ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ଶୈକ୍ଷିକ ଦିଗ: ସରକାରୀ ଆଲୋଚନା ଓ ମୋର ଅଭିମତ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

[ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ସଙ୍କଟ ଦେଇ ଗତିକରୁଛି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରସ୍ତାବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ଶୈକ୍ଷିକ ଦିଗ ଉପରେ  ଏପ୍ରିଲ  ୧୬ରେ ଏକ ନଭମଞ୍ଚୀୟ ଆଲୋଚନା (webinar) ଆୟୋଜନ କରି ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ ତହିଁରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ।  ମୋ ଶକ୍ତିବହିର୍ଭୂତ ବୈଷୟିକ ତ୍ରୁଟି ହେତୁ ମୁଁ ତହିଁରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିପାରିଲି ନାହିଁ । ସେହି ହେତୁ, ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପୁନଃ ଆହୂତ ହୋଇ ମୁଁ ଏକ ତତ୍କାଳ ଅଭିମତ ପଠାଇଛି । ତାହା ଆମ ଭାଷା ସ୍ଵାର୍ଥରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖୁଛି ।]

ଶୈକ୍ଷିକ ବିଚାରରେ ଯେକୌଣସି ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଈପ୍ସିତ ଦାୟିତ୍ଵ ହେଲା ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ଵ ଦ୍ଵାରା ଜନସମାଜର ମଙ୍ଗଳ ବିଧାନ କରିବା । ତେଣୁ ଜନସ୍ଵାର୍ଥ ସମ୍ବଳିତ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ସଫଳ ଗବେଷଣା ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କୁ ତହିଁର ସ୍ଵୀକୃତି ସ୍ୱରୂପ Doctorate in Philosophy (ଡକ୍ଟରେଟ୍) ପ୍ରଦାନ ସବୁ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ଶିକ୍ଷାଦାନର ଶେଷ କଥା । ଆଶା କରାଯିବା ସ୍ଵାଭାବିକ ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓଡ଼ିଆରେ ଏପରି ଜ୍ଞାନ ବିତରଣ କରିବ, ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବେ, ସେମାନେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପାଇବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବେ ଓ ତାହା ଓଡ଼ିଶାର ଉପକାର କରିବ ।

ଓଡ଼ିଶାରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାପାଇଁ ପ୍ରଦତ୍ତ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଦୃଶ୍ୟପଟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଏଗୁଡିକ ପ୍ରାୟତଃ ସମ୍ପୃକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବହିଥାକର ଶୋଭା ବଢାଇବା ଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟଥା ଉପଯୋଗକ୍ଷମ ନୁହନ୍ତି । ଅନୌପଚାରିକ ଭାବେ କହିଲେ, ପ୍ରାୟ ୨୦୦୦ ଓଡ଼ିଆ ବିଦ୍ଵାନ ଓଡ଼ିଆରେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପାଇଛନ୍ତି । ତନ୍ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପାଇଥିବା ବିଦ୍ଵାନ ହେଲେ ପ୍ରାୟ ୬୦୦ ; ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପ୍ରାୟ ୬୫୦ , ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୫୦, ଫକୀରମୋହନରୁ ପ୍ରାୟ ୧୫୦, ସମ୍ବଲପୁରରୁ ପ୍ରାୟ ୩୮୦ । ମୁଁ ଏହି ‘ପ୍ରାୟ’ ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହାର କରୁଛି ଏଇଥିପାଇଁ ଯେ, ଏହିସବୁ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କର ଓଡ଼ିଆ ବିଭାଗମାନେ ଓଡ଼ିଆରେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ବାଣ୍ଟିଥିଲେ ବି ତହିଁର ହିସାବ ଅଦ୍ୟତନ କରୁନାହାନ୍ତି । ପୁରୁଣା ତଥ୍ୟ ଉପରେ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ଅନ୍ଦାଜ ଲଗାଇ ମୋତେ ଏହା କହିବାକୁ ପଡୁଛି । କିଏ, କାହିଁକି, କେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଷୟରେ ଗବେଷଣା କରୁଥିଲେ ଯେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପାଇଲେ ତାହା ଓଡ଼ିଶାର କୌଣସି ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପାଇବା ଏକ ପ୍ରକାର ଅସମ୍ଭବ । ସେହି ଗବେଷଣାଗୁଡିକ ଦ୍ଵାରା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି କି ଉପକାର ପାଇଲା ତାହା କାହାକୁ ଜଣାନାହିଁ । ଏହି ପ୍ରାୟ ୨୦୦୦ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପ୍ରାପ୍ତ ସନ୍ଦର୍ଭରୁ ଓଡିଆ ଭାଷାର କେଉଁ ବିଭବ ଉପରେ କେତେ ସନ୍ଦର୍ଭ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ତାହା ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ଜଣା ନାହିଁ । ଧରାଯାଉ ଭଞ୍ଜ ସାହିତ୍ୟ । ହୁଏତ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ହାସଲ କରିଥିବା ଶତାଧିକ ସନ୍ଦର୍ଭ ଭଞ୍ଜ ସାହିତ୍ୟ ଉପରେ ଅଛି । ଭଞ୍ଜଙ୍କୁ ଶତାଧିକ ଦିଗରୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବାରେ ସେଗୁଡିକ ସହାୟକ ହୁଅନ୍ତା । କିନ୍ତୁ କାହିଁ? କେଉଁଠୁ ମିଳିବ ସେଗୁଡିକ? ଯେଉଁ ଯେଉଁ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଭଞ୍ଜଙ୍କ ଉପରେ ଗବେଷଣା ହୋଇଛି , ସେହି ସେହି ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ନଥି ଥାକ ହିଁ ସେଗୁଡିକର ଅବାସସ୍ଥଳୀ । ସାଧାରଣ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଅପ୍ରାପ୍ୟ । ଓଡ଼ିଶାର ଉପକାରରେ ଲାଗିବା ତ ଦୂରର କଥା ।

