି ।

କରୋନା କାଳରେ କାୟିକତଃ ସ୍ଥଗିତ ଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ମାତୃଭାଷା ଦିବସରୁ ପୁନଃ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନଥିଲେ, ଅବୈଧ ଭାବେ ବନ୍ଦ ରହିଥିବା ‘ଶିଶୁଲେଖା’ ପୁଣି ଥରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇନଥାନ୍ତା ।

ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁଆଁ ବୁଲାଇବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆଭାଷାଦ୍ରୋହୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି ନୂଆ ସାରସ୍ଵତ ନାଟକବାଜି ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି । ତା  ନହେଲେ ପ୍ରଥମରୁ ଇଂରାଜୀ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଶିକ୍ଷାକୁ ଗୁରୁତ୍ଵହୀନ କରିବାକୁ ଲାଗିପଡ଼ିଥିବା  ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଏପରି ଆକସ୍ମିତ ଭାଷା ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶନ ପାଇଁ ତତ୍ପରତା କାହିଁକି? କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ବି ତାଙ୍କ ଛଳନା ସାନ୍ଧିହୋଇରହିଛି ଯେମିତି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦୁଧ ପିଆଇବାରେ ପୁତନାର ଛଳନା ସାନ୍ଧିହୋଇରହିଥିଲା  । ସମ୍ପାଦକ ମଣ୍ଡଳୀ ତାର ପ୍ରମାଣ । 

ଦାଶ ବେହନୁରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏହାର ସମ୍ପାଦକ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ କେହି ବି ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ ନୁହନ୍ତି । ଯଦି ଦାଶ ବେନହୁର ପତ୍ରିକାଟିର ସମ୍ପାଦକ ହେବାକୁ ରାଜି ହେଲେ, ତେବେ ସେ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସମ୍ପାଦକ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା । ତା ହୋଇଥିଲେ ପତ୍ରିକାଟି ପ୍ରଶାସନିକ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କବଳରୁ ରକ୍ଷା ପାଇପାରିଥାନ୍ତା ଓ ଜଣେ କୃତବିଦ୍ୟ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକଙ୍କ ସୁଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ପାଦନାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଶିଶୁ ସମାଜ ପାଇଁ ଶୁଭଂକର ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା । କାହା ଉର୍ବର ମସ୍ତିଷ୍କରୁ ବାହାରିଲା ଯେ, ବିଷୁପଦ ସେଠୀ, ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସ ଓ ଭାଗ୍ୟଲିପି ମଲ୍ଲଙ୍କ ପରି ବିଭାଗୀୟ ମତ୍ତହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ପାଶବିକ ଆବର୍ତ୍ତରେ ଦାଶ ବେନହୁରଙ୍କ ପରି ଜଣେ ପ୍ରକୃତ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକଙ୍କୁ ସମ୍ପାଦକ ଭାବେ ଆବଦ୍ଧ କରାଗଲେ ତାଙ୍କ ସୃଜନଶୀଳତା ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଓ ତାଙ୍କ ସମ୍ପାଦକୀୟ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧିପାଇବ, ତାହା ଭାଷା ନାମରେ ନାଟକବାଜି ଚଳାଇଥିବା ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କୁ କହିବା ଦରକାର; କାରଣ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆମ ପିଲାମାନେ ।

ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦାଶ ବେନହୁର ଲେଖିଥିବା ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁ ଶୈଳୀରେ ଏବଂ ଯେଉଁ କିସମର ଶବ୍ଦରେ ସଜ୍ଜିତ, ତାକୁ ଆମ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟର ମାନକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଇହୁଏ । ଓଡ଼ିଶାରେ ଅନେକ ଶିଶୁସାହିତ୍ୟିକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଲେଖାକୁ ଏହି ମାନକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଇହେବ । ଦାଶ ବେନହୁର ଯଦି ସମ୍ପାଦକୀୟ ସ୍ଵାଧୀନତା ପାଇଥାନ୍ତେ , ଆମ ଶିଶୁମାନେ ଆଜି ଶିଶୁସାହିତ୍ୟର ସେହି ମାନକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସମ୍ପନ୍ନ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ପାଇଥାନ୍ତେ, ପଢିଥାନ୍ତେ ଓ ବୁଝିଥାନ୍ତେ । ମାତ୍ର ବିଭାଗୀୟ ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠୀ ତଥା ବିଭାଗୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବେ ପତ୍ରିକାଟିର ପ୍ରକୃତ ମାଲିକାଣୀ ଭାଗ୍ୟଲିପି ମଲ୍ଲ ମୁଖ୍ୟ ସମ୍ପାଦକ ଓ ସମ୍ପାଦନା ମଣ୍ଡଳୀ ସଦସ୍ୟ ଥାଇ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ଲେଖାରେ ଭରିଛନ୍ତି ପତ୍ରିକାଟିକୁ । ବିଚରା ଦାଶ ବେନହୁର କେଉଁଠୁ ସାହସ ପାଇଥାନ୍ତେ ମନା କରିବାକୁ?

