ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ବୈଷ୍ଣବ ପରିଡ଼ାଙ୍କୁ ଭର୍ତ୍ସନା

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଜୁଲାଇ ତ୧୬, ୨୦୧୮ ତାରିଖରୁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନର ନିର୍ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନ ପୁନଶ୍ଚ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଥିଲା । ପଇସା ପାଇଁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ପବିତ୍ର ମହାରଥା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ହାତ ମିଳାଇଲେ। କିନ୍ତୁ କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଅଟକାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ ।

କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଲି ଏମାନେ ଯେଉଁ ଅନଧିକୃତ ପ୍ତଚର କରିଥିଲେ ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ସାହୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ାର ଭାଷାପ୍ରାଣ ସାଥୀମାନେ କୁଳବୃଦ୍ଧ ମଧୁସୂଦନ ଦାସଙ୍କ ଅନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳରୁ କଳା ପତାକା ସହ ଉଦୁଉଦିଆ ଖରାରେ ଚାଲି ଚାଲି ଆସି ଏମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସଘାତକତାର ଠିକ୍ ମାସେ ପୂରିବା ଦିନ ୧୭.୮.୨୦୧୮ ଅପରାହ୍ନରେ ଭୁବନେଶ୍ଵବରରେ ପହଞ୍ଚି ଭାଷାଦ୍ରୋହୀ ସରକାରଙ୍କ ଛାତିରେ ଛନକା ଭରିଦେଲେ ।

କର୍କଟ ବ୍ୟାଧି କବଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ଭାଷା ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ମିଳନୀର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ବୈଷ୍ଣବ ଚରଣ ପରିଡ଼ା କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ସମର୍ଥନ ଜ୍ଞାପନ କଲେ ଓ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ କରିବାକୁ ଅକ୍ଷମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଇସ୍ତଫା ଦେଇ, କାମରାଜ ଯୋଜନାରେ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ଦାୟିତ୍ଵ ହସ୍ତାନ୍ତର କରି ଇଜ୍ଜତ ବଞ୍ଚାଇଥିବା ପରି, ଦଳର ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦାୟିତ୍ଵ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଦେବା ଉଚିତ ବୋଲି କହିଲେ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଚମକିଲେ । ବୈଷ୍ଣବ ପରିଡ଼ାଙ୍କୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରି ତାଙ୍କ ନୈତିକ ବଳ ଭାଙ୍ଗି ଚୁରମାର କରିବାକୁ ଦାୟିତ୍ଵ ଦିଆଗଲା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୋଷା ମାନିଥିବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ତାଙ୍କ ଗ୍ୟାଙ୍ଗକୁ ।

ସଡ଼କ କଡ଼ରେ ଏକ ଚା ଦୋକାନରେ ସେ ଓ ପବିତ୍ର ଯେଉଁଠି ଖଟି କରନ୍ତି ସେଇଠି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଘନିଷ୍ଠ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀଙ୍କ ବୟାନ ରେକର୍ଡ କଲା । ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ପୋହଳି ଏଣ୍ଡୁଅ ପରି ମୁଣ୍ଡ ଟୁଙ୍ଗାରୁଥିଲେ ପବିତ୍ର ମହାରଥା ।

ନିଜ ମୋବାଇଲ ଫୋନରେ ଏହାକୁ ରେକର୍ଡ କରିଥିଲେ ଜଣେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଯେ କି ନାମ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ସର୍ତ୍ତରେ ORISSA MATTERSକୁ ଏହା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ସହ ସଂଗ୍ରାମରତ ବୈଷ୍ଣବ ପରିଡ଼ାଙ୍କୁ ଯେଉଁ କୁତ୍ସିତ ଶବ୍ଦରେ ଭର୍ତ୍ସନା ତାହା କେବଳ ମର୍ଯ୍ୟାଦାବନ୍ତ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଅବମାନନା ତ ନୁହେଁ, ଯେ କୌଣସି ସାମାଜିକ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ବି କ୍ଷତିକାରକ ।

ମୋବାଇଲ ଫୋନରେ ଦୂରରୁ ଗୋପନରେ ଉଠିଥିବା ଏହି ଭିଡ଼ିଓଟି ପିକ୍ସେଲ ମାନରେ ଅବଶ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନୁହେଁ , ମାତ୍ର ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଜୀବନରେ ଏହା ଏକ ଐତିହାସିକ ମୂଲ୍ୟସମ୍ପନ୍ନ ଦୃଶ୍ୟପଟ ।

ଶହେ ଦିନରେ ପହଞ୍ଚିଲା ରଞ୍ଜନଙ୍କ ହତ୍ୟା: ଅପରାଧୀକୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡ଼େଇବାରୁ ସରକାର ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ ବୋଲି ଭର୍ଚୁଆଲ୍ ବିକ୍ଷୋଭରେ ଆହ୍ଵାନ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ମାତୃଭାଷାପ୍ରାଣ ସୂଚନା ଅଧିକାର ଅଭିଯାତ୍ରୀ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯିବାର ୧୦୦ ଦିନ ହୋଇଗଲା । ଅପରାଧୀ ଧରା ପଡ଼ିନାହିଁ ଓ ତାକୁ/ସେମାନଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ପୋଲିସ କୌଣସି ଉଦ୍ୟମ କରିନାହିଁ । ସରକାରଙ୍କ କେଉଁ ମହଲରେ ହତ୍ୟାକାରୀର ରାଜ୍ ଚାଲିଛି ତାହା କେବଳ ପୋଲିସକୁ ଜଣା, କାରଣ ସେହି ମହଲର ଚାପ ନଥିଲେ, କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ପୋଲିସ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଅପରାଧୀକୁ ଓ ତାର ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ କେବଠୁ ଧରିସାରନ୍ତାଣି ।

ଏହି ପ୍ରେକ୍ଷାପତ୍ତାରେ, କରୋନା-ସଙ୍ଗରୋଧ ସତ୍ତ୍ୱେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭିନବ ଉପାଯରେ ଆଜି ଏକ ମିଳିତ ବିକ୍ଷୋଭ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଯାଇଛି ନିହତ ରଞ୍ଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ସରକାରୀ ଅନ୍ୟାୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ । ନିଜ ନିଜ ବାସସ୍ଥାନରେ ସଙ୍ଗରୋଧ ପାଳନ କରୁଥିବା ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ସୂଚନା ଅଧିକାର ଅଭିଯାନ  ଓଡ଼ିଶାର ଅଗ୍ରଣୀ ବନ୍ଧୁମାନେ ଭିଡ଼ିଓ ସଂଯୋଗୀକରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ରଞ୍ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ହୋଇ ଚାଲିଥିବା ଅନ୍ୟାୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଳିତ ସ୍ଵର ଉତ୍ତୋଳନ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ମୃତି ଚାରଣ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତାଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଢ଼େଇବାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ ଦିଆଯାଇଛି ।

ବିଶିଷ୍ଟ ଯୁବପ୍ରତିଭା ଚାର୍ଟର୍ଡ଼ ଆକାଉଣ୍ଟାଣ୍ଟ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ସାହୁଙ୍କ ସଂଯୋଜନାରେ ଭିଡ଼ିଓସଂଳାପ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ପ୍ରତିଷ୍ଠତା ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ଉଭୟ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ସୂଚନା ଅଧିକାର ଅଭିଯାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆତତାୟୀ ଦ୍ଵାରା ନିହତ ରଞ୍ଜନଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଚାରଣ କରିଥିଲେ ତାଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡାଇବା ପାଇଁ ପୋଲିସର ପ୍ରୟାସକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରିଥିଲେ ।

ରାଜ୍ୟବାସୀଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସୂଚନା ଅଧିକାର ଅଭିଯାନର ମୁଖ୍ୟ ଶ୍ରୀ ପ୍ରଦୀପ ପ୍ରଧାନ ତିରୋହିତ ବିପ୍ଳବୀଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ଏବଂ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡର ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନ ଅପରାଧୀମାନଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସାଙ୍ଗଠନିକ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯାଇଛି ତହିଁର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଅଭିନବ ଭର୍ଚୁଆଲ୍ ବିକ୍ଷୋଭରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ାରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ରଞ୍ଜନଙ୍କ ଅଗ୍ରଜମନ୍ୟ ପ୍ରମୋଦ କୁମାର ଦେବ, କଟକରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ବିଭିନ୍ନ ଅଭିଯାନରେ ରଞ୍ଜନଙ୍କ ଘନିଷ୍ଠ ସହଯୋଗୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ସାହୁ ), ରାୟଗଡ଼ାରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ବିପ୍ଳବୀ ସନ୍ତୋଷ ପାଢୀ, ବାଲେଶ୍ଵରରୁ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ବିପ୍ଳବୀ ଅଶୋକ ଦତ୍ତ , ବଉଦରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ବିପ୍ଳବୀ କେଦାରନାଥ ସାହୁ, ମାର୍ଶାଘାଇରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ବିପ୍ଳବୀ ନିଗମ ଦାସ, ମହାକାଳପଡ଼ାରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ବିପ୍ଳବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରକାଶ  ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠିଥିଲେ ଶହେ ଦିନ ତଳେ ଆତତାୟୀ ଦ୍ଵାରା ନିହତ ବିପ୍ଳବୀ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସ । ତାଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ଧରି ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମ ନେବାର ନାହିଁ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ସମସ୍ଵରରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସଂଯୋଜକ ରଞ୍ଜନ କୁମାର ସାହୁଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ସ୍ମୃତିସିକ୍ତ ବୃତ୍ତଚିତ୍ରରୁ, ନିହତ ବିପ୍ଳବୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅର୍ପିତ ନୀରବ ଶୋକଞ୍ଜଳି ପରେ । ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତିକୁ ଜୀବନ୍ତ କରି ରଖିବା ପାଇଁ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଚିତ୍ରସମାହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଉପସ୍ଥାପନାରେ ସ୍ଥାନିତ ହେବ ।