ଯେଉଁ ସନ୍ଦର୍ଭ ଉପରେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଦେଉଛି, ସେହି ସନ୍ଦର୍ଭକୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଇଲେ ତାହା ହୁଏତ ଓଡ଼ିଶାର ଉପକାରରେ ଲାଗନ୍ତା । ତାହା ହେଉନାହିଁ । କୌଣସି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବିଚାରିଥିବା କୌଣସି ସନ୍ଦର୍ଭକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁନି କି ସେହି ଉପାଧି ପରିଶୋଭିତ ବିଦ୍ଵାନ ମଧ୍ୟ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରୁନାହାନ୍ତି । କାରଣ, ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଜାଣେ, ଗବେଷଣାର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ (guide) ଜାଣନ୍ତି ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଗବେଷକ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ତହିଁରେ Epistemology ବା ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ଵର କୌଣସି ଉପଯୋଗ ହୋଇନାହିଁ । ନକଲ କର, ଲଗେଇ ଦିଅ – ହୋଇଗଲା ସନ୍ଦର୍ଭ , ହାସଲ କର ଡକ୍ଟରେଟ୍ ! ଅତଏବ, ଆମ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟମାନେ ବାଣ୍ଟୁଥିବା ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଆପାତତଃ ଚୋରୀ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉପାଧି । ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଦେଖୁ, ଏହି ଯେଉଁ ୨୦୦୦ ପାଖାପାଖି ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଉପାଧିପ୍ରାପ୍ତ ବିଦ୍ଵାନ ଆମ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଝଲସୁଛନ୍ତି, ଗୁଣୋଲ୍ଲେଖ (citation) କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଅଦୃଶ୍ୟ । ଅର୍ଥାତ୍, ସେମାନଙ୍କ ଗବେଷଣା ସନ୍ଦର୍ଭ ଜ୍ଞାନୋପଯୋଗୀ ବୋଲି କୌଣସି ଜ୍ଞାନାର୍ଥୀ ବା ବିଦ୍ଵାନ ମନେକରନ୍ତି ନାହିଁ। 

ତେଣୁ, ଆମକୁ ଆମ ଭାଷାରେ ଏପରି ଏକ ଗବେଷଣାକାରୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଦରକାର, ଯାହା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ବିଷୟରେ ମୌଳିକ ଗବେଷଣା କରିବ । କେବଳ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର “ଓଡିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ” ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତୁ ବୋଲି ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲି ।  ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ ଶୀର୍ଷକ ସରକାରୀ ନଭମଞ୍ଚରେ ଥିବା ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ନିୟମାବଳୀର ନିୟମ -୮ରେ ଏହା ସ୍ଥାନିତ ।

ଜାନୁଆରୀ ୧୦, ୨୦୧୬ ତାରିଖରେ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିରେ ଏହା ସର୍ବସମ୍ମତିକ୍ରମେ ଗୃହୀତ ହେବା ପରେ ଓ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗର ଏ ସମ୍ପର୍କୀୟ କର୍ମଶାଳାରେ ୨୯.୧.୨୦୧୬ରେ ଏହାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସରକାରୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ଏଥିପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗରେ ଯେଉଁ ନଥି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସେହି ନଥିର ଟିପ୍ପଣୀ -୩, ୪ ଓ ୫ (ତା୨୦.୫.୨୦୧୬ରିଖ) ମୁଁ ସେଦିନ କହିଥିବା କଥା ଉପରେ ଆଧାରିତ । ଟିପ୍ପଣୀ ତିନୋଟି ଉଦ୍ଧୃତ ହେଲା :

3. The University shall function as a premier Institute of Research work in Odia literature and Odia Lexicon.
4. To make comparative studies in Odia script and literature with that of other ancient scripts like Prakrit, Sanskrit and other ancient scripts to revive and protect ancient Scriptures and literature.
5. To make comparative historical studies of Odisha to that of the other countries of Asia , South East Asia and Arabian Countries.

ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଆଇନର ଯେଉଁ ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଧିକୃତ ହୋଇଛି ତାହା ଏହାର ପରିପନ୍ଥୀ । ଯଥା –

Section 4  The objects of the University shall be (a) to facilitate widespread use of Odia Language in all walks of society such as administration, communication, education, health and general services for improving quality of life.” ଯାହା ସରକାରଙ୍କ ଭାଷାରେ “ପ୍ରଶାସନ, ଯୋଗାଯୋଗ, ଶିକ୍ଷା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଜୀବନଧାରଣର ମାନ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ନିମନ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ସାଧାରଣ ସେବା ପରି ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାରକୁ ସୁଗମିତ କରିବା ।”

ଓଡ଼ିଶା କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଅଲଙ୍ଘ୍ୟ କରାଗଲେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଚରିତାର୍ଥ ହେବ । ସରକାର ତାହା କରୁନାହାନ୍ତି । ଅଥଚ ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ଏହା ହିଁ ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୋଲି ଆଇନରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ! କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ସଂଶୋଧନ ସହ ଏହାର ଧାରା ୫ର ଉପଧାରା ୧୩, ଉପଧାରା ୧୪, ଉପଧାରା ୧୫ ଓ ଉପଧାରା ୧୮ରେ ଅତି ଚତୁରତାର ସହ ରହିଛି ଯେକୌଣସି ସଂଗଠନ (Organization) ସହ ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ବ୍ୟାବସାୟିକ ଓ ବୈଷୟିକ କାରବାର କରିବ । ଏହା ଏହି ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଯେ ପଣ୍ଡ କରିବ, ଏହା ସହଜେ ଅନୁମେୟ ।ଏ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର bill ବା ବିଧେୟକ ଯେତେବେଳେ ବିଧାନସଭାରେ ଆସିଲା, ବିରୋଧୀ ଦଳର ପ୍ରଦୀପ ପୁରୋହିତ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ ନ କରି ସିଲେକ୍ଟ କମିଟିକୁ ପଠାଯାଉବୋଲି କହିଥିଲେ । ତାହା ହୋଇଥିଲେ, ଏ ବିଡମ୍ବନା ସୁଧୁରିଯାଇଥାନ୍ତା । ହେଲାନାହିଁ । ତେଣୁ ଏହାର ଆଇନ ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପଣ୍ଡ କରୁଛି ।

ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଜ୍ଞାନତାତ୍ତ୍ଵିକ ଗବେଷଣା (epistemological research) କରିବ କି “ବିଭିନ୍ନ ସାଧାରଣ ସେବା ପରି ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାରକୁ ସୁଗମିତ କରିବ” ଓ ଭାଷା ମାଫିଆଙ୍କ ସହ ବ୍ୟବସାୟ କରିବ , ତାହା ପ୍ରଥମେ ସ୍ଥିରୀକୃତ ହେବା ଦରକାର ।

ଏହାର ଆଇନରେ ଥିବା ଉପରୋକ୍ତ ତ୍ରୁଟି ତୁରନ୍ତ ଦୂରୀଭୂତ ହେବ ବୋଲି ଆଶା ରଖି ଏହାର ଶୈକ୍ଷିକ ଦିଗ ନିରୂପଣ ପାଇଁ ଏହି ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରଥମ ପ୍ରସ୍ତାବକ ଭାବେ ମୁଁ ନିମ୍ନରେ ମୋର ଯଥାସମ୍ଭବ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ମତ ରଖୁଛି:-


(୧) ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଗତାନୁଗତିକ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବ । ଏହାର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତଃ ବିଷୟନିଷ୍ଠ ହୋଇରହିବେ ; କାରଣ , ଏହାର ପାଠ୍ୟଯୋଜନା କେବଳ ବିଷୟକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବ ।
(୨) ଏହା ସ୍ନାତକୋତ୍ତର (Masters) ଡ଼ିଗ୍ରୀ ପାଇଁ କୌଣସି ଶିକ୍ଷା ଦେବ ନାହିଁ । ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କରୁ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିବା ଜ୍ଞାନାର୍ଥୀଙ୍କୁ Masters ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିବା ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ବିଷୟ (Special paper ) ଭିତ୍ତିରେ ଜ୍ଞାନତାତ୍ତ୍ଵିକ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ (Epistemological guidance) ଦେବା ଏହାର କାମ ହେବ ।

ଏପରି କହିବାର କାରଣ ଅଛି । ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟିରେ ଓଡିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟର ଭୂମିକା ଆକଳନ ପାଇଁ ମୁଁ ଗବେଷଣା କରୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଥିଲି ଯେ, ମାର୍ଗଦର୍ଶକ (guide)ଙ୍କ ରୁଚି ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନାର୍ଥୀମାନେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପାଇଁ ବିଷୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି ଓ ନାମ ପଞ୍ଜୀକୃତ କରୁଛନ୍ତି । ସେମାନେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷାରେ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନାର୍ଜନ କରୁଥିବା ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ବିଷୟ (Special Paper) ସହ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପଞ୍ଜିକରଣର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ରହୁନାହିଁ । ଜଣେ ହୁଏତ ସାରଳା ସାହିତ୍ୟକୁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ ନେଇଛନ୍ତି, ଅଥଚ ଡକ୍ଟରେଟ୍ କଲେଣି ସତ୍ୟବାଦୀ ସାହିତ୍ୟ ଉପରେ । ଅତଏବ, ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଜ୍ଞାନାର୍ଥୀଙ୍କ Masters ଅକାରଣ ହେଲା । ତେଣୁ, Masters ସ୍ତରରେ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ବିଷୟ ପ୍ରବର୍ଗରେ ଯେଉଁ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ ଅଧ୍ୟୟନ ହୋଇଛି, କେବଳ ସେହି ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନତାତ୍ତ୍ଵିକ ଗବେଷଣା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ସେଥିପାଇଁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଯବକାଚ (Eurocentric lens) ପରିହାର କରି ଓଡ଼ିଆକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଯବକାଚ (Oriyacentric lens) ବ୍ୟବହୃତ ହେବା ଦରକାର ।

ଆମ ଭାଷାର ବିଭିନ୍ନ ବିଭବ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ଗବେଷଣା ହୋଇଛି ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଯବକାଚ ବ୍ୟବହାର କରି । ଏହି ଗବେଷଣାରୁ ହୁଏତ ଆମେ ଚଉରାଶୀ ସିଦ୍ଧାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଚନାକୁ ପ୍ରତ୍ନ ଓଡ଼ିଆ ବୋଲି କହିପାରିଛୁ । କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ତାହା ସାନ୍ଧ୍ୟଭାଷା ଭାବେ ବିଦିତ ତାହା ତତ୍କଳୀନ ଓଡ଼ିଆ ସମାଜର ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିତି ଉପରେ ଓଡ଼ିଆକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଯବକାଚ ପକାଇ ଠାବ କରିବାକୁ ହେବ । ମୁଁ ଏହା କରିଛି Chourashi Siddhacharyas Of Orissa: New Light On The Authors Of Bauddha Gana O Doha ଶୀର୍ଷକ ମୋ ନିବନ୍ଧରେ  । ସେହିପରି, ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଯବକାଚ ବ୍ୟବହାର କରି ସୁନୀତି କୁମାର ଚାଟାର୍ଜୀ ତାଙ୍କ ‘ଜୟଦେବ’ (ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ, ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ , ୧୯୭୩) ପୁସ୍ତକରେ ଜୟଦେବ ବଙ୍ଗଳାର ବୈଷ୍ଣବ କବି ବୋଲି ଦାବି କରିଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଆକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଯବକାଚ ବ୍ୟବହାର କରି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ସହଜଯାନୀ ଓଡ଼ିଆ ବୌଦ୍ଧ ବୋଲି ନିରୂପଣ କରିଛି (ଶ୍ରୀ ଜୟ ଦେବଙ୍କ ବାଇଶି ପାହାଚ, ଭାରତ ଭାରତୀ, କଟକ, ୨୦୦୫) ।

ଓଡ଼ିଆକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଯବକାଚ ବିନା କୌଣସି ଗବେଷଣାରେ କିପରି ଲୁପ୍ତ ଓଡିଆ ବିଭବ ଠାବ କରି ହୁଏନି ତାର ଅନ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେଲା ଚକ୍ରଧର ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ପୁସ୍ତକ The Real Birthplace of Buddha (ଗ୍ରନ୍ଥ ମନ୍ଦିର , କଟକ, ୧୯୭୨), ଯହିଁରେ ଓଡ଼ିଶା ହିଁ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ବୋଲି ସେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି । “Students of early Indian history should read this book carefully, as far as possible putting all prejudice out of their minds. If they agree with Mr. Mohapatra’s conclusion, they should say so without fearing to support a new and unpopular theory. If they disagree, they should carefully examine the evidences and decide why they disagree. And, they should remember that, the consensus of learned opinion is no proof. There was a time,when the consensus learned opinion strongly maintained that Sun revolved aroud the Earth.” ବହିଟି ଉପରେ ଏହା କହିଛନ୍ତି କାନବେରା ସ୍ଥିତ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଜାତୀୟ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରେ Asian Civilizations ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରଫେସର A L Bassam, ଯାହାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ The Wonder That Was India (Sidgwick & Jackson, 1954) ବିଶ୍ଵବିଦିତ ।

କିନ୍ତୁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଯବକାଚ (Eurocentric Lens ) ଆମ ଜ୍ଞାନତାତ୍ତ୍ଵିକ ଏଷଣାକୁ ଏପରି ଝଲସାଇ ରଖିଛି ଯେ, ଏଯାଏଁ ଆମ ଓଡ଼ିଶାର କୌଣସି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟ ଚକ୍ରଧରଙ୍କ ଯୁକ୍ତିକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିନାହାନ୍ତି ବା ସମର୍ଥନ କରିନାହାନ୍ତି । ଓଡ଼ିଆକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଯବକାଚ (Oriyacentric Lens) ବ୍ୟବହାର କରି ଆମେ ଆମ ପ୍ରାଚୀନ ଐତିହ୍ୟ ଓ ତାର ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନୀତିର କ୍ରମ ବିକାଶ ସହ ଆମ ଉପସ୍ଥିତ ସ୍ଥିତିର ଆକଳନ କରିପାରିବା ଯେଉଁଥିରେ ଓଡ଼ିଆକୈନ୍ଦ୍ରିକ (Oriyacentric) ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ହିଁ ସହାୟକ ହେବ । ଗତାନୁଗତିକ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏହା ସମ୍ଭବ ହେବ ନାହିଁ ।

ଇଂରାଜୀପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷାବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ୟୁରୋପୀୟ ଗବେଷଣା ଶୈଳୀ ଆମକୁ ଏତେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଚେତନା ନେଇ ଆମ ଗବେଷକମାନେ କୌଣସି ଓଡ଼ିଆ ଐତିହ୍ୟର ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବା ସହଜ ହେଉନାହିଁ । ସମ୍ଭବ ବି ହେଉନାହିଁ । ଏହି ଓଡ଼ିଆ ଚେତନା ଅଭାବରୁ ଓଡ଼ିଆର ଐତିହାସିକ ଚରିତ୍ର ବୁଦ୍ଧ ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କ କଳ୍ପିତ ଚରିତ୍ର ଦ୍ଵାରିକାର କୃଷ୍ଣରେ ପରିଣତ ହେଲେଣି ।

ତେଣୁ ଓଡ଼ିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲି, ମୋ ମନରେ ଥିଲା ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଆଖିରେ ନୁହେଁ, ଓଡ଼ିଆ ଆଖିରେ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭବ ଓ ବିଭାବନା ଉପରେ ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଜ୍ଞାନତାତ୍ତ୍ଵିକ ଗବେଷଣା (Epistemological Research) କରିବ । ତାହା ହୋଇପାରିଲେ, ଓଡ଼ିଶା ଭୂଖଣ୍ଡର ଗୌରବାବହ ଇତିହାସ ବିଶ୍ଵ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବ ।

ଏହା ହୋଇପାରୁନି ବୋଲି ଓଡ଼ିଶାର ଗତାନୁଗତିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟମାନେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଯବକାଚ (Eurocentric Lens ) ପକାଇ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ଡକ୍ଟରେଟ୍-ସନ୍ଦର୍ଭଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶାର କୌଣସି ଉପକାରରେ ଲାଗୁନି । ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଆଇନର ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରଥମେ କରାଯାଉ ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପିପିଲିରେ ବିଜେପିର ବିଜୟ ଚାହେଁ । କାହିଁକି?

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ପିପିଲିରେ ଆଗାମୀ ଉପନିର୍ବାଚନରେ ଭାଷାପ୍ରାଣ ଓଡ଼ିଆମାନେ ନବୀନ ବାବୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏପରି ମତ ଦିଅନ୍ତୁ ଯାହା ବ୍ୟର୍ଥ ହେବନାହିଁ ।  ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଏହି ଡାକରା ଦେଇଛି । ଏହା ଉପରଠାଉରିଆ ନୁହେଁ , ସୁଚିନ୍ତିତ । ସେଠାରେ ବିଜେପି ଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟ ସବୁ ଦଳ ଦୁର୍ବଳ । ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କାହାକୁ ବି ଭୋଟ ଦେଲେ, ତାହା ନବୀନ ବାବୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥୀ ସପକ୍ଷରେ ଯିବ । ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ଆମ ଭାଷା ସ୍ଵାର୍ଥ ଅଧିକ ବ୍ୟାହତ ହେବ । 

ଏଥିରେ ଚମକି, ତୃତୀୟ ମହଲା ଆଉ କିଛି ନୂଆ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥି ବନାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି । ତାଙ୍କୁ ସୁପାରି ଦେଇ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭଙ୍ଗାଇବା କାମରେ ଲଗାଇଥିଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ , ଯାହା ମୁଁ ପ୍ରମାଣ କରିଛି ।  ତେଣୁ ଏହି ନବ୍ୟ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥିମାନେ ଆମ ଆନ୍ଦୋଳନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲହଡି ଭାଙ୍ଗିବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ମଞ୍ଚରେ ।  ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥିଙ୍କ ପରି ହାଣ୍ଟୁରିବା  ଓ ଅଶ୍ଳୀଳ ଶୈଳୀରେ ଶୋଧାବକା କରିବାରେ ବି  ଏମାନେ ପାରଙ୍ଗମ । ଏହି ନବ୍ୟ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥିମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏପରି କେତେକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷେ କହିଯାଇଥିବା କଥା – ବାଞ୍ଝମାନଙ୍କ ପ୍ରସବ ବେଦନା ଅଧିକ ! 

ବର୍ତ୍ତମାନର  ବାସ୍ତବତା 

ବାସ୍ତବ କଥା ହେଲା, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଆମ ଜାତିର ଭାଷା ଅଧିକାର ଖର୍ବ କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭାଷା ଆଇନର ଅପସଂଶୋଧନ କରିଛନ୍ତି, ଏହା କରିବା ପାଇଁ ବିଧାନସଭାରେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି । ଏହି ପ୍ରମାଦ ଅପସାରଣ ପାଇଁ ଆମେ ଆନ୍ଦୋଳନ କରୁଛୁ ଆମ ନିଜସ୍ଵ ରଣକୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି । ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ, ଏହା କେବଳ ବିଧାନସଭାରେ ହିଁ ହେବ । ଆଇନ ପ୍ରଣଯନ, ସଂଶୋଧନ, ଅପସଂଶୋଧନ, ଅପସଂଶୋଧନର ବିଲୋପନ – ଏ ସମସ୍ତ କାମ କେବଳ ବିଧାନସଭାରେ ହିଁ ହେବ । ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଅନୁଗତ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାଇ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସ୍ଵାର୍ଥ ସୁରକ୍ଷା ସକାଶେ ସାହସ ବି କରିବନାହିଁ  । 

ସୁତରାଂ, ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯିଏ ବି ରାଜନୈତିକ ଦୃଢ଼ତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରିବ, ସେ ହିଁ ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଜୟଲାଭ କରିବା ଦରକାର ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ସମର୍ଥନ କରିବ । କାରଣ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ଆମ ଭାଷାର ରାଜନୈତିକ ଶକ୍ତିବୃଦ୍ଧି ଆବଶ୍ୟକ, ଭାଷାଦ୍ରୋହୀଙ୍କ ଶକ୍ତିବୃଦ୍ଧି ନୁହେଁ ।

ଏହି କାରଣ ହେତୁ ପିପିଲିରେ ନବୀନ ବାବୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ନୀତିଗତ ଭାବେ ବିଜେପି ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ବିଜଯ କାମନା କରେ ।  

ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନରେ ବ୍ୟବହୃତ ଜାଲିଆତି ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସମେତ ଏମ୍ଏଲ୍ଏମାନଙ୍କୁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତାଙ୍କ ପତ୍ର

ଆମ ପ୍ରିୟ ବିଧାନସଭାର ମାନ୍ୟବର ସଦସ୍ୟବୃନ୍ଦ,
ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଗତ ବିଧାନସଭାରେ ତହିଁରେ ଯେଉଁ ତିନୋଟି ହାନୀକାରକ ସଂଶୋଧନ କରିଛନ୍ତି ସେଗୁଡିକୁ ବିଲୁପ୍ତ କରି ଶୁଦ୍ଧ ସଂଶୋଧନ ଦ୍ଵାରା ଆମ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ।

ସବୁଠୁ ଦୁଃଖ ଓ ଲଜ୍ଜାର କଥା , ଏହି ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଜାଲିଆତିରେ ଜଡିତ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ବିଚାର ବିନା ସେହି ଅବୈଧ ଚିଠା ବିଧେୟକଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ତଦ୍ଦୃପ ଆଇନ ସଂଶୋଧନ କରିଥିବା ହେତୁ ଇତିହାସ ଚକ୍ଷୁରେ ପଞ୍ଚଦଶ ବିଧାନସଭା ନିନ୍ଦିତ ହୋଇରହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ । ସେହେତୁ ସେଗୁଡିକର ବିଲୋପନ କରି ଆମ ବିଧାନସଭାର ସମ୍ମାନ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରୁଛି ।

ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରଚଳନ ପାଇଁ ୨୦୧୫ରେ ଯେଉଁ ଅନଶନ ଧର୍ମଘଟ ହୋଇଥିଲା ତାହାର ପରିସମାପ୍ତି ଘଟିଥିଲା ଭାଷା ଆଇନର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତା ଉପରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ୩୧.୭.୨୦୧୫ ତାରିଖରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟି ଗଠନ କରିବା ହେତୁ । ଏହି କମିଟିର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ମୁଁ ଭାଷା ଆଇନର ସଂଶୋଧନ ଓ ନିଯମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ଦ୍ଵାରା ତହିଁର ଅଲଙ୍ଘ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରସ୍ତାବ ଓ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ବିଧାନର ଚିଠା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲି ୩.୯.୨୦୧୫ ତାରିଖରେ, ଯହିଁର ସମାର୍ଜନ କରି ବିଧି ବିଭାଗ ଭାଷା ଆଇନରେ ଧାରା ୪ ଖଞ୍ଜିବାକୁ ସ୍ମାରକ ଅନୁମୋଦନ କରିଥିଲା । ଏହି ଆଇନ ସମ୍ମତ ଅନୁମୋଦନ ୨୦.୫.୨୦୧୬ ତାରିଖରେ ଆଇନ ବିଭାଗରୁ ଆସିଯିବା ପରେ ବିଧାନସଭା ଅଧିବେଶନକୁ ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ବନ୍ଦ କରିଦିଆଗଲା ଓ ୨୧.୫.୨୦୧୬ ତାରିଖରେ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଜାରିକରାଯାଇ ମୋ ପ୍ରଦତ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବ ଅନୁରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଧାରା ୪କୁ ଧାରା ୫ରେ ପରିଣତ କରି ଧାରା ୪ ଭାବେ ଏକ ଅନଧିକୃତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖଞ୍ଜିଦିଆଗଲା ସେହି ଅଧ୍ୟାଦେଶରେ, ଯହିଁରେ ଅତି ଧୂର୍ତ୍ତତାର ସହ ଆମ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିବାର ବୀଜ ବପନ ହୋଇଥିଲା ।

ଯେତେବେଳେ ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଇନ ବିଭାଗର ସମାର୍ଜନ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ ତଦାନୀନ୍ତନ ସଦସ୍ୟ ନବକୁମାର ଦାସଙ୍କ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଛଳରେ ୧୪.୧୨.୨୦୧୫ ତାରିଖରେ ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବିଧାନସଭାକୁ ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରସ୍ତାବ ବିଧିବିଭାଗରେ ଅନୁମୋଦନ ପାଇଁ ଥିବା ସୁଚାଇଥିଲେ ; କିନ୍ତୁ ମାତ୍ର ୩ ଦିନ ପରେ ଏପରି ଏକ ଭିନ୍ନ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଯେ, ୧.୪.୨୦୧୬ରେ ମୋତେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ପଡିଲା ଓ ମୋ ପ୍ରଦତ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତା ଦାବିରେ ୧୩.୪.୨୦୧୬ରୁ ବିଧାନସଭା ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଭାଷା ଆଇନ ପ୍ରଦାତା ନବବାବୁଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ପଦଦେଶରୁ ରାଜଭବନ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟହ ନୀରବ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଚଳାଇବାକୁ ହେଲା । ଏହି ଅଭିଯାନ ଚାଲିରହିଲା ଅଧ୍ୟାଦେଶରେ ଜାଲିଆତି ବଳରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାହୋଇଥିବା ଧାରା ୪ର ଦୁରଭିସନ୍ଧି ଧରାପଡ଼ିଯିବା ହେତୁ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋତେ ୧୯.୫.୨୦୧୭ରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ଡ଼ାକିଥିଲେ ଓ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଧାରା-୪ର ବିଲୋପନ ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇ ତାର ବିକଳ୍ପ ବିଧାନର ଚିଠା ବି ଦେଇଥିଲି । ଆପଣମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ସର୍ବଶ୍ରୀ ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର, ପ୍ରତାପ କେଶରୀ ଦେବ ଓ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ସାମଲ ତହିଁର ସାକ୍ଷୀ ।

ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ , ଏହା ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଜାଲିଆତି ଦ୍ଵାରା ଭାଷା ଆଇନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡ କରିବାର ପର୍ବ ।

୧                       କାର୍ଯ୍ୟ ନିୟମାବଳୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଲଂଘନ କରାଯାଇ , ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖି, ବିଧି ବିଭାଗ ଓ ଅର୍ଥ ବିଭାଗର କୌଣସି ଅନୁମୋଦନ ନଥାଇ ୨୬.୧୨.୨୦୧୭ ତାରିଖରେ ପୁରୀରେ ଏକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର କ୍ୟାବିନେଟ ବୈଠକ କରି ବହୁବିଭାଗକୈନ୍ଦ୍ରିକ ୨୦ଟି ପ୍ରସ୍ତାବ ଗ୍ରହଣ କରଯାଇଥିଲା ଯେଉଁଥିରୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ୩ ଥିଲା ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ସମ୍ପର୍କରେ । ତାହା ହେଲା-
“ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ୧୯୫୪ରେ ସଂଶୋଧନ ଅଣାଯାଇ ବିହିତ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହିତ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ବିଭାଗ ତଥା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯିବ । ଏଥିପାଇଁ ବିଭାଗ ଗୁଡିକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବେ । ଜିଲ୍ଲା, ରାଜସ୍ୱ ଡିଭିଜନ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରରେ ଏଥିନିମନ୍ତେ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତା ୦୧.୦୪.୨୦୧୮ ଠାରୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଯିବ ।”

ମୁଁ ଏହାର ଘୋର ପ୍ରତିବାଦ କରିଥିଲି, କାରଣ ଏହା ଭାଷା ଆଇନର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତଥା ପରିସୀମା ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଭୁଲ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ଉପାଦାନ ବହନ କରୁଥିଲା । ମୋର ସବୁ ସାଥୀ ଏହି ପ୍ରତିବାଦରେ ସାମିଲ ଥିଲେ । 

ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବହୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଘର ଘର ବୁଲି ମୁଁ ଏହା ବୁଝାଇଥିଲି ଓ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିଥିଲି । ଫଳରେ ଏହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାହୋଇନଥିଲା ଓ ଏହାର ସମୟସୀମା ସରିଯାଇଥିଲା ।

୨                               ମୋ ଯୁକ୍ତି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସରକାର ନିୟମସିଦ୍ଧ ଭାବେ ପୁନଶ୍ଚ ଏକ ସ୍ମାରକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ବିଧି ବିଭାଗ ଅନୁମୋଦନ ଦେଲା ପରେ ୧୪.୩.୨୦୧୮ ତାରିଖରେ କ୍ୟାବିନେଟ ବସି ସେହି ସ୍ମାରକ ଅନୁମୋଦନ କରି ତଦନୁଯାୟୀ ତୁରନ୍ତ ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅଧିକାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ତାହା ବିଧିସମ୍ମତ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପାଇଁ ହିତକାରକ ଥିଲା । ତଦନୁଯାୟୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବିଧେୟକକୁ ବିଧାନସଭାରେ ଏକ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ପତ୍ର ସହ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଇଠ କରିଥିଲେ ୩୧.୩.୨୦୧୮ତାରିଖରେ । ମାତ୍ର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହା ପରିବଣ୍ଟିତ ହେବା ଓ ବିଧାନସଭାରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ଗୃହିତ ହେବା ବେଳକୁ ତାହା ବଦଳିଯାଇଥିଲା ଓ ୧୪.୩.୨୦୧୮ କ୍ୟାବିନେଟ ପ୍ରସ୍ତାବ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସମୟ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ତଥା ଆଇନ ବହିର୍ଭୂତ ଶୈଳୀରେ ଗୃହିତ ପୁରୀ କ୍ୟାବିନେଟ ବୈଠକର ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ସେହି ବିଧେୟକର ଆଧାର କରା ହୋଇଥିଲା ।

ବିଧାନସଭା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଜାଲିଆତି ଏକ ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧ ।

୩                                     ମୁଁ ପଞ୍ଚଦଶ ବିଧାନସଭା ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏହା ଅବଗତ କରାଇଥିଲି । ଏହି ଜାଲିଆତି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏତେ ବିଚଳିତ ଓ ଉଗ୍ର ଥିଲେ ଯେ, ସେହି ବିଧେୟକ (ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା (ସଂଶୋଧନ) ବିଧେୟକ, ୨୦୧୮ର ଆଧାର ଭାବେ ଜାଲିଆତି ଦ୍ଵାରା ନିଆହୋଇଥିବା ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ବି ମନଇଚ୍ଛା ବଦଳାଇଥିଲେ । ଏହିପରି ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଷାରେ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଲିଆତି ଦ୍ଵାରା ଭାଷା ଆଇନରେ ଯୋଡା ହେଲା ଧାରା-୪କ , ଯାହା ପୂର୍ବ ଆଲୋଚିତ ଧାରା ୪ର ଅବୈଧତାକୁ ବୈଧ ବି କଲା ।

୪                                       ଅତି ଅବୈଧ ଭାବେ ମୋ ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କ ଅର୍ଥତୃଷ୍ଣା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ସରକାର ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଚପାଇ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଦୃଢ ରହିବାରୁ ୪କ ଧାରାର ପୁନଃ ସଂଶୋଧନ କରି ପୂର୍ବ ପ୍ରମାଦକୁ କାଏମ ରଖିଛନ୍ତି ଓ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଏପରି ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଏହି ଉଭୟ ଧାରା – ଧାରା ୪ ଓ ଧାରା ୪କ – ବିଲୁପ୍ତ ନ ହେଲେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା କେବେ ବି ସମ୍ଭବ ହେବ ନାହିଁ ।

ଏହା କହି, ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଓଡ଼ିଆପଣକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି କି , ଆମ ଭାଷା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଏବଂ ଓଡ଼ିଆବିଦ୍ଵେଷୀ ଗୋଷ୍ଠୀର ଚକ୍ରାନ୍ତରୁ ଆପଣମାନେ ମାଆ ଓଡ଼ିଶା ଏବଂ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାଜନନୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।

ମୁଁ ସୁଚାଇଥିବା ଜାଲିଆତିର ତଦନ୍ତ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଭାଷା ଆଇନରୁ ଧାରା ୪ ତଥା ଧାରା ୪କ ବିଲୋପ କରି, ସେହି ଦୁଇ ଧାରାକୁ ବିଧିଭୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ପଦାଧିକାରୀ ଜାଲିଆତିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି ସେ ବା ସେମାନେ ବିଧାନସଭା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଘୋର ଅପରାଧ କରିଥିବା ହେତୁ ତହିଁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ଭାଷା ଆଇନର ପୁନଃ ସଂଶୋଧନ ଦ୍ଵାରା ତାହାକୁ ନିର୍ଭୁଲ କରିବାକୁ ସରକାର ରାଜି ନ ହେଲେ, ଆପଣମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ତରରେ ଘରୋଇ ବିଲ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ବିଧାନସଭାର ଆଗାମୀ ଅଧିବେଶନରେ ଆଇନ ସୁଧାର ପାଇଁ ବିଧିକ ପଦକ୍ଷେପ ନିଅନ୍ତୁ ।
ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଆପଣମାନଙ୍କଠାରୁ ସର୍ବନିମ୍ନ ଏତିକି ଆଶା କରେ ।
। ଇତି ।
ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ,
ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ, ଓଡ଼ିଶା
୩.୨.୨୦୨୧

ଗୋଡ଼ାଣିଆ ନହୋଇ ଓଡ଼ିଆ ହୁଅ ; ରାଜଭାଷା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ବିଜେଡିସଭ୍ୟଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୁଇଟି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି । ଆମ ଜାତିକୁ ଭାଷା ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଗୋଟିଏ ଦିନର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ସ୍କାମ୍ ସଂଘଟିତ କରିଥିବା ବେଳେ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦିନର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ଜାଲିଆତି କରିଛନ୍ତି ।

କ୍ଷମତାସୀନ ଦଳ ତା ଜନ୍ମଦିନ ପାଳୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଣିଆ ନହୋଇ ଓଡ଼ିଆ ହେବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛି ଓ ଉପରୋକ୍ତ ଅଭିଯୋଗର ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମାଲିକ (supremo)ଙ୍କ ଠାରୁ ବୁଝନ୍ତୁ ଓ ୨୬.୧୨.୨୦୨୦ରେ ସେମାନେ ପାଳିଥିବା ଦଳୀୟ ଜନ୍ମଦିନରେ ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ଘୋଷଣା କୁଆଡ଼େ ଗଲା ବୋଲି ପଚାରନ୍ତୁ ।

 

ସମୁଦ୍ର ଲଙ୍ଘିଲେ ଗିରି କେତେ ମାତର?

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଫେସବୁକ ମଞ୍ଚରେ ଅଖିଳ ଭାରତ ଯୁବ ସଂଘର ସିଧା ପ୍ରସାରିତ ବକ୍ତୃତାମାଳାର ମଇ୨୮ ତାରିଖ ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଷୟର ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା ଜାତିର ବିକାଶରେ ମାତୃଭାଷାର ଭୂମିକା । ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଅନୁରୋଧକ୍ରମେ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ସେହି ସିଧା ପ୍ରସାରିତ ବକ୍ତୃତାର ଅଧିକ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଅଂଶ ବିଶେଷକୁ ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି । ଏହା ତହିଁର ୩ୟ କିସ୍ତି ।