ଏଥିରେ ପ୍ରକାଶିତ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଯେହେତୁ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶିଶୁସାହିତ୍ୟ ପଦବାଚ୍ୟ ହେବା ଅସମ୍ଭବ, ଏ ସରକାରୀ ମତ୍ତହସ୍ତୀମାନେ ଏଥିରେ ନିଜ ନିଜ ଲେଖା ସ୍ଥାପନର ଯଥାର୍ଥତା ଦର୍ଶାଇବାକୁ କହିଛନ୍ତି “ଆମର ମନ ‘ଶିଶୁଲେଖା’କୁ ଏକ ଶିଶୁ–କିଶୋର ପ୍ରିୟ ଖେଳଣା ପେଡ଼ିରେ ପରିଣତ କରିବା“ (ସମ୍ପାଦକୀୟ) । ଏପରି କରିବାକୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ଦେଲା କିଏ? ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ଓ କିଶୋର ସାହିତ୍ୟ ଏକ କଥା ନୁହେଁ । ଯାହା ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ତାହା ଶିଶୁ ବୟସରେ ଥିବା ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ; ଯାହା କିଶୋର ସାହିତ୍ୟ ତାହା ଶିଶୁ ବୟସରେ ନଥିବା ନବ ଯୁବକ ଓ ନବ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ । ଭିନ୍ନ ଭାବେ କହିଲେ, ଯାହା ଶିଶୁସାହିତ୍ୟ ନୁହେଁ, ତାହା ଅଶିଶୁସାହିତ୍ୟ । ଏ ତିନିକଡ଼ା ମତ୍ତହସ୍ତୀ ଏମିତି ବହପ ପାଇଛନ୍ତି ଯେ, ଲେଖିଛନ୍ତି ଶିଶୁଲେଖାକୁ ‘ଅଶିଶୁଲେଖା’ କରିବା “ଆମର ମନ” (ସମ୍ପାଦକୀୟର ଉପରୋଦ୍ଧୃତ୍ତ ଭାଷା) । ସରକାରୀ ଚାକିରିଆଙ୍କର ଏ “ମନ” କେଉଁଠୁ ଆସିଲା?

କମ୍ପୁଟର ପରଦା ଆଡ଼େ ଅନାଇଁ ତହିଁରେ ଇଂରାଜୀ ବା ହିନ୍ଦୀ ଅକ୍ଷରରେ ଲିଖିତ ବାକ୍ୟ ପଢି, ସେହି ପରଅଇଁଠା ଓଗାଳି ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଭାଷୀ ବୋଲି ଦେଖାଉଥିବା ଛଳନାଜୀବୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଅନ୍ୟ କାହା ଦ୍ଵାରା ଲିଖିତ ଯେଉଁ “ବାର୍ତ୍ତା” ଏହି ପୁନଃ ପ୍ରକାଶନ ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି, ତହିଁରେ ଏହି ପତ୍ରିକା କଣ ଓ କଣ ହେବ ତାହା ବି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଛି । ତହିଁରୁ ମୁଁ ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛି : “ଶିଶୁଲେଖା’ ଶୈଶବର ବିକାଶ ପାଇଁ ଏକ ଅନନ୍ୟ ମାଧ୍ୟମ । ଏହା ଶୈଶବକୁ ଠିକ୍ ମାର୍ଗରେ ପରିଚାଳିତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବ , ହର୍ଷୋଲ୍ଲାସର ବାତାବରଣ ମଧ୍ୟରେ କୋମଳମତି ଶିଶୁଙ୍କ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ଆନନ୍ଦଦାଯକ ଅନୁଭୂତି ଆଣିଦେବ ।“ ଏହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ । ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ସତ୍ତ୍ୱେ ଏହି ତିନିକଡ଼ି ସରକାରୀ କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଏହାକୁ “ଶିଶୁ-କିଶୋର ଖେଳଣା ପେଡ଼ି” ବନାଇବାକୁ ସାହସ କଲେ କିପରି? “ଆମର ମନ” ଆମେ ଏହା ହିଁ କରିବୁ , କହିଛନ୍ତି ଏହି ମତ୍ତହସ୍ତୀମାନେ ।

