ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ଗାନର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଉପରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ଭାଣ୍ଡାମୀ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡ଼ିଶାର ଭାଷା ଜାତୀୟତା ପାଇଁ ଅନବଦ୍ୟ ଅବଦାନ ଦେଇଥିବା ମହାନ ଗାନ – ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ – ଗତକାଲି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିଦ୍ଵେଷୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ସ୍ଵାର୍ଥଲିପ୍ସାର ଶିକାର ହୋଇଗଲା ।

ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ନୂତନ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ମଞ୍ଚ – ଭାଷା ମା ପାଇଁ ପଦେ – ଦ୍ଵାରା ଆହୁତ ହୋଇ ମୁଁ ତହିଁ ଉପରେ ଯଥାସମ୍ଭବ ଆଲୋକପାତ କରିଛି । ନିମ୍ନରେ ତାର ସଂଯୋଗ ସରଣୀ –

Posted by ଭାଷା ମାଆ ପାଇଁ ପଦେ on Sunday, May 31, 2020

ଜାତିର ସଙ୍ଗୀତ ଜାତିର ଟେକ; ନହେଉ ଏହା ରାଜନୀତିର ଭେକ

ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ନୂଆ ଡିଜିଟାଲ ମଞ୍ଚ ‘ଭାଷା ମା ପାଇଁ ପଦେ’ ଆନୁକୁଲ୍ଯରେ ମଇ ୩୧ରେ ଆଲୋଚିତ ହୋଇଛି କରୋନା ଯୋଦ୍ଧା ପ୍ରକୃତରେ କିଏ ଓ କାହିଁକି ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ଗୀତ ଅବିଚାରିତ ଉପଯୋଗ ଥିଲା ଅବାଞ୍ଛିତ ;

Posted by ଭାଷା ମାଆ ପାଇଁ ପଦେ on Sunday, May 31, 2020

ହଜାରେ ପାଞ୍ଚଶ’ ଦିନରେ କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

କରୋନା ଭୂତାଣୁର ସାମ୍ନା କରୁଥିବା ସରକାରଙ୍କୁ ସଚେତନ-ନାଗରିକୀୟ ସହଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରି କଳାପତାକା ଅଭିଯାନକୁ ଆମେ ଜାଗତିକ ସ୍ତରରୁ ଅତିଜାଗତିକ (Virtual) ସ୍ତରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଆଣିଛୁ । ପ୍ରତିଦିନ ନଭମଞ୍ଚ (website)ରେ ଏବଂ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ସହ ମିଳିତ ହେଉଛନ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ସବୁବର୍ଗର ସଚେତନ ନାଗରିକବୃନ୍ଦ କେବଳ ସେହିମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଯେଉଁମାନେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବଶମ୍ବଦ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କୃପାକାମୀ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଚାଟୁକାର ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦଲାଲ ।

ଆଜି ହେଲା ୧୫୦୦ ଦିନ ।

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ବିଦ୍ଵେଷୀ ମାନସିକତା ଏତେ ତୀବ୍ର ଯେ, ଏ ଭୟଙ୍କର କରୋନା କାଳରେ ତହିଁ ସମ୍ପର୍କିତ କୌଣସି ମାର୍ଗଦର୍ଶୀକା (guideline), ବିଧି (law), ବିଧାନ (regulation) ଇତ୍ୟାଦି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରି ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ରଖି ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖିଛିନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଆଇନ ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିବା ଓ ସରକାରୀ କଟକଣା ମାନୁ ନଥିବା କହି ପୋଲିସ ଲଗାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଧୂମ ଲାଠିମାଡ଼ କରାହେଉଛି ଓ ଗିରଫ କରି ଜେଲ ପଠାଯାଉଛି ।

ଯଦି କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମସ୍ତ ପଥଦର୍ଶୀ କାଗଜପତ୍ର ,ଆଇନ କାନୁନ ଓ କଟକଣା ଓଡ଼ିଆଭାଷାରେ ଥାନ୍ତା, ତେବେ ଆମ ଲୋକେ ଏପରି ନିର୍ଯ୍ୟାତୀତ ହୋଇନଥାନ୍ତେ କି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇନଥାନ୍ତେ ।

ଆମ୍ଭେ ଯେତେ ଯୁକ୍ତି କଲୁ, କିଛି ଶୁଣିଲେନି, ଏବେ ଅବସ୍ଥା ଅଣାୟତ ହେବା ପରେ ସବୁ କଟକଣା ଉଠାଇ ଦେଇ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନିପୀଡ଼ିତ ଅପାଠୁଆ ଶ୍ରମଜୀବୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦିଆ ଯାଇଛି ଓ ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ ଦେହର ପ୍ରତିଷେଧକ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧିପାଇବ ବୋଲି ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରବଞ୍ଚନା ପ୍ରସାରିତ କରାହେଉଛି । ଏହିପରି ଅମନଯୋଗୀ, ଅମଲାମତାଶ୍ରୟୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ !

ଏହାଙ୍କ ଅମଲାମତାଶ୍ରୟୀ ଚରିତ୍ର ହେତୁ, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରୁନାହିଁ ଓ ଏହି କାରଣରୁ ବହୁ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଜୀବନ ବର୍ତ୍ତମାନ ସଂକଟାପନ୍ନ ହୋଇପଡ଼ିଛି ।

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ରାଜ୍ୟ ପରିଚାଳନା ନ ହେଉଥିବା ହେତୁ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକେ ଦୀର୍ଘଦିନୁ ସଙ୍କଟ ଦେଇ ଗତିକରୁଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଖାଉଟି ଅଧିକାର ଖର୍ବ ହୋଇରହିଛି । ଓଡ଼ିଶାରେ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିକ୍ରି ହେବ, ତାହା ଯଦି ପ୍ୟାକେଟରେ, ପଟିରେ ବା ବୋତଲରେ ବିକ୍ରି ହେଉଥାଏ , ତେବେ ରାଜ୍ୟଭାଷାରେ ତହିଁ ଉପରେ ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟର ନାମ, ଉପାଦାନ, ତିଆରି ଦିନ (date of manufacturing), ଶେଷ ଦିନ (date of expiry), ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟ ଇତ୍ୟାଦି ଲିପିବଦ୍ଧ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । କିନ୍ତୁ ସେ ସବୁ ଇଂରାଜୀରେ ଲେଖା ହେଉଥିବା ହେତୁ ଆମ ଲୋକେ ତାକୁ ବୁଝିନପାରି ସମୟସୀମା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇସାରିଥିବା ଔଷଧ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁମୁଖରେ ପଡୁଛନ୍ତି, ପୋକମରା ଔଷଧ ବିଷ ପାଲଟି ପୋକବଂଶ ବୃଦ୍ଧିକରୁଛି , ଚାଷୀ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ବଢୁଛି ଇତ୍ୟାଦି ।

ଆଇନ ସବୁ ଇଂରାଜୀରେ ଥିବା ହେତୁ ଲୋକେ ନ୍ୟାୟ ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି । ନ୍ୟାୟ ପାଇବା ଏତେ ବ୍ୟୟସାପେକ୍ଷ ହୋଇପଡୁଛି ଯେ, ମରଣଯନ୍ତ୍ରଣାଠାରୁ ତାହା ଅଧିକ କଷ୍ଟଦାୟକ ହେଉଛି ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ।

ଶିଲ୍ପ ହେଉ ବା ବେପାର କ୍ଷେତ୍ର ହେଉ, ଶ୍ରମ ଆଇନ ଓ ଆଚରଣ ବିଧି ଇଂରାଜୀରେ ଥିବା ହେତୁ ଶ୍ରମିକମାନେ ନିଯୁକ୍ତିଗତ ନ୍ୟାୟ ପାଇବା ଦୁରୂହ ବ୍ୟାପାର ହୋଇରହିଛି ।

ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ପୋଲିସର ମର୍ଜି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବାକୁ ପଡୁଛି ତାହା ତ ଏଇ କରୋନା କାଳରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ରାଜ୍ୟ ପରିଚାଳନା ନ ହେବାର ଭୟାବହତାର ନଗଦ ନମୂନା ।

ଏହି ଅପଶାସନର ଅନ୍ତ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଉପଚାର ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା । ଏଥିପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ଗତ ୩.୯.୨୦୧୫ରେ ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ଯେଉଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଓ ଚିଠାବିଧାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲି ତାହାଠୁ ଯଦି ଆଉ କିଛି ଭଲ ପନ୍ଥା ଅଛି ସରକାର କହୁନାହାନ୍ତି କାହିଁକି? ଯଦି ନାହିଁ, ତେବେ ମୋର ପ୍ରଦତ୍ତ ଚିଠା ବିଧାନକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କାହିଁକି କରୁନାହାନ୍ତି?

ମୋର ଉପରୋକ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ୧୪.୧୨.୨୦୧୫ରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବିଧାନସଭାକୁ ସୂଚେଇଥିଲେ ଯେ, ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ହେବ । ଅଥଚ, କଣ ହେଲା ଯେ, ମାତ୍ର ଦି ଦିନ ପରେ ନେଉଟି ପଡ଼ି ସେ ଆଇନ ସଂଶୋଧନଠୁ ଦୂରେଇଯାଇ ୧୭.୧୨.୨୦୧୫ରେ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟି ସହ ଆଦୌ ଆଲୋଚନା ନ କରି, ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ମିଛ କରି, ଏକ ୯ ଦଫା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଘୋଷଣା କରି ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ହିଁ ଓଡ଼ିଆରେ ଓଡ଼ିଶା ଚାଲିବ ବୋଲି କହିଦେଲେ? କେଉଁ ଅମଲାର ବୋଲକରା ସାଜି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏପରି ମିଛ କହିଥିଲେ?

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କହିଛି, ଆଇନଟି ତାର ଜନ୍ମକାଳରେ ଦୁଇଟି ଆତ୍ମଘାତୀ ତ୍ରୁଟି ସହ ପ୍ରଣୀତ ଓ ପାରିତ ହୋଇଥିଲା । ସେଗୁଡିକ ହେଲା : (୧) ଆଇନଟିକୁ ଆଗେଇନେବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିୟମାବଳୀ ଆବଶ୍ୟକ ତହିଁର ପ୍ରଣୟନ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ତହିଁରେ ସରକାରଙ୍କୁ କୌଣସି ଅଧିକାର ଦିଆହୋଇନଥିଲା ଓ (୨) ତହିଁର ଉଲ୍ଲଂଘନ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡବିଧାନର କୌଣସି ବ୍ୟବସ୍ଥା ବି ନଥିଲା । ଏହି ଦୁଇଟି ଜନ୍ମଗତ ତ୍ରୁଟି ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଠାବ କଲି ଓ ତହିଁର ଅପସାରଣ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଆଇନ ସଂଶୋଧନର ଚିଠା ସହ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ନିୟମାବଳୀର ଚିଠା ସରକାରଙ୍କୁ ଦେଲି ୩. ୯. ୨୦୧୫ ତାରିଖରେ ।

ଚିଠା ନିୟମାବଳୀରେ ମୁଁ ୧୧ଟି ଧାରା ରଖିଥିଲି ଯହିଁର ଧାରା ୯ରେ ଦାୟିତ୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିବାବେଳେ, ଧାରା ୧୦ରେ ଦଣ୍ଡର ପରିମାଣ ଓ ଧାରା ୧୧ରେ ସେହି ଦଣ୍ଡର ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ଏକ ଭାଷା ଅଦାଲତ ଗଠନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାର କାର୍ଯ୍ୟଧାରା ସହ ସନ୍ନିହିତ ହୋଇଥିଲା । ସରକାର ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଭାଷା ଆଇନରେ ଥିବା ଆଜନ୍ମ ତ୍ରୁଟି ସମ୍ପର୍କରେ ଅବଗତ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ଓ ସେଥିପାଇଁ ବିଚାରକ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଖି ଚମକିଲେ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ୧୪.୧୨.୨୦୧୫ରେ ବିଧାନସଭାକୁ ସୁଚାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ , ଦଣ୍ଡବିଧାନ “ଅସାଧ୍ୟ” ବୋଲି କହି ଜଣେ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଆଇ.ଏ.ଏସ. ଅଫିସର ଜି.ଭି.ଭି.ଶର୍ମା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏପରି ବିଭ୍ରାନ୍ତ କଲେ ଯେ, ଏକ ସରକାରୀ ସଂକଳ୍ପ ବଳରେ ଗଠିତ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିଟି ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ କବଳକୁ ଠେଲିହୋଇଗଲା ।

ବୃଥା ସମୟ ନଷ୍ଟ ନକରି ଆମେ ଆରମ୍ଭ କଲୁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ , ଆଇନଟିରେ ଥିବା ଏହି ଦୁଇଟି ଆଜନ୍ମ ତ୍ରୁଟି ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ।

ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ୩୯ ଦିନ ଚାଲିଲାପରେ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ବଳରେ ସରକାର ପ୍ରଥମ ତ୍ରୁଟି ଦୁରକଲେ ୨୧. ୫. ୨୦୧୬ ତାରିଖରେ । ତତ୍କାଳୀନ ଆଇନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅରୁଣ ସାହୁ ସେଦିନ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦେଇ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଅର୍ଥାତ୍ , ମୋ ପ୍ରଦତ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବ ଭିତ୍ତିରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଜାରିହୋଇଛି ବୋଲି କହିଲେ । କିନ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀୟ ତ୍ରୁଟି ସାଧାରିବା ନାମଗନ୍ଧ ଧରିଲେନି ।

ଆମ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ୪୦୦ ଦିନ ଚାଲିଲା ପରେ ୧୯. ୫. ୨୦୧୭ ତାରିଖରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦପ୍ତରରୁ ମୁଁ ଏକ ଚିଠି ପାଇଲି କି, ସେଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ୬.୩୦ରେ “ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଧିନିୟମର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ସମ୍ପର୍କରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋ ସହ ଆଲୋଚନ କରିବା ପାଇଁ ଇଛା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ।” ମୁଁ ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ଅବଲୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀସ୍ତରୀୟ କମିଟିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର , ମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ସାମଲ ଓ ସାଂସଦ ପ୍ରତାପ କେଶରୀ ଦେବ । ୨୦୧୬ ସଂଶୋଧନ ବଳରେ ଆଇନ ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ୪ର୍ଥ ଧାରାଟିକୁ ପୁନଃ ସଂଶୋଧନ କରି ଆଇନର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନକାରୀଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖଞ୍ଜିବାକୁ ମୁଁ ଏକ ନୂତନ ଚିଠା ଦେଲି ଓ ନିୟମାବଳୀର ଯେଉଁ ଚିଠା ମୁଁ ୩. ୯. ୨୦୧୫ରେ ଦେଇଥିଲି ତଦନୁଯାୟୀ ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ନିୟମାବଳୀ ୨୦୧୬କୁ ସଂଶୋଧିତ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ ରଖିଲି ।

ଏହି ଚିଠା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦପ୍ତରର ଅଳିଆଗଦାରେ ପଡ଼ିରହିଲା ବର୍ଷେ କାଳ । କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ନାୟୁକେନ୍ଦ୍ରରେ ଚହଟିଲା ଏବଂ ଅବସ୍ଥା ଏପରି ହେଲା ଯେ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ୨୬.୧୨.୨୦୧୭ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କ ଦଳୀୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସରେ ନିଜ କର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଭୟକଲେ; କାରଣ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ଅଵଜ୍ଞା ସେମାନଙ୍କୁ ବି ଘୋର ଲଜ୍ଜିତ ଓ ବିରକ୍ତ କରିଥିଲା । ତେଣୁ ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଆଵିଦ୍ଵେଷୀ ନୁହନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖେଇବାକୁ ସେ ସେହି ପୁରୀରେ ହିଁ ଡକାଇଥିଲେ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ବୈଠକ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପାଖଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆତୁର ଅବସ୍ଥାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ୨୦ଟି ଭାଷାକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲା । ଓଡିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖଞ୍ଜିବାକୁ ଆମ ପ୍ରସ୍ତାବ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବମାଳା ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲା । ତାହା ଥିଲା ଏହିପରି :

“ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ୧୯୫୪ରେ ସଂଶୋଧନ ଅଣାଯାଇ ବିହିତ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହିତ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ବିଭାଗ ତଥା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯିବ । ଏଥିପାଇଁ ବିଭାଗଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ର ନିରୂପଣ କରିବେ ।”

ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ଦ୍ଵାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ବ୍ୟାପକଭାବେ ପ୍ରଚାରିତ କରାଗଲା ଓ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ଆଇନ ପାଇଁ ସରକାର ରାଜିହୋଇଥିବା ହେତୁ ଆନ୍ଦୋଳନ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭ ଉପରେ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ ହେଲା । ଆମ୍ଭେ ରାଜି ହେଲୁନାହିଁ । କାରଣ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବରେ ତିନୋଟି ଭୟଙ୍କର ପ୍ରବଞ୍ଚନା ଥିଲା । ଯଥା –

(୧) ଏଥିରେ “ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର” ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ବ ଦିଆହୋଇଥିଲା , ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କଥା ଆଦୌ ନଥିଲା । ଆଇନତଃ “ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର” ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର ନୁହେଁ ।
(୨) ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗର ଅମଲାମାନେ ନିଜ ମର୍ଜୀ ଅନୁସାରେ “ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ” କରିବାକୁ ଥିବା “ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ର” ଭିତରେ ଆମ ଭାଷା ଜନନୀଙ୍କୁ କଏଦୀ କରିବା ପାଇଁ ଏହା ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା ; ଓ
(୩) ଭାଷା ଆଇନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ପାଇଁ ବିଭାଗକୁ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ପାଇଁ ଅଭିପ୍ରେତ ଥିଲା ।

ଏହା ଛଡ଼ା, ଏହି ପୁରୀ ପ୍ରସ୍ତାବ ଥିଲା ମଧ୍ୟ ଅବୈଧ । ସେପରି ଏକପ୍ରସ୍ତାବ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଯେଉଁ ଆଇନଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥାଏ ତାହାର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ହୋଇଥିଲା । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯଦି ଅମଲାଙ୍କ ବୋଲକରା ନହୋଇଥାନ୍ତେ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯଦି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବୋଲକରା ହୋଇନଥାନ୍ତେ ତେବେ ଏପରି ଅବୈଧ ପ୍ରସ୍ତାବ ମୋଟେ ଆଗତ ବି ହୋଇପାରିନଥାନ୍ତା, ଗୃହୀତ ହେବା ତ ଦୂରର କଥା ।

ଏହି ପ୍ରବଂଚନାକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲି । ଆମ ଆନ୍ଦୋଳନ ଜାରି ରହିଲା । ଫଳରେ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳର ଓଡ଼ିଆ ସଦସ୍ୟମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସରକାରୀକଳର ଚାଲ୍ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ । ପୁନର୍ବାର ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ବୈଠକ ବସିଲା ୧୪. ୩ . ୨୦୧୮ ତାରିଖରେ । ଏହି ବୈଧାନିକ ବୈଠକ ପୂର୍ବ ବୈଠକର ଅର୍ଥାତ୍ ୨୬.୧୨.୨୦୧୭ ତାରିଖ ବୈଠକର ଉପରୋକ୍ତ ତୃତୀୟ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ପୁନର୍ବିଚାର କରି ଏକ ନୂଆ ପ୍ରସ୍ତାବ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ତାହା ହେଲା, ଓଡ଼ିଆରେ ସେବା ପ୍ରଦାନ ନକଲେ ଖିଲାପକାରୀ କର୍ମଚାରୀକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରାଯିବ । ଏଥିରେ “ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ର” ଚାଲ୍ ପରିହାର କରାଯାଇ, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆଇନ ସଂଶୋଧିତ ହେବ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦିଆଗଲା । ତାହା ହେଲା , ଯେହେତୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ ଥିବାରୁ ଭାଷା ଆଇନଟିକୁ କେହି ମାନୁନାହାନ୍ତି , ସେହେତୁ ଯେଉଁ କର୍ମଚାରୀ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖଞ୍ଜି ଯଥାଶୀଘ୍ର ଆଇନ ସଂଶୋଧନ କରାଯିବ ।

ଅଥଚ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଲୁଚାଇ ଦେଇ, ବିଧାନସଭାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ମିଛ କହି, ସମ୍ପୂର୍ଣ ଅନଧିକୃତ ଭାବେ ଭାଷା ଆଇନର ୨୦୧୮ ସଂଶୋଧନ କଲେ ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଓଡ଼ିଶା ପରିଚାଳନାର ଭାଷା କରାଇ ନ ଦେବା । ମୁଁ ତାଙ୍କ ଚାଲ୍ ଉପରୁ ପରଦା ହଟାଇ ଏହି ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାକୁ ଦାବି କଲି ଓ ବିଧାନସଭାକୁ ଆହ୍ଵାନ ଦେଲି ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ଵାଧିକାର ଭଙ୍ଗ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ।

“ମୁଳୁମାରିଲେ ଯିବ ସରି, ଦେବଙ୍କ ସହ କିମ୍ପା କଳି?” ପନ୍ଥା ଧରି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବା ପାଇଁ ପେଟପଟଣାବାଦକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଗଲା ଓ ଏହି ପେଟପାଟଣାବାଦୀମାନେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ନିଷ୍ପତ୍ତିକ୍ରମେ କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ସ୍ଥଗିତ ରହିଛି ବୋଲି ଅନଧିକୃତ ପ୍ରଚାର ଚଳାଇ ଅବଶେଷରେ ସରକାର “ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଶୋଧିତ ଭାଷା ଆଇନ ବିଧାନସଭାରେ ପାରିତ କରିଛନ୍ତି” ବୋଲି କହି, ସେଥିପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପ୍ରତ୍ୟାହୃତ ହୋଇସାରିଛି ବୋଲି ସରକାରଙ୍କୁ ଲିଖିତ ରୂପେ ଜଣାଇଲେ ।

ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ସର୍ତ୍ତରେ ସରକାର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶତପଥିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଚାକିରି ଦେଇଥିଲେ , ମାତ୍ର ଦରମା ଦେଉନଥିଲେ । ଏହି ଲିଖିତ ଘୋଷଣା ପାଇଲା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଦରମା ଦେବାକୁ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଗଲା । ଏଥିରୁ ଏହା ହିଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏକଦା ମୋର ସହକର୍ମୀ ଥିବା ପେଟପାଟଣାବାଦୀଙ୍କୁ ରାଜକୋଷରୁ ଅର୍ଥ-ସୁପାରି ଦେଇଛନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ବେଆଇନ କାରବାରକୁ ମଧ୍ୟ ପୋଲିସ ସୁରକ୍ଷା ଯୋଗାଇଛନ୍ତି ।

ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଏହି ଜାଲିଆତି ଦ୍ଵାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇନାହିଁ । ଫଳରେ କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନ ଆଜି ପହଞ୍ଚିଛି ୧୫୦୦ ଦିବସରେ ।

ଭାଷା ମାଆ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପଦମୁକ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏ ଆନ୍ଦୋଳନ ଚାଲିବ ।

ସମ୍ବାଦ କରୋନା ଉପରେ// ପୋଲିସ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା , ନବୀନ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା : ଲୋକେ କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ତିମିରେ ସେହି ତିମିରେ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡିଶା ସରକାର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ କଥା ବଡ଼ ଜୋରରେ କହି ଆସୁଥିଲେ । ତାହା ହେଲା କରୋନା ସଙ୍କଟ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ କାବୁରେ । ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଓଡ଼ିଶାରେ ବହୁତ କମ୍ । ଓଡ଼ିଶାରେ କମ୍ ହେବାର କାରଣ ହେଲା, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦକ୍ଷ ନେତୃତ୍ଵ । କିନ୍ତୁ ହଠାତ୍ , ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ମୁଖପାତ୍ର ବାଗ୍ଚି ମହାଶୟ ସ୍ଵର ବଦଳାଇ କହିଲେଣି , “ସ୍ଥିତି ଠିକ୍ ବାତ୍ୟା ପୂର୍ବର ବତାସ ପରି ।“ ଅବସ୍ଥା ଅଣାୟତ ହେବ, କାରଣ ପଶିମ ବଙ୍ଗରୁ କରୋନାର ବାତ୍ୟା ମାଡ଼ି ଆସୁଛି ଓଡ଼ିଶାକୁ । ସେଥିପାଇଁ ଓଡ଼ିଶାରେ କରୋନା ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତୀୟ ସବୁ ଆଇନକୁ ସମସ୍ତେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ପାଳନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବି ଗତକାଲି ଆହୁରି ଜୋର୍ ଦେଇ କହିଲେ , ସରକାରୀ ନିୟମ ମାନନ୍ତୁ, କରୋନାଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତନ୍ତୁ ।

ଆମ୍ଭର ବାରମ୍ବାର ଦାବି ସତ୍ତ୍ୱେ କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ କୌଣସି ଜ୍ଞାତବ୍ୟ ତଥ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆରେ ଦିଆଯାଉନି । କେଉଁ ନିୟମଟି ସେମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ, ମାନିବେ? ଲୋକଙ୍କୁ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେବା ପରି ଓଡ଼ିଆରେ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଦିଆଯିବା ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ରଖିଥିବା ଦାବି ସଫଳ ହେଲା ପରି ଲାଗିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଦ୍ଵାରା ଉପଲଭ୍ୟ Odisha Govt COVID Desk ନାମକ ଏକ ହ୍ଵାଟ୍ସଆପ୍ ପୃଷ୍ଠା ସରକାର ଖୋଲିଲେ ଆମ୍ଭେ ଦାବି ରଖିବାର ୧୪ ଦିନଠି, ଏପ୍ରିଲ ୨୨ ତାରିଖରେ । କିନ୍ତୁ ତାହା କିପରି ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରତାରଣା, ତାହା ଆମ୍ଭେ ଦର୍ଶାଇଛୁ ।

କେବଳ ପୃଷ୍ଠା ପରିଚୟ ଭିନ୍ନ ତହିଁରେ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଇଂରାଜୀରେ । ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖି ପୋଲିସ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଭୋଗିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି । ପୋଲିସ ଅତ୍ୟାଚାରର ମର୍ମନ୍ତୁଦ ପ୍ରମାଣ ପ୍ରଦାନ କରି ଆମ୍ଭେ ସର୍ବ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଲୋଚନା ରଖିବା ପରେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ପୋଲିସ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିବାର ବରାଦି ଚିତ୍ର ଟିଭି ପରଦାରେ ଦିଆଇଛି । କିନ୍ତୁ ମନେହୁଏ ପୋଲିସ ଦ୍ଵାରା ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କରି ସବୁ ଏକଛତ୍ରବାଦ ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ୟପଥରେ ଆଗେଇଯାଏ , ଓଡ଼ିଶାରେ ତାହା ହିଁ ହେଉଛି ।

କରୋନା ସାମିଆନା ତଳେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଇଟି କଥା ମାନିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି : (୧) ପୋଲିସ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ (୨) ନବୀନ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।

ପୋଲିସ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା

ଡାକ୍ତର ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ରୋଗ ହେଲେ ସିନା ଚିକିତ୍ସା କରିବେ, କିନ୍ତୁ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହା ହିଁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି ଯେ, ପୋଲିସ କଥା ମାନିଲେ ରୋଗ ହେବ ନାହିଁ । ଯଦି ଭଲରେ ଭଲରେ ପୋଲିସ କଥା ନ ମାନିବ, ତେବେ ଲାଠିମାଡ଼ ଖାଇବ, ଜୋରିମାନା ଦେବ । କାରଣ, ତମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ପୋଲିସ ଏପରି କଠିନ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ଅଧିକୃତ ।

ମଣିଷକୁ ରୋଗ ହୁଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ସହାୟତାରେ ରୋଗ ସହ ଲଢେଇ କରି ଜିତେ ଅବା ମରେ । ପୋଲିସର ଲାଠି, ଜେଲ ଓ ଜୋରିମାନା କେବେ ତାକୁ ରୋଗ କବଳରୁ ରକ୍ଷା କରିବ? ଆମ ସରକାର ଆମ ଭାଷାରେ ଯଦି କରୋନାର ମହାମାରୀତ୍ଵ ସମ୍ପର୍କରେ ଆମକୁ ସବୁକଥା କହନ୍ତେ, ଆମେ ନିଜ ଆଡ଼ୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସବୁ ସତର୍କତା ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତୁ ; କାରଣ ଅସହ୍ୟ କଷ୍ଟ କବଳରେ ପଡ଼ି ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଶ୍ରେୟ ମଣିଥିବା ମଣିଷ ଭିନ୍ନ କୌଣସି ଲୋକ ମରିବାକୁ ଚାହେଁନି , ବଞ୍ଚିବାକୁ ସତତ ଚେଷ୍ଟା କରେ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ତହିଁରେ ବାଧକ ସାଜିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷାରେ କରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ କୌଣସି କଥା ଆମକୁ ଜାଣିବାକୁ ନ ଦେଇ, ପୋଲିସ ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ଆମକୁ ଅଭ୍ୟସ୍ତ କରାହେଉଛି । ଓଡ଼ିଶାର ଗଣମାଧ୍ୟମ ନବୀନଙ୍କ ସହ ଏପରି ହାତ ମିଳାଇଛି ଯେ, ପୋଲିସ ନୁହଁ , ମଣିଷ ହିଁ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ପଦେ କେବେ କହୁନି ।

ସମ୍ରାଟଙ୍କ ସହ ନ ରହି ଭାଟ୍ଟେ କଣ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ସହ ରହନ୍ତେ ?

ନବୀନ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା

ନଗଣ୍ୟସଂଖ୍ୟକ କ୍ଷୁଦ୍ରାତିକ୍ଷୃଦ୍ର ଖବରକାଗଜ/ପତ୍ରିକାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଓଡ଼ିଶାର ସବୁ ଗଣମାଧ୍ୟମ ନବୀନଙ୍କ ସେବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ । ଯିଏ ଯେତେ ବାଗରେ ଚାହିଁଲା ତାଙ୍କ ପ୍ରଚାର କଲା । ଏକଦା କ୍ଷମତାଧିପତିଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷର ସ୍ଵର ସାଜିଥିବା ସମ୍ବାଦ କାଗତ ତ ନବୀନଙ୍କ ଚାଟୁକାର ସାଜିଛି, ଅନ୍ୟ କାହା କଥା ପଚାରେ କିଏ !

ଏପ୍ରିଲ ୨୮ ତାରିଖରେ ଏହି କାଗଜର ଏକ ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା “ଜାଣନ୍ତୁ, କାହିଁକି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦୀଙ୍କୁ ଫୋନ୍‌ କରି ବିଳମ୍ବିତ ରାତ୍ରିରେ ନାସିକ୍‌ ବିମାନବନ୍ଦରକୁ ଖୋଲାଇଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ…” । ଏକ ଦାୟିତ୍ଵସମ୍ପନ୍ନ ଖବର କାଗଜ ଯେଉଁ ଖବର ପରିବେଷଣ କରେ, ତହିଁର ପ୍ରମାଣ ଦିଏ ଓ ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ଵବୋଧର ସହ ତହିଁର ଶୀର୍ଷକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ । ଆମେ ପାଠକମାନେ ତାକୁ ତ ସ୍ଵାଭାବିକ ଭାବେ ଜାଣିବୁ, କାରଣ ଖବର ଜାଣିବାକୁ ତ ଆମେ ଖବର କାଗଜ କିଣୁଛୁ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଖବରରେ “ଜାଣନ୍ତୁ” ବୋଲି ଆମକୁ ଆହ୍ଵାନ ଦେବାର କାରଣ କ’ଣ? କେଉଁ କଥା ଆମକୁ ଜଣାଇବାକୁ ଚାହିଁଛି ସମ୍ବାଦ?

ଅବିକଳ ନକଲ

“ନୋଭେଲ କରୋନା ଭାଇରସ୍‌ ବା କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ବିରୋଧରେ ଓଡ଼ିଶା ଲଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଦେଲା ଏକ ସମସ୍ୟା। କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ବା କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟକୁ ବିଦେଶରୁ ଆମଦାନି କରାଯାଇଥିବା କିଛି ସାମଗ୍ରୀ ଆସି ଦିଲ୍ଲୀ ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ସେଠାରୁ ସଡ଼କ ପଥରେ ଆସି ରାଜ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିବାର ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ରପ୍ତାନି କରିଥିବା କମ୍ପାନି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଠାଇ ଦେଲା ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌। ଲକ୍‌ଡାଉନ ପାଇଁ ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌ ବିମାନ ବନ୍ଦର ବନ୍ଦ। ଏଣେ ରାତି ଭିତରେ ଯଦି ସାମଗ୍ରୀ ଆସି ନ ପହଞ୍ଚୁଛି ତେବେ ସକାଳୁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯିବ କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା। ଏ ପରିସ୍ଥିତିରେ କରାଯିବା କ’ଣ? ସମସ୍ତେ ପଡ଼ିଗଲେ ଚିନ୍ତାରେ।

କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଯେତେବେଳେ ଏ ଘଟଣା ଜାଣିଲେ, କାଳ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଫୋନ୍‌ ଲଗାଇଲେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କୁ। ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ୟା ସଂପର୍କରେ ତାଙ୍କୁ ଅବଗତ କରାଇବା ସହ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ୁଥିବା ସହଯୋଗ ସଂପର୍କରେ ଦେଲେ ସୂଚନା। ବାସ୍‌; ମାତ୍ର କିଛି ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗାଡ଼ ହୋଇଗଲା ବାୟୁସେନାର ଏକ ବିମାନ। ବିଳମ୍ବିତ ରାତିରେ ଖୋଲିଲା ବନ୍ଦ ଥିବା ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌ ବିମାନ ବନ୍ଦର। ସେଠାରୁ ପରୀକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ କରି ବାୟୁସେନାର ବିମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ଆସି ଅବତରଣ କଲା ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ। ସକାଳୁ ଚାଲୁ ରହିଲା କୋଭିଡ୍‌ ପରୀକ୍ଷଣ ।”

ସାଂଘାତିକ ସମ୍ବାଦିକତା 

ଏହି ଖବରଟି ସାମ୍ବାଦିକୀୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ କିପରି ସାଂଘାତିକ , ତାହା ଦେଖାଯାଇପାରେ ।

ଏହା କହିଛି, “ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଦେଲା ଏକ ସମସ୍ୟା ।“

ଗୋଟେ ଭୁତାଣୁର ପରିବ୍ୟାପ୍ତିରେ ଲଗାମ୍ କଷିବାକୁ ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କ ସୁଚିନ୍ତିତ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ଗୋଟେ କ୍ରମାଗତ ଉଦ୍ୟମ ଚାଲିଛି । କୌଣସି ବୈଜ୍ଞାନିକ ପରୀକ୍ଷଣ ନାହିଁ , ଔଷଧ ପ୍ରୟୋଗ ନାହିଁ, କେବଳ କ୍ରମାଗତ ହେପାଜତ । ସେଥିରେ ପୁଣି “ହଠାତ୍‌” କଣ ?

ସମ୍ବାଦ କହିଛି, “ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଗଲା” କି, “କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ବା କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ“ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ “କିଛି ସାମଗ୍ରୀ” ନାହିଁ । ବିଦେଶରୁ ତାହା ରପ୍ତାନୀ କରିଥିବା କମ୍ପାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ବିମାନବନ୍ଦରରୁ ତାକୁ ସଡ଼କପଥରେ ଓଡ଼ିଶା ନ ପଠାଇ “ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଠାଇ ଦେଲା ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍‌” । ଏକଥା ଜାଣିପାରି କୁଆଡ଼େ ସରକାରୀ ମହଲରେ ଆତଙ୍କ ଖେଳିଗଲା ; କାରଣ “ରାତି ଭିତରେ ଯଦି ସାମଗ୍ରୀ ଆସି ନ ପହଞ୍ଚୁଛି ତେବେ ସକାଳୁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯିବ କରୋନା ନମୁନା ପରୀକ୍ଷା ।“ ଏହା ଦୁଇଟି ପ୍ରଶ୍ନମାଳା ତୋଳୁଛି :

(କ) ରାତି ଭିତରେ ସାମଗ୍ରୀ ନ ପହଞ୍ଚିଲେ ସକାଳୁ କାରୋନା ପରୀକ୍ଷା ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ କେବେ ଜାଣିଲେ? ସେତେବେଳଯାଏଁ କରୁଥିଲେ କ’ଣ ? ଏହି ସମସ୍ୟା “ହଠାତ୍‌ ଦେଖାଗଲା” ବୋଲି କୁହା ହୋଇଥିବା ହେତୁ, ଏହା ହିଁ ବୁଝାପଡ଼େ ଯେ, ସେହି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣା ନଥିଲା ସେହି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ସରିଗଲାଣି ବୋଲି । କିଏ ସେହି ସାମଗ୍ରୀ ଦାୟିତ୍ଵରେ ଥିଲେ ଓ ପୂର୍ବରୁ ତାହା କାହିଁକି ଅବଗତ କରାଇ ନଥିଲେ? ଏହି ଚରମ ଦାୟିତ୍ଵହୀନତା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇଛି?

(ଖ) କିଏ ସେହି ରପ୍ତାନୀକର୍ତ୍ତା ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସାମଗ୍ରୀ ଭୁବନେଶର ଠିକଣାରେ ଆସି ପୁଣେ ଓ ନାସିକ୍ ପଳାଇଲା ? କେଉଁଠୁ ତାହା ଦିଲ୍ଲୀ ବିମାନବନ୍ଦରକୁ ଆସିଥିଲା ? ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଯେତେବେଳେ ତାହା ସଡ଼କପଥରେ ଭୁବନେଶ୍ବର ଆସିବା କଥା ଥିଲା, କେହି ତ ସେହି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀକୁ ସେଠାରେ ହାତେଇଥାନ୍ତା ଓ ତାକୁ ବିମାନବନ୍ଦର ବାହାରକୁ ଆଣି ସଡ଼କପଥରେ ପଠାଇଥାନ୍ତା । କିଏ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି? କେଉଁ ବିମାନରେ ତାହା ଆସିଥିଲା ଓ କେତେବେଳେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା? ଦିଲ୍ଲୀରୁ ସଡ଼କପଥରେ ଭୁବନେଶ୍ଵରକୁ ଦି ଦିନ । କେଉଁ ଦିନ ତାହା ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ପହଞ୍ଚିବାର ଥିଲା ? ସଡ଼କ ପାସ୍ ବିନା ତାହା ତ ଆସିପାରିନାଥନ୍ତା । କେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସଡ଼କ ପାସ୍ ପାଇଁ ଦରଖାସ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ କେଉଁ ଦିନ ? ସଡ଼କ ପାସ୍ ମିଳିଥିଲା କି ନାହିଁ ? ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ କେଉଁ କର୍ମଚାରୀ ତାହା ହାସଲ କରିଥିଲେ? କେତେ ନମ୍ବର ଗାଡ଼ି ପାଇଁ ସଡ଼କ ପାସ୍ ମିଳିଥିଲା ? ସେ ଗାଡ଼ି କୁଆଡ଼େ ଗଲା?

ଏ ସବୁ ନ କହି ସମ୍ବାଦ କାଗଜ କହିଛି , “କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଯେତେବେଳେ ଏ ଘଟଣା ଜାଣିଲେ, କାଳ ବିଳମ୍ବ ନକରି ଫୋନ୍‌ ଲଗାଇଲେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କୁ ।“ ତା ପରେ “ପରୀକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ କରି ବାୟୁସେନାର ବିମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ଆସି ଅବତରଣ କଲା ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ। ସକାଳୁ ଚାଲୁ ରହିଲା କୋଭିଡ୍‌ ପରୀକ୍ଷଣ ।“ ଏହାର ଅର୍ଥ, ଯଦି ପୁଣେ ଓ ନାସିକରୁ ପରୀକ୍ଷଣ ସାମଗ୍ରୀ ଧରି ବାୟୁସେନା ବିମାନ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ପହଞ୍ଚି ନଥାନ୍ତା , ସକାଳେ କୋଭିଡ୍‌ (କାରୋନା) ପରୀକ୍ଷଣ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତା । ଅତଏବ , କାରୋନା ସହ ଚାଲିଥିବା “ଯୁଦ୍ଧ” ଏକ ଅନ୍ତର୍ଘାତୀ ଆକ୍ରମଣର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଅବଗତ ହେଲା ପରେ “କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ” ଅବସ୍ଥା ସୁଧାରିଦେଲେ । ଏହା ଯଦି ସତ୍ୟ , ତେବେ ତ ଏହି ଅନ୍ତର୍ଘାତୀ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କିଏ ଚଳାଇଥିଲା, ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିଥିବେ । ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ କି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ? ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିବାର ଅଧିକାର ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଅଛି ; କାରଣ ଏଥିସହ ଜଡ଼ିତ ଜୀବନ ମରଣର କଥା । ସମ୍ବାଦ କାଗଜ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସଜାଇବାକୁ ଏତେ କସରତ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଯେଉଁ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଆବଶ୍ୟକ ତା ପାଇଁ ନୀରବ ଅଛି ।

ସଚିବଙ୍କ ବୟାନ ମିଛ 

ଶିଳ୍ପ ବିଭାଗର ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ ହେମନ୍ତ ଶର୍ମାଙ୍କ ବୟାନ ଉଦ୍ଧାର କରି ସମ୍ବାଦ ଲେଖିଛି : “ସେହିପରି ଆଉ ଏକ ଅଭାବନୀୟ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ରାଜ୍ୟରେ କୋଭାଡ୍‌ ମେସିନ୍‌ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କାଳରେ । କୋଭିଡ୍‌-୧୯ ନମୁନା ପରୀକ୍ଷଣର ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବା ସହ ଏହାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ଵିତ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଉଦ୍ୟମରେ ରାଜ୍ୟକୁ ମଗାଇ ଆଣିଲେ କୋଭାସ୍‌ ମେସିନ୍‌ । ଯେଉଁଥିରେ ଥରକରେ ହୋଇ ପାରିବ ୮୦୦ ନମୁନାର ପରୀକ୍ଷା । ମେସିନ୍‌ ତ ଆସି ପହଞ୍ଚିଗଲା । ହେଲେ, ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିଲା ଏହାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ସମୟରେ । କାରଣ, ଏହାକୁ ଯେଉଁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଦିଲ୍ଲୀରେ ତ ପୁଣି କିଏ ମୁମ୍ବାଇରେ, ଆଉ ପୁଣି (କିଏ) ଯାଇ ଗୁରୁଗ୍ରାମରେ। ଏ ଘଟଣା ଯେତେବେଳେ ଜାଣିଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ, ଡକାଇଲେ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ। ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ ଯାଅ ବିମାନ ଧରି ସବୁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ଧରିକି ଆସ। ଫଳରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ବିମାନରେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ଆସିଲେ ୨୨ ଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟର। ଦୀର୍ଘ ତିନିଦିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ସ୍ଥାପନା କଲେ କୋଭାସ୍‌ ମେସିନ୍‌। ଯାହା ଫଳରେ ଆଜି ରାଜ୍ୟରେ ୨୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ନମୁନାର ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇ ପାରୁଛି ।“

ନବୀନବାବୁଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସଜାଇବା ଚକ୍କରରେ ଏ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଆଇ ଏ ଏସ୍ ଅଫିସର ଓ ସମ୍ବାଦ ମିଶି ଏ ଭେଳିକି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ପୁରାଣବର୍ଣ୍ଣିତ ମହାରାଜା କଂସ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧାରିଆଣିବାକୁ ଡଗର ପଠାଇଲା ପରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କୁଆଡ଼େ “ଡକାଇଲେ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ ଯାଅ ବିମାନ ଧରି ସବୁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ଧରିକି ଆସ।“ ଏବଂ ସେମାନେ ୨୨ ଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କୁ ଧରିଆଣିଲେ ! ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ ଚାଲିଛି କି ସୁଆଙ୍ଗ?

ଭେଳିକି 

ଯାହା ଜଣା ପଡୁଛି, ସଂବାଦ କାଗଜ ଆମ ପାଠକୀୟ ବିଜ୍ଞତା ଆଡ଼େ ବି ଏହି ସୁଆଙ୍ଗ ମଡ଼ାଇଆଣିଛି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଇବା ବ୍ୟଗ୍ରତାରେ । ତା ନହେଲେ ଏହା ଆମକୁ ସବିଶେଷ ବିବରଣୀ ଦେଇଥାନ୍ତା, ଯହିଁରୁ ଜଣାପଡ଼ିଥାନ୍ତା : ଏହି ମେସିନ୍ ଆଣିବା ପାଇଁ ସରକାରୀ ଉଦ୍ୟମ ନହୋଇ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଉଦ୍ୟମ କାହିଁକି ହେଲା? ମେସିନ୍ ସହ ତାର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଇଞ୍ଜିନିୟରମାନେ କାହିଁକି ଆସିନଥିଲେ? କେଉଁ ଅଧିକାରୀ ଯାଇଥିଲେ ୨୨ ଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀ, ମୁମ୍ବାଇ, ଗୁରୁଗ୍ରାମରୁ ବିମାନରେ ଆଣିବା ପାଇଁ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୋଜି ଏକାଠିକରି ଆଣିବାକୁ କେତେଦିନ ଲାଗିଥିଲା ଇତ୍ୟାଦି । ଅଥଚ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର ଜଣେ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ତୁଙ୍ଗ ପଦାଧିକାରୀ ମୋତେ କିଛି ସମୟ ତଳେ କହିଛନ୍ତି ଯେ , ମେସିନ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା କ୍ୟୁ (ଧାଡ଼ି)ରେ ଅଛି, ତାହା ଆସିନାହିଁ । ତେବେ, ଶିଳ୍ପ ସଚିବ ଯାହା କହିଲେ ଓ ସମ୍ବାଦ ଯାହା ପ୍ରସାରଣ କଲା, ତାହା ଭେଳିକି ଛଡ଼ା ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ?

ଏ ଭେଳିକି ଭିଆଣ କାହିଁକି?

ଓଡ଼ିଶାରେ କାରୋନା ପଜିଟିଭ ସଂଖ୍ୟା ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ । ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି, କାରୋନାକୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କାବୁରେ ରଖିଛନ୍ତି । ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଥିବା ତଥ୍ୟଫର୍ଦ୍ଦ ଦେଖିଲେ ଜଣା ପଡ଼େ, କରୋନା ଭୂତାଣୁ ଠାବ ପାଇଁ ଏପ୍ରିଲ ୨୩ ସୁଦ୍ଧା ଦିଲ୍ଲୀରେ ପ୍ରତି ୧୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକରେ ୧,୫୧୩ ଜଣଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ ପରୀକ୍ଷଣର ସଂଖ୍ୟା ହେଲା ମାତ୍ର ୩୬୪ । ଯେତେ କମ୍ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପରୀକ୍ଷା ହେବ ସେତେ କମ ସଂଖ୍ୟକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଠାବ ହେବେ । ଏହି କାଇଦା ପ୍ରୟୋଗ କରି ଓଡ଼ିଶାରେ କାରୋନା କାବୁରେ ଅଛି ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜେ “କୋଭିଡ୍‌ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମଙ୍ଗ ସମ୍ଭାଳିଥିବା” ହେତୁ ଏହା ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି ବୋଲି ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି ।

ମାତ୍ର ଇଣ୍ଡିଆ ଟୁଡେ ଗୋଷ୍ଠୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଏହି ତଥ୍ୟଫର୍ଦ୍ଦ ଏହି ଚାଲାକିକୁ ପଦାରେ ପକାଇ ଦେଲା । ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ଯେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପରୀକ୍ଷା ନକରି କାରୋନା କବୁରେ ଅଛି ବୋଲି ମିଛ ପ୍ରଚାର ଚାଲିଛି । ଏହି ଗୁମର ଧରା ପଡ଼ିଗଲା ପରେ, ସମ୍ବାଦ କାଗଜକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ସଜାଡ଼ିବାକୁ ଏହି ଶାବ୍ଦିକ ଭେଳିକି ସୃଷ୍ଟିକରା ହୋଇଛି ।

ଏପରି ଭେଳିକି ସୃଷ୍ଟି କରି ସମ୍ବାଦ କାଗଜ ତ ନବୀନବାବୁଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଏହା ସମ୍ବାଦିକୀୟ ଦାୟିତ୍ଵବୋଧ ସହ ଆମକୁ କହିବା ଦରକାର, ପ୍ରତି ୧୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକରେ ଯଦି ଦିଲ୍ଲୀରେ ୧,୫୧୩ ଲୋକଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇପାରିଲା, କେଉଁ କାରଣରୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ତଦ୍ଦୃପ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରା ଗଲା ନାହିଁ ।

ଦୁଃଖର କଥା , ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣର କୌଣସି ନିୟମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହିଁ ଓଡ଼ିଶାରେ । ତେଣୁ ପରୀକ୍ଷଣ କିପରି ଚାଲିଛି ତାହା ମଧ୍ୟ କାହାକୁ ଜଣା ନାହିଁ ।

କୁହାଯାଉଛି କିଛି ଆକ୍ରାନ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରି ଘରକୁ ଗଲେଣି । ଯେଉଁ ରୋଗର ଔଷଧ ନାହିଁ କି ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ, ସେଥିରୁ ଆରୋଗ୍ୟଲାଭ ପୁଣି କ’ଣ ?

ଅତିବେଶୀରେ କୁହାଯାଇପାରେ – ନେଗେଟିଭ । କେଉଁ କେଉଁ ପରୀକ୍ଷା ବଳରେ କାହାକୁ ନେଗେଟିଭ କୁହାଯିବ ତାହା ଘୋଷିତ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହିଁ । ବିଶ୍ଵ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ମାନଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ଏହି ପାର୍ଶ୍ଵବର୍ତ୍ତୀ ନେଗେଟିଭ ରିପୋର୍ଟର ନମୁନା ଅନୁଧ୍ୟେୟ । ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଯେଉଁ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ଓ/ବା ନେଗେଟିଭ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଏହି ମାନକ ରିପୋର୍ଟ ସହ ମିଳାଇ ଦେଖିବୁ ସରକାରଙ୍କ କଥା ସତ କି ଉପରଠାଉରିଆ । କାରଣ ଏହା କରୋନା ବେଳ, ଲୋକେ ସବୁକଥା ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିବା ଦରକାର ।

ଭେଳିକି ବନ୍ଦ ହେଉ

ଲୋକେ ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ବିପଦରେ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ବଢାଇବା ପାଇଁ କେତେକ ଅମଲା ତଥା ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ଵ ନଥିବା ବାକ୍ଚାତୁରୀପ୍ରବଣ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଓ ବାଗ୍ଚିମାନେ ଚାଲିଥିବା ସୁଆଙ୍ଗସବୁକୁ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ ଓ ଆମ୍ଭେ ଉପରେ ଉତ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକକର ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଭୁଲ ଉତ୍ତର ସହ କାରୋନା ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ “ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ” ପାଇଁ ଗଠିତ ୱେବସାଇଟ (odia॰odisha॰gov॰in)ରେ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶ କରି ଏହି ମହାମାରୀକୁ ସାମ୍ନା କରିବା ପାଇଁ ଆମ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଦକ୍ଷତା ଅର୍ଜନରେ ସହାୟକ ହୁଅନ୍ତୁ ।

ଏହି ଭୟଙ୍କର ବିପତ୍ତିରେ ପୋଲିସ ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ନୁହେଁ, କି ନବୀନ ଆମର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ନୁହନ୍ତି ।

ଲୋକେ ଜାଣିବା ଦରକାର ଯେ, ସେମାନେ ନିଜେ ହିଁ ନିଜର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ନିଜର ସଚେତନତା ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।

ସମ୍ବାଦ ପରି ଖବରକାଗଜମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଯେଉଁ ତିମିରେ ସେହି ତିମିରେ ନରଖନ୍ତୁ ।

ଶୁଣିବା ହୁଅନ୍ତୁ ସମ୍ପଦକେ – ବନ୍ଧୁ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଓ ବାବୁ ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ !

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଲେଖାଟି ଦୁଇଜଣ ଦୈନିକ ଖବରକାଗଜ ସମ୍ପାଦକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ସେମାନେ ହେଲେ ପ୍ରମେୟ ସମ୍ପାଦକ ବାବୁ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ମହାପାତ୍ର ଓ ସଂବାଦ ସମ୍ପାଦକ ବାବୁ ସୌମ୍ୟରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ ।

ବିଦାୟୀ ବର୍ଷର ବିଶେଷ ଘଟଣା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଯାଇ ଏ ଉଭୟେ ୨୦୧୯ରେ କିପରି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶା ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ବିଧାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ତାହା ପରିବେଷଣ କରିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷା ଅଧିକାରକୁ ସଂହାର କରିବାକୁ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରି ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ଆଳରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ, ୧୯୫୪କୁ ପଙ୍ଗୁ କରିଦେଇଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କଳା ପତାକାର ଲହର ଦାଉରୁ ନିଜ ଚର୍ମ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ନାନା କୁତ୍ସିତ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି ଚାଲିଛନ୍ତି ଓ ଦଲାଲମାନଙ୍କ ମୁଁହରେ କୁହା କରାଉଛନ୍ତି କି ଭାଷା ଆଇନର ଯେପରି ସଂଶୋଧନ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଦାବି କରିଥିଲା ସେପରି ସଂଶୋଧନ ହୋଇସାରିଛି । ଏହି ଦଲାଲୀ କାମରେ ଏହି ଉଭୟ ସମ୍ପାଦକ ନିୟୋଜିତ । ଏମାନଙ୍କ ସଦ୍ୟ ପରିବେଷଣ ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ତାହା ମୁଁ ଆଲୋଚନା କରିବି

ପ୍ରମେୟର  ୨୭.୧୨.୨୦୧୯ ପରିବେଷଣ

“ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର ନକଲେ ଦଣ୍ଡ” ଶୀର୍ଷକରେ ଏହା ଲେଖିଛି, “ଓଡ଼ିଆ ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ବିଲରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ମୋହର ମାରିବା ପରେ ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ୧୪ ଅଗଷ୍ଟଠାରୁ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ରାଜ୍ୟରେ ଲାଗୁ ହୋଇଛି । ୧୯୫୪ ଭାଷା ଆଇନ ଥିଲେ ବି ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ ଦନ୍ତହୀନ ଥିଲା । ଆଇନରେ ଖିଲାପ କଲେ ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥିଲା । ମାତ୍ର ସଂଶୋଧିତ ଆଇନରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାରକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ସରକାର ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ସହ ପୁରସ୍କୃତ କରିବାକୁ ବି ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖିଛନ୍ତି । ପଞ୍ଚାଯତ ସ୍ତରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସଚିବାଳୟ ଯାଏଁ ସରକାରୀ ନଥିପତ୍ର , ଚିଠି ଆଦି ଓଡ଼ିଆରେ ଲେଖାଯିବ । ଯେଉଁ ବିଭାଗର ଅଧିକାରୀମାନେ ଏଥିରେ ଖିଲାପ କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଇନରେ ଦଣ୍ଡବିଧାନର ପ୍ରବଧାନ ରହିଛି । ଯେଉଁ ଅଧିକାରୀମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ସରକାରଙ୍କ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ପୁରସ୍କୃତ ମଧ୍ୟ କରିବେ ।  ପ୍ରଥମ ଥର ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ  ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର ଶିଖାଇଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ । ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ୫ ଦିନ ବ୍ୟାପୀ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ । ଏଥିରେ ସରକାରଙ୍କ ୧୫ଟି ବିଭାଗରୁ ୩ ଜଣ ଲେଖାଏଁ ମୋଟ ୪୫ ଜଣ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇଥିଲେ ।”

ଗୋଟିଏ ମିଛ କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକଲେ ବିଭିନ୍ନ ମିଛର ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ହୁଏ। ତେଣୁ “ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ବିଲରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ମୋହର ମାରିବା ପରେ ୧୪ ଅଗଷ୍ଟଠାରୁ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ରାଜ୍ୟରେ ଲାଗୁ ହୋଇଛି” ବୋଲି ଏଥିରେ ଲେଖା ଅଛି । ଏହା ମିଛ କଥା । ଭାଷା ଆଇନ ୨୦୧୯ରେ ସଂଶୋଧନ ହୋଇନାହିଁ କି ଭାଷା ଆଇନର ସଂଶୋଧନ ଉପରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ୨୦୧୯ରେ “ମୋହର” ଲଗାଇନାହାନ୍ତି କି “ସଂଶୋଧିତ ଆଇନରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବହୁଳ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାରକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ସରକାର ଦଣ୍ଡ ବିଧାନ ସହ ପୁରସ୍କୃତ କରିବାକୁ ବି ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖି” ନାହାନ୍ତି । “ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ୧୪ ଅଗଷ୍ଟଠାରୁ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ରାଜ୍ୟରେ ଲାଗୁ ହୋଇଛି” ବୋଲି ପ୍ରମେୟ ଯାହା କହିଛି , ତାହା ବି ମିଛ ।

ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ୨୦୧୮ର ପ୍ରମାଦପୂର୍ଣ ଭାବେ  ଦୁଇ ଥର ସଂଶୋଧିତ ହୋଇଥିଲା , ଯାହା ଆମ ଦାବିର ସମ୍ପୂର୍ଣ ପରିପନ୍ଥୀ ହୋଇଥିବା ହେତୁ ଏବଂ ଆମ ମୂଳ ଭାଷା ଆଇନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡ କରିଥିବା ହେତୁ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛୁ ଓ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଚାଲିଛି । ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇଥିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବି ପ୍ରମେୟ ଠିକ୍ ଭାବେ ନ ଲେଖି ବଢେଇକରି ଲେଖିଛି । ଅତଏବ ସେହିପରି ବାରାଙ୍ଗନା ସାଜିଛି ପ୍ରମେୟ, ଯେପରି ହେବାକୁ ଜଟାଧାରୀ ବତାଇଛନ୍ତି ! ଲଜ୍ଜା !

ଆହୁରି ଲାଜର କଥା , ଏହି କାଗଜ ଏ ସବୁ କଥା କହିଲା ବେଳେ ଯେଉଁ ସଂଶୋଧନର କଥା କହିଛି ତାହା ଉପରେ କୌଣସି ବିଧିକ ଆଲୋଚନା କରିନି , ଯଦିଓ ଜନସ୍ବାର୍ଥ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହା ତାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଥିଲା । ଏହି କାଗଜର କୌଣସି ସମ୍ପାଦକୀୟରେ କେବେ ବି ଆଲୋଚିତ ହୋଇନି ଭାଷା ଆଇନର ସଂଶୋଧନ ଉପରେ ଏବଂ ସଂଶୋଧନର ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ସଂଶୋଧିତ ସ୍ଥିତିରେ ତହିଁର ବିଧିକ ଶକ୍ତି ଓ ଉପଯୋଗୀତା ସମ୍ପର୍କରେ । ଭାଷା ଆଇନର ଭୁଲ ସଂଶୋଧନ କରି ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଭାଷା ଅଧିକାରକୁ ଖର୍ବ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ସ୍କାମ୍ ପରି  ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧ କଲେ । ତାହା ଉପରେ ମତ ରଖିବାକୁ ଯେଉଁ କାଗଜର ସାହସ ହେଲାନାହିଁ , ସେହି କାଗଜ ବର୍ଷ ସରିଗଲା ବେଳେ ମିଛ କଥା କହି ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁଆଁ ବୁଲାଇବାକୁ ହୀନ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି , ଦେହ ବିକି ଦେଇଥିବା ବାରନାରୀ ପରି । ଏହାଠୁ ବଳି ଲଜ୍ଜାର କଥା ଆଉ କ’ଣ ଥାଇପାରେ? ସୁପାରିଖିଆ ଦଲାଲମାନଙ୍କ ସବୁ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ସତ୍ତ୍ୱେ ଅବିଚଳିତ ଭାବେ ଚାଲିଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନର ଚାପ ହେତୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ଯେ, ସରକାର ଭାଷା ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ , ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଯେଉଁ ପଞ୍ଚଦିନିଆ ଭାଷା ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଶିବିର ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ହୋଇଥିଲା , ସେଠାରେ ଯେ ସରକାରୀ ପଇସା ଓ ମାନବ ଦିବସ ନଷ୍ଟ କରି ବାଛୁରୀକୁ ହମ୍ମା ଶିଖେଇବାର ନାଟକ ହେଉଥିଲା , ତାହା ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ କାଗଜଟି ହୁଏତ କିଛି ପରିମାଣରେ ସମ୍ବାଦିକୀୟ ଦାୟିତ୍ଵ ନିର୍ବାହ କରିପାରିଥାନ୍ତା । ସେଠାରେ ଆସି ପଲାଉଥିବା ସ୍ୱଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ତଳିଆ ଓଡ଼ିଆ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ କିପରି ନଥିକାମ କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ କିଛି ବ୍ୟକ୍ତି , ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନରେ କେବେ ଓଡ଼ିଆରେ କୌଣସି ନଥି କାମ କରିନାହାନ୍ତି । କୌଣସି ଜଣେ ହେଲେ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଏ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଆଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇନଥିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ସେମାନେ ସବୁ ତଳିଆ ଓଡ଼ିଆ ଅମଲା । ସେମାନେ ଉପର ହାକିମମାନଙ୍କୁ , ବିଶେଷକରି ଅଣଓଡ଼ିଆ ପଦଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆରେ ନଥିକାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିପାରିବେ କି? ଯେଉଁଦିନଠାରୁ ସେମାନେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇଲେଣି, ସେହି ଦିନ ଠାରୁ କେଉଁ କେଉଁ ନଥି ଓଡ଼ିଆରେ ହେଲାଣି ପ୍ରମେୟ ସମ୍ପାଦକ ତାଙ୍କ ସମ୍ବାଦଦାତାମାନଙ୍କୁ ତାହା ଅବଗତ ହେବାକୁ କହିଛନ୍ତି କି? ଯଦି ହଁ, ତେବେ ସେହି ଉପଲବ୍ଧି କ’ଣ, ତାହା କହିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଲାଜ କାହିଁକି? ଏ ନିର୍ଲ୍ଲଜ ଚାଟୁକାରୀତା କ’ଣ ସମ୍ବାଦିକତା?

ସମ୍ବାଦର ୨୯.୧୨.୨୦୧୯ ପରିବେଷଣ

ପ୍ରମେୟର ଦି ଦିନଠି “ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ” ଶୀରୋନାମାରେ ସମ୍ବାଦ ଲେଖିଛି, “୮୭୮ ଦିନର ଐତିହାସିକ ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ଫଳଶ୍ରୁତି ସ୍ୱରୂପ ତୁରନ୍ତ ନିଯମାବଳୀ ପ୍ରଣଯନ କରି ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ ବା ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିବା ନେଇ ହୋଇଥିବା ଦାବି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । କ୍ୟାବିନେଟ ବୈଠକରେ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା ସେଥିରେ ଅଗଷ୍ଟ ୧୩ରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ପ୍ରଫେସର ଗଣେଶୀ ଲାଲ୍ ମୋହର ମାରିଛନ୍ତି । ସରକାର ଏହାକୁ ଗେଜେଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ରାଜ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଆରେ ସମସ୍ତ ନଥିପତ୍ର ପ୍ରଚଳନ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀ  ପ୍ରଣଯନ ହୋଇଛି । ଏଥିପାଇଁ ସରକାରୀ ବାବୁମାନଙ୍କୁ ବି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।”

ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ଦାବି ଅନୁରୂପ ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ହୋଇନଥିବା ହେତୁ ଯେତେବେଳେ  ଆନ୍ଦୋଳନ ଅବ୍ୟାହତ ଅଛି , ସେତେବେଳେ ବାବୁ ସୌମ୍ୟରଞ୍ଜନ କିପରି ଜାଣିଲେ ଯେ, “ଆଂଦୋଳନର ଫଳଶ୍ରୁତି ସ୍ୱରୂପ ତୁରନ୍ତ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣଯନ କରି ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ ବା ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିବା ନେଇ ହୋଇଥିବା ଦାବି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି”?  ସରକାରଙ୍କ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ସହ ଏକମତ ହେବାକୁ ସୌମ୍ୟବାବୁଙ୍କ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗକୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଦିନ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲି , ସେହିଦିନଠାରୁ ତାଙ୍କ ଧମକ ଅନୁଯାୟୀ  ତାଙ୍କ କାଗଜରେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ସମ୍ପର୍କୀୟ ସମ୍ବାଦ ପ୍ରକାଶ ପାଉନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ମୂଳରେ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ ଥିଲା ତାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି । ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧିତ ହୋଇଛି କି? ଏପରି ଏକ ସମ୍ବାଦ ପରିବେଷଣ କରି ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିବାକୁ ସେ କାହିଁକି ଉଦ୍ୟମ କରିଛନ୍ତି? ସେ କିନ୍ତୁ ପ୍ରମେୟ ପରି ଡାହା ମିଛ ପରିବେଷଣ ନକରି ଆଂଶିକ ସତ କହିଛନ୍ତି । ତାହା ହେଲା,”ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା ସେଥିରେ ଅଗଷ୍ଟ ୧୩ରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ପ୍ରଫେସର ଗଣେଶୀ ଲାଲ୍ ମୋହର ମାରିଛନ୍ତି । ସରକାର ଏହାକୁ ଗେଜେଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ।” ଟିକେ ସତର୍କ ରହିଥିଲେ “ପ୍ରଣୟନ” ସ୍ଥାନରେ “ସଂଶୋଧନ” ଶବ୍ଦଟି ଲଗାଇପାରିଥାନ୍ତେ । କିନ୍ତୁ “ଗେଜେଟରେ ପ୍ରକାଶ” ପାଇଥିବା ଭାଷା (ସଂଶୋଧନ) ନିଯମାବଳୀ, ୨୦୧୯ ଏପରି କ’ଣ ଯେ, ସମ୍ବାଦ ତାହାକୁ “ଓଡ଼ିଆରେ ଶାସନ” ଶୀର୍ଷକ ଦେଇଛି?

ଏହି ସଂଶୋଧନର ଚିଠା ଯେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲା ମୁଁ ତାକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲି ଓ ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାକୁ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି । ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏହା ଜାଣନ୍ତି । ସେ ଏହା ବି ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ଭାଷା ଆଇନ ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ଆବଶ୍ୟକ – ଏ କଥା ମୁଁ ହିଁ ପ୍ରଥମେ କହିଥିଲି ଓ ମୋରି ପରାମର୍ଶ ଉପରେ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ ପାଇଁ ୨୦୧୬ରେ ଭାଷା ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ସଂଯୋଗ ସରଣୀରେ ତାଙ୍କ ଭାଷଣ ଅନୁଧ୍ୟେୟ । ଭାଷା ଆଇନରେ ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସଂଶୋଧନ ତଥା ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ନିୟମାବଳୀ କାହିଁକି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ବହୁବାର ଆଲୋଚନା କରିଛି ।

ତେଣୁ ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଭାଷା ନିୟମାବଳୀର ଚିଠା ଦେଇଥିଲି ଓ ତାହା ସପକ୍ଷରେ କିପରି ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଚାଲିଥିଲା ଓ ଚାଲିଛି ।  ଏ କଥା ମଧ୍ୟ ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ୨୦୧୬ର ଆଇନ ସଂଶୋଧନରେ ଧାରା-୪ ପରି ଏକ କାରସାଦି ଖଞ୍ଜାଯାଇ ଭାଷା ଆଇନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡପାଇଁ  ତଦନୁଯାୟୀ ସେ ବର୍ଷ ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ଯେଉଁ ଭାଷା ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୀତ ହୋଇଥିଲା ତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି କଳା ପତାକା ଅଭିଯାନର ୨ୟ ପର୍ବ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ୧୬.୮.୨୦୧୬ ତାରିଖରୁ ଓ ସେ ତାହାକୁ ତାଙ୍କ କାଗଜରେ ଅଗ୍ରପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇଚାଲିଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ପଦବୀର ଆକର୍ଷଣ ଏପରି ହୋଇଗଲା ଯେ, ସେ କେବଳ ତାଙ୍କ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ବଦଳାଇଦେଲେ ତା ନୁହେଁ, ସରକାରୀ ଚାଟୁକାରୀତାର ଅନ୍ଧଗଳିରେ ଗଡ଼ି ଗଡ଼ି ସେହି ଭୁଲ ନିୟମାବଳୀକୁ ବୈଧ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଣୀତ ଏଇ ୨୦୧୯ ସଂଶୋଧିତ ନିୟମାବଳୀକୁ ସେ ଏପରି ଶୀର୍ଷକ ଦେଇ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଭୁଆଁ ବୁଲାଇବାରେ ସରକାରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ।

ଏହି  ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଏହି ନୂଆ ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଏହି ନିୟମାବଳୀ ଉପରେ ଯାହା କହିବାକୁ ଯାଉଛି ତାହା ଏହି ଉଭୟ ସମ୍ପାଦକଙ୍କୁ ମୋର ଆହ୍ଵାନ । ସେମାନେ ମୁଁ ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବା ବିଶ୍ଳେଶଣକୁ ପାରିବେ ଯଦି ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତୁ ।

ଓଡ଼ିଆ ବିରୋଧୀ ନିୟମାବଳୀ

ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସମସ୍ତ ଦାପ୍ତରିକ କାମ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ହେବା ସକାଶେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ୧୮୭୦ରୁ ୧୯୩୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଗ୍ରାମ କରି ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି । ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଲା ଓଡ଼ିଆରେ ତହିଁର ପରିଚାଳନା ।

ସେହେତୁ, ସ୍ଵାଧୀନତା ଲାଭ ପରେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାକୁ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ବିଧାନସଭା ୧୯୫୪ରେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ଭାଷା ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲା । ଏହି ଆଇନର ଧାରା ୧ର ଉପଧାରା (୨) ଓ ଉପଧାରା (୩) ବଳରେ ଏହା ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ତତ୍କାଳ ବଳବତ୍ତର ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ଧାରା ୨ର ଉପଧାରା (୧) ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣତଃ ସମସ୍ତ ଓ ଯେକୌଣସି ଦାପ୍ତରିକ କାମ  ଓଡ଼ିଆରେ ହେବା ଧାର୍ଯ୍ୟ କରା ହୋଇଥିଲା ।

ମାତ୍ର ୨୦୧୯ରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଯେଉଁ ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିଛନ୍ତି ତାହା ମୂଳ ଭାଷା ଆଇନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଏହି ଭାଷା ଅଧିକାରକୁ ପଣ୍ଡ କରୁଛି । ଯଥା,  ନିୟମ ୫-କ (୧) ରେ ଅଛି, “ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବ୍ୟାପକ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯିବ । ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା , ଯେଉଁ କର୍ମଚାରୀମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭାବେ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବେ ସେମାନଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ପୁରସ୍କାର ଦେବେ । ସେହିପରି ନିୟମ ୫-କ(୨) ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନକରିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେପରି କୌଣସି ଆଇନଗତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇନପାରେ ତାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛି । ଏଥିରେ କୁହା ହୋଇଛି “ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବ୍ୟବହାରରେ ବାରମ୍ବାର ଖିଲାପ କଲେ ,ଖିଲାପକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶା ବେସାମରିକ ସେବା ଅଧିନିୟମ, ୧୯୬୨ ଅନୁଯାୟୀ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେବ”।  ଅଥଚ “ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବ୍ୟବହାର” ସଜ୍ଞାୟିତ ହୋଇନାହିଁ କି “ବାରମ୍ବାର ଖିଲାପ” କାହାକୁ କୁହାଯିବ ତାହା ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଞାୟିତ ହୋଇନାହିଁ । ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ , ଏହି ନିୟମାବଳୀରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କଥା କୁହା ହୋଇଛି ତାହା ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ  ।

ଅପରପକ୍ଷେ , ଯେଉଁ ନିୟମାବଳିକୁ ସଂଶୋଧିତ କରାଯାଇଛି , ସେହି ନିୟମାବଳି ଯେତେବେଳେ ଅବୈଧ , ସେତେବେଳେ ତାର ସଂଶୋଧନ ବୈଧ କିପରି ? ସଂବାଦ ସମ୍ପାଦକ କ୍ଷମତାସୀନ ଦଳର ଏବେ ଜଣେ ବିଧାୟକ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖଲୋକ  । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖଲୋକ ହେବା ପାଇଁ ସେ କିପରି ଭାଷା ଆଂଦୋଳନର ସଉଦା କରୁଥିଲେ ତାହା ମୁଁ ଦର୍ଶାଇଛି । ଏହି ନିୟମାବଳି କାହିଁକି ଅବୈଧ ତାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି । କାରଣ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ମୋ ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ତଥା ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସବିଶେଷ ବୁଝାଇଲାପରେ  ୨୪.୫.୨୦୨୬ରୁ ସ୍ଥଗିତ ଥିବା କଳାପତାକା ଅଭିଯାନ ୧୬.୮.୨୦୧୬ ତାରିଖରେ ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଓ ସେ ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ବାଦପତ୍ରରେ ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ । କ୍ଷମତାର ମାୟାମୃଗ ତାଙ୍କୁ ପଥହରା କରିଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଜଣା ଅଛି ଭାଷା ଆଇନର ଧାରା ୪ ବିଲୋପ କରିବାକୁ ମୁଁ କାହିଁକି ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଛି ଓ ସେହି ଅବୈଧ ଧାରା ପ୍ରସୂତ ନିୟମାବଳି କାହିଁକି ଅବୈଧ । ଏକ ଅବୈଧ ନିୟମାବଳିର ପ୍ରଶାସନିକ ସଂଶୋଧନ ଯେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବୈଧ ତାହା ସେ ଭଲଭାବେ  ବୁଝିଥିବା ହେତୁ ସଂଶୋଧନ ଶବ୍ଦଟି ପରିହାର କରି “ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରଣୟନ” ପରି ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଲୋକଙ୍କୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତକରିବାକୁ ଅପୋଦ୍ୟମ କରିଛନ୍ତି । କ୍ଷମତାଲୋଭ ମଣିଷକୁ କେତେ ତଳକୁ ନେଇଯାଏ ଏହା ତହିଁର ଏକ ନଗ୍ନ ନମୁନା ।

ଉପରୋକ୍ତ ଉଭୟ ସମ୍ପାଦକ ଏହା ଜାଣିବା ଉଚିତ ଯେ, “ଓଡ଼ିଶା ବେସାମରିକ ସେବା ଅଧିନିୟମ, ୧୯୬୨ ଅନୁଯାୟୀ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେବ” ବୋଲି ଯାହା କୁହା ହୋଇଛି, ତାହା ନୂଆ ବୋତଲରେ ପୁରୁଣା ମଦ । ୧୯୬୩ରେ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଛୁରୀମାରି  ଆମ ଭାଷା ଆଇନରେ ସଂଶୋଧନ ଦ୍ଵାରା ଇଂରାଜୀ ଭାଷାକୁ ଓଡ଼ିଶା ଉପରେ ଲଦି ଦେବା ପରେ ସରକାରୀ ଭାଷା ଭାବେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଯେଉଁ ସଙ୍କଟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା ତହିଁର ପ୍ରତିକାର ପାଇଁ ରାଜେନ୍ଦ୍ରନାରାୟଣ ସିଂହ ଦେଓଙ୍କ ସରକାର ୬।୪।୧୯୬୮ ତାରିଖରେ ୭୧୧୩ ସଂଖ୍ୟକ ଅଧିସୂଚନା ଜାରିକରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଲେଖା ହୋଇଥିଲା, ୧୪।୪।୧୯୬୮ ତାରିଖରୁ ଯେଉଁମାନେ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନ କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶା ବେସାମରିକ ସେବା ଅଧିନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେବ । ଏପରି ବହୁ ବାର ଏହି ଏକା ଆଦେଶ ହୋଇଛି । ଆଜିଯାଏଁ କାହାରି ବିରୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇନାହିଁ । କାରଣ ଆଇନ ଅମାନ୍ୟକାରୀ କୌଣସି କର୍ମଚାରୀ ନିଜକୁ ନିଜେ ଦଣ୍ଡିତ କରେନାହିଁ ।

ତେଣୁ ଓଡ଼ିଆରେ କାମ ନକରିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ଅଧିକାର ସାଧାରଣ ଲୋକର ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଭାଷା ଅଧିକାର ଏକ ସହଜାତ ଅଧିକାର ହୋଇଥିବା ହେତୁ , ଏହା ଏକ ଅଲିଖିତ ମୌଳିକ ଅଧିକାର । ଅନ୍ୟ ମୌଳିକ ଅଧିକାରର ସୁରକ୍ଷା ସକାଶେ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବିଧିକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ଯେମିତି ଅଧିକୃତ, ଠିକ ସେମିତି ଭାଷା ଅଧିକାରର ଖଣ୍ଡନ ହେଲେ ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଧିକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ଯେକୌଣସି ଓଡ଼ିଆ ଆଇନତଃ ଅଧିକୃତ ହେବା ଦରକାର । ଏହି କଥାଟି ମୁଁ ମୋ ଚିଠା ବିଧାନରେ ଦେଇଥିଲି , ଯାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଇ ନଦେବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ବିଦ୍ଵେଷୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଇଂରାଜିମନସ୍କ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ଚଳାଇଛି । ଭାଷା ନିୟମାବଳୀ, ୨୦୧୬ ଓ ତହିଁର ସଂଶୋଧନ, ୨୦୧୯ ଏହି ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ଅଂଶବିଶେଷ ।

ଏହି ଦୁଇ ସମ୍ପାଦକ ଏହା ଉପରେ କି ପତିକ୍ରିୟା ରଖିବେ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା ।