Posts from the Current Topic Category

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟ ଆଜି ଘରଫେରନ୍ତା ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁ ରାୟ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହାକୁ ବାତିଲ କରିବାକୁ ଯଦି ତୁରନ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆ ନଯାଏ, ତେବେ ପ୍ରାୟ ୫୦ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଜୀବନ ସଂକଟାପନ୍ନ ହୋଇଯିବ ; କାରଣ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ନାମ ପଞ୍ଜୀକୃତ କରିଥିବା ୫ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମଜୀବୀଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାରର ହାରାହାରି ୧୦ଜଣ ସଦସ୍ୟ ନିର୍ଭରଶୀଳ ।

କରୋନା “ନେଗେଟିଭ” ପ୍ରମାଣପତ୍ର ବିନା ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ମାଡ଼ିବା ସେମାନଙ୍କୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଛି ଓଡ଼ିଶା ହାଇ କୋର୍ଟ । ଏହା ସେମାନଙ୍କ ବଞ୍ଚି ରହିବାର ମୌଳିକ ଅଧିକାର ତଥା ସେମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଚଳାଇଥିବା ଚେଷ୍ଟାକୁ ଧୂଳିସାତ୍ କରିଦେବ ।

ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ଭିତରକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯଦି ପଶିବାକୁ ଦିଅ ନଯାଏ, ସେମାନେ କେଉଁଠି ରହିବେ? ପ୍ରଦେଶ ପ୍ରଦେଶ ଭିତରେ କଣ କିଛି ଶୂନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ ଥାଏ ଯେ, ସେଇଠି ସେମାନେ ରହିବେ? ଏମିତି କିଛି ନଥାଏ । ଅତଏବ, ଯଦି ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ମନ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରଦେଶର ସୀମା ଭିତରେ ରହିବେ । ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରଦେଶ ସେମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଅନୁମତି ଦେବ? ଓଡ଼ିଶା ସରକାର କେଉଁ ଅଧିକାର ବଳରେ ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରଦେଶରେ କାରୋନା ଶିବିର ଓ ଚିକିତ୍ସା କେନ୍ଦ୍ର କରିବେ?

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଦିଆଯାଉନି ବୋଲି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପକ୍ଷରୁ ଆମ୍ଭେ ଅବଶ୍ୟ ନବୀନ ବାବୁଙ୍କ ସରକାରକୁ କଠିନ ସମାଲୋଚନା କରିଆସିଛୁ । କିନ୍ତୁ ଏହା ବି ଆମ୍ଭେ କହି ଆସିଛୁ ଯେ, କରୋନା ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଡାକ୍ତରଖାନା ଓ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଚିକିତ୍ସକ/ସହାୟକ ବର୍ଗ ଗଠନ ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ଯେଉଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲୁ ତାହା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଆଦର୍ଶ ଭୂମିକା ତୁଲାଇଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ ପଞ୍ଚାୟତରେ କରୋନା ଶିବିର କରାଇବାର ଶ୍ରେୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଜୀବ ବୋଲି କହିବା ଯଥେଷ୍ଟ ହେବନାହିଁ ; ସର୍ବନିମ୍ନ ଏହା ହିଁ କୁହାଯାଇପରିବ ଯେ, ଘର ଫେରନ୍ତା ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମବୀରମାନଙ୍କୁ ଯଥା ସମ୍ଭବ ଉତ୍ତମ କ୍ଵାରେଣ୍ଟାଇନ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ପଞ୍ଚାୟତଗୁଡ଼ିକରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଓ ସରପଞ୍ଚମାନଙ୍କୁ ସେଥିପାଇଁ ମର୍ଯ୍ୟାଦାସମ୍ପନ୍ନ ଦାୟିତ୍ଵ ଦେବା ପରି ଯେଉଁ ପଦକ୍ଷେପ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ନେଇଛନ୍ତି ତାହା ସାରା ଭାରତରେ ଏପରିକି ବିଶ୍ବରେ ବି ଅଦ୍ଵିତୀୟ । ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ । ଏବଂ ଯଦି ଏହି ଆଦେଶକୁ ପାଳନ କରାଯାଏ ତେବେ ଏହି ସମସ୍ତ ଆଗୁଆ ଓ ଚମତ୍କାର ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ସୀମା ଅରପଟେ ବ ସନ୍ନିଧିରେ ସାନି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ହେବ । ଏହା କରିବାକୁ ସମୟ ବ ସମ୍ବଳର ଘୋର ଅଭାବ । ଫଳରେ ପ୍ରାୟ ୫ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଓ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ପ୍ରାୟ ୪୫ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଘୋର ବିପର୍ଯ୍ୟୟର ସମ୍ମୁଖୀନ / ଶିକାର ହେବେ । ଏ ହେତୁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଏହି ଆଦେଶକୁ ରଦ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟକୁ ଅବିଳମ୍ବେ ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

କରୋନା ଏକ ପ୍ରାନ୍ତୀୟ ଆତଙ୍କ ନୁହେଁ , ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ଏହା ବି ଆମ ପାଇଁ ଭାରତ ବ୍ୟାପୀ ଏକ ଜାତୀୟ ବିପତ୍ତି । ସେହିପରି, ଦାଦନ ଶ୍ରମିକ ବିଭାବନା ପ୍ରାଦେଶିକ ନୁହେଁ, ଜାତୀୟ । କରୋନା ପରି ଜାତୀୟ ବିପତ୍ତି କାଳରେ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଜାତୀୟ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହେବା ଦରକାର । The Inter-State Migrant Workmen (Regulation of Employment & Condition of Service)Act, 1979ରେ ଏପରି ବିପତ୍ତିଜନିତ ସ୍ଥିତିକୁ ଆଖିଆଗରେ ରଖି ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସଂଶୋଧନ ଦରକାର । ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଯଦି ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସୁପ୍ରିମ୍ କୋର୍ଟ୍ ଯାଆନ୍ତେ ଓ ହାଇକୋର୍ଟ ଆଦେଶକୁ ରଦ୍ଦ କରିବା ସହ ଏପରି ଏକ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ବା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତି ରଖନ୍ତେ ତେବେ କୋଟି କୋଟି ଶ୍ରମବୀରମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସମାଧାନ ସମ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତା ।

ଯେ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ସହ ରହିବ; କାରଣ ସେହିମାନେ ହିଁ ମାତୃଭାଷାର ନିର୍ମାୟା ସନ୍ତାନ । ସେମାନଙ୍କ ଜୟ ମାତୃଭାଷାର ଜୟ ।

 

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରୀତିଭାଜନ ହେବା ପାଇଁ ନାନା କସରତ କରିଥିବା ବାବୁ ସୌମ୍ୟରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ କନକ ନିଉଜ ଶେଷରେ ଆମେ କହିଥିବା କଥାର ଖିଅ ଧରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ କରୋନା-ପରିଚାଳନା ପ୍ରମାଦକୁ ଯେପରି ସ୍ତର ସ୍ତର ବିବସ୍ତ୍ର କରିଛି , ତହିଁର ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ ।

କରୋନା ପରିଚାଳନାରେ ସରପଞ୍ଚମାନଙ୍କୁ ଜିଲ୍ଲାପାଳ କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆକସ୍ମିକ ଘୋଷଣା ବିଶୃଙ୍ଖଳାକାରକ ହେବ ବୋଲି କହି ତହିଁର ଗୁପ୍ତ ଅଭିସନ୍ଧି ଉପରେ ଆମ୍ଭେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲୁ ଗତ ୨୦ ତାରିଖରେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କେତେକ ପ୍ରକାଶିତ ଘଟଣା ଆମ୍ଭ ଆଶଙ୍କାର ଯଥାର୍ଥତା ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିଥିବା ବେଳେ କନକ ଟିଭିର ପରିବେଷଣ ସମ୍ପ୍ରତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଅରଜକତାର ଚମତ୍କାର ଉପସ୍ଥାପନା କରିଛି । ଦୃଷ୍ଟି ପଡୁ  ।

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଗତକାଲି ଏକ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି । ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତଗୁଡ଼ିକର ସରପଞ୍ଚମାନେ ଏହି ଆଦେଶ ବଳରେ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ବନିଗଲେ, କାରୋନା ବ୍ୟାପାରରେ । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଲେଖାହେଲାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସୁଚାଇଥିବା ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ ହୋଇନାହିଁ । କାର୍ଯ୍ୟ ନିୟମାବଳୀର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥାଇ ସୁବ୍ରତୋ ବାଗ୍ଚିଙ୍କୁ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ମୁଖପାତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ଓ ପଣ୍ଡିଆନଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହ ଯାଞ୍ଚ କଲାପରି ‘୫ଟି’ ନାମକ ଏକ ବିଭାଗ ଖୋଲି ତାର ସଚିବ କରାଯାଇଥିବା ପରି ମନୋମୁଖୀ ବିଭାବନା ଉପରେ ମୁଁ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଓ ମୋର ଅନ୍ୟ ନଭମଞ୍ଚ ORISSAMATTERSରେ ଗଭୀର ଆଲୋକପାତ କରିଛି । ତାହା ଯଦି ସରକାରଙ୍କ ମନରେ କିଛି ସଚେତନତା ଆଣିଥିବ, ତେବେ ସମ୍ଭବତଃ ଏହି ନୂଆ ପ୍ରଶାସନିକ ଯଥୈଚ୍ଛାଚାରକୁ ମାନ୍ୟ ରୂପ ଦେବାପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିୟମାବଳୀ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉଥିବ ବା ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଅଧିକାର ବଳରେ କିଛି ଗୋଟେ ଫନ୍ଦି ତିଆରି ଚାଲିଥିବ ।

କିନ୍ତୁ ଏହା ଯେ ଓଡ଼ିଶାର ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଧିକ ବିପଦରେ ପକାଇବ – ଏପରି ଆଶଙ୍କା ଅମୂଳକ ନୁହେଁ ।

ନିଜ ପକ୍ଷରୁ ତଥା ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପକ୍ଷରୁ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଆସିଛି କି କରୋନା (KOVID-19) ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ନିଷ୍ପତ୍ତି / ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା/ ବିଧି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ସରକାରୀ ୱେବ୍ସାଇଟରେ ରଖାଯାଉ, ଯଦ୍ଦ୍ବାରା ଆମ ଭାଇଭଉଣୀମାନେ ଏହି ଭୂତାଣୁ ସମ୍ପର୍କରେ ସବୁକଥା ବୁଝିପାରିବେ ଓ ତହିଁର ସାମ୍ନା କରିବା ପାଇଁ ସରକାର (ଉଭୟ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟ) ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ନିୟମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରିଛନ୍ତି, ତାକୁ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରି ତଦନୁସାରେ ସରକାରଙ୍କ ସହ ସହଯୋଗ କରିପାଇବେ । ବିଶ୍ଵ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ଯେଉଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛି, ତଦନୁଯାୟୀ ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ଯେଉଁ ସବୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ  କ’ଣ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କର୍ମଚାରୀମାନେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରୁଛନ୍ତି କି କେବଳ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଲୋକଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଧୂମ ଲାଠି ପିଟି, ଟିଭି ପର୍ଦ୍ଦାରେ ଚେହେରା ଦେଖାଇ ଓ “ନ ଦେଖିଲା ଓଉ ଛଅ ଫେଡ଼ା” ବାତିନିରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାରୁଛନ୍ତି – ତାହା ଜାଣିବାର ଅଧିକାର ସମଗ୍ର ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣତଃ ଅଛି । ଏ ସବୁ ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରି ଇଂରାଜୀରେ ରଖିଛନ୍ତି ସରକାର । ଲୋକେ ମଲେ ମରନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ନିଜକୁ ଇଂରାଜୀ ସେବକ ପଦରୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଧାପେ କମାଇବେ ନାହିଁ ।

ଭୋଟଭିକାରୀମାନେ ଲୋକଙ୍କର ସେବା କରିବାକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ବା ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଗଲା ପରେ ଭୋଟ ଭିକ୍ଷା କାଳର ମାନସିକ ଗ୍ଲାନୀର ଅବସାନ ଘଟାଇବା ଆବେଗରେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ନିଜକୁ ସମ୍ରାଟ ମନେ କରନ୍ତି ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହିପରି କରନ୍ତି ଯେପରି ମୋଦୀ ଓ ନବୀନ କରୋନା କ୍ଷେତ୍ରରେ କରିଛନ୍ତି । ନିଯୁକ୍ତି ପରିସର ନଥିବା ନିଜ ଜନ୍ମମାଟିରୁ ଦୂରଦୂରାନ୍ତକୁ ଯାଇ, ଶ୍ରମ ବିକି , ମୁଣ୍ଡ ଝାଳ ତୁଣ୍ଡେ ମାରି ବଞ୍ଚିବାକୁ  ଚେଷ୍ଟାକରୁଥିବା ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଆସିବାକୁ ସୁଯୋଗ ନଦେଇ ହଠାତ୍ ଲଗଡ଼ାଉନ ଜାରିକରିବା, ସେମାନେ ଯାହା ଅବଗତ ହେବା ଦରକାର ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ନଜଣାଇବା ପାଇଁ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା , ଲୋକେ ନକାଣିଥିବା ଭାଷାରେ ନିୟମ କରି ନିୟମଭଗ୍ନ ଅଭିଯୋଗରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମରଣାତ୍ମକ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଦେବା – ଏ ସବୁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ବିଭତ୍ସଆନନ୍ଦଲିପ୍ସା ଚରିତାର୍ଥ କରେ ସିନା, ଆମ ଲୋକଙ୍କ ରୋଗ ପ୍ରତିଷେଧକ ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ।  ଏହି ବିଭତ୍ସଆନନ୍ଦଲିପ୍ସା ଓଡ଼ିଶାରେ ଏତେ ତୀବ୍ର ଯେ, ବିଲାତ ସରକାର ତିଆରି କରିଥିବା ମହାମାରୀ ରୋଗ ଆଇନ ୧୮୯୭ରେ ତହିଁର ଉଲ୍ଲଂଘନ ପାଇଁ ଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ୨ ମାସ ଜେଲ ଓ /ବା ହଜାରେ ଟଙ୍କା ଜୋରିମନା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି ମାସରେ ସଂଶୋଧନ କରି ୨ ବର୍ଷ ଜେଲ ଓ ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ଜୋରିମାନାରେ ପରିଣତ କରିଛନ୍ତି । ଅଥଚ , ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବେ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଭାଷାରେ ଏ ଆଇନ ନାହିଁ, ଅଛି ଇଂରାଜୀରେ ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ସରପଞ୍ଚମାନେ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଜିଲ୍ଲାପାଳ ! କେଉଁ ସରପଞ୍ଚଟି ଜିଲ୍ଲାପାଳମାନଙ୍କ ପରି ବା ନିଜକୁ ସମ୍ରାଟ ମନେକରୁଥିବା ସରକାରୀ ବଡ଼ପଣ୍ଡାଙ୍କ ପରି ଇଂରାଜୀ ଜାଣେ ଯେ, ସେ କରୋନା ମୁକାବିଲାରେ ସରକାରୀ ନିଷ୍ପତ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଇବ? ଅତି ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଏପରି ପଦମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦିଆଯିବାର କାରଣ କ’ଣ? କାରଣ ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ । ରାଜ୍ୟସରକାରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତି ପଞ୍ଚାୟତରେ ଖୋଲା ଯାଉଥିବା କରୋନା କ୍ୟାମ୍ପ ଦାୟିତ୍ଵରେ ଜଣେ ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ଅଫିସର ରହିବା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ । ଓଡ଼ିଶାରେ ବରିଷ୍ଠ ଅଫିସରମାନେ ଏପରି ସୁଖଭୋଗୀ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି ଯେ, କୌଣସି ପଞ୍ଚାୟତକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ କରୋନା କ୍ୟାମ୍ପର ଦାୟିତ୍ଵ ତୁଲାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ପରାଙ୍ଗ୍ମୁଖ । ସେଠି ପୁଣି ଭାଇରସଆକ୍ରାନ୍ତମାନଙ୍କ ହେପାଜତ କରିବାକୁ ହେବ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ସାହସ ନାହିଁ ଅଫିସରମାନଙ୍କୁ ସେଥିପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିବାକୁ ; କାରଣ ଓଡ଼ିଶାରେ ଅଫିସରରାଜ୍ ହିଁ ଚାଲିଛି । ତେଣୁ ସରପଞ୍ଚଙ୍କୁ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ସଜାଇଦେଲେ ବିଚରା ଗାଉଁଲି ଲୋକଟି ଏପରି ପଦବୀରେ ଖୁସ୍ ଓ ଅଡୁଆ ତୁଟିଲା ବୋଲି ଅଫିସରମାନେ ଖୁସ୍; ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବି ତତୋଧିକ ଖୁସ୍ ।

କରୋନା କ୍ୟାମ୍ପ ପରିଚାଳନା ସହଜ ନୁହେଁ । ସରକାରଙ୍କ ସମସ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଓ ନିୟମ ଉପରେ ପରିଚାଳକଙ୍କ ଗଭୀର ଜ୍ଞାନ ଥିବାର ଅଛି । କ୍ୟାମ୍ପରେ ମହିଳାମାନେ , ଝିଅମାନେ ବି ସଙ୍ଗରହିତ ହୋଇରହିବେ । ଅକଳ୍ପନୀୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ କେଉଁ ଆଇନର ଉପଯୋଗ ଦରକାର, କଣ କରିବାକୁ କାରୋନା ବିଧି (COVID-19 Regulation, 2020) ତାହା ଇଂରାଜୀ ନଜାଣିଥିବା ସରପଞ୍ଚ କିପରି ଜାଣିବେ? ଇଂରାଜୀ ଅପାଠୁଆ ଲୋକ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ବନିଗଲେ କେଉଁ ବତ୍ରିଂଶ ସିଂହାସନରେ ବସିଯିବା ଯେ, ଇଂରାଜୀରେ ଥିବା ଆଇନସମୂହକୁ ତତ୍କାଳ ବୁଝିଯିବ?

ଲୋକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନ କରାଇବାକୁ କରୋନା ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତୀୟ ସମସ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା ଓ ବିଧିବିଧାନ ଇତ୍ୟାଦି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆମେ ଯେତେ କହିଲୁ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କର୍ଣପାତ କଲେନାହିଁ ; କରୁ ବି ନାହାନ୍ତି । ଲୋକେ ମଲେ ମରନ୍ତୁ, ଇଂରାଜୀ ଭାଷାର ସେବକ ପଦରୁ ଆମ ସମ୍ରାଟ ଅଣୁପ୍ରମାଣେ ବି ନଘୁଞ୍ଚନ୍ତି ! ଗାଲୁଆ ସରକାର ।

 

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ଯେଉଁ ଖବରକାଗଜ ଓ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଭାଷା ଅଧିକାର ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଲୋକ ଚକ୍ଷୁରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ପାଇଁ ତା ଉପରେ କଳାପରଦା (blackout) କାଇଦା ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଜି ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରବାଦ ପୁରୁଷ ଭାବେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ମନ ଉପରେ ପୁଣି ନଦିବାକୁ ପ୍ରଗଳ୍ଭ ହୋଇଉଠିଛନ୍ତି । ଗଣମାଧ୍ୟମ ଯଦି ଗଣନାୟିକା ଭୂମିକାକୁ ଖସିଆସେ ବିନା ବ୍ରହ୍ମାରେ ବି ଦସ୍ୟୁ ରତ୍ନାକର ବାଲ୍ମୀକି ପାଲଟିଯାଇପାରେ !

ଯେଉଁ ଛାତ୍ର-ଯୁବ- ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ବିଜୁବାବୁଙ୍କ ପ୍ରଥମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କାଳ ଅଧାରେ ଭୁଷୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିଲା, ସେ ଆଂଦୋଳନର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଲୋଗାନ ଥିଲା: ବିଜୁ ବିରେନ ଯେଉଁଠି , ମଦ ବୋତଲ ସେଇଠି । ମଦଲୋଭୀ ସମ୍ବାଦିକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରବାଦପୁରୁଷ ବନେଇଦେଲେ । ଦ୍ବିତୀଯଥର ସେ ଯେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ, ଏପରି ଅରାଜକତା ବ୍ୟାପିଗଲା ଯେ, ରାଜ୍ୟ ସଚିବାଳୟର କର୍ମଚାରୀମାନେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇଯାଇଥାନ୍ତେ ଯଦି ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକ ଉପସ୍ଥିତ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରୟୋଗ କରିନଥାନ୍ତେ । ଏ କଥା କାହାକୁ ଅଜଣା? ତଥାକଥିତ ପ୍ରବାଦ ପୁରୁଷ ଯେତେବେଳେ ମୃତ୍ୟୁମୁଖରେ ପଡ଼ିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଅପଶାସନ ହେତୁ ଲୋକଙ୍କଦ୍ଵାରା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ ।

ଏ ବାବୁ ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ତାହା ମୋର ଚାରୋଟି ସ୍ତମ୍ଭ ସଂହିତାରେ ସପ୍ରମାଣ ଅଛି । ସେଗୁଡ଼ିକ: ସିଂହାବଲୋକନ , Animadversion, ସିଂହାବଲୋକନରେ ବିଜୁ ଓ ବିଜୁଙ୍କ ଛୁରା ।

ନିଜ ସ୍ଵାର୍ଥ ପାଇଁ ବିଜୁବାବୁ ଯେକୌଣସି କାମ କରିପାରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ମଦଲୋଭୀ ସମ୍ବାଦିକମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ବୁଝାଉଥିଲେ ଯେ, ସେ ଯାହା କରୁଥିଲେ ସବୁ ଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସ୍ବାର୍ଥପାଇଁ !

ସେ ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଆ ବୋଲି ମନେକରୁନଥିଲେ । ବିଧାନସଭାରେ ସେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ରାଜନୈତିକ ବାଧ୍ୟବାଧକତା ହେତୁ ସେ ଓଡ଼ିଆ କହୁଥିଲେ ବି , ତାଙ୍କ ଭିତ୍ତି ଥିଲା ଇଂରାଜୀ ଭାଷା (“My language was the other day English”) ; ମୋ ସଂସ୍କୃତି ଥିଲା ଇଂରେଜ ଲୋକର ସଂସ୍କୃତି (“My culture was the culture of an Englishman”) । (ବିଧାନସଭା ବିବରଣୀ, ୩୦.୯.୧୯୬୩ ପୃ.୩୯) । ତାଙ୍କ ଇଂରାଜୀମନସ୍କତା ଏତେ ତୀବ୍ର ଥିଲା ଯେ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେଉହେଉ ସେ ୨୩.୮.୧୯୬୧ତାରିଖରେ ଆସ୍ପର୍ଦ୍ଧ କରିଥିଲେ କହିବାକୁ, ବିଧାନସଭାକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସବୁ ସଭ୍ୟ ଇଂରାଜୀ ଜାଣିଥିବା ଦରକାର (“Every member should know English before coming to the House.”) (ଏଜନ, ପୃ.୨୫) । ଏପରିକି ଓଡ଼ିଆ ପରି ଭାଷା ପ୍ରଚଳିତ ଥିବା ଭାରତକୁ ଗୋଟାଏ ଦେଶ ବୋଲି ମାନିବାକୁ ସେ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ ( “So many languages there in our country. This is not a country at all.”) (ବିଧାନସଭା ବିବରଣୀ, ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୮୫, ପୃ ୧୦୮)।

ଏହି ଇଂରାଜୀମନସ୍କ ଓଡ଼ିଆଭାଷାବିଦ୍ଵେଷୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଧାନସଭାର ଅଧିକାଂଶ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜର ଚାବୁକ ଦ୍ଵାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କରିବା ସ୍ଥିତିରେ ଥିବା ବେକେ ବିଧାନସଭାକୁ ମିଛ କହି ୧୯୬୩ରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାକୁ ଯଦି କବର ତଳୁ ଉଠାଇ ଆଣି ସେହିସ୍ଥଳରେ ଆମ ଉପରେ ନଦିଦେଇନଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆମ ଭାଷା ଅଧିକାର ପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରାୟ ୪ ବର୍ଷ ଧରି କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିନଥାନ୍ତା ।

ଅତଏବ, ଅନ୍ୟ କାହାପାଇଁ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ପ୍ରବାଦ ପୁରୁଷ ହୋଇପାରନ୍ତି, ଆମ ଭାଷା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଆମ ପାଇଁ ବରବାଦ ପୁରୁଷ । ଓଡ଼ିଆ ଗଣମାଧ୍ୟମମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଯଥା ଟେକିବା ବନ୍ଦ କରି ଏହି ସତ୍ୟ ଅନୁଭବ କରନ୍ତୁ ।

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଆଜି ବିଶ୍ଵ ମାତୃଭାଷା ଦିବସ । ଏହି ନାମରୁ ବୁଝିହୁଏ ଯେ, ମାତୃଭାଷା ଉପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ଵ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେଉଛି । ମାତ୍ର ଆମ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ନିଆରା । ମାତୃଭାଷାକୁ କିପରି ମରାଯାଇପାରେ ତହିଁରେ ଆମ ସରକାର ମନଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଲାଗିଛନ୍ତି । ଫଳରେ, ୧୯୫୪ରେ ପ୍ରନୀତ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ଦାପ୍ତରିକ ଭାଷା ଆଇନ (Orissa Official Language Act) କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇପାରୁନି । ଓଡ଼ିଶାର ସବୁଠି ସମସ୍ତ ଓ ଯେକୌଣସି ଦାପ୍ତରିକ କାମ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ହେବ ବୋଲି ଏହି ଆଇନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି । କିନ୍ତୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ଚାଲିଥିବା ଆମ ସରକାର ୨୦୧୮ରେ ଏହାକୁ ସଂଶୋଧନ କରି ଓଡ଼ିଶାର ସବୁଠି ସମସ୍ତ ଓ ଯେକୌଣସି ଦାପ୍ତରିକ କମ ଓଡ଼ିଆରେ ହେବନାହିଁ ବୋଲି ଧାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଏହା ବି ଧାର୍ଯ୍ୟ କାରିଛନ୍ତି ଯେ, କର୍ମଚାରୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଭାବେ ଚାହିବେ ସେଇଠି ସେପରି ଭାବେ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ହୋଇପାରେ, ନହେଲେ ନାହିଁ । କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ଯେଉଁ କର୍ମଚାରୀ ବା ପଦଧିକାରୀ ସମ୍ପୂର୍ଣତଃ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସରକାର ପୁରସ୍କୃତ କରିବେ ବୋଲି ବି ନବୀନ ବାବୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି । ଆମ ମାତୃଭାଷା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି କୁତ୍ସିତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ପରିସମାପ୍ତି ପାଇଁ ଓ ଆମ ମାତୃଭାଷାରେ ଆମ ମାତୃଭୂମିର ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଆଜି ୧୪୦୬ ଦିନରେ ପହଞ୍ଚିଛି । ଏହି ଅନନ୍ୟ ଅନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବା ପାଇଁ ଆମ ଭିତରୁ କେଇଜଣଙ୍କ ଅର୍ଥଲୋଭକୁ ଉପଯୋଗ କରି ସୁଦ୍ଧା ସରକାର ସଫଳ ନହେବା ପରେ କେତେକ ମାନ୍ୟତାସମ୍ପନ୍ନ ସାମ୍ବାଦିକ,ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖଲୋକ ବିବେଚିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସଂବାଦପତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ନୂଆ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି । ତାହା ହେଲା, “ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ହିଁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନ” ବୋଲି ମୁଁ ଯାହା ଦର୍ଶାଇଥିଲି ତହିଁର ବିପରୀତ ଧାରଣା ବାଣ୍ଟିବାର କୌଶଳ । ଏମାନେ ଯୁକ୍ତି କରୁଛନ୍ତି, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ନୁହେଁ , ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ହିଁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ମୁକ୍ତି ଦେବ ! ଏବଂ ସମତାଳରେ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ କଥାକୁହା ଶିଖାଯିବ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କେତେକ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏହା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କଲେଣି ଆମ ସରକାର । ଓଡ଼ିଶାରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ପ୍ରଥମିକତା ନଷ୍ଟ କରି, ଏହାକୁ ଗୌଣ ଓ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାକୁ ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଲୋକଙ୍କ ମାନସିକତା ସୃଷ୍ଟି ହିଁ ଏହି କୁତ୍ସିତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ଏକମାତ୍ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ।

ଜାତୀୟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଖସଡ଼ାକୁ ବେଖାତିର

ଏହି ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଶାସନକଳ ଏତେ ବ୍ୟଗ୍ର ଯେ, ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ ମାତୃଭାଷା ଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାଷା ନଦାଯିବା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଥିବା କୌଣସି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ବି ଆମ ସରକାର ଖାତିର କରୁନାହାନ୍ତି । ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ, ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶୈକ୍ଷିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଓ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପରିଷଦ ୨୦୦୫ରେ ଯେଉଁ ଜାତୀୟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଖସଡ଼ା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ତହିଁରେ କହିଥିବା ଦୁଇଟି ମୁଖ୍ୟକଥାକୁ ବିଚାରକୁ ନିଆଯାଇପାରେ । ଏହା ହେଲା (୧) ପିଲାମାନଙ୍କ ମାତୃଭାଷା ହିଁ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷାର ମାଧ୍ୟମ ହେବା ଉଚିତ ଓ (୨) ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବା ବିଦେଶୀ ଭାଷା ସହ ସେମାନଙ୍କ ପରିଚିତି ପରେ କରାଯାଇପାରେ ।

ଘର ଭାଷା ବନାମ ପର ଭାଷା

କନ୍ନଡ଼ ଭାଷା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା ପରେ କର୍ଣାଟକ ସରକାର ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ କେବଳ ସେହି ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ ହେବ ବୋଲି ଆଦେଶ ଜାରିକଲେ । ଏହା ନାନା ନ୍ୟାୟିକ ପରୀକ୍ଷଣ ଶେଷରେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ସାମ୍ବିଧାନିକ ପୀଠରେ ପହଞ୍ଚିଲା । ଏହି ପୀଠ ସିଭିଲ ଅପିଲମାଳା ୫୧୬୬-୫୧୯୦ / ୨୦୧୩ ଉପରେ ୬.୫.୨୦୧୪ ତାରିଖରେ ଦେଇଥିବା ରାୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଛନ୍ତି, ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରରେ ପିଲା ତ ନିଜର ମାତୃଭାଷାରେ ହିଁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ ପାଇଁ ମୌଲିକ ଅଧିକାରଡ଼ ଅଧିକାରୀ । ଅନ୍ୟ କେଉଁ ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷାର୍ଜନ ତାର ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଙ୍ଗଳକାରକ ହେବ ବୋଲି କହି ସରକାର ତା ଘର ଭାଷା ଉପରେ ପର ଭାଷା ନଦିଦେଇ ପରିବେନାହିଁ (“We are of the view that the right to freedom of speech and expression under Article 19(1) (a) of the Constitution includes the freedom of a child to be educated in the primary stage of school in a language of the choice of the child and the State cannot impose controls on such choice just because it thinks that it will be more beneficial for the child.”) ।

ଓଡ଼ିଶାଜନ୍ମିତ ଭାରତର ବିଶିଷ୍ଟ ଭାଷାତତ୍ତ୍ଵବିତ୍ ଡଃ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଆପାତତଃ ଏହା ହିଁ କହିଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ଆଲୋକବର୍ଷୀ ନିବନ୍ଧ Mother Tongue Education and Destinyରେ । ସେ କହିଛନ୍ତି, କୌଣସି ଭାଷା ଭବିଷ୍ୟତରେ ସାମାଜିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ସୁଖ ଦେବ ବୋଲି ବିଚାରି ତାକୁ ଯଦି କୋମଳମତି ଶିଶୁ ଉପରେ ତା ମାତୃଭାଷା ବଦଳରେ ନଦି ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ତାକୁ ଯେ କେବଳ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯିବ ତା ନୁହେଁ, ସେ ମଧ୍ୟ ସୀମିତ ସଂଖ୍ୟକ ଅଖିଝଲସା ଲୋକଙ୍କ କୂଟକୌଶଳଭରା ଦୁନିଆ ପାଲରେ ପଡ଼ିଯିବ । ତେଣୁ ନିଜ ଘର ଭାଷା ବଦଳରେ ପର ଭାଷା ଚଳାଇବା ଯେ ଶିଶୁ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଏକଥା ଆମ ସରକାର ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ଅଧା ବାଟରେ ପାଠତ୍ୟାଗ

ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ହେଉନଥିବାରୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ଶହ ଶହ ବିଦ୍ୟାଳୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଉଥିବା ଏକ ଦୁଃଖଦ ବିଭାବନା । କେତେବେଳେ ୧୦ ଜଣରୁ ଊଣା ପିଲାଙ୍କ କାରଣରୁ ବିଦ୍ୟାଳୟ ବନ୍ଦ ତ କେତେବେଳେ ୫ ଜଣରୁ କମ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ଥିବାରୁ ବିଦ୍ୟାଳୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଉଛି । ଏହାର ଏକ ପ୍ରଧାନ କାରଣ ହେଲା ଘର ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷାଦାନର ଅଭାବ । ଏହା ଅନୁଭବ କରି ଅଗ୍ରଗାମୀ ନାମକ ଏକ ସଂସ୍ଥା କୋରାପୁଟର ୧୮ଟି ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ କୁଇ ଭାଷା ଜାଣିଥିବା ଶିକ୍ଷକ ଯୋଗାଇ ଦେଇଛି, ଫଳରେ ସେଇ ବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡିକରୁ ପାଠଛାଡି ପଳାଉଥିବା ପିଲାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମିଛି । ଅତଏବ, ରାଜ୍ୟ ମାତୃଭାଷା (ଓଡ଼ିଶାରେ ଓଡ଼ିଆ) ସତ୍ତ୍ଵେ, ଶିଶୁର ନିଜସ୍ଵ ମାତୃଭାଷା ତା ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ, ଯେପରି କୋରାପୁଟର ଏହି ୧୮ଟି ବିଦ୍ୟାଳୟର ଶୋକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ପାଇଁ କୁଇ ଭାଷା ।

ମାତୃଭାଷା ବନାମ ମାତୃଭାଷା

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ସାମ୍ବିଧାନିକ ପୀଠ ଉପରୋଦ୍ଧୃତ୍ତ ରାୟରେ ଏଇଥିପାଇଁ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ନିମ୍ନ ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରରେ ଯେଉଁ ଛାତ୍ରର ରାଜ୍ୟ ମାତୃଭାଷା ଘର ଭାଷା ନୁହେଁ, ତାକୁ ରାଜ୍ୟ ମାତୃଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଆ ନଯାଇ ତା ନିଜ ମାତୃଭାଷାରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେଉଁ ଭାଷାରେ ସେ ଘରେ ତା ମାଆ ସହ କଥା ହୁଏ, ସେହି ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯିବ ।

ସରକାରୀ ମୂର୍ଖତା

ଯେତେବେଳେ ଏହି ରାୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟଳୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀ ଭିତରେ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରାଦେଶିକ ମାତୃଭାଷା ବି ନଦା ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ , ସେତେବେଳେ ଆମ ସରକାର ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା-ବଳୟକୁ ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ବଂଶଧରମାନଙ୍କୁ ଠେଲି ଦେବାକୁ ଯେଉଁ ଚକ୍ରାନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କଲେଣି ତାହା ମୂର୍ଖତା ଭିନ୍ନ କିଛିନୁହେଁ ।

ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ପିଲାଙ୍କୁ ଦୋରସ୍ତ କରାଯାଉ ବୋଲି ଆମେରିକା ପ୍ରେମୀ ମନମୋହନ ସିଂହଙ୍କ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରିତ୍ଵ କାଳରେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶୈକ୍ଷିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଓ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପରିଷଦକୁ ନିର୍ଦ୍ଧେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ନିର୍ଦ୍ଧେଶନାମାର ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା “Teaching of English at the primary level” । ଯେଉଁ ବିଶେଷଜ୍ଞ କମିଟି ଏହା ଉପରେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ଓଡିଶାର ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷାର ସ୍ଥିତି ଉପରେ ଆଲୋକପାତ ବି କରିଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମତରେ, ଇଂରାଜୀ ପଢାଉଥିବା ଶିକ୍ଷକମାନେ ବି ଇଂରାଜୀରେ ପଢାଇବାକୁ ସୁଖକର ମନେକରୁନାହାନ୍ତି । ସରଳ ଇଂରାଜୀରେ ଶିକ୍ଷାଦାନର ଗୁରୁତ୍ଵ ତ ସେମାନେ ବୁଝନ୍ତିନି, ତାହା କରିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ବି ସେମାନଙ୍କର ନାହିଁ । (“It is evident that the teachers teaching English were not comfortable in using English. Not only he/she was unaware of the importance of transacting the lesson in simple English, he/she was not equipped to do so.”) ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଶତକଡ଼ା ୨୦ ଭାଗଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟ ମତ ହେଲା, ସେମାନେ ଇଂରାଜୀ ପଢିବାକୁ ଆଦୌ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତିନାହିଁ , କାରଣ ସେମାନେ ତାହା ବୁଝି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ କି କହି ପାରନ୍ତିନାହିଁ (“20% students said that they did not like studying English because they could not understand or speak English।“) । ଏହି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୪ର୍ଥ ୫ମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢୁଥିବା ପିଲାମାନେ ବି ସରଜମିନ ତଦନ୍ତରେ ଦୋକାନଗୁଡ଼ିକର ନାମ ବା ନାମଫଳକ ପଢିପାରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନଥିବା କହି ଏହି ରିପୋର୍ଟରେ କୁହା ହୋଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ପଢା ବହି ଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଇଂରାଜୀ ବହି ପଢିନାହାନ୍ତି ( “Most of these children studying in class IV-V could not read the names of the shops and signboards. They had not read any English book other than the text book.”) (Teaching of English at the primary level , 2012) । ଇଂରାଜୀ ପଢା ହେଉଥିବା ବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରି ଏହା ହିଁ ଯେତେବେଳେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶୈକ୍ଷିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଓ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପରିଷଦ ଓ ସର୍ବ ଶିକ୍ଷା ଅଭିଯାନର ମିଳିତ ରିପୋର୍ଟ, ସେତେବେଳେ ଆମ ସରକାର ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା କବଳକୁ ଠେଲି ଦେଇ ଆମ ମୁମୁର୍ଷୁ ପ୍ରାୟ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷାକୁ ଯେ ଆହୁରି ସଂକଟାପନ୍ନ କରାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ତାହା ଆମେ ଯେତେଶୀଘ୍ର ବୁଝିପାରିବା ସେତେ ମଙ୍ଗଳ ।

ଆମ ସରକାରଙ୍କ ମତଲବ

ଏହି ଆତ୍ମଘାତୀ ଅବିମୃଷ୍ୟକାରିତା ମୂଳରେ ଆମ ସରକାରଙ୍କ ଊହ୍ୟ ମତଲବ ହେଲା, ଯେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମଧ୍ୟ ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ଆମ ମାତୃଭାଷାକୁ ଗୌଣ କରାଇ , ଇଂରାଜୀ ଭାଷାର ଆଧିପତ୍ୟ କାଏମ ରଖାଇବା ଓ ଆମ ଭାଷାରେ ଆମ ରାଜ୍ୟ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ଆମ ଆନ୍ଦୋଳନ ଉପରୁ ରାଜ୍ୟବାସୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅପସାରଣ କରାଇବା ।

ଆଜି ଯେଉଁ ଓଡ଼ିଆମାନେ ମାତୃଭାଷା ଦିବସ ପାଳନରେ ମତ୍ତ, ସେମାନେ ଏହି ମାରାତ୍ମକ ସରକାରୀ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ସମ୍ପର୍କରେ ସାମାନ୍ୟ ମଥା ଖେଳାଇବେ କି?