ଏହି ଆସ୍ଫାଳନ ପାଇଁ ନିଜକୁ ମୁଖ୍ୟ ସମ୍ପାଦକ ଭାବେ ଜାରିକରିଥିବା ବିଭାଗୀୟ ଶାସନ ସଚିବ ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠିଙ୍କୁ ବୈଷୟିକତଃ ଦାୟୀ କରାଯିବ ।

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଇଏ ବାଳପ୍ରମାଣେ ଖାତିର ନା କରିବା ଲୋକ । କାରଣ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସେତେବେଳେ ମୋର ଏକ ନମ୍ବର ସହାୟକ ଥିବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସୁପାରି ପ୍ରଦାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ ଏହି ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠି ତହିଁରେ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ହତିଆର । ଓଡ଼ିଶା ରାଜକୋଷରୁ କୋଟିକରୁ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ମିଳିବାର ପଥ ଏହି ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠି ହିଁ ଜାଲିଆତି ଦ୍ଵାରା ପରିଷ୍କାର କରିଥିଲେ । ପଦୋନ୍ନତି ପାଇ ଏ ଏବେ ଏଇଠି ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତର ଗୁମର ଏହି ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠି ହିଁ ଖୋଲିଦେଇପାରିବେ । ତେଣୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏଙ୍କୁ ଡରିବାର ଅଛି, ଏ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଡରିବାର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ । ଏହି ହେତୁ, ଏ ସାହସ କରିପାରିଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ବାଳ ପ୍ରମାଣେ ଖାତିର ନ କରି ଶିଶୁଲେଖାକୁ ‘ଅଶିଶୁଲେଖା’ କରିବା ପାଇଁ ଓ ତାହା “ଆମର ମନ” ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ।

ଏହି ଉଦ୍ଦତ୍ତ ଉଦ୍ଘୋଷଣ ସହ ଯେଉଁ ସାହିତ୍ୟିକମାନଙ୍କ ଲେଖା ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠିଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ସମ୍ପାଦନାରେ ଏହିରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି  ସେହି ସାହିତ୍ୟିକମାନେ ନିଜେ ନିଜ ଲେଖାକୁ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇପାରିବେ କି? ପରିବେନି । କାରଣ, ପ୍ରକାଶିତ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ କୌଣସି “କୋମଳମତି ଶିଶୁ” ପାଇଁ ବୋଧଗମ୍ୟ ନୁହେଁ ।

ଅତଏବ ଓଡ଼ିଶାର ଶିଶୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସରକାରୀ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ନୂଆ ନାମ ହିଁ ‘ଶିଶୁଲେଖା’ ।

ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠିଙ୍କ ସହ ଭାଷାଦ୍ରୋହରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସହଭାଗୀତାର ଯେଉଁ ସୂଚନା ମୁଁ ଉପରେ ଦେଲି, ତାହା ଯଦି ଅସତ୍ୟ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ତାହା କହନ୍ତୁ ଓ ଏହି ଶିଶୁଲେଖାକୁ ‘ଅଶିଶୁଲେଖା’ କରାଇଥିବା ହେତୁ ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠିଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁରନ୍ତ ଦୃଢ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତୁ । ଶିଶୁଲେଖା ନାମରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏହି ‘ଅଶିଶୁଲେଖା’କୁ ବାତିଲ କରି ତହିଁରେ ଖର୍ଛ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଅର୍ଥ ସେଠିଙ୍କ ଠାରୁ ଆଦାୟ କରାଯାଉ ଓ ପତ୍ରିକାଟିର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରକୃତ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଲେଖା ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇ ସାନି ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ ।





କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ // ମାତୃଭାଷାରେ ରାଜ୍ୟ ଚାଲିବାକୁ ମାତୃକୁଳର ସମର୍ଥନ


ଜି.ଉଦୟଗିରି
୧.୪.୨୦୨୧
(ଅଶୋକ ପରିଡ଼ାଙ୍କ ସୂତ୍ରରୁ)

ଇଂରେଜଙ୍କୁ ଆମେ ହଟାଇଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଯେଉଁ ଭାଷାରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ ଆମେ ସେ ଭାଷା ବୁଝି ପାରୁ ନଥିଲେ । ଆମ ଭାଷାରେ ଆମ ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ ଚାଲି ଆମେ ପୂର୍ବପରି ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହୋଇଚାଲିଛୁ ।

ଏହି ଅତ୍ୟାଚାର ଚଳାଇଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଯେ କି ଆମ ଭାଷା ଅଧିକାର କ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭାଷା ଆଇନ, ୧୯୫୪ରେ ଜାଲିଆତି ବଳରେ ଧାରା ୪ ଓ ଧାରା ୪କ ଯୋଡ଼ି ତାହାକୁ ଅଚଳ କରିଦେଇଛନ୍ତି ।
ଭାଷାପ୍ରାଣ ହୃଷିକେଶ ପ୍ରଧାନଙ୍କ ଡକରା କ୍ରମେ ଜି ଉଦୟଗିରିଠାରେ ମହିଳାମାନେ କଳାପତାକା ଧରି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ କରିଛନ୍ତି ଉତ୍କଳ ଦିବସ ଅବସରରେ ଏପ୍ରିଲ ପହିଲା ଦିନ ।

ସରକାର ଏହାକୁ ଏକ ସତର୍କନାମା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଓ ଆଇନରୁ ନିଜ ଭୁଲ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଯେପରି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଚାଲେ ଓ ତହିଁରେ ବାଧା ଦେବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କଠିନ ଦଣ୍ଡ ମିଳେ, ତ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଆଇନଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ ।

ଭିଡ଼ିଓକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ସତେ ଯେମିତି ମାଆକୁ ମୁମୂର୍ଷୁ କରାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ଓଡ଼ିଆ !

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମା ମରଣଶଯ୍ୟାରେ କଲବଲ ହେଉଥିବା ବେଳେ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରୁ ତାକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରି ସେମାନେ ତାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ବୋଲି ଜଗତକୁ ଦେଖାଇବାକୁ ତାର ପିଲାଏ ଯଦି ତା ଯୌବନ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଲାଗିଯାନ୍ତି ଅଭିନୟ ମଞ୍ଚରେ, ତେବେ ସେହି ମୁମୂର୍ଷୁ ମା ପାଇଁ ତାହାଠୁ ବଳି ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଅପମାନ କ’ଣ ବା ଆଉ ଥାଇପାରେ ?

ଆମ ଜନ୍ମମାଟି ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜର୍ଜରିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଏଠି ସଲଂଗ୍ନ ଥିବା ଅଭିନୟ-ଭିଡ଼ିଓ ତା ପ୍ରତି ଏହିପରି ଏକ ଅପମାନ ।

ଆମ ଭାଷା ମରିଯାଉଛି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ହେତୁ । ଆମ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର କାର୍ଯ୍ୟାଳୟସମୁଦାୟ ଯେପରି କେବେ ବି ଚାଲିବନାହିଁ , ସେଥିପାଇଁ ସେ “ଓଡ଼ିଶା କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭାଷା ଆଇନ”ର ଅପସଂଶୋଧନ କରିଛନ୍ତି ଓ ଏହି ଅପକର୍ମ କରିବାକୁ ବିଧାନସଭାରେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ଜାଲିଆତି କାଳେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ହେତୁ ପଦାକୁ ଆସିବ – ଏହି ଭୟରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓଗେର ମୋର କେତେକ ଘନିଷ୍ଠ ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ସୁପାରି ଦେଇ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି । ଅଥଚ ଏହି ଭିଡ଼ିଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଚାର ମଇଦାନକୁ ଆସିଛି ଏପ୍ରିଲ ପହିଲାରେ , ଉତ୍କଳଦିବସରେ ।

ଏଠି ସେ କହିଛନ୍ତି “ମୋ ମାଟି ଓଡ଼ିଶା , ମୋ ଜାତି ଓଡ଼ିଆ ।” ତେବେ ତାଙ୍କ ଭାଷା କାହିଁକି ଇଂରାଜୀ? ଏବଂ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଶାସନ ଚଳାଇ ତାହା ଜାରି ରଖିବାକୁ ସେ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି କାହିଁକି? ଆମ ମାଟି ଆମ ସୀମାନ୍ତରେ ଆଜି ବିପନ୍ନ କାହିଁକି? ଭିଡ଼ିଓଟିର ନିର୍ମାତା ନବୀନଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ କେଉଁ ଆଚରଣ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଏପରି ଭାବେ ତାଙ୍କ ଓଡ଼ିଆତ୍ଵ ପ୍ରଚାର କରିଛନ୍ତି ?

ଏଥିପାଇଁ ମଥା ନ ଖେଳାଇ, ଅପଶାସନ କବଳରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁତାଇବା ପାଇଁ ରାଜନୈତିକ ଶଠତା ପରିସୃଷ୍ଟ ସୁଖାନୁଭବପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ଵାରା ଜନମାନସ  ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି ଆମର କିଛି ସୃଜନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଭିଡ଼ିଓ ମାଧ୍ୟମରେ  । 

କରୋନା କାଳରେ କାୟିକତଃ ସ୍ଥଗିତ ଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ମହାମାରୀ ପ୍ରଶମନ ହେତୁ ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଫେବୃଆରୀ ୨୧ ତାରିଖରେ । ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କୁ କିପରି ଭୁଆଁ ବୁଲେଇ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାପ୍ରାଣ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯିବ , ସେଥିପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା ଉଦ୍ୟମ । ଫେବୃଆରୀ ୨୮ ତାରିଖରେ ଏହା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ଓ ଉତ୍କଳ ଦିବସରେ ପ୍ରଚାର ମଇଦାନକୁ ଆସିଲା ।

ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଉତ୍କଳ ଦିବସର ମହତ୍ଵ ବୁଝିଥାନ୍ତେ ଓ ସେହି ମହତ୍ଵ ରଖିବାକୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତେ , ତା ହେଲେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ହିଁ କିପରି ଓଡ଼ିଶା ସୃଷ୍ଟିକଲା ସେ କଥା ବଖାଣିଥାନ୍ତେ ଲେଖା ଓ ଅଭିନୟ ମାଧ୍ୟମରେ । କାର୍ଯ୍ୟାଳୟର ଭାଷା ନ ହୋଇ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା କିପରି ମରି ମରି ଯାଉଛି , ଆମ ଜାତି କିପରି ଇଂରାଜୀ ଭାଷା କବଳରେ ପଡ଼ି ସର୍ବସ୍ଵାନ୍ତ ହେବାରେ ଲାଗିଛି , ସେକଥା ସେମାନେ ବଖାଣିଥାନ୍ତେ ଓ ତା ଦ୍ଵାରା ଆମ ଜାତି ନିଜର ଭାଷାକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା । ତା ସେମାନେ କରିନାହାନ୍ତି । ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ବର୍ତ୍ତମାନର ଚିତ୍ର ସେମାନେ ଦେଇନାହାନ୍ତି । ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଭାଷାମାଆ  ମରଣମୁହଁରେ ପଡ଼ିଥିଲା ବେଳେ, ଯାହା ହେତୁ ଏ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା, ତାକୁ ହିଁ ସେମାନେ “ଓଡ଼ିଆ” ବୋଲି ନିଜର ପ୍ରଚାର କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି, ସତେ ଯେମିତି ମାଆକୁ ମୁମୂର୍ଷୁ କରାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ଓଡ଼ିଆ !

୧୭୭୫ ଦିନରେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ// ବୀର ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ପୁଣି ଆରମ୍ଭ କଲା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଭାଷାଜନନୀକୁ ମାରିଦେବା ପାଇଁ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଯେଉଁ ଚକ୍ରାନ୍ତ ଚଳାଇଛନ୍ତି , ତାର ପରିସମାପ୍ତି ପାଇଁ ବୀର ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଆଜି ଆନ୍ଦୋଳନର ୧୭୭୫ତମ ଦିବସରେ ଆରମ୍ଭ କରିଛି ନୀରବ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନର ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଚାଲିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଅଭିଯାନ ଚାଲିବ ।
ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ବର ସମେତ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ଏହି ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।


ଗୁଜରାଟର ଭଦୋଦରାଠାରେ ଭାଇ ମହାନ ଭାଷାପ୍ରେମୀ ଭାଇ ବାପୀ ପାଲଟାସିଂହଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ନିଶବ୍ଦ କଳାପତାକା ତୋଳିଛନ୍ତି ଭାଇ ସର୍ବଶୀ ରୋହିତ ମହାରଣା, ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ସାହୁ, ସମୀର ବେହେରା ଓ ଅଜୟ ସେଠୀ ।


କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଆଠଗଡ଼ରେ ବିଶିଷ୍ଟ ସମାଜସେବୀ ଭାଇ ନିର୍ମଳ କୁମାର ପତ୍ରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଜନନୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ବନ୍ଦ କରି ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଆରେ କମ କରିବାକୁ ସରକାରଙ୍କୁ ନୀରବ ଆହ୍ଵାନ ଦିଆଯାଇଛି ।

 

 

ଏହି କ୍ରମରେ ସହର ସନ୍ନିକଟସ୍ଥ ରାଧଦର୍ଶନପୁରଠାରେ ଭାଇ ବିଚିତ୍ରାନନ୍ଦ ଜେନା, ଭରତ ପାଢୀ ଓ ଉମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ କଳା ପତାକା ତୋଳିଥିବା ବେଳେ ମୁଣ୍ଡଳି ଠାରେ ଭାଇ ସର୍ବଶୀ ହାଡିବନ୍ଧୁ ରାଉତ, ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଠୀ, ସୁକାନ୍ତ ଭୋଇ ଏବଂ ଧୁରୁକୁଡିଆଠାରେ ଭାଇ ସର୍ବଶ୍ରୀ ଅରୂପନନ୍ଦ ମଲ୍ଲିକ, ପ୍ରତାପ ପାତ୍ରୀ, ମଦନ ଦେହୁରି ଓ ସ୍ଵୟଂ ନିର୍ମଳ କୁମାର ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନ କରିଛନ୍ତି ।

କନ୍ଧମାଳର ଏକାଧିକ ସ୍ଥାନରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ମୁକ୍ତିର ଏହି ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।

ଫୁଲବାଣୀ ସହରରେ ଭାଷା ଜନନୀର ବିଜୟ କେତନ ଉତ୍ତୋଳନ କରିଛନ୍ତି ବରିଷ୍ଠ ସାମ୍ବାଦିକ ମହମ୍ମଦ ନଜିର ଅଖତାର , ସାମ୍ବାଦିକ ଡଃ ଅରୂପ କୁମାର ଜେନା ତଥା ରାଜ କିଶୋର ବେହେରା, ପ୍ରସନ୍ନ ସାହାଣୀ, ଅଶୋକ ପଟ୍ଟନାୟକ, ମନୋଜ ଚୌଧୁରୀ, ଉମେଶ ସାହୁ, ସଚ୍ଚି ପଟ୍ଟନାୟକ, ଗୌର ଚରଣ ସାହୁ, ପ୍ରମୋଦ ପଟ୍ଟନାୟକ, ବଟକୃଷ୍ଣ ଦିଗଳ, ଝିଲି ବେହେରା, ପୁଷ୍ପଳତା ବେହେରା ଓ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ତୁଙ୍ଗ ନେତା ଅଶୋକ କୁମାର ପରିଡ଼ା ପ୍ରମୁଖ ।


ସେହିପରି ବାଲିଗୁଡାରେ ନୀରବ କଳା ପତାକା ତୋଳିଛନ୍ତି ସର୍ବଶ୍ରୀ ଚନ୍ଦନ ଜେନା, ବିରେନ୍ଦ୍ର ଦିଗାଲ ପ୍ରମୁଖ ।

ଓଡ଼ିଆ ସଂସୃତିର ଅନ୍ୟତମ ସ୍ନାୟୁକେନ୍ଦ୍ର ବ୍ୟାସନଗରରେ ସହିଦ ଭଗତ ସିଂହ ଯୁବ ସଂଘ ସରକାରୀ ଷଡଯନ୍ତ୍ର କବଳରୁ ପ୍ରିୟ ମାତୃଭାଷାକୁ ରକ୍ଷା କରି ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଭାଷା ଅଧିକାର ଦେବାପାଇଁ କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନର ଏହି ଚୁଡାନ୍ତ ସଂସ୍କରଣରେ ଆହ୍ଵାନ ଦେଇଛି ।

 

 

ଭାଷାଜନନୀର ବିଜୟ ଧ୍ଵଜା ତୋଳିଛନ୍ତି କବି ନାରାୟଣ ଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ, ପଣ୍ଡିତ ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା, ସମୀର କୁମାର ରାୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମଣି ସାମଲ, ବ୍ୟଙ୍ଗକବି ବାଇଧର ମାଝି, ସନାତନ ମଲ୍ଲିକ, ଭୁବନମୋହନ ମହାନ୍ତି, ମହେଶ୍ଵର ନାୟକ, ହେମନ୍ତ ଧୀର, ଜ୍ଞାନରଞ୍ଜନ ରାଉତ, ବିଜଯ କୁମାର ସାହୁ, ପଦ୍ମନାଭ ନାୟକ, ମଣିଭଦ୍ର ବଲ୍ଲୀକ, କଳିଙ୍ଗ ପହି, ସାହିତ୍ୟିକ ନନ୍ଦା ମହାନ୍ତି, ଉପେନ୍ଦ୍ର ମହାନ୍ତି ସଂଘର ସ୍ଥାୟୀ ସଭାପତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବିଶ୍ଵାଳ ।


ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ କୁଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନଙ୍କ ପୂଣ୍ୟ ବିଜେସ୍ଥଳୀରେ କଳା ପତାକା ତୋଳିଛନ୍ତି ସୁବିଦିତ ସମ୍ୟବାଦୀ ନେତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ପତି , ବୈଜ୍ଞାନିକ ଡଃ ଅଶୋକ ମିଶ୍ର, ପୂର୍ବତନ ବ୍ୟାଙ୍କର ନିର୍ମଳ କୁମାର ବେହେରା, ଭାଷାପ୍ରାଣ ଆଶିଷ ବେହେରା, ଓଡ଼ିଆ ଜାତୀୟ ସମ୍ମିଳନୀର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସଭାପତି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଦାଶ, ଚାଟାର୍ଡ ଆକାଉଣ୍ଟାଣ୍ଟ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ସାହୁ, ଓଡ଼ିଶା ସୂଚନା ଅଧିକାର ଅଭିଯାନର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଦୀପ କୁମାର ପ୍ରଧାନ, ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ରାଉତରାୟ , ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ଛୋଟରାୟ, ସାମ୍ବାଦିକ ମହେଶ ଦାସ, ସୂର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତ ମାହାଲି , ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ ଚେତନାର ରୂପକଳ୍ପ ତପନ ପାଢୀ, ସାମ୍ବାଦିକ ତଥା ଜନସ୍ବାର୍ଥବାଡି ମାଧବାନନ୍ଦ ଭୋଇ, ସମାଜସେବୀ ମନ୍ଦରଧର ସ୍ଵାଇଁ ଓ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ।

ଜନଜାତିର ବିକାଶ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶା ଶାସନ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ : ପ୍ରଫେସର ବିଭୁତିଭୂଷଣ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ

ଓଡ଼ିଶାରେ ୬୨ପ୍ରକାର ଜନଜାତି । ସେହିମାନଙ୍କ ଭାଷାର ସମିଶ୍ରିତ ବିକଶିତ ରୂପ ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶାର ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ ଭାଷା – ଓଡ଼ିଆ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ପ୍ରାଚୀନତା ସପକ୍ଷରେ ଜନ୍ ବିମ୍ସଙ୍କ ମତ , ଏହାକୁ ବୈଦିକ ସଂସ୍କୃତର ସମକାଳୀନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂସ୍କୃତ ଅପେକ୍ଷା ପ୍ରାଚୀନତର ବୋଲି ଭାରତର ଭାଷା ସର୍ବେକ୍ଷଣରେ ସାର୍ ଜର୍ଜ ଗ୍ରୀୟରସନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଏହି ସତ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ । ସୁତରାଂ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଜନଜାତି ବର୍ଗ ନିଜ ନିଜ ଜନ୍ମଭାଷାର ସନ୍ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି । ସେହେତୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା ହେଲେ ହିଁ ଏହି ୬୨ ଜନଜାତି ରାଜ୍ୟ ପରିଚାଳନାରେ ନିଜ ନିଜ ସକ୍ରିୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିପାରିବେ।

ଏହା କହିଛନ୍ତି ଜନଜାତିର ଭାଷା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଗବେଷଣା ହେତୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଅର୍ଜନ କରିଥିବା ପ୍ରଫେସର ବିଭୁତିଭୂଷଣ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଜାନୁଆରୀ ୩ ତାରିଖରେ, ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶା ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର କଳାପତାକା ଅଭିଯାନରେ ବୌଦ୍ଧିକ ଅଭିମତ ରଖି ।