Posts from the Persons Category

ବିଶେଷ ପ୍ରତିନିଧିଙ୍କ ଠାରୁ

ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ,୧୯୫୪କୁ ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ରଖି ତହିଁର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଠିନ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ପାଇଁ ବିଧିବଦ୍ଧ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ଦାବି ପୂର୍ଣ୍ଣତଃ ପୂରଣ କରିବା ସକାଶେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ନବ ନିର୍ବାଚିତ ସଭାପତିମଣ୍ଡଳୀ ନଭେମ୍ବର ୯ ତାରିଖରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ଏକ ପତ୍ର ଦେଇଅଛି । ତାହା ନିମ୍ନରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ହେଲା –

ବିଶେଷ ସମ୍ବାଦଦାତା
ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ,ଓଡ଼ିଶା ଏଣିକି ଏକ ସଭାପତିମଣ୍ଡଳୀର ଯୌଥ ନେତୃତ୍ବରେ ପରିଚାଳିତ ହେବ ।
ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଶ୍ରୀ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଆହ୍ବାନକ୍ରମେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ବୈଠକରେ ଗତକାଲି ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଛି ।
ଏତଦନୁଯାୟୀ ଏହି ସଭାପତିମଣ୍ଡଳୀରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଓଡ଼ିଶାରେ ଭାଷା ଅସ୍ମିତାର ନୂତନ ଯୁଗ ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ କବି ଊ ଅଧିବକ୍ତା ଗଜାନନ ମିଶ୍ର,ଅନ୍ୟତମ ଆଦ୍ୟ ଉଦ୍ୟୋକ୍ତା ଅର୍ଜୁନ ଚରଣ ସାମନ୍ତରାୟ (ବରିଷ୍ଠ ଅଧିବକ୍ତା),ବିଶିଷ୍ଟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଡଃ ଅଶୋକ ମିଶ୍ର, ବିଶିଷ୍ଟ ସମାଜସେବୀ କମଳଲୋଚନ ନାୟକ, ଓଡ଼ିଆ ଅସ୍ମିତାର ବିଶିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଘୋଷକ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ,ଧ୍ରୁବ ଚରଣ ମହାନ୍ତି (ଅଧିବକ୍ତା ଓ ଗିରିଜାକାନ୍ତ ମିଶ୍ର (ଅଧିବକ୍ତା) ।
ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ନୂତନ ରଣକୌଶଳ ଏହି ସଭାପତିମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବ ।

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଜଣେ ଅନାମଧେୟ ଅଣଓଡ଼ିଆ ତାଙ୍କର କିଛି ଆପତ୍ତିଜନକ ବୟାନ ପାଇଁ ଓଡିଶା ବିଧାନସଭାର ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଅଭିଯୋଗରେ ସମ୍ପ୍ରତି ବିଧାନସଭା ଗୃହ କମିଟିର ବିଚାରାଧୀନ ।

ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ନେତା, ଉତ୍କଳଭାରତ ଦଳର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ତଥା ପୂର୍ବତନ ସାଂସଦ ଶ୍ରୀ ମହାମେଘବାହନ ଐର ଖାରବେଳ ସ୍ୱାଇଁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଭୁଲ ସ୍ବୀକାର କରି କ୍ଷମା ମାଗିସାରିଥିବା ହେତୁ ତାହାକୁ ସ୍ବାଧୀକାର ଅଭିଯୋଜନ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସାର୍ବଭୌମର ଉଦାରତା ଭିତ୍ତିରେ କ୍ଷମା ପ୍ରଦାନ କରାଯିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି କହି ବିବଦମାନ ହୋଇପଡିଛନ୍ତି । ଓଡ଼ିଶାରେ କ୍ଷମତାସୀନ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ସଭ୍ୟ ବା ସମର୍ଥକମାନେ ଏ ଭିତରେ ଶ୍ରୀ ସ୍ୱାଇଁଙ୍କ ଉପରେ ଏଥିପାଇଁ ଆକ୍ରମଣ କରିଛନ୍ତି ଓ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ନାନା ତମ୍ବିତୋଫାନ କରି , ଯିଏ ବି ସ୍ୱାଇଁଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ଆକ୍ରମଣକୁ ନାପସନ୍ଦ କରିଛନ୍ତି ବା କରୁଛନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଅସ୍ମିତାର ବିରୋଧୀ ବୋଲି କହିବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି ।

ସମ୍ପୃକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚାଲିଥିବା ଅଭିଯୋଜନ ଉପରେ କୌଣସି ପ୍ରତିକୂଳ ଅଭିମତ ନ ଥାଇ, ମୁଁ କେବଳ ବିଧାନସଭାର ସ୍ବାଧୀକାର ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଏଇଥିପାଇଁ ଯେ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର କଳାପତାକା ଅଭିଯାନରେ ଏକାଧିକବାର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଶ୍ରୀ ସ୍ୱାଇଁ ଘଟଣାଟିରେ ବିଧାନସଭାର ସ୍ବାଧୀକାର ବିଚାର ପ୍ରତି ଏକ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲର ଆକସ୍ମିକ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପସନ୍ଦ ପ୍ରକଟ କରିନଥିବା ହେତୁ ତାହା ତାଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ବିରୋଧୀତ୍ବ ବୋଲି ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବଳ ତମ୍ବିତୋଫାନ ଚାଲିଛି ଏବଂ ଏ ତମ୍ବିତୋଫାନ କରୁଛନ୍ତି ସେହିମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନର ସଂଶୋଧନ ବ୍ୟାପାରରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିଧାନସଭାକୁ କଞ୍ଚା ମିଛ କହି ପ୍ରତାରିତ କରିଥିବା ସତ୍ତ୍ବେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ବାଧୀକାର ବିଚାର ପାଇଁ କେବେ ବି ପାଟିଖୋଲି ନାହାନ୍ତି ।

ଯଦି ଅଭିଯୁକ୍ତ ଅଣଓଡ଼ିଆ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଧାନସଭା ସ୍ବାଧୀକାର କମିଟି ଦ୍ଵାରା ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ ଅଭିଯୋଗରେ ଅଭିଯୋଜନର ସମ୍ମୁଖୀନ ନ ହୋଇଛନ୍ତି କାହିଁକି ଓ ନିଜ ଭୁଲ ପାଇଁ କ୍ଷମା ମାଗିସାରିଥିବା ସେହି ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ବାଧୀକାର ଅଭିଯୋଜନାକୁ ନାପସନ୍ଦ କରିଥିବା ହେତୁ ଐର ଖାରବେଳଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତମ୍ବିତୋଫାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ ସମ୍ପର୍କରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀରବ କିଆଁ ?

ମନେ ହୁଏ, କ୍ଷମତାସୀନ ଦଳର ପାଲରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କରିଥିବା ଅପରାଧ ଉପରୁ ସର୍ବ ସାଧାରଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅପସାରଣ କରିବା ପାଇଁ ଐରଖାରବେଳଙ୍କ ଉପରେ ଅଯଥା ତମ୍ବିତୋଫାନ ଚଳାଇଛନ୍ତି ।

ଚାଲିଥିବା ସ୍ବାଧୀକାର ବିଚାରରେ ବିଧାନସଭା ଗୃହ କମିଟି କଣ କରିବେ ନ କରିବେ ତାହା ଆମର ଆଲୋଚ୍ୟ ନୁହେଁ । ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଅବଗତି ପାଇଁ ଏବେ କେବଳ ଏତିକି କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ, ଆମ ଓଡିଶା ବିଧାନସଭା ଏ ଯାଏଁ ତାର କୌଣସି ସ୍ବାଧୀକାର ଚିହ୍ନିତ କରିନାହିଁ । ମାନକ୍ରମ ନାମରେ ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ ଅଭିଯୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ବିଧାନସଭାର ବାଚସ୍ପତି ଇଚ୍ଛାକଲେ ଗୃହ କମିଟି ମାଧ୍ୟମରେ ଫଇସଲା କରୁଛନ୍ତି ।

ଯେହେତୁ ବିଧାନସଭା ନିଜ ସ୍ବାଧୀକାର ଚିହ୍ନିତ କରିନାହିଁ ସେହେତୁ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଜାଣିବାର ସୁଯୋଗ ନାହିଁ ଯେ, କେଉଁ କେଉଁ କାମ ବା ବଚନ ବିଧାନସଭାର ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ ଭାବେ ବିବେଚିତ ହେବ । ଭିନ୍ନଭାବେ କହିଲେ, ରାଜନୈତିକ ରାଗ ସୁଝାଇବାପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯେ କୌଣସି ବିଧାୟକ ହୁଅନ୍ତୁ ବା ବାଚସ୍ପତି ହୁଅନ୍ତୁ, ଯେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସେ ନ ଜାଣିଥିବା ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ ଅଭିଯୋଗରେ ଅଭିଯୋଜନର ସମ୍ମୁଖୀନ କରାଇପାରନ୍ତି ଓ ଦଣ୍ଡିତ କରାଇ ପାରନ୍ତି । ଏହାଠୁ ବଳି ବିଡମ୍ବନା କଣ ଥାଇପାରେ ?

ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୧୦୫ ଓ ୧୯୪ରେ ଯଥାକ୍ରମେ ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟ ଓ ଆସେମ୍ବ୍ଲି ଗୁଡ଼ିକର ସ୍ବାଧୀକାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି । କେବଳ ପ୍ରଯୁଯ୍ୟତା ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଛାଡି ଉଭୟ ଧାରା ସମାନ ।
ଆମେ ଯେହେତୁ ବିଧାନସଭାର ସ୍ବାଧୀକାର ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛେଁ , ୧୯୪ ଧାରାର ଉପଧାରା-୩ର ଭାଷା ଏଠି ଉଦ୍ଧୃତ ହେଲା, କାରଣ ଏହି ଉପଧାରାଟି ଆମ ଏହି ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ । ତାହା ହେଲା :

194. (3) …… the powers, privileges and immunities of a House of the Legislature of a State, and of the members and the committees of a House of such Legislature, shall be such as may from time to time be defined by the Legislature by law, and, until so defined, shall be those of that House and of its members and committees immediately before the coming into force of Section 26 of the Constitution forty fourth Amendment Act, 1978

ଅର୍ଥାତ୍ , ବିଧାନସଭା ତାର ସ୍ଵାଧିକାରର ସଜ୍ଞା ବିଧିକୃତ ନ କଲା ଯାଏଁ ୪୪ତମ ସମ୍ବିଧାନ ସଂଵୋଧନର ପ୍ରୟୋଗ ପରର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଉପଭୋଗ କରିଆସିଥିବା ସ୍ବାଧୀକାର ଉପଭୋଗ କରୁଥିବ । କଣ ସେହି ସ୍ବାଧୀକାର ? ତାହା ଏକ ବିଦେଶୀ ସଂସଦର ସ୍ବାଧୀକାର ଯାହା କବଳରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ କରିଥିଲେ ବିଶ୍ଵର ଯୁଗପରିବର୍ତ୍ତନକାରୀ ସ୍ଵାଦିନତ ସଂଗ୍ରାମ, କରିଥିଲେ ଅସୁମାରୀ ଜୀବନଦାନ ବ୍ରିଟିଶର ବିଭତ୍ସ କାରାଗାରରେ,ଫାଶିଖୁଣ୍ଟରେ,ବାୟୋନେଟରେ,ବନ୍ଧୁକରେ ।

ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ସଭାରେ ଶ୍ରୀ ଏଚ. ଭି. କାମଥ ଏହାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଚାହିଁ କହିଥିଲେ,
“As a matter of fact, I think most of us do not know what are the privileges of the member of the House of Commons. We know very well what our privileges at present are. Therefore, Sir, it is far better to build on our own solid ground, rather than rely on the practices obtaining in other countries.”

ମାତ୍ର କାମଥ ଓ ତାଙ୍କ ପରି ଆଉ କେତେକଙ୍କ ଉଦ୍ୟମ ବୃଥା ଯାଇଥିଲା ଓ ଏକ ଅନିଶ୍ଚିତ ଭବିଷ୍ୟତ ହାତରେ ଛାଡିଦିଆଯାଇଥିଲା ବିଲାତି ସ୍ଵାଧିକାରରୁ ଆମ ମୁକ୍ତିର ଆବେଗକୁ, ଯାହା ଏ ଯାଏଁ ସେହିପରି ଅଛି ୧୯୭୮ର ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ସତ୍ତ୍ବେ । କାମଥ ତ ଜାଣି ନଥିଲେ କଣ ସେ ସ୍ବାଧୀକାର;ଆମେ ବା କେତେକର ?

ଆମ ବିଧାନସଭା ନିଜର ସ୍ବାଧୀକାର ଏଯାଏଁ ସଜ୍ଞାୟୀତ କରିନାହିଁ ବା ଚିହ୍ନଟ କରିନାହିଁ । ଯେଉଁମାନେ ଐରଖାରବେଳ ସ୍ୱାଇଁ ଏକ ଟେଲିଭିଜନ ସଂସ୍ଥାର ଆକସ୍ମିକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ କ୍ଷମା ମାଗି ସାରିଥିବା ଲୋକ ଉପରେ ସ୍ବାଧୀକାର ବିଚାର କାହିଁକି ବୋଲି ପଚାରିଥିବା ହେତୁ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ତମ୍ବିତୋଫାନ କରୁଛନ୍ତି ସେମାନେ ବି ଜଣାନ୍ତାନି ସେହି ବିଦେଶୀ ସ୍ବାଧୀକାର କଣ !

ଓଡିଶା ବିଧାନସଭା କେବେହେଲେ ବିଲାତି ସଂସଦର ସ୍ବାଧୀକାରର ସ୍ବରୂପ କଣ ତାହା ନିଜ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବି ଜଣାଇନାହିଁ,ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ କଥା କିଏ ବା ପଛରେ ! କେତେ ଦିନ ଆଉ ଏ ଅରାଜକତା ଚାଲିବ ? ଓଡ଼ିଶାରେ ଶତକଡା ୯୩ ଭାଗ ଲୋକ ଇଂରାଜୀରେ ଅଜ୍ଞ । ସେମାନେ କେମିତି ଜାଣିବେ ବିଲାତି ସଂସଦର ସ୍ଵାବିମାନର ସ୍ବରୂପ ? ଯଦି ନିଜ ସ୍ବାଧୀକାର ନିଜେ ସଜ୍ଞାୟୀତ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ଆମ ବିଧାନସବଧର ନାହିଁ ତେବେ ସେହି ବିଲାତି ସ୍ଵାଧିକାରର ସୀମା ଓ ସ୍ବରୂପ କଣ ତାହା ଓଡ଼ିଆରେ ଅନୁବାଦ କରି ଓଡ଼ିଶାରେ ବହୁଳଭାବେ ବାଣ୍ଟିବା କଣ ବିଧାନସଭାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ ? ଆମକୁ ନିଜ ସ୍ବାଧୀକାର ସମ୍ପର୍କରେ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖି ଆମେ ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ କଲୁ ବୋଲି କେଉଁ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ନୈତିକତା ଆଧାରରେ ସ୍ବାଧୀକାର ଭଙ୍ଗ ଅଭିଯୋଗ ଆଗତ ହେଉଛି ଓ ବିଚାର ହେଉଛି ଓ ଦଣ୍ଡ ବି ଦିଆଯାଉଛି ତାହା ଓଡ଼ିଶାର ଜଣ ସାଧାରଣ ବିଧାନସଭାକୁ ପଚାରିବାର ସମୟ ଆସିଛି । ବନ୍ଧ୍ୟା ତମ୍ବିତୋଫାନ ଶିରୋନାସ୍ତି ଶିରୋପୀଡ଼ା ସହ ସମାନ ।

ଭାଷା ତପସ୍ବୀ ଗଜାନନ ମିଶ୍ରଙ୍କ ଏହି କବିତା ସବୁ ଓଡ଼ିଆଙ୍କର ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାନିତ ହେଉ ।


ମରିବା ପଛେ ଛାଡିବା ନାହିଁ,
ଗାଲୁ କଥାକୁ ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ।
ଭାଷା ଆମର ଜୀବନ ଏଠି,
ଭାଷା ପାଇଁକି ଆମେ ଏକାଠି।
ମାଆର କଥା ମାଆର ଭାଷା,
ଛାଡିଲେ ହେବା ଲୋଓକ ହସା।
ମରିବା ପଛେ ଛାଡିବା ନାହିଁ,
ସରକାରଠି ଭରସା ନାହିଁ।

ଭରସା ନାଇଁ ଭରସା ନାଇଁ,
ଗୁଲାମ ବିବି ଖେଳିବା ନାଇଁ।
ଗାଳିଗୁଲଜ କରିବା ନାଇଁ,
ଭାଷାକୁ କିନ୍ତୁ ଛାଡିବା ନାଇଁ।
ଭାଷାରେ ଆମର ପରିଚୟ,
ଭାଷା ନ ହେଲେ ଆମେ ଅଥୟ।
ଆମରି ଭାଷା ଆମକୁ ଦିଅ,
ନ ହେଲେ ରାଜ୍ଯ ଛାଡିକି ଯାଅ।

ଭାଷାରେ ଆମର ଅଧିକାର,
ଭାଷା ନ ହେଲେ ସବୁ ଅନ୍ଧାର।
ମାଆର ମାଟି ମାଆର ଭାଷା
ପୂରିବ ଆଶା ଖଣ୍ଡ ଖିରିସା।
ଛାଡିବା ନାହିଁ ଛାଡିବା ନାହିଁ
କାହାରି ଫାଶେ ପଡିବା ନାହିଁ।
ପଡିବା ନାହିଁ ପଡିବା ନାହିଁ,
ଚାତୁରୀ କଥା ଶୁଣିବା ନାହିଁ।

କଳା ପତାକା ଧରିବା ଆମେ,
ଧରିବା ଆମେ, ଧରିବା ଆମେ।
ଏକ ସ୍ୱରରେ କହିବା ଆସ,
ଏକାଠି ଛାଡି ଖର ନିଶ୍ୱାସ।
ଛାଡ ଗାଦି, ସରକାର ତୁମେ,
ବେଇମାନ, ସରକାର ତୁମେ।
ଭାଷାରେ ଦେଖ ଆମର ପ୍ରାଣ,
ଆମର ମନ ଆମର ଦିନ।

ଭାଷା ନାଇଁ ତ ତୁମେ କିଏ ହୋ?
ରହ ରହ ଭୋଟ ପାଇବ ଢୋ।
ଭାଷା ନାଇ ତ କିଛି ଇ ନାଇଁ,
ଶବ ଉପରେ ନାଚୁଛ କାଇଁ!
ଅଛି ଜୀବନ ଅଛି ଜୀବନ,
ବଇଦ ହୋଇ ନେଉଛ ଧନ।
ଠକ ସର୍ଦାର ମଠ ମହନ୍ତ
ଗଲାଣି ସବୁ ଲାଜ ମହତ।

ଭାଷାରେ ଭାଷା ଆମରି ଭାଷା,
ଆମରି ମାଟି ଆମରି ଆଶା।
ଆମରି ଭାଷା ଆମରି ମାଟି
ଏଥିପାଇଁ ଏ ମଣିଷ ଜାତି।
ନିଜର ଭାଷା ନିଜର ଇଷ୍ଟ,
ଇଷ୍ଟ ନ ଥିଲେ ସବୁ ଇ କଷ୍ଟ।
ମରିବୁ ପଛେ ଛାଡିବୁ ନାଇଁ,
ଭାଷାକୁ ଛାଡି ଜିଇଁବୁ ନାଇଁ।

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ଭିତରେ ଅତି ଅବୈଧ ଭାବେ ଧାରା ୪-କ ଭରିକରାଗଲା ୧.୫.୨୦୧୮ ତାରିଖରେ ।

ସେହିଦିନ ହିଁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ପବିତ୍ର ମହାରଥା ଯୋଡି ଅତି ଚତୁରତାର ସହ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଛୁରୀ ମାରିଥିଲେ ।

ମୁଁ ବିଧାନସଭାରେ ଏହି ଧାରା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯତ୍ପରୋନାସ୍ତି ମତ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାବେଳେ ଏମାନେ ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତୀ ପାଖରେ ଏହି ଅବୈଧ ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ ପାରିତ ହେଉ ବୋଲି ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ଲଗାଇଥିଲେ ।

ଏହି ବିଲ୍ ପାରିତ ହେବାରୁ ଏହାର ବିରୋଧ କରି କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଜୋରଦାର କରିବାକୁ ମୁଁ ମତ ଦେଲାବେଳେ ଏ ଉଭୟେ ତହିଁରେ ରାଜି ନ ହୋଇ ,ଦଣ୍ଡବିଧାନ କଥା ଏଥିରେ ଥିବା ହେତୁ ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ସକାଶେ ସରକାରଙ୍କୁ ଦୁଇ ମାସ ସମୟ ଦେବା “ସକାରାତ୍ମକ” ହେବ ବୋଲି କହିଲେ । ମୋତେ ଏମାନଙ୍କ ସହ ଅଗତ୍ୟା ରାଜି ହେବାକୁ ପଡ଼ିଲା , କାରଣ କଳାପତାକା ପାଇଁ କେବଳ ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଥିଲି ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଆମେ ଏକ ତିନିଜଣିଆ ଅନୌପଚାରିକ କମିଟି ଗଠନ କରିଥିଲୁ । ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଭାବେ ମୁଁ ତହିଁର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲି ଓ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବାବୁ ଯଥାକ୍ରମେ ଆବାହକ ଓ ସଭାପତି ଥିଲେ । ତିନିଜଣଙ୍କ ଭିତରୁ ଦୁଇ ଜଣ ଯେହେତୁ ଜୁଲାଇ ପହିଲା ଯାଏଁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ଜିଦ୍ କଲେ , ତହିଁରେ ରାଜି ହେବା ଛଡ଼ା ମୋର ଅନ୍ୟ ଗତି ନ ଥିଲା । ଏହା ସତ୍ତ୍ବେ ମୁଁ ଏହି ସଂଶୋଧନକୁ ମୋ ନିଜ ସ୍ତରରେ ବିରୋଧ କରି ଚାଲିଲି ଓ ଧାରା ୪-କ କାହିଁକି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟାଇବ ତାହା ଖବରକାଗଜମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲି ।

କେବଳ ଜଣେ ସମ୍ପାଦକ – ଶ୍ରୀ ସମ୍ପଦ ମହାପାତ୍ର – ତାଙ୍କ ସମ୍ପାଦିତ ‘ ନିତିଦିନ ‘ ରେ ୧୧.୫.୨୦୧୮ ତାରିଖରେ ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ଏହାର ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପୁନଶ୍ଚ ସଂଶୋଧିତ ହେବା ଦରକାର

କହିବାକୁ ଲାଜ ,କିନ୍ତୁ ଏହା ହିଁ ସତ୍ୟ ଯେ, ଓଡ଼ିଶାର ଗଣମାଧ୍ୟମଗୁଡ଼ିକର ମାଲିକମାନେ ଏବେ ସରକାରଙ୍କ କ୍ରୀତଦାସ ପାଲଟିଯାଇଛନ୍ତି ଓ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ blackout (ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଅପ୍ରକାଶିତ ରଖିବା) ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ହୋଇ ଉଠିଛି ।

ଏହି ଦୁଷଣୀୟ ଧର୍ମକୁ ନ ମାନି ବିଚକ୍ଷଣ ସମ୍ପାଦକ ସମ୍ପଦ ମହାପାତ୍ର ଧାରା ୪-କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲିଖିତ ମୋ ଲେଖାଟିକୁ ନିତିଦିନରେ ପ୍ରକାଶ ତ କରିଦେଲେ ,ମାତ୍ର ପରିସ୍ଥିତି ଏପରି ହେଲା ଯେ, ତାଙ୍କୁ ଅଚିରେ ଇସ୍ତଫା ଦେବାକୁ ହେଲା । ମୁଁ ଏହି ଐତିହାସିକ ଲେଖାଟିକୁ ମୋ ଫେସ ବୁକ ପୃଷ୍ଠାରେ ରଖିବା ସଂଗେ ସଂଗେ bhashaandolan.com ରେ ସମ୍ପ୍ରସାରିତ କରି ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ଜଡିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲି ।

ଧାରା ୪-କ ଯୋଡ଼ା ହେଲା ପରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥୀ ଓ ତାଙ୍କ ଯୋଡ଼ିଦାର ପବିତ୍ର ସେଇ ଯେ ମଇ ପହିଲାରୁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଅଟକାଇ ଦେଇଥିଲେ ତା ସହ ସେମାନେ ଆଉ କେବେ ବି ସାମିଲ ହେଲେନାହିଁ । ଦୁଇ ମାସ ପରେ ଜୁଲାଇ ୨ ତାରିଖରୁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ପୁନଶ୍ଚ ଚାଲିବ ପାଇଁ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ପହିଲା ତାରିଖରେ ଏକାଠି ହେଲୁ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବାବୁ ମୋ ହାତଧରି ଆଉ ଏକ ସପ୍ତାହ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେବାକୁ ନେହୁରା ହେଲେ ଏବଂ ତତ୍କାଳ ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ଠାରୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆସିଲା କି, ରଥଯାତ୍ରାକୁ ଆଖିଆଗରେ ରଖି ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଆଯାଉ । ଏମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଥିବା ହେତୁ ଅଗତ୍ୟା ରାଜିହେଲି ଓ ଜୁଲାଇ ୧୬ଦିନ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନର ପୁନରାରମ୍ଭ ହେବା ଧାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା । ଏବଂ ଏହି ଦିନ କଳାପତାକା ଆରମ୍ଭ ସ୍ଥଳକୁ ଏମାନେ ନ ଆସି , ଅତି ଚଞ୍ଚକତାପୁର୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରେସକୁ ଜଣାଇଲେ କି , ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ନିଷ୍ପତ୍ତିକ୍ରମେ ସେହି ଦିନ ଠାରୁ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ବିଧାନ ସଭାର ଆଗାମୀ ଅଧିବେଶନ ଅବଧି ସ୍ଥଗିତ ରହିଲା ।

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତି ଏପରି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କେହି ବି କେବେ କରିନାହିଁ । ଧୀରେ ଧୀରେ ସବୁକଥା ଆଲୋଚିତ ହେବ ।