 

 

 

 

 

 

 

ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମବୀରମାନେ ବିପଦରେ : ହାଇକୋର୍ଟ ଆଦେଶ ରଦ୍ଦ କରିବାକୁ ତୁରନ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ଆବଶ୍ୟକ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟ ଆଜି ଘରଫେରନ୍ତା ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁ ରାୟ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହାକୁ ବାତିଲ କରିବାକୁ ଯଦି ତୁରନ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆ ନଯାଏ, ତେବେ ପ୍ରାୟ ୫୦ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଜୀବନ ସଂକଟାପନ୍ନ ହୋଇଯିବ ; କାରଣ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ନାମ ପଞ୍ଜୀକୃତ କରିଥିବା ୫ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମଜୀବୀଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାରର ହାରାହାରି ୧୦ଜଣ ସଦସ୍ୟ ନିର୍ଭରଶୀଳ ।

କରୋନା “ନେଗେଟିଭ” ପ୍ରମାଣପତ୍ର ବିନା ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ମାଡ଼ିବା ସେମାନଙ୍କୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଛି ଓଡ଼ିଶା ହାଇ କୋର୍ଟ । ଏହା ସେମାନଙ୍କ ବଞ୍ଚି ରହିବାର ମୌଳିକ ଅଧିକାର ତଥା ସେମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଚଳାଇଥିବା ଚେଷ୍ଟାକୁ ଧୂଳିସାତ୍ କରିଦେବ ।

ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ଭିତରକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯଦି ପଶିବାକୁ ଦିଅ ନଯାଏ, ସେମାନେ କେଉଁଠି ରହିବେ? ପ୍ରଦେଶ ପ୍ରଦେଶ ଭିତରେ କଣ କିଛି ଶୂନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ ଥାଏ ଯେ, ସେଇଠି ସେମାନେ ରହିବେ? ଏମିତି କିଛି ନଥାଏ । ଅତଏବ, ଯଦି ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ମନ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରଦେଶର ସୀମା ଭିତରେ ରହିବେ । ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରଦେଶ ସେମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଅନୁମତି ଦେବ? ଓଡ଼ିଶା ସରକାର କେଉଁ ଅଧିକାର ବଳରେ ପଡ଼ୋଶୀ ପ୍ରଦେଶରେ କାରୋନା ଶିବିର ଓ ଚିକିତ୍ସା କେନ୍ଦ୍ର କରିବେ?

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଦିଆଯାଉନି ବୋଲି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପକ୍ଷରୁ ଆମ୍ଭେ ଅବଶ୍ୟ ନବୀନ ବାବୁଙ୍କ ସରକାରକୁ କଠିନ ସମାଲୋଚନା କରିଆସିଛୁ । କିନ୍ତୁ ଏହା ବି ଆମ୍ଭେ କହି ଆସିଛୁ ଯେ, କରୋନା ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଡାକ୍ତରଖାନା ଓ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଚିକିତ୍ସକ/ସହାୟକ ବର୍ଗ ଗଠନ ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ଯେଉଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲୁ ତାହା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଆଦର୍ଶ ଭୂମିକା ତୁଲାଇଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ ପଞ୍ଚାୟତରେ କରୋନା ଶିବିର କରାଇବାର ଶ୍ରେୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଜୀବ ବୋଲି କହିବା ଯଥେଷ୍ଟ ହେବନାହିଁ ; ସର୍ବନିମ୍ନ ଏହା ହିଁ କୁହାଯାଇପରିବ ଯେ, ଘର ଫେରନ୍ତା ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମବୀରମାନଙ୍କୁ ଯଥା ସମ୍ଭବ ଉତ୍ତମ କ୍ଵାରେଣ୍ଟାଇନ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ପଞ୍ଚାୟତଗୁଡ଼ିକରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଓ ସରପଞ୍ଚମାନଙ୍କୁ ସେଥିପାଇଁ ମର୍ଯ୍ୟାଦାସମ୍ପନ୍ନ ଦାୟିତ୍ଵ ଦେବା ପରି ଯେଉଁ ପଦକ୍ଷେପ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ନେଇଛନ୍ତି ତାହା ସାରା ଭାରତରେ ଏପରିକି ବିଶ୍ବରେ ବି ଅଦ୍ଵିତୀୟ । ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ । ଏବଂ ଯଦି ଏହି ଆଦେଶକୁ ପାଳନ କରାଯାଏ ତେବେ ଏହି ସମସ୍ତ ଆଗୁଆ ଓ ଚମତ୍କାର ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ସୀମା ଅରପଟେ ବ ସନ୍ନିଧିରେ ସାନି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ହେବ । ଏହା କରିବାକୁ ସମୟ ବ ସମ୍ବଳର ଘୋର ଅଭାବ । ଫଳରେ ପ୍ରାୟ ୫ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଓ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ପ୍ରାୟ ୪୫ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ଘୋର ବିପର୍ଯ୍ୟୟର ସମ୍ମୁଖୀନ / ଶିକାର ହେବେ । ଏ ହେତୁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଏହି ଆଦେଶକୁ ରଦ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟକୁ ଅବିଳମ୍ବେ ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

କରୋନା ଏକ ପ୍ରାନ୍ତୀୟ ଆତଙ୍କ ନୁହେଁ , ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ଏହା ବି ଆମ ପାଇଁ ଭାରତ ବ୍ୟାପୀ ଏକ ଜାତୀୟ ବିପତ୍ତି । ସେହିପରି, ଦାଦନ ଶ୍ରମିକ ବିଭାବନା ପ୍ରାଦେଶିକ ନୁହେଁ, ଜାତୀୟ । କରୋନା ପରି ଜାତୀୟ ବିପତ୍ତି କାଳରେ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଜାତୀୟ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହେବା ଦରକାର । The Inter-State Migrant Workmen (Regulation of Employment & Condition of Service)Act, 1979ରେ ଏପରି ବିପତ୍ତିଜନିତ ସ୍ଥିତିକୁ ଆଖିଆଗରେ ରଖି ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସଂଶୋଧନ ଦରକାର । ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଯଦି ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସୁପ୍ରିମ୍ କୋର୍ଟ୍ ଯାଆନ୍ତେ ଓ ହାଇକୋର୍ଟ ଆଦେଶକୁ ରଦ୍ଦ କରିବା ସହ ଏପରି ଏକ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ବା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତି ରଖନ୍ତେ ତେବେ କୋଟି କୋଟି ଶ୍ରମବୀରମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସମାଧାନ ସମ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତା ।

ଯେ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ସହ ରହିବ; କାରଣ ସେହିମାନେ ହିଁ ମାତୃଭାଷାର ନିର୍ମାୟା ସନ୍ତାନ । ସେମାନଙ୍କ ଜୟ ମାତୃଭାଷାର ଜୟ ।

 

ସମ୍ବାଦ କରୋନା ଉପରେ// ପୋଲିସ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା , ନବୀନ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା : ଲୋକେ କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ତିମିରେ ସେହି ତିମିରେ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡିଶା ସରକାର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ କଥା ବଡ଼ ଜୋରରେ କହି ଆସୁଥିଲେ । ତାହା ହେଲା କରୋନା ସଙ୍କଟ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ କାବୁରେ । ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଓଡ଼ିଶାରେ ବହୁତ କମ୍ । ଓଡ଼ିଶାରେ କମ୍ ହେବାର କାରଣ ହେଲା, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦକ୍ଷ ନେତୃତ୍ଵ । କିନ୍ତୁ ହଠାତ୍ , ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ମୁଖପାତ୍ର ବାଗ୍ଚି ମହାଶୟ ସ୍ଵର ବଦଳାଇ କହିଲେଣି , “ସ୍ଥିତି ଠିକ୍ ବାତ୍ୟା ପୂର୍ବର ବତାସ ପରି ।“ ଅବସ୍ଥା ଅଣାୟତ ହେବ, କାରଣ ପଶିମ ବଙ୍ଗରୁ କରୋନାର ବାତ୍ୟା ମାଡ଼ି ଆସୁଛି ଓଡ଼ିଶାକୁ । ସେଥିପାଇଁ ଓଡ଼ିଶାରେ କରୋନା ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତୀୟ ସବୁ ଆଇନକୁ ସମସ୍ତେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ପାଳନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବି ଗତକାଲି ଆହୁରି ଜୋର୍ ଦେଇ କହିଲେ , ସରକାରୀ ନିୟମ ମାନନ୍ତୁ, କରୋନାଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତନ୍ତୁ ।

ଆମ୍ଭର ବାରମ୍ବାର ଦାବି ସତ୍ତ୍ୱେ କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ କୌଣସି ଜ୍ଞାତବ୍ୟ ତଥ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆରେ ଦିଆଯାଉନି । କେଉଁ ନିୟମଟି ସେମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ, ମାନିବେ? ଲୋକଙ୍କୁ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେବା ପରି ଓଡ଼ିଆରେ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଦିଆଯିବା ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ରଖିଥିବା ଦାବି ସଫଳ ହେଲା ପରି ଲାଗିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଦ୍ଵାରା ଉପଲଭ୍ୟ Odisha Govt COVID Desk ନାମକ ଏକ ହ୍ଵାଟ୍ସଆପ୍ ପୃଷ୍ଠା ସରକାର ଖୋଲିଲେ ଆମ୍ଭେ ଦାବି ରଖିବାର ୧୪ ଦିନଠି, ଏପ୍ରିଲ ୨୨ ତାରିଖରେ । କିନ୍ତୁ ତାହା କିପରି ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରତାରଣା, ତାହା ଆମ୍ଭେ ଦର୍ଶାଇଛୁ ।

କେବଳ ପୃଷ୍ଠା ପରିଚୟ ଭିନ୍ନ ତହିଁରେ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଇଂରାଜୀରେ । ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖି ପୋଲିସ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଭୋଗିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି । ପୋଲିସ ଅତ୍ୟାଚାରର ମର୍ମନ୍ତୁଦ ପ୍ରମାଣ ପ୍ରଦାନ କରି ଆମ୍ଭେ ସର୍ବ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଲୋଚନା ରଖିବା ପରେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ପୋଲିସ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିବାର ବରାଦି ଚିତ୍ର ଟିଭି ପରଦାରେ ଦିଆଇଛି । କିନ୍ତୁ ମନେହୁଏ ପୋଲିସ ଦ୍ଵାରା ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କରି ସବୁ ଏକଛତ୍ରବାଦ ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ୟପଥରେ ଆଗେଇଯାଏ , ଓଡ଼ିଶାରେ ତାହା ହିଁ ହେଉଛି ।

କରୋନା ସାମିଆନା ତଳେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଇଟି କଥା ମାନିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି : (୧) ପୋଲିସ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ (୨) ନବୀନ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।

ପୋଲିସ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା

ଡାକ୍ତର ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ରୋଗ ହେଲେ ସିନା ଚିକିତ୍ସା କରିବେ, କିନ୍ତୁ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହା ହିଁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି ଯେ, ପୋଲିସ କଥା ମାନିଲେ ରୋଗ ହେବ ନାହିଁ । ଯଦି ଭଲରେ ଭଲରେ ପୋଲିସ କଥା ନ ମାନିବ, ତେବେ ଲାଠିମାଡ଼ ଖାଇବ, ଜୋରିମାନା ଦେବ । କାରଣ, ତମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ପୋଲିସ ଏପରି କଠିନ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ଅଧିକୃତ ।

ମଣିଷକୁ ରୋଗ ହୁଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ସହାୟତାରେ ରୋଗ ସହ ଲଢେଇ କରି ଜିତେ ଅବା ମରେ । ପୋଲିସର ଲାଠି, ଜେଲ ଓ ଜୋରିମାନା କେବେ ତାକୁ ରୋଗ କବଳରୁ ରକ୍ଷା କରିବ? ଆମ ସରକାର ଆମ ଭାଷାରେ ଯଦି କରୋନାର ମହାମାରୀତ୍ଵ ସମ୍ପର୍କରେ ଆମକୁ ସବୁକଥା କହନ୍ତେ, ଆମେ ନିଜ ଆଡ଼ୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସବୁ ସତର୍କତା ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତୁ ; କାରଣ ଅସହ୍ୟ କଷ୍ଟ କବଳରେ ପଡ଼ି ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଶ୍ରେୟ ମଣିଥିବା ମଣିଷ ଭିନ୍ନ କୌଣସି ଲୋକ ମରିବାକୁ ଚାହେଁନି , ବଞ୍ଚିବାକୁ ସତତ ଚେଷ୍ଟା କରେ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ତହିଁରେ ବାଧକ ସାଜିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷାରେ କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ କୌଣସି କଥା ଆମକୁ ଜାଣିବାକୁ ନ ଦେଇ, ପୋଲିସ ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ଆମକୁ ଅଭ୍ୟସ୍ତ କରାହେଉଛି । ଓଡ଼ିଶାର ଗଣମାଧ୍ୟମ ନବୀନଙ୍କ ସହ ଏପରି ହାତ ମିଳାଇଛି ଯେ, ପୋଲିସ ନୁହଁ , ମଣିଷ ହିଁ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ପଦେ କେବେ କହୁନି ।

ସମ୍ରାଟଙ୍କ ସହ ନ ରହି ଭାଟ୍ଟେ କଣ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ସହ ରହନ୍ତେ ?

ନବୀନ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା

ନଗଣ୍ୟସଂଖ୍ୟକ କ୍ଷୁଦ୍ରାତିକ୍ଷୃଦ୍ର ଖବରକାଗଜ/ପତ୍ରିକାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଓଡ଼ିଶାର ସବୁ ଗଣମାଧ୍ୟମ ନବୀନଙ୍କ ସେବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ । ଯିଏ ଯେତେ ବାଗରେ ଚାହିଁଲା ତାଙ୍କ ପ୍ରଚାର କଲା । ଏକଦା କ୍ଷମତାଧିପତିଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷର ସ୍ଵର ସାଜିଥିବା ସମ୍ବାଦ କାଗତ ତ ନବୀନଙ୍କ ଚାଟୁକାର ସାଜିଛି, ଅନ୍ୟ କାହା କଥା ପଚାରେ କିଏ !

ଏପ୍ରିଲ ୨୮ ତାରିଖରେ ଏହି କାଗଜର ଏକ ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା “ଜାଣନ୍ତୁ, କାହିଁକି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦୀଙ୍କୁ ଫୋନ୍‌ କରି ବିଳମ୍ବିତ ରାତ୍ରିରେ ନାସିକ୍‌ ବିମାନବନ୍ଦରକୁ ଖୋଲାଇଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ…” । ଏକ ଦାୟିତ୍ଵସମ୍ପନ୍ନ ଖବର କାଗଜ ଯେଉଁ ଖବର ପରିବେଷଣ କରେ, ତହିଁର ପ୍ରମାଣ ଦିଏ ଓ ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ଵବୋଧର ସହ ତହିଁର ଶୀର୍ଷକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ । ଆମେ ପାଠକମାନେ ତାକୁ ତ ସ୍ଵାଭାବିକ ଭାବେ ଜାଣିବୁ, କାରଣ ଖବର ଜାଣିବାକୁ ତ ଆମେ ଖବର କାଗଜ କିଣୁଛୁ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଖବରରେ “ଜାଣନ୍ତୁ” ବୋଲି ଆମକୁ ଆହ୍ଵାନ ଦେବାର କାରଣ କ’ଣ? କେଉଁ କଥା ଆମକୁ ଜଣାଇବାକୁ ଚାହିଁଛି ସମ୍ବାଦ?

ଅବିକଳ ନକଲ

“ନୋଭେଲ କରୋନା ଭାଇରସ୍‌ ବା କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ବିରୋଧରେ ଓଡ଼ିଶା ଲଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଦେଲା ଏକ ସମସ୍ୟା। କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ବା କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟକୁ ବିଦେଶରୁ ଆମଦାନି କରାଯାଇଥିବା କିଛି ସାମଗ୍ରୀ ଆସି ଦିଲ୍ଲୀ ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ସେଠାରୁ ସଡ଼କ ପଥରେ ଆସି ରାଜ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିବାର ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ରପ୍ତାନି କରିଥିବା କମ୍ପାନି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଠାଇ ଦେଲା ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌। ଲକ୍‌ଡାଉନ ପାଇଁ ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌ ବିମାନ ବନ୍ଦର ବନ୍ଦ। ଏଣେ ରାତି ଭିତରେ ଯଦି ସାମଗ୍ରୀ ଆସି ନ ପହଞ୍ଚୁଛି ତେବେ ସକାଳୁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯିବ କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା। ଏ ପରିସ୍ଥିତିରେ କରାଯିବା କ’ଣ? ସମସ୍ତେ ପଡ଼ିଗଲେ ଚିନ୍ତାରେ।

କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଯେତେବେଳେ ଏ ଘଟଣା ଜାଣିଲେ, କାଳ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଫୋନ୍‌ ଲଗାଇଲେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କୁ। ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ୟା ସଂପର୍କରେ ତାଙ୍କୁ ଅବଗତ କରାଇବା ସହ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ୁଥିବା ସହଯୋଗ ସଂପର୍କରେ ଦେଲେ ସୂଚନା। ବାସ୍‌; ମାତ୍ର କିଛି ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗାଡ଼ ହୋଇଗଲା ବାୟୁସେନାର ଏକ ବିମାନ। ବିଳମ୍ବିତ ରାତିରେ ଖୋଲିଲା ବନ୍ଦ ଥିବା ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌ ବିମାନ ବନ୍ଦର। ସେଠାରୁ ପରୀକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ କରି ବାୟୁସେନାର ବିମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ଆସି ଅବତରଣ କଲା ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ। ସକାଳୁ ଚାଲୁ ରହିଲା କୋଭିଡ୍‌ ପରୀକ୍ଷଣ ।”

ସାଂଘାତିକ ସମ୍ବାଦିକତା 

ଏହି ଖବରଟି ସାମ୍ବାଦିକୀୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ କିପରି ସାଂଘାତିକ , ତାହା ଦେଖାଯାଇପାରେ ।

ଏହା କହିଛି, “ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଦେଲା ଏକ ସମସ୍ୟା ।“

ଗୋଟେ ଭୁତାଣୁର ପରିବ୍ୟାପ୍ତିରେ ଲଗାମ୍ କଷିବାକୁ ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କ ସୁଚିନ୍ତିତ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ଗୋଟେ କ୍ରମାଗତ ଉଦ୍ୟମ ଚାଲିଛି । କୌଣସି ବୈଜ୍ଞାନିକ ପରୀକ୍ଷଣ ନାହିଁ , ଔଷଧ ପ୍ରୟୋଗ ନାହିଁ, କେବଳ କ୍ରମାଗତ ହେପାଜତ । ସେଥିରେ ପୁଣି “ହଠାତ୍‌” କଣ ?

ସମ୍ବାଦ କହିଛି, “ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଗଲା” କି, “କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ବା କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ“ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ “କିଛି ସାମଗ୍ରୀ” ନାହିଁ । ବିଦେଶରୁ ତାହା ରପ୍ତାନୀ କରିଥିବା କମ୍ପାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ବିମାନବନ୍ଦରରୁ ତାକୁ ସଡ଼କପଥରେ ଓଡ଼ିଶା ନ ପଠାଇ “ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଠାଇ ଦେଲା ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌” । ଏକଥା ଜାଣିପାରି କୁଆଡ଼େ ସରକାରୀ ମହଲରେ ଆତଙ୍କ ଖେଳିଗଲା ; କାରଣ “ରାତି ଭିତରେ ଯଦି ସାମଗ୍ରୀ ଆସି ନ ପହଞ୍ଚୁଛି ତେବେ ସକାଳୁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯିବ କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ।“ ଏହା ଦୁଇଟି ପ୍ରଶ୍ନମାଳା ତୋଳୁଛି :

(କ) ରାତି ଭିତରେ ସାମଗ୍ରୀ ନ ପହଞ୍ଚିଲେ ସକାଳୁ କାରୋନା ପରୀକ୍ଷା ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ କେବେ ଜାଣିଲେ? ସେତେବେଳଯାଏଁ କରୁଥିଲେ କ’ଣ ? ଏହି ସମସ୍ୟା “ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଗଲା” ବୋଲି କୁହା ହୋଇଥିବା ହେତୁ, ଏହା ହିଁ ବୁଝାପଡ଼େ ଯେ, ସେହି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣା ନଥିଲା ସେହି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ସରିଗଲାଣି ବୋଲି । କିଏ ସେହି ସାମଗ୍ରୀ ଦାୟିତ୍ଵରେ ଥିଲେ ଓ ପୂର୍ବରୁ ତାହା କାହିଁକି ଅବଗତ କରାଇ ନଥିଲେ? ଏହି ଚରମ ଦାୟିତ୍ଵହୀନତା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇଛି?

(ଖ) କିଏ ସେହି ରପ୍ତାନୀକର୍ତ୍ତା ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସାମଗ୍ରୀ ଭୁବନେଶର ଠିକଣାରେ ଆସି ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍ ପଳାଇଲା ? କେଉଁଠୁ ତାହା ଦିଲ୍ଲୀ ବିମାନବନ୍ଦରକୁ ଆସିଥିଲା ? ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଯେତେବେଳେ ତାହା ସଡ଼କପଥରେ ଭୁବନେଶ୍ବର ଆସିବା କଥା ଥିଲା, କେହି ତ ସେହି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀକୁ ସେଠାରେ ହାତେଇଥାନ୍ତା ଓ ତାକୁ ବିମାନବନ୍ଦର ବାହାରକୁ ଆଣି ସଡ଼କପଥରେ ପଠାଇଥାନ୍ତା । କିଏ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି? କେଉଁ ବିମାନରେ ତାହା ଆସିଥିଲା ଓ କେତେବେଳେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା? ଦିଲ୍ଲୀରୁ ସଡ଼କପଥରେ ଭୁବନେଶ୍ଵରକୁ ଦି ଦିନ । କେଉଁ ଦିନ ତାହା ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ପହଞ୍ଚିବାର ଥିଲା ? ସଡ଼କ ପାସ୍ ବିନା ତାହା ତ ଆସିପାରିନାଥନ୍ତା । କେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସଡ଼କ ପାସ୍ ପାଇଁ ଦରଖାସ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ କେଉଁ ଦିନ ? ସଡ଼କ ପାସ୍ ମିଳିଥିଲା କି ନାହିଁ ? ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ କେଉଁ କର୍ମଚାରୀ ତାହା ହାସଲ କରିଥିଲେ? କେତେ ନମ୍ବର ଗାଡ଼ି ପାଇଁ ସଡ଼କ ପାସ୍ ମିଳିଥିଲା ? ସେ ଗାଡ଼ି କୁଆଡ଼େ ଗଲା?

ଏ ସବୁ ନ କହି ସମ୍ବାଦ କାଗଜ କହିଛି , “କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଯେତେବେଳେ ଏ ଘଟଣା ଜାଣିଲେ, କାଳ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଫୋନ୍‌ ଲଗାଇଲେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କୁ ।“ ତା ପରେ “ପରୀକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ କରି ବାୟୁସେନାର ବିମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ଆସି ଅବତରଣ କଲା ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ। ସକାଳୁ ଚାଲୁ ରହିଲା କୋଭିଡ୍‌ ପରୀକ୍ଷଣ ।“ ଏହାର ଅର୍ଥ, ଯଦି ପୁଣେ ଓ ନାସିକରୁ ପରୀକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀ ଧରି ବାୟୁସେନା ବିମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ପହଞ୍ଚି ନଥାନ୍ତା , ସକାଳେ କୋଭିଡ୍‌ (କାରୋନା) ପରୀକ୍ଷଣ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତା । ଅତଏବ , କାରୋନା ସହ ଚାଲିଥିବା “ଯୁଦ୍ଧ” ଏକ ଅନ୍ତର୍ଘାତୀ ଆକ୍ରମଣର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଅବଗତ ହେଲା ପରେ “କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ” ଅବସ୍ଥା ସୁଧାରିଦେଲେ । ଏହା ଯଦି ସତ୍ୟ , ତେବେ ତ ଏହି ଅନ୍ତର୍ଘାତୀ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କିଏ ଚଳାଇଥିଲା, ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିଥିବେ । ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ କି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ? ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିବାର ଅଧିକାର ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଅଛି ; କାରଣ ଏଥିସହ ଜଡ଼ିତ ଜୀବନ ମରଣର କଥା । ସମ୍ବାଦ କାଗଜ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସଜାଇବାକୁ ଏତେ କସରତ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଯେଉଁ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଆବଶ୍ୟକ ତା ପାଇଁ ନୀରବ ଅଛି ।

ସଚିବଙ୍କ ବୟାନ ମିଛ 

ଶିଳ୍ପ ବିଭାଗର ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ ହେମନ୍ତ ଶର୍ମାଙ୍କ ବୟାନ ଉଦ୍ଧାର କରି ସମ୍ବାଦ ଲେଖିଛି : “ସେହିପରି ଆଉ ଏକ ଅଭାବନୀୟ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ରାଜ୍ୟରେ କୋଭାଡ୍‌ ମେସିନ୍‌ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କାଳରେ । କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ନମୁନା ପରୀକ୍ଷଣର ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବା ସହ ଏହାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ଵିତ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଉଦ୍ୟମରେ ରାଜ୍ୟକୁ ମଗାଇ ଆଣିଲେ କୋଭାସ୍‌ ମେସିନ୍‌ । ଯେଉଁଥିରେ ଥରକରେ ହୋଇ ପାରିବ ୮୦୦ ନମୁନାର ପରୀକ୍ଷା । ମେସିନ୍‌ ତ ଆସି ପହଞ୍ଚିଗଲା । ହେଲେ, ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିଲା ଏହାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ସମୟରେ । କାରଣ, ଏହାକୁ ଯେଉଁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଦିଲ୍ଲୀରେ ତ ପୁଣି କିଏ ମୁମ୍ବାଇରେ, ଆଉ ପୁଣି (କିଏ) ଯାଇ ଗୁରୁଗ୍ରାମରେ। ଏ ଘଟଣା ଯେତେବେଳେ ଜାଣିଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ, ଡକାଇଲେ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ। ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ ଯାଅ ବିମାନ ଧରି ସବୁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ଧରିକି ଆସ। ଫଳରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ବିମାନରେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ଆସିଲେ ୨୨ ଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟର। ଦୀର୍ଘ ତିନିଦିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ସ୍ଥାପନା କଲେ କୋଭାସ୍‌ ମେସିନ୍‌। ଯାହା ଫଳରେ ଆଜି ରାଜ୍ୟରେ ୨୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ନମୁନାର ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇ ପାରୁଛି ।“

ନବୀନବାବୁଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସଜାଇବା ଚକ୍କରରେ ଏ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଆଇ ଏ ଏସ୍ ଅଫିସର ଓ ସମ୍ବାଦ ମିଶି ଏ ଭେଳିକି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ପୁରାଣବର୍ଣ୍ଣିତ ମହାରାଜା କଂସ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧାରିଆଣିବାକୁ ଡଗର ପଠାଇଲା ପରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କୁଆଡ଼େ “ଡକାଇଲେ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ ଯାଅ ବିମାନ ଧରି ସବୁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ଧରିକି ଆସ।“ ଏବଂ ସେମାନେ ୨୨ ଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କୁ ଧରିଆଣିଲେ ! ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ ଚାଲିଛି କି ସୁଆଙ୍ଗ?

ଭେଳିକି 

ଯାହା ଜଣା ପଡୁଛି, ସଂବାଦ କାଗଜ ଆମ ପାଠକୀୟ ବିଜ୍ଞତା ଆଡ଼େ ବି ଏହି ସୁଆଙ୍ଗ ମଡ଼ାଇଆଣିଛି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଇବା ବ୍ୟଗ୍ରତାରେ । ତା ନହେଲେ ଏହା ଆମକୁ ସବିଶେଷ ବିବରଣୀ ଦେଇଥାନ୍ତା, ଯହିଁରୁ ଜଣାପଡ଼ିଥାନ୍ତା : ଏହି ମେସିନ୍ ଆଣିବା ପାଇଁ ସରକାରୀ ଉଦ୍ୟମ ନହୋଇ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଉଦ୍ୟମ କାହିଁକି ହେଲା? ମେସିନ୍ ସହ ତାର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନେ କାହିଁକି ଆସିନଥିଲେ? କେଉଁ ଅଧିକାରୀ ଯାଇଥିଲେ ୨୨ ଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀ, ମୁମ୍ବାଇ, ଗୁରୁଗ୍ରାମରୁ ବିମାନରେ ଆଣିବା ପାଇଁ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୋଜି ଏକାଠିକରି ଆଣିବାକୁ କେତେଦିନ ଲାଗିଥିଲା ଇତ୍ୟାଦି । ଅଥଚ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର ଜଣେ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ତୁଙ୍ଗ ପଦାଧିକାରୀ ମୋତେ କିଛି ସମୟ ତଳେ କହିଛନ୍ତି ଯେ , ମେସିନ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା କ୍ୟୁ (ଧାଡ଼ି)ରେ ଅଛି, ତାହା ଆସିନାହିଁ । ତେବେ, ଶିଳ୍ପ ସଚିବ ଯାହା କହିଲେ ଓ ସମ୍ବାଦ ଯାହା ପ୍ରସାରଣ କଲା, ତାହା ଭେଳିକି ଛଡ଼ା ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ?

ଏ ଭେଳିକି ଭିଆଣ କାହିଁକି?

ଓଡ଼ିଶାରେ କାରୋନା ପଜିଟିଭ ସଂଖ୍ୟା ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ । ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି, କାରୋନାକୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କାବୁରେ ରଖିଛନ୍ତି । ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଥିବା ତଥ୍ୟଫର୍ଦ୍ଦ ଦେଖିଲେ ଜଣା ପଡ଼େ, କରୋନା ଭୂତାଣୁ ଠାବ ପାଇଁ ଏପ୍ରିଲ ୨୩ ସୁଦ୍ଧା ଦିଲ୍ଲୀରେ ପ୍ରତି ୧୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକରେ ୧,୫୧୩ ଜଣଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ ପରୀକ୍ଷଣର ସଂଖ୍ୟା ହେଲା ମାତ୍ର ୩୬୪ । ଯେତେ କମ୍ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପରୀକ୍ଷା ହେବ ସେତେ କମ ସଂଖ୍ୟକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଠାବ ହେବେ । ଏହି କାଇଦା ପ୍ରୟୋଗ କରି ଓଡ଼ିଶାରେ କାରୋନା କାବୁରେ ଅଛି ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜେ “କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା” ହେତୁ ଏହା ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି ବୋଲି ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି ।

ମାତ୍ର ଇଣ୍ଡିଆ ଟୁଡେ ଗୋଷ୍ଠୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଏହି ତଥ୍ୟଫର୍ଦ୍ଦ ଏହି ଚାଲାକିକୁ ପଦାରେ ପକାଇ ଦେଲା । ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ଯେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପରୀକ୍ଷା ନକରି କାରୋନା କବୁରେ ଅଛି ବୋଲି ମିଛ ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି । ଏହି ଗୁମର ଧରା ପଡ଼ିଗଲା ପରେ, ସମ୍ବାଦ କାଗଜକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ସଜାଡ଼ିବାକୁ ଏହି ଶାବ୍ଦିକ ଭେଳିକି ସୃଷ୍ଟିକରା ହୋଇଛି ।

ଏପରି ଭେଳିକି ସୃଷ୍ଟି କରି ସମ୍ବାଦ କାଗଜ ତ ନବୀନବାବୁଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଏହା ସମ୍ବାଦିକୀୟ ଦାୟିତ୍ଵବୋଧ ସହ ଆମକୁ କହିବା ଦରକାର, ପ୍ରତି ୧୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକରେ ଯଦି ଦିଲ୍ଲୀରେ ୧,୫୧୩ ଲୋକଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇପାରିଲା, କେଉଁ କାରଣରୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ତଦ୍ଦୃପ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରା ଗଲା ନାହିଁ ।

ଦୁଃଖର କଥା , ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣର କୌଣସି ନିୟମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହିଁ ଓଡ଼ିଶାରେ । ତେଣୁ ପରୀକ୍ଷଣ କିପରି ଚାଲିଛି ତାହା ମଧ୍ୟ କାହାକୁ ଜଣା ନାହିଁ ।

କୁହାଯାଉଛି କିଛି ଆକ୍ରାନ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରି ଘରକୁ ଗଲେଣି । ଯେଉଁ ରୋଗର ଔଷଧ ନାହିଁ କି ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ, ସେଥିରୁ ଆରୋଗ୍ୟଲାଭ ପୁଣି କ’ଣ ?

ଅତିବେଶୀରେ କୁହାଯାଇପାରେ – ନେଗେଟିଭ । କେଉଁ କେଉଁ ପରୀକ୍ଷା ବଳରେ କାହାକୁ ନେଗେଟିଭ କୁହାଯିବ ତାହା ଘୋଷିତ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହିଁ । ବିଶ୍ଵ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ମାନଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ଏହି ପାର୍ଶ୍ଵବର୍ତ୍ତୀ ନେଗେଟିଭ ରିପୋର୍ଟର ନମୁନା ଅନୁଧ୍ୟେୟ । ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଯେଉଁ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ଓ/ବା ନେଗେଟିଭ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଏହି ମାନକ ରିପୋର୍ଟ ସହ ମିଳାଇ ଦେଖିବୁ ସରକାରଙ୍କ କଥା ସତ କି ଉପରଠାଉରିଆ । କାରଣ ଏହା କରୋନା ବେଳ, ଲୋକେ ସବୁକଥା ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିବା ଦରକାର ।

ଭେଳିକି ବନ୍ଦ ହେଉ

ଲୋକେ ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ବିପଦରେ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ବଢାଇବା ପାଇଁ କେତେକ ଅମଲା ତଥା ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ଵ ନଥିବା ବାକ୍ଚାତୁରୀପ୍ରବଣ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଓ ବାଗ୍ଚିମାନେ ଚାଲିଥିବା ସୁଆଙ୍ଗସବୁକୁ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ ଓ ଆମ୍ଭେ ଉପରେ ଉତ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକକର ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଭୁଲ ଉତ୍ତର ସହ କାରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ “ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ” ପାଇଁ ଗଠିତ ୱେବସାଇଟ (odia॰odisha॰gov॰in)ରେ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶ କରି ଏହି ମହାମାରୀକୁ ସାମ୍ନା କରିବା ପାଇଁ ଆମ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଦକ୍ଷତା ଅର୍ଜନରେ ସହାୟକ ହୁଅନ୍ତୁ ।

ଏହି ଭୟଙ୍କର ବିପତ୍ତିରେ ପୋଲିସ ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ନୁହେଁ, କି ନବୀନ ଆମର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ନୁହନ୍ତି ।

ଲୋକେ ଜାଣିବା ଦରକାର ଯେ, ସେମାନେ ନିଜେ ହିଁ ନିଜର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ନିଜର ସଚେତନତା ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।

ସମ୍ବାଦ ପରି ଖବରକାଗଜମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଯେଉଁ ତିମିରେ ସେହି ତିମିରେ ନରଖନ୍ତୁ ।

ଶୁଣିବା ହୁଅନ୍ତୁ ସମ୍ପଦକେ – ବନ୍ଧୁ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଓ ବାବୁ ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ !

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଲେଖାଟି ଦୁଇଜଣ ଦୈନିକ ଖବରକାଗଜ ସମ୍ପାଦକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ସେମାନେ ହେଲେ ପ୍ରମେୟ ସମ୍ପାଦକ ବାବୁ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ମହାପାତ୍ର ଓ ସଂବାଦ ସମ୍ପାଦକ ବାବୁ ସୌମ୍ୟରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ ।

ବିଦାୟୀ ବର୍ଷର ବିଶେଷ ଘଟଣା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଯାଇ ଏ ଉଭୟେ ୨୦୧୯ରେ କିପରି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶା ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ବିଧାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ତାହା ପରିବେଷଣ କରିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷା ଅଧିକାରକୁ ସଂହାର କରିବାକୁ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରି ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ଆଳରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ, ୧୯୫୪କୁ ପଙ୍ଗୁ କରିଦେଇଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କଳା ପତାକାର ଲହର ଦାଉରୁ ନିଜ ଚର୍ମ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ନାନା କୁତ୍ସିତ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି ଚାଲିଛନ୍ତି ଓ ଦଲାଲମାନଙ୍କ ମୁଁହରେ କୁହା କରାଉଛନ୍ତି କି ଭାଷା ଆଇନର ଯେପରି ସଂଶୋଧନ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଦାବି କରିଥିଲା ସେପରି ସଂଶୋଧନ ହୋଇସାରିଛି । ଏହି ଦଲାଲୀ କାମରେ ଏହି ଉଭୟ ସମ୍ପାଦକ ନିୟୋଜିତ । ଏମାନଙ୍କ ସଦ୍ୟ ପରିବେଷଣ ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ତାହା ମୁଁ ଆଲୋଚନା କରିବି

ପ୍ରମେୟର  ୨୭.୧୨.୨୦୧୯ ପରିବେଷଣ

“ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର ନକଲେ ଦଣ୍ଡ” ଶୀର୍ଷକରେ ଏହା ଲେଖିଛି, “ଓଡ଼ିଆ ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ବିଲରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ମୋହର ମାରିବା ପରେ ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ୧୪ ଅଗଷ୍ଟଠାରୁ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ରାଜ୍ୟରେ ଲାଗୁ ହୋଇଛି । ୧୯୫୪ ଭାଷା ଆଇନ ଥିଲେ ବି ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ ଦନ୍ତହୀନ ଥିଲା । ଆଇନରେ ଖିଲାପ କଲେ ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥିଲା । ମାତ୍ର ସଂଶୋଧିତ ଆଇନରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାରକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ସରକାର ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ସହ ପୁରସ୍କୃତ କରିବାକୁ ବି ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖିଛନ୍ତି । ପଞ୍ଚାଯତ ସ୍ତରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସଚିବାଳୟ ଯାଏଁ ସରକାରୀ ନଥିପତ୍ର , ଚିଠି ଆଦି ଓଡ଼ିଆରେ ଲେଖାଯିବ । ଯେଉଁ ବିଭାଗର ଅଧିକାରୀମାନେ ଏଥିରେ ଖିଲାପ କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଇନରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନର ପ୍ରବଧାନ ରହିଛି । ଯେଉଁ ଅଧିକାରୀମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ସରକାରଙ୍କ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ପୁରସ୍କୃତ ମଧ୍ୟ କରିବେ ।  ପ୍ରଥମ ଥର ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ  ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର ଶିଖାଇଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ । ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ୫ ଦିନ ବ୍ୟାପୀ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ । ଏଥିରେ ସରକାରଙ୍କ ୧୫ଟି ବିଭାଗରୁ ୩ ଜଣ ଲେଖାଏଁ ମୋଟ ୪୫ ଜଣ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇଥିଲେ ।”

ଗୋଟିଏ ମିଛ କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକଲେ ବିଭିନ୍ନ ମିଛର ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ହୁଏ। ତେଣୁ “ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ବିଲରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ମୋହର ମାରିବା ପରେ ୧୪ ଅଗଷ୍ଟଠାରୁ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ରାଜ୍ୟରେ ଲାଗୁ ହୋଇଛି” ବୋଲି ଏଥିରେ ଲେଖା ଅଛି । ଏହା ମିଛ କଥା । ଭାଷା ଆଇନ ୨୦୧୯ରେ ସଂଶୋଧନ ହୋଇନାହିଁ କି ଭାଷା ଆଇନର ସଂଶୋଧନ ଉପରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ୨୦୧୯ରେ “ମୋହର” ଲଗାଇନାହାନ୍ତି କି “ସଂଶୋଧିତ ଆଇନରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାରକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ସରକାର ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ସହ ପୁରସ୍କୃତ କରିବାକୁ ବି ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖି” ନାହାନ୍ତି । “ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ୧୪ ଅଗଷ୍ଟଠାରୁ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ରାଜ୍ୟରେ ଲାଗୁ ହୋଇଛି” ବୋଲି ପ୍ରମେୟ ଯାହା କହିଛି , ତାହା ବି ମିଛ ।

ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ୨୦୧୮ର ପ୍ରମାଦପୂର୍ଣ ଭାବେ  ଦୁଇ ଥର ସଂଶୋଧିତ ହୋଇଥିଲା , ଯାହା ଆମ ଦାବିର ସମ୍ପୂର୍ଣ ପରିପନ୍ଥୀ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ଏବଂ ଆମ ମୂଳ ଭାଷା ଆଇନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡ କରିଥିବା ହେତୁ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛୁ ଓ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଚାଲିଛି । ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇଥିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବି ପ୍ରମେୟ ଠିକ୍ ଭାବେ ନ ଲେଖି ବଢେଇକରି ଲେଖିଛି । ଅତଏବ ସେହିପରି ବାରାଙ୍ଗନା ସାଜିଛି ପ୍ରମେୟ, ଯେପରି ହେବାକୁ ଜଟାଧାରୀ ବତାଇଛନ୍ତି ! ଲଜ୍ଜା !

ଆହୁରି ଲାଜର କଥା , ଏହି କାଗଜ ଏ ସବୁ କଥା କହିଲା ବେଳେ ଯେଉଁ ସଂଶୋଧନର କଥା କହିଛି ତାହା ଉପରେ କୌଣସି ବିଧିକ ଆଲୋଚନା କରିନି , ଯଦିଓ ଜନସ୍ବାର୍ଥ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହା ତାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଥିଲା । ଏହି କାଗଜର କୌଣସି ସମ୍ପାଦକୀୟରେ କେବେ ବି ଆଲୋଚିତ ହୋଇନି ଭାଷା ଆଇନର ସଂଶୋଧନ ଉପରେ ଏବଂ ସଂଶୋଧନର ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ସଂଶୋଧିତ ସ୍ଥିତିରେ ତହିଁର ବିଧିକ ଶକ୍ତି ଓ ଉପଯୋଗୀତା ସମ୍ପର୍କରେ । ଭାଷା ଆଇନର ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ କରି ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଭାଷା ଅଧିକାରକୁ ଖର୍ବ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ସ୍କାମ୍ ପରି  ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧ କଲେ । ତାହା ଉପରେ ମତ ରଖିବାକୁ ଯେଉଁ କାଗଜର ସାହସ ହେଲାନାହିଁ , ସେହି କାଗଜ ବର୍ଷ ସରିଗଲା ବେଳେ ମିଛ କଥା କହି ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁଆଁ ବୁଲାଇବାକୁ ହୀନ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି , ଦେହ ବିକି ଦେଇଥିବା ବାରନାରୀ ପରି । ଏହାଠୁ ବଳି ଲଜ୍ଜାର କଥା ଆଉ କ’ଣ ଥାଇପାରେ? ସୁପାରିଖିଆ ଦଲାଲମାନଙ୍କ ସବୁ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ସତ୍ତ୍ୱେ ଅବିଚଳିତ ଭାବେ ଚାଲିଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନର ଚାପ ହେତୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ଯେ, ସରକାର ଭାଷା ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ , ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଯେଉଁ ପଞ୍ଚଦିନିଆ ଭାଷା ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଶିବିର ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ହୋଇଥିଲା , ସେଠାରେ ଯେ ସରକାରୀ ପଇସା ଓ ମାନବ ଦିବସ ନଷ୍ଟ କରି ବାଛୁରୀକୁ ହମ୍ମା ଶିଖେଇବାର ନାଟକ ହେଉଥିଲା , ତାହା ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ କାଗଜଟି ହୁଏତ କିଛି ପରିମାଣରେ ସମ୍ବାଦିକୀୟ ଦାୟିତ୍ଵ ନିର୍ବାହ କରିପାରିଥାନ୍ତା । ସେଠାରେ ଆସି ପଲାଉଥିବା ସ୍ୱଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ତଳିଆ ଓଡ଼ିଆ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ କିପରି ନଥିକାମ କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ କିଛି ବ୍ୟକ୍ତି , ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନରେ କେବେ ଓଡ଼ିଆରେ କୌଣସି ନଥି କାମ କରିନାହାନ୍ତି । କୌଣସି ଜଣେ ହେଲେ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଏ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଆଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇନଥିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ସେମାନେ ସବୁ ତଳିଆ ଓଡ଼ିଆ ଅମଲା । ସେମାନେ ଉପର ହାକିମମାନଙ୍କୁ , ବିଶେଷକରି ଅଣଓଡ଼ିଆ ପଦଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆରେ ନଥିକାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିପାରିବେ କି? ଯେଉଁଦିନଠାରୁ ସେମାନେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇଲେଣି, ସେହି ଦିନ ଠାରୁ କେଉଁ କେଉଁ ନଥି ଓଡ଼ିଆରେ ହେଲାଣି ପ୍ରମେୟ ସମ୍ପାଦକ ତାଙ୍କ ସମ୍ବାଦଦାତାମାନଙ୍କୁ ତାହା ଅବଗତ ହେବାକୁ କହିଛନ୍ତି କି? ଯଦି ହଁ, ତେବେ ସେହି ଉପଲବ୍ଧି କ’ଣ, ତାହା କହିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଲାଜ କାହିଁକି? ଏ ନିର୍ଲ୍ଲଜ ଚାଟୁକାରୀତା କ’ଣ ସମ୍ବାଦିକତା?

ସମ୍ବାଦର ୨୯.୧୨.୨୦୧୯ ପରିବେଷଣ

ପ୍ରମେୟର ଦି ଦିନଠି “ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ” ଶୀରୋନାମାରେ ସମ୍ବାଦ ଲେଖିଛି, “୮୭୮ ଦିନର ଐତିହାସିକ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ଫଳଶ୍ରୁତି ସ୍ୱରୂପ ତୁରନ୍ତ ନିଯମାବଳୀ ପ୍ରଣଯନ କରି ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ ବା ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିବା ନେଇ ହୋଇଥିବା ଦାବି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । କ୍ୟାବିନେଟ ବୈଠକରେ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା ସେଥିରେ ଅଗଷ୍ଟ ୧୩ରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ପ୍ରଫେସର ଗଣେଶୀ ଲାଲ୍ ମୋହର ମାରିଛନ୍ତି । ସରକାର ଏହାକୁ ଗେଜେଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ରାଜ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଆରେ ସମସ୍ତ ନଥିପତ୍ର ପ୍ରଚଳନ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀ  ପ୍ରଣଯନ ହୋଇଛି । ଏଥିପାଇଁ ସରକାରୀ ବାବୁମାନଙ୍କୁ ବି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।”

ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ଦାବି ଅନୁରୂପ ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ହୋଇନଥିବା ହେତୁ ଯେତେବେଳେ  ଆନ୍ଦୋଳନ ଅବ୍ୟାହତ ଅଛି , ସେତେବେଳେ ବାବୁ ସୌମ୍ୟରଞ୍ଜନ କିପରି ଜାଣିଲେ ଯେ, “ଆଂଦୋଳନର ଫଳଶ୍ରୁତି ସ୍ୱରୂପ ତୁରନ୍ତ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣଯନ କରି ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ ବା ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିବା ନେଇ ହୋଇଥିବା ଦାବି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି”?  ସରକାରଙ୍କ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ସହ ଏକମତ ହେବାକୁ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗକୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଦିନ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲି , ସେହିଦିନଠାରୁ ତାଙ୍କ ଧମକ ଅନୁଯାୟୀ  ତାଙ୍କ କାଗଜରେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମ୍ବାଦ ପ୍ରକାଶ ପାଉନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ମୂଳରେ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ ଥିଲା ତାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି । ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧିତ ହୋଇଛି କି? ଏପରି ଏକ ସମ୍ବାଦ ପରିବେଷଣ କରି ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିବାକୁ ସେ କାହିଁକି ଉଦ୍ୟମ କରିଛନ୍ତି? ସେ କିନ୍ତୁ ପ୍ରମେୟ ପରି ଡାହା ମିଛ ପରିବେଷଣ ନକରି ଆଂଶିକ ସତ କହିଛନ୍ତି । ତାହା ହେଲା,”ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା ସେଥିରେ ଅଗଷ୍ଟ ୧୩ରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ପ୍ରଫେସର ଗଣେଶୀ ଲାଲ୍ ମୋହର ମାରିଛନ୍ତି । ସରକାର ଏହାକୁ ଗେଜେଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ।” ଟିକେ ସତର୍କ ରହିଥିଲେ “ପ୍ରଣୟନ” ସ୍ଥାନରେ “ସଂଶୋଧନ” ଶବ୍ଦଟି ଲଗାଇପାରିଥାନ୍ତେ । କିନ୍ତୁ “ଗେଜେଟରେ ପ୍ରକାଶ” ପାଇଥିବା ଭାଷା (ସଂଶୋଧନ) ନିଯମାବଳୀ, ୨୦୧୯ ଏପରି କ’ଣ ଯେ, ସମ୍ବାଦ ତାହାକୁ “ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ” ଶୀର୍ଷକ ଦେଇଛି?

ଏହି ସଂଶୋଧନର ଚିଠା ଯେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲା ମୁଁ ତାକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲି ଓ ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାକୁ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି । ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏହା ଜାଣନ୍ତି । ସେ ଏହା ବି ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ଭାଷା ଆଇନ ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ଆବଶ୍ୟକ – ଏ କଥା ମୁଁ ହିଁ ପ୍ରଥମେ କହିଥିଲି ଓ ମୋରି ପରାମର୍ଶ ଉପରେ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ୨୦୧୬ରେ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ସଂଯୋଗ ସରଣୀରେ ତାଙ୍କ ଭାଷଣ ଅନୁଧ୍ୟେୟ । ଭାଷା ଆଇନରେ ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସଂଶୋଧନ ତଥା ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ନିୟମାବଳୀ କାହିଁକି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ବହୁବାର ଆଲୋଚନା କରିଛି ।

ତେଣୁ ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଭାଷା ନିୟମାବଳୀର ଚିଠା ଦେଇଥିଲି ଓ ତାହା ସପକ୍ଷରେ କିପରି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଚାଲିଥିଲା ଓ ଚାଲିଛି ।  ଏ କଥା ମଧ୍ୟ ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ୨୦୧୬ର ଆଇନ ସଂଶୋଧନରେ ଧାରା-୪ ପରି ଏକ କାରସାଦି ଖଞ୍ଜାଯାଇ ଭାଷା ଆଇନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡପାଇଁ  ତଦନୁଯାୟୀ ସେ ବର୍ଷ ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ଯେଉଁ ଭାଷା ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୀତ ହୋଇଥିଲା ତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନର ୨ୟ ପର୍ବ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ୧୬.୮.୨୦୧୬ ତାରିଖରୁ ଓ ସେ ତାହାକୁ ତାଙ୍କ କାଗଜରେ ଅଗ୍ରପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇଚାଲିଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ପଦବୀର ଆକର୍ଷଣ ଏପରି ହୋଇଗଲା ଯେ, ସେ କେବଳ ତାଙ୍କ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ବଦଳାଇଦେଲେ ତା ନୁହେଁ, ସରକାରୀ ଚାଟୁକାରୀତାର ଅନ୍ଧଗଳିରେ ଗଡ଼ି ଗଡ଼ି ସେହି ଭୁଲ ନିୟମାବଳୀକୁ ବୈଧ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଣୀତ ଏଇ ୨୦୧୯ ସଂଶୋଧିତ ନିୟମାବଳୀକୁ ସେ ଏପରି ଶୀର୍ଷକ ଦେଇ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଭୁଆଁ ବୁଲାଇବାରେ ସରକାରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ।

ଏହି  ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଏହି ନୂଆ ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଏହି ନିୟମାବଳୀ ଉପରେ ଯାହା କହିବାକୁ ଯାଉଛି ତାହା ଏହି ଉଭୟ ସମ୍ପାଦକଙ୍କୁ ମୋର ଆହ୍ଵାନ । ସେମାନେ ମୁଁ ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବା ବିଶ୍ଳେଶଣକୁ ପାରିବେ ଯଦି ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତୁ ।

ଓଡ଼ିଆ ବିରୋଧୀ ନିୟମାବଳୀ

ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସମସ୍ତ ଦାପ୍ତରିକ କାମ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ହେବା ସକାଶେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ୧୮୭୦ରୁ ୧୯୩୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଗ୍ରାମ କରି ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି । ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଲା ଓଡ଼ିଆରେ ତହିଁର ପରିଚାଳନା ।

ସେହେତୁ, ସ୍ଵାଧୀନତା ଲାଭ ପରେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାକୁ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ବିଧାନସଭା ୧୯୫୪ରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲା । ଏହି ଆଇନର ଧାରା ୧ର ଉପଧାରା (୨) ଓ ଉପଧାରା (୩) ବଳରେ ଏହା ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ତତ୍କାଳ ବଳବତ୍ତର ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ଧାରା ୨ର ଉପଧାରା (୧) ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣତଃ ସମସ୍ତ ଓ ଯେକୌଣସି ଦାପ୍ତରିକ କାମ  ଓଡ଼ିଆରେ ହେବା ଧାର୍ଯ୍ୟ କରା ହୋଇଥିଲା ।

ମାତ୍ର ୨୦୧୯ରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଯେଉଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିଛନ୍ତି ତାହା ମୂଳ ଭାଷା ଆଇନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଏହି ଭାଷା ଅଧିକାରକୁ ପଣ୍ଡ କରୁଛି । ଯଥା,  ନିୟମ ୫-କ (୧) ରେ ଅଛି, “ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବ୍ୟାପକ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯିବ । ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା , ଯେଉଁ କର୍ମଚାରୀମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭାବେ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବେ ସେମାନଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ପୁରସ୍କାର ଦେବେ । ସେହିପରି ନିୟମ ୫-କ(୨) ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନକରିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେପରି କୌଣସି ଆଇନଗତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇନପାରେ ତାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛି । ଏଥିରେ କୁହା ହୋଇଛି “ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବ୍ୟବହାରରେ ବାରମ୍ବାର ଖିଲାପ କଲେ ,ଖିଲାପକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶା ବେସାମରିକ ସେବା ଅଧିନିୟମ, ୧୯୬୨ ଅନୁଯାୟୀ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେବ”।  ଅଥଚ “ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବ୍ୟବହାର” ସଜ୍ଞାୟିତ ହୋଇନାହିଁ କି “ବାରମ୍ବାର ଖିଲାପ” କାହାକୁ କୁହାଯିବ ତାହା ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଞାୟିତ ହୋଇନାହିଁ । ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ , ଏହି ନିୟମାବଳୀରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କଥା କୁହା ହୋଇଛି ତାହା ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ  ।

ଅପରପକ୍ଷେ , ଯେଉଁ ନିୟମାବଳିକୁ ସଂଶୋଧିତ କରାଯାଇଛି , ସେହି ନିୟମାବଳି ଯେତେବେଳେ ଅବୈଧ , ସେତେବେଳେ ତାର ସଂଶୋଧନ ବୈଧ କିପରି ? ସଂବାଦ ସମ୍ପାଦକ କ୍ଷମତାସୀନ ଦଳର ଏବେ ଜଣେ ବିଧାୟକ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖଲୋକ  । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖଲୋକ ହେବା ପାଇଁ ସେ କିପରି ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ସଉଦା କରୁଥିଲେ ତାହା ମୁଁ ଦର୍ଶାଇଛି । ଏହି ନିୟମାବଳି କାହିଁକି ଅବୈଧ ତାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି । କାରଣ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ମୋ ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ତଥା ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସବିଶେଷ ବୁଝାଇଲାପରେ  ୨୪.୫.୨୦୨୬ରୁ ସ୍ଥଗିତ ଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ୧୬.୮.୨୦୧୬ ତାରିଖରେ ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଓ ସେ ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ବାଦପତ୍ରରେ ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ । କ୍ଷମତାର ମାୟାମୃଗ ତାଙ୍କୁ ପଥହରା କରିଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଜଣା ଅଛି ଭାଷା ଆଇନର ଧାରା ୪ ବିଲୋପ କରିବାକୁ ମୁଁ କାହିଁକି ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛି ଓ ସେହି ଅବୈଧ ଧାରା ପ୍ରସୂତ ନିୟମାବଳି କାହିଁକି ଅବୈଧ । ଏକ ଅବୈଧ ନିୟମାବଳିର ପ୍ରଶାସନିକ ସଂଶୋଧନ ଯେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବୈଧ ତାହା ସେ ଭଲଭାବେ  ବୁଝିଥିବା ହେତୁ ସଂଶୋଧନ ଶବ୍ଦଟି ପରିହାର କରି “ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ” ପରି ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଲୋକଙ୍କୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତକରିବାକୁ ଅପୋଦ୍ୟମ କରିଛନ୍ତି । କ୍ଷମତାଲୋଭ ମଣିଷକୁ କେତେ ତଳକୁ ନେଇଯାଏ ଏହା ତହିଁର ଏକ ନଗ୍ନ ନମୁନା ।

ଉପରୋକ୍ତ ଉଭୟ ସମ୍ପାଦକ ଏହା ଜାଣିବା ଉଚିତ ଯେ, “ଓଡ଼ିଶା ବେସାମରିକ ସେବା ଅଧିନିୟମ, ୧୯୬୨ ଅନୁଯାୟୀ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେବ” ବୋଲି ଯାହା କୁହା ହୋଇଛି, ତାହା ନୂଆ ବୋତଲରେ ପୁରୁଣା ମଦ । ୧୯୬୩ରେ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଛୁରୀମାରି  ଆମ ଭାଷା ଆଇନରେ ସଂଶୋଧନ ଦ୍ଵାରା ଇଂରାଜୀ ଭାଷାକୁ ଓଡ଼ିଶା ଉପରେ ଲଦି ଦେବା ପରେ ସରକାରୀ ଭାଷା ଭାବେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଯେଉଁ ସଙ୍କଟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା ତହିଁର ପ୍ରତିକାର ପାଇଁ ରାଜେନ୍ଦ୍ରନାରାୟଣ ସିଂହ ଦେଓଙ୍କ ସରକାର ୬।୪।୧୯୬୮ ତାରିଖରେ ୭୧୧୩ ସଂଖ୍ୟକ ଅଧିସୂଚନା ଜାରିକରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଲେଖା ହୋଇଥିଲା, ୧୪।୪।୧୯୬୮ ତାରିଖରୁ ଯେଉଁମାନେ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶା ବେସାମରିକ ସେବା ଅଧିନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେବ । ଏପରି ବହୁ ବାର ଏହି ଏକା ଆଦେଶ ହୋଇଛି । ଆଜିଯାଏଁ କାହାରି ବିରୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇନାହିଁ । କାରଣ ଆଇନ ଅମାନ୍ୟକାରୀ କୌଣସି କର୍ମଚାରୀ ନିଜକୁ ନିଜେ ଦଣ୍ଡିତ କରେନାହିଁ ।

ତେଣୁ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନକରିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ଅଧିକାର ସାଧାରଣ ଲୋକର ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଭାଷା ଅଧିକାର ଏକ ସହଜାତ ଅଧିକାର ହୋଇଥିବା ହେତୁ , ଏହା ଏକ ଅଲିଖିତ ମୌଳିକ ଅଧିକାର । ଅନ୍ୟ ମୌଳିକ ଅଧିକାରର ସୁରକ୍ଷା ସକାଶେ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବିଧିକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ଯେମିତି ଅଧିକୃତ, ଠିକ ସେମିତି ଭାଷା ଅଧିକାରର ଖଣ୍ଡନ ହେଲେ ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଧିକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ଯେକୌଣସି ଓଡ଼ିଆ ଆଇନତଃ ଅଧିକୃତ ହେବା ଦରକାର । ଏହି କଥାଟି ମୁଁ ମୋ ଚିଠା ବିଧାନରେ ଦେଇଥିଲି , ଯାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଇ ନଦେବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ବିଦ୍ଵେଷୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଇଂରାଜିମନସ୍କ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ଚଳାଇଛି । ଭାଷା ନିୟମାବଳୀ, ୨୦୧୬ ଓ ତହିଁର ସଂଶୋଧନ, ୨୦୧୯ ଏହି ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ଅଂଶବିଶେଷ ।

ଏହି ଦୁଇ ସମ୍ପାଦକ ଏହା ଉପରେ କି ପତିକ୍ରିୟା ରଖିବେ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା ।